VIII SA/Wa 850/08

WyrokWSA w Warszawie2009-12-21

Skład orzekający: Iwona Owsińska-Gwiazda, Artur Kot, Leszek Kobylski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za wszystkie miesiące 2005 roku, będąca konsekwencją wcześniejszych uchybień podatnika w rozliczeniach za lata 2002-2004, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Skarga podatnika nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest jedynie konsekwencją wcześniejszych, prawomocnych decyzji organów podatkowych dotyczących lat 2002-2004, w których stwierdzono zawyżenie podatku naliczonego. Organy podatkowe były zobowiązane do uwzględnienia tych ustaleń przy rozliczeniu za rok 2005, stosując przepisy art. 99 ust. 12 ustawy o VAT i art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej.
Stan faktyczny
Spółka H. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za wszystkie miesiące 2005 roku. Spółka kwestionowała zasadność odebrania jej prawa do odliczenia podatku naliczonego w kwocie [...] zł, deklarowanej w rozliczeniu za kwiecień 2004 roku, uznając decyzję organu odwoławczego za wadliwą w tym zakresie. Organy podatkowe oparły swoje rozstrzygnięcia na ustaleniach z kontroli podatkowej, które wykazały zawyżenie podatku naliczonego w poprzednich okresach rozliczeniowych (2002-2004).
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi H. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wszystkie miesiące 2005 roku oddala skargę. 1.1. Zaskarżoną decyzją z [...] października 2008 r., po rozpatrzeniu odwołania H. Sp. z o. o. z siedzibą w W (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), Dyrektor Izby Skarbowej w W (dalej: "organ odwoławczy" lub "Dyrektor IS") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W [...] (dalej: "Naczelnik US" lub "organ I instancji") z [...] kwietnia 2008 r. Przedmiotem decyzji było określenie skarżącej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za wszystkie miesiące 2005 r. 1.2. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie i powołał się na ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji po przeprowadzeniu kontroli podatkowej. Z ustaleń tych wynika, że skarżąca zawyżyła wartość podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego, tj. nadwyżkę VAT deklarowaną za poprzednie okresy rozliczeniowe. Wskazał przy tym na swoje dwie ostateczne decyzje z [...] kwietnia 2008 r., wydane dla skarżącej: za poszczególne miesiące od grudnia 2002 r. do grudnia 2003 r. (zawyżenie podatku naliczonego w kwocie [...] zł) oraz za wszystkie miesiące 2004 r. (konsekwencja poprzedniej decyzji i dodatkowo zawyżenie podatku naliczonego o [...] zł w rozliczeniu za kwiecień 2004 r.). Dyrektor IS zauważył, że bezsporne jest, iż Spółka zawyżyła odliczenie podatku naliczonego o [...] zł. Spór dotyczy zaś kwoty [...] zł, wynikającej z jego decyzji za wszystkie miesiące 2004 r. Dodał, że nie stwierdził innych nieprawidłowości w rozliczeniach Spółki (deklaracjach VAT – 7) za wszystkie miesiące 2005 r. Wydanie dla Spółki zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, było zaś konsekwencją jej uprzednich uchybień, o których mowa wyżej (od grudnia 2002 r. do grudnia 2004 r.). 1.3. Odnosząc się do zarzutów i argumentacji przedstawionych przez skarżącą w odwołaniu, Dyrektor IS powołał się na przepisy art. 99 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: "ustawa o VAT") oraz art. 21 § 3a ustawy z 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W świetle ostatecznych decyzji dotyczących poprzednich okresów rozliczeniowych Spółki, organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia wskazanych wyżej przepisów. 2.1. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca. Pismem z [...] listopada 2008 r. wniosła zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję organu odwoławczego. Autor skargi, występując o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy odliczenia podatku naliczonego w kwocie [...] zł, a także związanego z tym wymiaru VAT, postawił jej zarzuty naruszenia art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej i art. 99 ust. 12 ustawy o VAT. 2.2. Uzasadniając skargę jej autor podniósł, że Spółka nie kwestionuje rozstrzygnięcia Dyrektora IS za miesiące od grudnia 2002 r. do grudnia 2003 r. Zgadza się z tym, że zawyżyła odliczenie podatku naliczonego w kwocie [...] zł. Kwestionuje jednak zasadność odebrania jej prawa do odliczenia podatku naliczonego w kwocie [...] zł, deklarowanej w rozliczeniu za kwiecień 2004 r. Tym samym, uważając za wadliwą w tym zakresie decyzję ostateczną organu odwoławczego za wszystkie miesiące 2004 r., wnosi skargę na decyzję za wszystkie miesiące 2005 r. 3. Odpowiadając na skargę, Dyrektor IS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie. Za chybione uznał zarzuty skargi. Powołał się przy tym na swoje decyzje ostateczne za miesiące od grudnia 2002 r. do grudnia 2003 r. oraz za wszystkie miesiące 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 4.1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). 4.2. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. 4.3. W tym miejscu warto zauważyć, że wyrokiem z 21 grudnia 2009 r. (VIII SA/Wa 849/08) Sąd oddalił skargę Spółki na decyzję ostateczną wydaną dla Spółki przez Dyrektora IS za wszystkie miesiące 2004 r. 4.4. Ramy materialnoprawne niniejszej sprawy przedstawiają się następująco. Zgodnie z art. 99 ust. 12 ustawy o VAT, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego (...) określi je w innej wysokości. Zgodnie zaś z art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. 5. W świetle powołanych przepisów, skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Dyrektora IS za wszystkie miesiące 2004 r., a zaskarżona decyzja jest wyłącznie jej konsekwencją, to skargę należało oddalić. Organy nie naruszyły bowiem wskazanych wyżej przepisów. Obowiązane były wydać decyzję wymiarową za wszystkie miesiące 2005 r. korygując stwierdzone za poprzednie okresy rozliczeniowe uchybienia Spółki. Zarzuty skargi Sąd uznał zatem za chybione. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło