VIII SA/Wa 605/09
WyrokWSA w Warszawie2009-12-15
Skład orzekający: Marek Wroczyński, Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Włodzimierz Kowalczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy RP prawidłowo unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy "Stacja transformatorowa słupowa, napowietrzna", uznając, że nie spełnia on wymogu nowości, a parametry elektryczne transformatora nie mogą stanowić cechy technicznej wzoru użytkowego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego, stwierdzając, że organ nie rozważył dokładnie stanu faktycznego sprawy, argumentów stron oraz materiału dowodowego. Urząd naruszył przepisy postępowania administracyjnego (art. 7, 77, 80 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p.) oraz nie uzasadnił należycie swojego rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p.), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał, że organ nie odniósł się do wszystkich zarzutów sprzeciwu i nie ocenił w sposób należyty zgromadzonego materiału dowodowego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. S. na decyzję Urzędu Patentowego RP z marca 2009 r. unieważniającą prawo ochronne na wzór użytkowy "Stacja transformatorowa słupowa, napowietrzna". Urząd Patentowy uznał, że rozwiązanie nie jest nowe, ponieważ cechy dotyczące kształtu i budowy podestu są analogiczne do znanych rozwiązań, a parametry elektryczne transformatora nie stanowią cechy technicznej wzoru użytkowego. Skarżący zarzucił organowi błędną ocenę zastrzeżenia niezależnego, niewłaściwe odniesienie się do parametrów technicznych oraz odmienną konstrukcję podestu w porównaniu do rozwiązań przedstawionych przez stronę wnoszącą sprzeciw.Rozstrzygnięcie
1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, /sprawozdawca/, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy pod tytułem "Stacja transformatorowa słupowa, napowietrzna" 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] Urząd Patentowy RP, działając w oparciu o art. 94 ust. 1 i art. 25 w związku z art. 100 ust. 1 oraz art. 246 i 247 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r.
Nr 119, poz. 1117 z późn. zm., dalej jako: "p.w.p.") oraz art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2009 r. wniosku Polskiego Towarzystwa Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej z P. (PTPiREE) o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy nr [...]pt: "Stacja transformatorowa słupowa, napowietrzna" udzielonego na rzecz M. S. z G. orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na wzór użytkowy [...].
Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], ogłoszoną w dniu [...] styczniu 2007 r. Urząd Patentowy RP udzielił M. S. z G. prawa ochronnego na wzór użytkowy [...] pt. "Stacja transformatorowa słupowa, napowietrzna". Od powyższej decyzji sprzeciw wniosło Polskie Towarzystwo Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej z P., stawiając zarzut braku nowości oraz braku określenia szczegółowych rozwiązań technicznych. Rozwijając powyższe podniesiono, m. in. , iż nie są ujawnione cechy techniczne transformatora które mogą być przedmiotem wzoru użytkowego. Ujawnione cechy transformatora odnoszą się do parametrów elektrycznych, a nie przestrzennego ukształtowania. Dotyczy to:
- stosunku masy całkowitej do mocy przesyłowej poniżej 3 kg/kVA,
- także cech z zastrzeżeń zależnych, np. mocy przesyłowej 630 kVA (zastrz. 11).
Ponadto podkreślono, iż cechy dotyczące kształtu i budowy elementów rozwiązania są niedookreślone. Dotyczy to:
- przekroju poprzecznego transformatora powyżej 1,5 m2, bez podania kształtu oraz sposobu pomiaru przekroju,
- osadzenie na podeście (01) utworzonym z kaskadowo usytuowanych par listew z kształtowników (01’.01’’.01'") przedstawia faktycznie typowe dla zestawów transformatorowych łącznik i koła,
- nie wynikają z rysunku kształty, bądź budowa: płyty żelbetowej (zastrz.3), żerdzi słupowej (zastrz.7-10). W ocenie wnoszącego sprzeciw gdyby uznać cechy odnoszące się do wyżej wskazanych dwóch ostatnich jako ujawnione wystarczająco, to po wyeliminowaniu z zastrzeżenia cech, które nie powinny się w nim znaleźć wzór użytkowy nie miałby cech nowości.
W odpowiedzi na sprzeciw pełnomocnik uprawnionego w piśmie z dnia
[...] października 2007 r. wniósł o jego oddalenie podnosząc, iż w jego ocenie dowody i argumenty przedłożone przez wnoszącego sprzeciw nie podważają nowości rozwiązania według wzoru użytkowego [...], ani tego, że nie stanowi zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Wnioskodawca sam podziela nowość rozwiązania wg wzoru użytkowego twierdząc, że "Stacja, której nadano wzór uzytkowy różni się od typowych rozwiązań opisanych w wydanych przez niego albumach jedynie tym, że zestawiono transformator z żerdzią nie wymienionych jako zestaw".
W piśmie z dnia [...] marca 2009 r. stanowiącym uzupełnienie sprzeciwu przedstawiono dodatkowe argumenty na poparcie tezy, iż dokumentacja zgłoszeniowa, w tym szczególnie zastrzeżenia ochronne, zostały sporządzone z naruszeniem ustawy oraz, że rozwiązanie według wzoru nie jest nowe.
Podkreślono także, iż zgodnie z przepisami zgłoszenie może dotyczyć wyłącznie jednego wzoru użytkowego. Tymczasem udzielone prawa ochronne odnoszą się do dwóch rozwiązań nie będących postaciami tego samego wzoru użytkowego (różne rozwiązania żerdzi słupowej i odejścia elektrycznego w zastrzeżeniach zależnych). Podniesiono również, iż Urzędowi Patentowemu przedkładane były wielokrotnie (4 wersje) stopniowe zmiany w sumie zasadniczo modyfikujące zakres ochrony.
Po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy [...]. Na wstępie organ wyjaśnił, iż przedmiotowy wzór użytkowy obejmuje i dotyczy stacji transformatorowej określonej w zastrzeżeniu niezależnym jako "Stacja transformatorowa słupowa, napowietrzna, wyposażona w trójfazowy transformator rozdzielczy zawierający obwód magnetyczny składający się z trzech kolumn połączonych jarzmami oraz uzwojenia górnego napięcia i dolnego napięcia, osadzone w kadzi, stanowiącej bryłę o kształcie wieloboku, ze ściankami falistymi, które służą do chłodzenia transformatora oraz w podwozie spawane do dna kadzi, wyposażony w płaską podstawę, i który to transformator osadzony jest na podeście z obejmą, zamocowanym na swobodnie stojącej żerdzi słupowej, ze środkiem ustojowym oraz zawiera podstawę bezpiecznikową z wkładką bezpiecznikową , ogranicznik przepięć SN, głowice kablowe, ogranicznik przepięć nn, oraz uziemienie stacji, podejście linii energetycznej i odejście linii energetycznej". Istota rozwiązania wyróżniająca je ze stanu techniki polega na tym, że "transformator (0) ma przekrój poprzeczny powyżej 1,5 m2, zaś stosunek masy całkowitej do mocy przesyłowej poniżej 3 kg/kVA, i osadzony jest na podeście (01) utworzonym z kaskadowo usytuowanych par listew z kształtowników (01’,01",01'")".
Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, iż zmiany wprowadzane w kolejnych wersjach zgłaszanego zakresu ochrony były dopuszczalne, gdyż cechy uzupełniające zakres ochrony były podane w pierwotnej wersji opisu wzoru użytkowego z dnia [...] lutego 2003 r. Ponadto, przedmiot określony zastrzeżeniami ochronnymi z dnia [...] czerwca 2006 r. jest wzorem użytkowym, gdyż w zakresie ochrony (zarówno w wersji z dnia [...] czerwca 2006 r., jak i pierwotnej z dnia [...] lutego 2003 r.) podano cechy odnoszące się do kształtu i budowy podestu. Z tego względu, w ocenie organu, należało uznać że przedmiot opisany w dokumentacji wzoru użytkowego faktycznie jest wzorem użytkowym. Organ podniósł również, iż pozostałe cechy podane w zakresie ochrony określonym zastrzeżeniem niezależnym jako odróżniające (poza tymi co dotyczą kształtu i budowy podestu) odnoszą się do charakterystyki elektrycznej transformatora, a nie przestrzennego ukształtowania, dlatego też zdaniem organu nie powinny znaleźć się w spełniającym wymogi ustawowe zastrzeżeniu ochronnym.
Analizując szczegółowo zakres ochrony zastrzeżenia niezależnego i zastrzeżeń zależnych z pominięciem cech dotyczących parametrów elektrycznych organ stwierdził, iż nie ma wśród nich zestawu, który nie byłby znany z materiałów przedłożonych przez stronę wnoszącą sprzeciw, czyli suplementu do albumu słupowych stacji transformatorowych na żerdzi pojedynczej. W szczególności kształt i budowa podestu z zastrz. 1 jest analogiczna do kształtu i budowy podestu z rysunku na str. 121 (oznaczenie 10) i str. 58 (oznaczenie 9) albumu (zał.1 i zał.3).
Reasumując organ uznał, iż skoro wkład techniczny w przedmiocie wzoru użytkowego, czyli występujące w części znamiennej zastrzeżeń ochronnych środki techniczne muszą odnosić się do kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci rozpatrywanego wzoru użytkowego nie można uznać za nowy.
W skardze na powyższą decyzję M. S. zarzucił organowi, iż ten niewłaściwie dokonał oceny zastrzeżenia niezależnego 1, sugerując jakby istota wzoru sprowadzała się do samego podestu. Powyższe twierdzenie, zdaniem skarżącego jest błędne, bowiem cechę znamienną wzoru umieszczono zaraz po słowach "znamienny tym, że " transformator (0) ma przekrój poprzeczny powyżej 1,5 m2, zaś stosunek masy całkowitej do mocy przesyłowej poniżej 3 kg/kVA, która określa parametrycznie jedynie transformator i nie zastrzega "charakterystyki elektrycznej transformatora". W ocenie skarżącego organ błędnie odniósł się do powyższego stwierdzenia, nie uwzględniając części przedznamiennej zastrzeżenia, która jest integralną częścią zastrzeżenia nr 1 przedmiotowego wzoru użytkowego, w której mowa jest, że przedmiot wzoru dotyczy stacji z transformatorem, zamocowanym na swobodnie stojącej żerdzi słupowej. Cechy te dobitnie wskazują, na to, że chodzi tu o transformator określony poprzez parametry, wzięte z katalogu producentów o parametrach takich jak wspomniano powyżej.
Odnosząc się do twierdzenia organu, iż dokonana przez niego analiza zakresu ochrony zastrzeżenia niezależnego i zastrzeżeń zależnych z pominięciem cech dotyczących parametrów elektrycznych wykazała, że nie ma wśród nich zestawu, który nie byłby znany z materiałów przedłożonych przez stronę wnoszącą sprzeciw, skarżący cytując "Poradnik wynalazcy z 2005 r." podniósł iż każde zastrzeżenie patentowe niezależne może być uzupełnione jednym lub kilkoma zastrzeżeniami patentowymi zależnymi przy czym zastrzeżenie zależne może być rozważane tylko łącznie ze wszystkimi cechami podanymi w zastrzeżeniu, od którego jest ono zależne. Ponadto, odpierając argument organu, iż kształt i budowa podestu zastrz. 1 jest analogiczna do kształtu i budowy podestu z rys. na str.121 (oznaczenie 10) i str. 58 (oznaczenie 9) albumu (zał.1 i zał. 3 ) w ocenie skarżącego podest z prawa ochronnego [...] ma zupełnie inną konstrukcję i dotyczy innej stacji transformatorowej, którą jest stacja transformatorowa według prawa ochronnego na wzór użytkowy nr [...], niż podana w suplemencie do albumu słupowych stacji transformatorowych na żerdzi pojedynczej strony wnoszącej sprzeciw.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał argumentację przedstawioną w decyzji. Nie zakwestionował określania wzoru użytkowego za pomocą parametrów, ale ani przekrój, ani stosunek wagi do masy przesyłowej nie odnoszą się do kształtu , budowy lub zestawienia przedmiotu. Stosunek masy całkowitej do mocy przesyłowej charakteryzuje transformator elektrycznie. Należy zauważyć, ze dopiero w odpowiedzi na skargę, organ określił, które z cech uznał za parametry elektryczne i odmówił im walorów określających kształt, budowę lub zestawienie przedmiotu.
