II SA/Wa 1813/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Bronisław Szydło (spr.), Protokolant Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 156 § 1 oraz art. 157 § 2 k.p.a., stwierdzającą nieważność decyzji Komendanta Szkoły Policji w P. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], w sprawie przyznania J. S. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu podał, że J. S. nie spełnia przesłanek do pomocy finansowej udzielonej w trybie art. 94 ut. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), bowiem posiadał on już lokal mieszkalny [...] w P., przydzielony na podstawie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...]. To zaś z kolei powoduje, iż decyzja Komendanta Policji w P. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i zarzucił jej naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 oraz art. 10 k.p.a. w związku z art. 88, art. 94 ust. 1, art. 95 ust. 1 ustawy o Policji, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., bowiem decyzje te zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Podniósł, że wspomnianą decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w B. z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...], przyznano mu – na podstawie art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) prawo zamieszkiwania w lokalu [...] w P., na czas oznaczony, wynoszący 10 lat, zatem nie jest to decyzja o przydziale lokalu w rozumieniu art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Zatem nie można dokonywać wykładni rozszerzającej treści art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, skoro stanowi się w niej konkretnie o decyzji administracyjnej przydzielającej lokal mieszkalny. Reasumując, decyzja o prawie zamieszkania na czas oznaczony, nie jest decyzją o przydziale lokalu. Zarzucił ponadto, że organ naruszył treść art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie mu wypowiadania się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, uznał, że skarga J. S. nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 14/08, skargę oddalił. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości fakt, iż skarżący miał w momencie wydania przez Komendanta Policji w P. decyzji z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. W rozumieniu art. 95 ust. 2 pkt 2 ustawy o Policji, tj. posiadał w miejscowości pełnienia służby lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej i tym samym pomoc finansowa określona w art. 94 ust. 1 ustawy, nie należała mu się. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, złożonej przez J. S., od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrokiem z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 1061/08, zaskarżony wyrok uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu podał, że lokal [...] w P., w którym skarżący mieszkał wraz z rodziną, w chwili ubiegania się przez niego o przyznanie pomocy finansowej, nie był lokalem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o Policji. Lokal ten był lokalem z zasobów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i pozostawał w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. Podobnie decyzja dotycząca możliwości korzystania z tego lokalu nie była decyzją, której dotyczył przepis art. 97 ustawy o Policji. Decyzje wskazane w tym przepisie są formą procesową przydziału i opróżniania mieszkań, a nie przyznaniem prawa do zamieszkiwania przez wskazany w decyzji okres. Tak więc skarżący nie otrzymał decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego od organu wskazanego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468). Decyzja z dnia [...] listopada 2005 r., wydana przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. przyznała skarżącemu jedynie prawo zamieszkiwania na okres 10 lat. Nie można decyzji tej utożsamiać z decyzją przydziału lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 97 ust. 5 ustawy o Policji, bo dotyczy ona ściśle określonego okresu czasu i inna jest w takiej sytuacji pozycja funkcjonariusza i członków jego rodziny, choćby ze względu na treść § 8 oraz § 9 powołanego rozporządzenia. Reasumując, nietrafny jest pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że potrzeby mieszkaniowe skarżącego zostały zaspokojone decyzją o przydziale lokalu, wobec czego nie spełniał on warunków do uzyskania pomocy finansowej. Dlatego też bez rozważenia tych okoliczności nie można wyprowadzić wniosku, iż decyzja o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej rażąco narusza prawo. Nietrafny jest też zarzut, iż J. S. zyskałby dwukrotnie przy pozostawieniu tej decyzji w obrocie prawnym, raz kupując na szczególnych warunkach zajmowany lokal mieszkalny i ponownie uzyskując pomoc finansową. Przyczyną ustalenia określonej ceny za 1 m2 mieszkań znajdujących się w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie były przepisy ustawy o Policji, czy też fakt, że nabywca jest jej funkcjonariuszem. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa wyzbywała się posiadanych zasobów i na wysokość cen mieszkań miały wypływ inne względy niż wyżej wymienione. Nie ma natomiast zapisów ustawowych ograniczających prawo skarżącego do utraty ze wskazanego wyżej powodu (niskiej ceny nabywanego mieszkania) prawa do uzyskania pomocy finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 190 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponownie rozpoznając sprawę, kierując się wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi w sprawie o sygn. akt: I OSK 1061/08, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Oceniając legalność zaskarżonych decyzji, a więc ich zgodność z obowiązującymi przepisami prawa – art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stwierdzić należy, że zarzuty skargi co do naruszenia w rozpatrywanej sprawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., są trafne. Celem instytucji stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji administracyjnej obarczonej ciężkimi wadami, wymienionymi w art. 156 § 1 k.p.a., natomiast przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji jest ustalenie istnienia jej wad. Tak nie postąpił Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w niniejszej sprawie, błędnie ustalając, że kontrolowana w trybie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., jego wcześniejsza decyzja z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Komendanta Policji w P. z dnia [...] maja 2006 r. prawidłowo przyjęła, że skarżący nie spełnia przesłanek do pomocy finansowej udzielanej w trybie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, bowiem posiadał on już lokal mieszkalny, przydzielony na podstawie decyzji administracyjnej. Decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], wydana na podstawie art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398), przyznając J. S. prawo zamieszkiwania na okres 10 lat w lokalu mieszkalnym [...] w P. Nie można tej decyzji utożsamiać z decyzją przydziału mieszkania, o której mowa w art. 97 ust. 5 ustawy o Policji, bo dotyczy ona ściśle określonego czasu i inna jest w takiej sytuacji pozycja skarżącego i członków jego rodziny. Tak więc potrzeby mieszkaniowe skarżącego nie zostały zaspokojone decyzją o przydziale lokalu i dlatego błędna jest decyzja, że przyznanie skarżącemu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego [...] w P., rażąco narusza prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. A skoro tak, to zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Z przedstawionych przyczyn, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b oraz art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.