VII SA/Wa 1842/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę skargę oddala Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił SBM "[...]" pozwolenia na rozbudowę i przebudowę wnętrz budynku usługowego usytuowanego na części działki nr ew. [...] (część dawnej działki nr ewid. [...]) przy ul. [...] [...] w W. oraz zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania ww. budynku na niepubliczny zakład opieki zdrowotnej. Odwołanie od tej decyzji złożyła "[...]" Spółka z o.o. w stanie upadłości. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].07.2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż w obrocie prawnym pozostaje decyzja Burmistrza [...] z dnia [...].09.2002 r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca SBM "[...]" pozwolenia na rozbudowę pawilonu usługowego ze zmianą przeznaczenia na usługi medyczne oraz rozbudowę drogi dojazdowej na częściach działek nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] [...] w W. przeniesiona decyzją Burmistrza [...] z dnia [...].10.2002r. nr [...] w części dotyczącej rozbudowy pawilonu usługowego na rzecz "[...]" Sp. z o.o. Nie jest więc możliwe wydanie na ten sam obiekt innego pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy roboty budowlane objęte dwoma pozwoleniami mają podobny zakres. Powyższe stanowiłoby podstawy do stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Skargę na tę decyzję złożyła Spółdzielnia Budowlano – Mieszkaniowa "[...]" zarzucając jej: obrazę prawa materialnego art. 35 ust. 1 w zw. Z art. 32 ust. 4 ustawy prawo budowlane z 1994r. poprzez ich niezastosowanie mimo spełnienia przez inwestora wymogów określonych w tych przepisach: - naruszenie przez Wojewodę przepisów postępowania art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez niewskazanie w sentencji decyzji oraz w jej uzasadnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia – naruszenie przepisu art. 7, 77 § 1 kpa polegającej na nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, bowiem jednoznacznie z niego wynika brak tożsamości obiektów oznaczonych w obu wskazanych przez organ decyzjach. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 2169 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości kontrolując działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem wydanych aktów. Przedmiotem kontroli dokonanej przez Sąd w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego uchylająca stronie skarżącej pozwolenie na rozbudowę i przebudowę obiektu, oraz zmianę sposobu użytkowania tego obiektu i umarzająca postępowanie organu I instancji. Inwestycja przy ul. [...] [...] w W. była kilkakrotnie przedmiotem kontroli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, głównie w zakresie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji nr [...] z [...].09.2002 r. – Burmistrza [...], jak i postanowień zawieszających postępowanie administracyjne odnoście nowego pozwolenia na rozbudowę. Nieco inna była sytuacja prawna w chwili gdy Prezydent W. wydawał decyzję nr [...] w dniu [...].06.2008 r. (organ I instancji), a inna w chwili wydawania decyzji odwoławczej ([...].07.2009 r.). Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10.12.2008 r. w sprawie VII SA/Wa 2199/07 – uchylona została decyzja Wojewody [...] z [...].10.2007 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z [...].07.2007 r. nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Burmistrza [...] z [...].09.2002 r. znak [...]. Po wyroku tym Wojewoda [...] w dniu [...].07.2009 r. decyzją nr [...] uchylił decyzję Prezydenta W. z [...].07.2007 r. i odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Burmistrza [...] z [...].09.2002 r. o podanej wyżej numeracji. Ta decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w sprawie VII SA/Wa 1584/09 w dniu 18.12.2009 r. skargę SBM "[...]" – oddalił (wyrok jest nieprawomocny). W chwili więc wydawania kontrolowanej przez Sąd administracyjny decyzji nr [...] organu odwoławczego z [...].07.2009 r. w obrocie prawnym funkcjonowały równocześnie dwie następujące decyzje o pozwoleniu na rozbudowę obiektu przy ul. [...] [...] w W., 1) decyzja Burmistrza [...] z [...].09.2002 r. nr [...] udzielająca SBM "[...]" pozwolenia na rozbudowę pawilonu usługowego ze zmianą przeznaczenia na usługi medyczne oraz rozbudowę drogi dojazdowej na częściach działek nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] [...]; 2) decyzja Burmistrza [...] z [...].10.2002 r. nr [...] którą przeniesiono decyzję o pozwoleniu na rozbudowę wymienioną w pkt 1 na rzecz "[...]" Spółki z o.o. w części dotyczącej rozbudowy pawilonu usługowego. Organ odwoławczy miał zaś za zadanie w powyższym stanie faktycznym i prawnym zbadać prawidłowość decyzji Prezydenta W. nr [...] z [...].06.2008 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej SBM "[...]" pozwolenia na rozbudowę i przebudowę wnętrz budynku usługowego usytuowanego na części działki nr [...] (część dawnej działki nr [...]) przy ul. [...] [...] w W. oraz zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania ww. budynku na niepubliczny zakład opieki zdrowotnej. Skarżąca Spółdzielnia polemizując z uzasadnieniem organu odwoławczego podała, iż w sprawie nie mógł mieć zastosowania przypadek określony w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Przepis art. 156 § 1 pkt 3 kpa zachodzi bowiem wówczas gdy istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwiema decyzjami z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta istnieje gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. Częściowo z tym poglądem należy się zgodzić. Rzeczywiście decyzja nr [...] z [...].09.2002 r. przeniesiona na Spółkę "[...]" dotyczy w konsekwencji innego inwestora, aniżeli decyzja nr [...] z [...].06.2008 r. Choć obie te decyzje dotyczyły rozbudowy wnętrz tego samego budynku przy ul. [...] [...] – zakres prac budowlanych nie jest w obu decyzjach tożsamy. Część tych samych prac budowlanych występuje jednak w obu decyzjach. Brak możliwości zastosowania w tej sytuacji art. 156 § 1 pkt 3 kpa nie wskazuje jednak zdaniem Sądu, iż decyzja nr [...] organu I instancji jest prawidłowa. Bezsprzecznie nie mogą istnieć w tym samym czasie w obiegu prawnym dwie decyzje zezwalające dwóm różnym inwestorom na równoczesne prowadzenie prac budowlanych w tym samym obiekcie. Wobec odmowy wygaszenia decyzji Burmistrza [...] nr [...], Spółka "[...]" w dalszym ciągu ma status inwestora, a wszczęty tym pozwoleniem proces inwestycyjny nie został zakończony. W zaistniałej sytuacji faktycznej i prawnej nie ma znaczenia, iż skarżąca Spółdzielnia spełnia obecnie wszystkie wymogi konieczne dla uzyskania pozwolenia na budowę wynikające z art. 32 prawa budowlanego z 1994 roku. W trakcie procesu inwestycyjnego nie bada się również czy mająca prawo do nieruchomości w momencie wydania decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę w dniu [...].10.2002 r. Spółka "[...]" posiada to prawo po kilku latach realizacji inwestycji, a więc w chwili obecnej. Przy trwającym procesie inwestycyjnym zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę może nastąpić jedynie na podstawie art. 36 a prawa budowlanego z 1994 roku. Dopiero po zakończeniu wszczętego decyzją z [...].09.2002 r. procesu inwestycyjnego lub usunięciu z obiegu prawnego pozwolenia na budowę, może być wszczęty nowy proces inwestycyjny związany z rozbudową tego samego obiektu i nowy inwestor ubiegać się o uzyskanie pozwolenia na budowę. Ponadto należy podnieść, iż choć całości decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...].06.2008 r. nie można postawić zarzutu jej tożsamości przedmiotowej z decyzją nr [...] z dnia [...].09.2002 r., to część prac budowlanych w obu decyzjach jest podobny, a co więcej obie decyzje obejmują pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu, bo tak należy rozumieć zmianę przeznaczenia obiektu w decyzji nr [...]. Podnieść także trzeba, iż niektóre prace budowlane określone w decyzji nr [...] mają na celu zmianę rezultatów robót budowlanych wykonanych przez Spółkę "[...]" w ramach decyzji nr [...]. W takich okolicznościach słusznie organ odwoławczy uznał, iż wydana przez Prezydenta W. decyzja nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. narusza prawo. Brak bowiem było podstaw do wydania nowej decyzji o pozwoleniu na rozbudowę obiektu, w którym formalnie nie został zakończony poprzedni proces inwestycyjny. Prawidłowo więc organ odwoławczy uchylił pozwolenie na rozbudowę, wydaną przez organ I instancji i umorzył postępowanie przed tym organem. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako niezasadną, oddalił – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).