Co do zarzutu skargi, iż podest z suplementu do albumu przedstawionego przez PTPiREE ma odmienna konstrukcję niż podest z chronionego wzoru, uznał, że przeciwstawiane szkice charakteryzują się tym samym stopniem ogólności i porównanie ich nie napotyka trudności.
W skardze dopiero odniósł się także do stanowiska skarżącego co do zarzutu PTPiREE, iż prawo ochronne obejmowało dwa rozwiązania.
Uczestnik postępowania PTPiREE w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. W pełni podzielił stanowisko organu zawarte w skarżonej decyzji oraz odpowiedzi na skargę.
W piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. skarżący nadal podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego oraz przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Nie każde naruszenie prawa przez organy administracji publicznej daje Sądowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Przepis art. 145 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."). określa sytuacje, w jakich decyzje podlegają uchyleniu.
Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy - w ocenie Sądu - skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.w.p. każdy może wnieść sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu
6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. Podstawę sprzeciwu, w myśl art. 246 ust. 2 p.w.p. stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego. Z kolei, z mocy art. 89 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 100 p.w.p. prawo ochronne na wzór użytkowy może być unieważnione w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego na wzór użytkowy. Warunki te określone są w art. 94 – 97 p.w.p. oraz art. 25 p.w.p. w zw. z art. 100 p.w.p. i wyznaczają one zakres sprawy podlegającej rozpoznaniu w trybie spornym.
Urząd Patentowy, rozpoznając sprzeciw, z jednej strony nie odniósł się do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez wnoszącego sprzeciw – PTPiREE, jak: objęcie prawem ochronnym dwóch wzorów użytkowych, wbrew zakazowi
z art. 97 ust. 3 i 4 p.w.p., a z drugiej przyjął pozostałe jego zarzuty, które miały wykazać brak ustawowych warunków do uzyskania prawa ochronnego przez oceniany wzór użytkowy.
W tym zakresie doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć - w ocenie Sądu - istotny wpływ na wynik sprawy.
Należy bowiem podnieść, że Sąd rozstrzygając sprawę, czyni to w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.
Sąd, co wynika z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), został wyposażony w funkcje kontrolne i w granicach swej właściwości bada zgodność z prawem zaskarżonych decyzji. Możliwość dokonania takiej oceny warunkowana jest spełnieniem przez decyzję wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Stosownie do tego przepisu decyzja winna zawierać w szczególności powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie jest źródłem informacji co do sposobu rozumowania organu i przyjętych przez niego założeń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i jako takie winno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a tym samym ustalenie i wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślane jest znaczenie prawne rozważenia całego materiału dowodowego. Organ rozpatrując materiał dowodowy nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów odmówić dowodom wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić, z jakiej robi to przyczyny. Tylko taki sposób wskazania motywów rozstrzygnięcia umożliwia Sądom kontrolę prawidłowości przeprowadzonego postępowania i jego wyniku w postaci decyzji. Należy przy tym podkreślić, że uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. Zatem ocenie Sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem (por. wyrok NSA z 15 listopada 2001 r. sygn. akt I SA/Gd-668/98, wyrok NSA z 12 maja 2000 r. sygn. akt I SA/Kr 856/98).
Tym samym uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje wadliwością uzasadniającą uchylenie decyzji z tego powodu, że nie poddaje się ona kontroli i ocena jej legalności nie jest możliwa (por. wyrok NSA z 28 października 1998 r. sygn. akt I SA/Gd 1651/96, wyrok NSA z 14 grudnia 1998 r. sygn. akt II SA 1756/99).
Rolą sądu administracyjnego jest kontrola decyzji administracyjnych pod względem zgodności z prawem, a nie samodzielne rozstrzyganie spraw na etapie postępowania w Urzędzie Patentowym i wyprowadzanie własnych wniosków z materiału dowodowego.
Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję powinien był to uczynić w granicach sprzeciwu, będąc związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw, zgodnie z art. 255 ust. 4 p.w.p. Jednocześnie, w myśl
art. 256 p.w.p., w zakresie nieuregulowanym tą ustawą był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, wyrażonej w art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. dalej jako: "k.p.a."). Z zasady tej wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności.
Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają jej żądań. W decyzjach takich jednak powinno być uzasadnione rozstrzygnięcie według reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a.
Organ w zaskarżonej decyzji przede wszystkim dokonał wybiórczej oceny zebranego materiału dowodowego, zgodnie ze stanowiskiem wnoszącego sprzeciw – PTPiREE, nie odnosząc się do argumentów uprawnionego, które także znajdowały potwierdzenie w materiale przedstawionym przez PTPiREE. Przy tym merytoryczna argumentacja organu jest lapidarna, nie pozwalająca na jednoznaczne ustalenie podstaw rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 94 p.w.p. wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów.
Kwestia technicznego charakteru wzoru i jego użyteczności nie budzą wątpliwości.
Natomiast została zakwestionowana nowość rozwiązania. Sam wnoszący sprzeciw nie zaprzeczał, że przedstawione materiały dotyczyły stacji transformatorowych osadzonych na jednym słupie, wyposażonych w transformatory o mocy mniejszej od [...] (pismo uzupełniające wnoszącego sprzeciw, k - [...] akt administracyjnych, odpowiedź na skargę). W kopiach albumów dołączonych do sprzeciwu (k-[...] akt administracyjnych) znajdowały się wzory stacji transformatorowych o niższej mocy.
Wnoszący sprzeciw przyznał równocześnie, że zestawienie przedmiotu zaproponowane przez uprawnionego było nowe, nie było w ten sposób ujęte w albumach przygotowywanych przez PTPiREE. Zarzuciło zaś PTPiREE, że elementy opisanego zestawienia były już znane przed datą uprawniającą do pierwszeństwa ze zgłoszenia tego wzoru.
Należy jednak zauważyć, że w literaturze przedmiotu (por. Prawo własności przemysłowej, red. U. Romińska, wyd. II, Difin, Warszawa 2005, str. 142 i n.) podkreśla się, że "...w przypadku wzoru użytkowego przedmiotem oceny pod względem nowości nie jest - jak w przypadku wynalazku - rozwiązanie techniczne samo w sobie, ale rozwiązanie techniczne dotyczące określonego przedmiotu (jego kształtu, budowy lub zestawienia), a przy tym stanowiące o jego użyteczności. (...) Dlatego jeśli nawet okaże się, że wykonanie przedmiotu według wzoru użytkowego stanowiącego przedmiot zgłoszenia wiąże się z wykorzystaniem środków technicznych należących do stanu techniki, to nie jest to jeszcze równoznaczne ze stwierdzeniem, że wzór użytkowy nie spełnia wymagania nowości.
Wzór użytkowy może być nowy nawet wtedy, jeśli wykorzystano w nim elementy znane z innych wzorów użytkowych, w których pełniły podobną lub taką samą funkcję. Nowość takiego wzoru użytkowego może wynikać stąd, że nowy jest przedmiot, w którym elementy te pełnią rolę środków technicznych lub odmienny układ przestrzenny, w którym znajdują one zastosowanie".
Organ co do argumentu powyższego nie zajął jednoznacznego stanowiska.
Ponadto PTPiREE konsekwentnie twierdziło, że zawarte w zastrzeżeniu niezależnym cechy odnoszą się charakterystyki elektrycznej transformatora, a nie przestrzennego ukształtowania.
Z materiałów przedstawionych przez PTPiREE (k- [...] akt administracyjnych), jak i skarżącego (k-[...]) wynika, że transformatory w podstawie mają przybliżony kształt, to jest prostokąta albo figury zbliżonej do prostokąta. Ponadto w części przedznamiennej zastrzeżenia niezależnego scharakteryzowano kształt transformatora jako bryły o kształcie wieloboku, a w rysunku, objętym zgłoszeniem przedstawiono transformator jako prostopadłościan, czyli bryłę o kształcie także przyjmowanym przez uczestnika PTPiREE.
Wynika z tych materiałów także to, co podnosił skarżący M. S., iż transformatory o mocy 630 kVA mają przekrój powyżej 1,5 m 2 , a stosunek ich masy całkowitej do mocy przesyłowej (630 kVA) jest niższy od 3 kg/kVA. Należałoby to raczej rozumieć, że parametr elektryczny determinuje inne parametry, co do charakteru których uprawniony i PTPiREE zajmowali rozbieżne stanowiska. Organ do argumentu skarżącego, że są to wartości charakteryzujące wielkość transformatora, wpływające na rozmiar podestu, a nie parametry elektryczne nie odniósł się. Z uzasadnienia decyzji trudno jednoznacznie wywnioskować, które cechy podane w zastrzeżeniu niezależnym organ potraktował jako odnoszące się do charakterystyki elektrycznej transformatora, a które ewentualnie do jego przestrzennego ukształtowania.
Odnosząc się do argumentacji organu o możliwości porównania rysunków: przedmiotowego wzoru użytkowego oraz rozwiązań przedstawionych przez wnoszącego sprzeciw, ponieważ charakteryzują się tym samym stopniem ogólności, nie można podzielić stanowiska organu. Zgodnie z art. 97 ust. 2 p.w.p. zgłoszenie wzoru użytkowego zawiera rysunek. Kwestię charakteru rysunku załączonego do wzoru użytkowego uszczegóławiają § 16 ust. 4 i § 10 ust. 1 w zw. z § 16 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania wynalazków i rozpatrywania wynalazków i wzorów użytkowych
(Dz. U. Nr 102, poz. 1119 z późn. z.) stanowiące, że rysunki wzoru użytkowego, powinny, w razie potrzeby, przedstawiać na figurze oznaczonej nr 1 ogólny widok przedmiotu zgłoszenia (§ 16 ust. 4) i powinny przedstawiać przedmiot wzoru użytkowego w tylu ujęciach, ile stosownie do jego złożoności jest potrzebne do zrozumienia wzoru w połączeniu z opisem i zastrzeżeniami (§ 10 ust.1 ).
Mając powyższe na uwadze, rysunki dotyczące omawianego wzoru użytkowego można było ocenić łącznie z opisem. Natomiast rysunki przedstawione przez PTPiREE nie były opisane w tak szczegółowy sposób.
Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone powyżej okoliczności Sąd uznał, że Urząd Patentowy nie rozważył dokładnie stanu faktycznego sprawy oraz argumentów podnoszonych w trakcie postępowania spornego, a także nie ocenił w sposób należyty zgromadzonego materiału dowodowego, naruszając tym samym przepisy art. 7, 77 i 80 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p., a w konsekwencji nie uzasadnił wydanego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p.
Dlatego też Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach nie orzeczono z powodu braku wniosku skarżącego w tym zakresie, mimo pouczenia, zgodnie z art. 210 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło