I SA/Wa 1284/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Monika Nowicka Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S.M. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia uchwały 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz S.M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], utrzymała w mocy swą decyzję z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] odmawiającą zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] września 2002 r. o nadaniu dr S.M. stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk o [...]. Z uzasadnienia decyzji wynika, że sprawa zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału z dnia [...] września 2002 r. o nadaniu dr. S.M. stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk o [...] była już przedmiotem postępowania przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1065/05 uchylił decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] marca 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2004 r. Na ten wyrok Centralna Komisja złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 6 października 2006 r. sygn. akt I OSK 939/06 odrzucił skargę kasacyjną z powodów proceduralnych. Tym samym nie odniósł się merytorycznie do zarzutów podniesionych przez Centralną Komisję. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że Centralna Komisja zastosowała niewłaściwe przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o stopniach i tytule naukowym nieobowiązujące w dacie orzekania. Zdaniem WSA przepis art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. nie ma zastosowania, gdyż uchwała Rady Wydziału z dnia [...] września 2002 r. zakończyła czynności przewodu. Centrala Komisja stwierdziła w uzasadnieniu decyzji, że tego stanowiska Sądu zaprezentowanego w powołanym wyroku nie podziela. Stwierdziła również, że przy ponownej analizie sprawy uwzględniła wytyczne Sądu dotyczące zawiadomienia recenzentów i doręczenia decyzji Radzie Wydziału. W toku rozpoznawania sprawy przez Centralną Komisję, po wyroku z dnia 13 lutego 2006 r., habilitacja dr. S.M. była oceniana przez dwóch recenzentów. Obydwaj wypowiedzieli się przeciwko zatwierdzeniu wniosku Rady Wydziału z dnia [...] września 2002 r. Po wysłuchaniu recenzji i po dyskusji Sekcja w tajnym głosowaniu wypowiedziała się negatywnie w sprawie wniosku dotyczącego zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego. Recenzenci Rady Wydziału byli zaproszeniu na posiedzenie Sekcji po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. Na potwierdzenie prawidłowości takiego postępowania Centrala Komisja powołała stosowne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponownie rozpoznając strawę habilitacji S.M. powołano ponownie dwóch recenzentów. Pierwszy z nich uznał, że odmowa zatwierdzenia uchwały w sprawie nadania dr S.M. stopnia naukowego doktora habilitowanego jest całkowicie uzasadniona. Drugi z recenzentów ocenił pracę habilitacyjną i dorobek S.M. pozytywnie wskazując jednak na szereg mankamentów, w tym brak publikacji o zasięgu międzynarodowym i prezentacji wyników badań na konferencjach międzynarodowych. Podkreślił, że rozprawa nie jest wolna od potknięć. Za poparciem wniosku przemawia natomiast fakt zastosowania metody prezentowanej przez habilitanta w pracach innych klimatologów polskich. Na posiedzeniu Sekcji w dacie [...] czerwca 2009 r., po zapoznaniu się z recenzjami, odbyła się dyskusja, w której podkreślane były niedostatki pracy habilitacyjnej i słabość dorobku dr. M.. W kolejnym głosowaniu Sekcja negatywnie oceniła argumenty podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezydium Centralnej Komisji w dniu [...] czerwca 2009 r., po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji, postanowiło w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy poprzednią decyzję Centralnej Komisji odmawiającą zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału nadającej dr. S.M. stopień naukowy doktora habilitowanego, stosunkiem głosów: za 10, przeciw 0, wstrzymujących się 0. Reasumując Centralna Komisja stwierdziła, że zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostały wykonane w takim zakresie, w jakim nie były one sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa i orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie Centralnej Komisji każde inne stosowanie przepisów mogłoby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze na decyzję Centralnej Komisji z dnia [...] czerwca 2009 r. S.M. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2008 r. i o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi m.in., że postępowanie przed Centralną Komisją prowadzone było na podstawie dwóch ustaw. Postępowanie, którego wynikiem była decyzja z dnia [...] marca 2008 r. prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy przeprowadzono na podstawie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych. W ocenie skarżącego postępowanie powinno było być zawsze prowadzone na podstawie ustawy z dnia 14 marca 2003 r., a nie ustawy z dnia 12 września 1990 r., co też orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku zapadłym w tej sprawie z dnia 13 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1065/05. Centralna Komisja, w odpowiedzi na skargę, wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ponownie, tak jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniosła, że nie podziela stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartego w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1065/05, zgodnie z którym w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o stopniach i tytule naukowym. Stwierdzono również, że zalecenia Sądu zostały wykonane w takim zakresie, w jakim nie były one sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa i orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Jak słusznie zauważyła Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, w sprawie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] września 2002 r. o nadaniu dr S.M. stopnia doktora habilitowanego nauk o [...] przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów wypowiedział się już raz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 13 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1065/05 uchylił obie decyzje Centralnej Komisji o odmowie zatwierdzenia powyższej uchwały. Skarga kasacyjna Centralnej Komisji od tego wyroku została odrzucona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 października 2006 r. sygn. akt I OSK 939/06. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi kasacyjnej jest uprawomocnienie się wyroku z dnia 13 lutego 2006 r. Prawomocne orzeczenie ma taki skutek, że wiąże ono nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby - art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skutkiem prawomocnego orzeczenia sądu jest również i to, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonych przepisów prawa jako podstawy do wydania decyzji. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładania przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia, czy konkretny przepis zastosowany przez organ administracji, który wydał zaskarżoną decyzję, ma treść identyczną z treścią przypisaną przez tenże organ i do wyjaśnienia, że do stosunku prawnego będącego przedmiotem postępowania nie ma zastosowania dany przepis, lecz przepis inny, którego organy administracji nie uwzględniły (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1888/06 niepubl.). Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży zarówno na organie administracji jak i na sądzie. Oznacza to, że zarówno organ administracji jak i sąd, rozpoznając sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu tego przepisu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz - Jan Paweł Tarno Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis W-wa 2006, Wydanie 2, teza 3 do art. 153). W rozpoznawanej sprawie, w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyraził ocenę prawną co do tego, przepisy jakiej ustawy powinny być zastosowane przez Centralną Komisję przy rozpoznawaniu sprawy zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału z dnia [...] września 2002 r. Mianowicie Sąd stwierdził, że Komisja powinna rozstrzygnąć sprawę w oparciu o przepisy obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji, ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595), a nie w oparciu o ustawę z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 ze zm.) jak to uczyniła Komisja. Sąd stwierdził również, że art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. w stanie faktycznym sprawy nie mógł być zastosowany przez organ. Jednocześnie Sąd wskazał, że organ ponownie rozpoznając sprawę w przedmiocie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału z dnia [...] września 2002 r. zastosuje właściwy tryb postępowania przewidziany w ustawie obowiązującej w dacie orzekania. Ponownie rozpoznając sprawę Centralna Komisja nie zastosowała się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku z dnia 13 lutego 2006 r., co stwierdza wprost w zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. Jako postawę prawną decyzji Komisja powołała również przepisy ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych. W uzasadnieniu decyzji Komisja stwierdziła, że nie podziela stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przedstawionego w uzasadnieniu wyroku, co do tego, która ustawa ma w sprawie zastosowanie. Reasumujące Centralna Komisja stwierdziła, że zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostały wykonane w takim zakresie, w jakim "nie były one sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa i orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego", gdyż w ocenie organu "każde inne stosowanie przepisów mogłoby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji". Tak więc treść zaskarżonej decyzji wprost wskazuje, że została ona wydana z naruszeniem art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu (...), co powoduje konieczność uchylenia decyzji. Przedstawioną w powołanym wyroku oceną prawną jak i wskazaniami co do dalszego postępowania związana jest zarówno Centralna Komisja jak i sam Sąd. Dlatego, rozpoznając sprawę po raz kolejny, Centralna Komisja zastosuje się tak do oceny prawnej jak i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2006 r. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.