III SA/Kr 996/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. – B. i J. B. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 9 sierpnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie trybu kierowania osób ubiegających się o umieszczenie w domu pomocy społecznej zlokalizowanym poza terenem Gminy Miejskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 sierpnia 2009r. R. S. – B. i J. B. wnieśli skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 9 sierpnia 2005r. Nr [...] w sprawie trybu kierowania osób ubiegających się o umieszczenie w domu pomocy społecznej zlokalizowanym poza terenem Gminy Miejskiej, zarzucając, iż jest ono niezgodne z ustawą o pomocy społecznej. Pismem z dnia 22 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżących m.in. do wykazania, że poprzedzili wniesienie skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez jego zarządzenie Nr [...] z dnia 9 sierpnia 2005r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący oświadczyli w piśmie z dnia 30 grudnia 2009r., że wniesienie skargi poprzedzili zawartym w odwołaniu zastrzeżeniem wysłanym zgodnie z poleceniem podanym w decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...] 2009r. przesłanym zgodnie z pouczeniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego poprzez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej zgodnie z art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący wyjaśnili, że w odwołaniu skarżący J. B. zaznaczył, że (prawdopodobnie na podstawie zarządzenia Prezydenta Miasta Nr [...]) wymuszono na nim i jego szwagrze podpisanie zobowiązania do uiszczenia pełnej opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.): "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zarządzenie organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowane zarządzenie, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie zarządzenia do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek dokumentu, który wskazywałby, że skarżący poprzedzili wniesienie skargi w niniejszej sprawie wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez zaskarżone zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 9 sierpnia 2005r. Nr [...]. Znalazło to również potwierdzenie w piśmie skarżących z dnia 30 grudnia 2009r., w którym oświadczyli oni, że stosowne zastrzeżenie zostało zawarte w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...] 2009r. Należy jednak zauważyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego jest odrębnym od odwołania środkiem zaskarżenia. Skarżący odrębnym pismem powinni byli wezwać Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego lub uprawnienia przez zaskarżone zarządzenie Nr [...]. Z treści tego pisma winno wynikać jakiego aktu prawnego ono dotyczy i jaki interes prawny lub uprawnienie skarżących on naruszył. Nie można zatem uznać, że skarżący wezwali Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia przez zaskarżone zarządzenie Nr [...], tym bardziej, że w treści swojego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. Nr [...] i Nr [...] (znajdującego się w aktach III SA/Kr 942/09), skarżący w ogóle nie wspominają ani słowem o zaskarżonym zarządzeniu. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego jej środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.