VII SA/Wa 2067/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi [...]S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej [...] S.A. z siedzibą w [...] kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora [...] S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...].12.2008 r., decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r wydaną na podstawie art. 104 kpa w związku z art. 35 ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego, w tym projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...] położonego na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...] (część), [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że związku z brakiem kompletności złożonego projektu budowlanego oraz brakiem zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu nałożył na inwestora postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2009 r., postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2009 r. i postanowieniem nr [...] z dnia [...].06.2009 r. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym w zakreślonym terminie. Wobec niespełnienia przez wnioskodawcę wszystkich nałożonych obowiązków oraz nieuwzględnienia wyjaśnień wnioskodawcy kwestionujących zasadność części nałożonych obowiązków zawartych w piśmie z dnia 25 maja 2009 r. należało odmówić wydania pozwolenia na budowę. Inwestor [...]S.A. z siedzibą w [...] złożył odwołanie zarzucając brak podstawy materialnoprawnej zaskarżonej decyzji poprzez powołanie przez organ I instancji przepisu art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane nie wprost lecz " w związku" z innymi przepisami. Odwołująca spółka zakwestionowała również prawidłowość żądań zawartych w postanowieniu nr [...] z dnia [...].05.2009 r. i określonych w pkt 1, 2, 3, 4, 8 i 10 oraz w uzupełniających postanowieniach nr [...] z dnia [...].05.2009 r. i nr [...] z dnia [...].06.2009 r. Zdaniem odwołującej się spółki nałożone przedmiotowymi postanowieniami obowiązki nie znajdują podstaw prawnych i faktycznych dlatego nie mogą być podstawą do wydania zaskarżonej decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W stosunku do obowiązków nałożonych przez organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2009 r.: - w pkt 1) w zakresie doprowadzenia do zgodności projektu z zapisami § 8 ust. 6 obowiązującego planu miejscowego inwestor zarzucił, iż organ I instancji nie wskazał w sposób szczegółowy i jednoznaczny na czym polega niezgodność projektowanej inwestycji z planem. Odwołująca spółka podniosła, że realizuje wyłącznie budownictwo wielorodzinne, czyli funkcję podstawową zgodnie z § 8 ust 1 planu. Zapis § 8 ust 6 dopuszcza równoległą realizację z funkcją podstawową, funkcji równorzędnej, to jest zabudowy jednorodzinnej, pod warunkiem ich zharmonizowania dlatego zdaniem odwołującej zapis § 8 ust 6 nie dotyczy inwestycji spółki. Inwestor podniósł, że sprawa zapisów zawartych w § 8 ust. 6 planu miejscowego była przedmiotem analizy dokonanej przez Wojewodę [...] w innych postępowaniach dotyczących inwestycji projektowanych przez Spółkę na terenie objętym tym samym planem miejscowym. W decyzji z dnia [...].01.2007 r. znak; [...] Wojewoda [...] jednoznacznie stwierdził, że zharmonizowanie ma dotyczyć obiektów na tym samym obszarze, to jest obszarze wyznaczonym liniami rozgraniczającymi. Odwołująca spółka wskazała, iż wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonej decyzji w ramach obszaru nie występuje zabudowa wielorodzinna o wysokości do 4 kondygnacji. Zabudowa taka występuje na obszarze nie sąsiadującym bezpośrednio z projektowaną inwestycją, którego przeznaczenie jest inne. Zdaniem odwołującej się nie jest w ogóle zasadne żądanie zharmonizowania zabudowy projektowanej usytuowanej na obszarze MW/U z zabudową istniejącą na obszarze MW/MN o innym przeznaczeniu. - w pkt 2) postanowienia dotyczącego przedstawienia decyzji o ustaleniu lokalizacji zjazdu z drogi publicznej ulicy [...] i ulicy [...] odwołująca spółka wskazała, że nie jest wymagana taka decyzja. Zdaniem spółki istnieje rozbieżność pomiędzy tekstem przepisów ustawy Prawo budowlane, a żądaniem zawartym w postanowieniu. Wskazane ulice nie są drogami publicznymi co wynika z decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].12.2008 r., nr [...]. Jednocześnie spółka podniosła, że dostęp do drogi publicznej zgodnie z decyzją Prezydenta [...]z dnia [...].03.2007 r., Nr [...] zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości został zapewniony przez działki ewidencyjne nr [...],[...] i [...] z obrębu [...], będące własnością [...]. - w pkt 3) postanowienia dotyczącego uzgodnienia w trybie art. 35 ust 3 ustawy o drogach publicznych odwołująca podniosła, że uzgodnienie w przypadku tej inwestycji nie jest wymagane dla ulicy [...] i ulicy [...], bowiem nie są to drogi publiczne, a tym samym brak jest podstaw do stosowania ustawy o drogach publicznych. - w pkt 4) postanowienia dotyczącego przedłożenia opinii ZUD zgodnie z art. 27 ust 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego odwołująca spółka wyjaśniła, że obowiązek wykonała przedkładając w zakreślonym terminie nową opinię ZUD, Nr [...] z dnia [...].05.2009 r. - w pkt 8) postanowienia odwołująca spółka podniosła, że żądanie wykonania czytelnego projektu zagospodarowania terenu jest niezrozumiałe. Zdaniem inwestora złożony projekt spełnia wymagania wynikające z rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a zaskarżona decyzja nie wskazuje jakich zmian wymaganych postanowieniem nie wprowadzono. - w pkt 10) postanowienia odwołująca spółka podniosła, że część opisowa projektu budowlanego uwzględnia wymagania dotyczące sprecyzowania wpływu projektowanego obiektu na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane. Odwołująca zarzuciła brak wskazania w postanowieniu i zaskarżonej decyzji przepisów odrębnych, które uzasadniałyby przeprowadzenie takiej analizy, jej zakresu i stopnia szczegółowości. Odnosząc się do obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2009 r. odwołująca spółka podniosła, iż obowiązek ten został wykonany poprzez wprowadzenie zmian w projekcie budowlanym obejmujących układ komunikacyjny dla działek nr [...] i nr [...]. Zaprojektowany układ komunikacyjny na terenie inwestycji jest układem pozwalającym na obsługę komunikacyjną działek nr [...] i nr [...] co zdaniem odwołującej oznacza, że z chwilą jego realizacji wygasną służebności gruntowe na działkach o nr [...] i [...], które zostały ustanowione nie jako służebności stałe lecz tymczasowe na okres urządzenia układu komunikacyjnego dla działek nr [...] i nr [...], a taki układ docelowy przewiduje projekt budowlany. Odwołująca spółka zakwestionowała obowiązek nałożony postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2009 r. w zakresie uzgodnienia z zarządcą drogi publicznej projektowanego zagospodarowania terenu w zakresie możliwości włączenia inwestycji do ruchu drogowego - zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz art. 35 ust. 3 ww. ustawy o drogach publicznych jak również przedstawienia zgody właściciela ulic: [...] i [...] na zlokalizowanie projektowanych zjazdów oraz przeprowadzenia obsługi komunikacyjnej przez działki nr ew. [...],[...],[...],[...] i [...] stanowiące ul. [...] i [...] . Odwołująca podniosła, że ulice [...] i [...] nie są drogami publicznymi co wynika z przedłożonej do akt sprawy ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009 r. stwierdzającej brak jakichkolwiek uprawnień Prezydenta [...] do ingerowania w sposób korzystania z ulic [...] i [...], w szczególności do wydawania jakichkolwiek zezwoleń na wykonanie zjazdów. Jednocześnie Odwołująca podniosła, iż Prezydent [...] w decyzjach podziałowych w sposób ostateczny rozstrzygnął o możliwości korzystania z ulic [...] i [...] w celu dostępu do drogi publicznej i sposobie realizacji tego dostępu. Odwołująca podkreśliła, iż połączenie terenu inwestycji z ulicą nastąpi poprzez istniejące zjazdy bramowe wykonane na podstawie zgłoszeń, w stosunku do których Prezydent [...] nie wniósł sprzeciwu. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie i ustosunkowując się do argumentacji inwestora zawartej ww. piśmie z dnia [...] maja 2009 r. oraz w odwołaniu z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdził, iż w postanowieniu nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. organ I instancji jednoznacznie wskazał na zapis § 8 ust. 6 miejscowego, z którego wynika, iż dopuszcza się realizację na tym samym obszarze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy, o której mowa w ust. 2 tj. mieszkalnictwa jednorodzinnego o wysokiej i średniej intensywności oraz usług, pod warunkiem ich właściwego wzajemnego zharmonizowania oraz ich zharmonizowania z zabudową na działkach i terenach sąsiednich. Zdaniem organu odwoławczego mimo wezwania inwestor nie doprowadził do zgodności projektu z zapisami § 8 ust. 6 obowiązującego planu zagospodarowania terenu [...] w gminie [...], przyjętego uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2002 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. nr 267, poz. 6897) w zakresie zharmonizowania planowanej zabudowy z zabudową na działkach i terenach sąsiednich (zabudowa jednorodzinna lub wielorodzinna do 4 kondygnacji naziemnych). Jako nieuzasadniony organ odwoławczy uznał zarzut inwestora braku podstawy prawnej zaskarżonej decyzji. Organ I instancji prawidłowo wskazał jako podstawę ww. rozstrzygnięcia art. 104 kpa oraz art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Art. 104 Kpa wskazuje ogólną zasadę rozstrzygania przez organy administracji publicznej spraw w formie decyzji. Odnośnie stwierdzenia inwestora, iż do uzyskania pozwolenia na budowę w świetle art. 33 i 34 Prawa budowlanego nie jest wymagana decyzja o ustaleniu lokalizacji zjazdu z drogi publicznej organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 lit b projekt budowlany winien zawierać m.in. stosownie do potrzeb oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną, zgodnie z przepisami o drogach publicznych, czyli zezwolenie na lokalizację zjazdu z drogi publicznej, zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 i Nr 237, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 z późn. zm.). W aktach sprawy brak ww. zezwolenia na lokalizację zjazdu z dróg publicznych ul. [...] i ul. [...]. Inwestor przedstawił jedynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009 r. uchylającą decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. która odmawiała udzielenia zgody na lokalizację projektowanych zjazdów z ul. [...] i [...] na teren przedmiotowej inwestycji. Przyjmując wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Prezydenta [...] odmawiającej udzielenia zgody na lokalizację projektowanych zjazdów z ul. [...] i [...] na teren przedmiotowej inwestycji organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nałożył na inwestora obowiązek wynikający z art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy Prawo budowlane, tj. - przedłożenia uzgodnienia z zarządcą drogi publicznej projektowanego zagospodarowania terenu w zakresie możliwości włączenia inwestycji do ruchu drogowego - zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz art. 35 ust. 3 ww. ustawy o drogach publicznych. - zapewnienia obsługi komunikacyjnej projektowanego osiedla, tj. przedłożenia zgody właściciela działek nr ew. [...],[...],[...],[...] i [...] stanowiących ul. [...] i [...] na przeprowadzenie ruchu kołowego przez ww. nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego ww. postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. stanowi powtórzenie obowiązków nałożonych na inwestora postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w pkt 2 i 3. Jak wynika z akt sprawy ww. wymogów inwestor jednak nie spełnił. Zdaniem Wojewody [...] nieuzasadnione jest stwierdzenie inwestora, iż w przypadku inwestycji projektowanej przez [...] SA uzgodnienia w trybie art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych dla ulicy [...] i ulicy [...] nie są wymagane. Organ stwierdził, iż zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Brak jest w aktach sprawy zgody właścicieli działek nr ew. [...],[...],[...],[...]i [...] stanowiących ul. [...] i [...] na przeprowadzenie ruchu kołowego przez ww. nieruchomości. Odnosząc się natomiast do stwierdzenia skarżącej, iż służebności gruntowe na działkach o numerach [...] i [...] zostały ustanowione nie jako stałe, lecz jako tymczasowe - na okres urządzenia układu komunikacyjnego dla działek nr [...] i nr [...], a taki układ docelowy przewiduje projekt budowlany, organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego należy projektować i budować zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W ocenie organu odwoławczego zaprojektowany układ komunikacyjny pozwala na obsługę komunikacyjną działek [...] i [...]. Natomiast jeśli korzystanie ze służebności ustalonej w akcie notarialnym Rep. A. [...]z dnia [...] kwietnia 2007 r. zostałoby w jakikolwiek zakłócone, uprawnionemu z tego tytułu przysługują środki ochrony określone w przepisach o ochronie własności (art.251 kc) i realizowane przed sądem powszechnym, a nie na drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed organem administracji architektoniczno-budowlanej (wyrok WSA z dnia 15.11.2005 r. II SA/Lu 723/05). Wobec powyższego Wojewoda [...] uznał, iż postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. nie znajduje uzasadnienia faktycznego i prawnego. W ocenie organu odwoławczego inwestor pomimo nałożenia obowiązku, nie przedłożył kompletnej opinii ZUD uzgadniającej przebieg projektowanych sieci, wymaganej zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z 2005 r., Nr 240, poz. 2027). Inwestor nie przedstawił w projekcie zagospodarowania terenu pełnego schematu podłączenia do istniejących sieci uzbrojenia terenu. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, przedłożona przez inwestora dokumentacja zawiera jeszcze inne uchybienia. Organ wskazał, iż przedłożony przez inwestora projekt budowlany nie spełnia wymogów przepisu § 11 ust. 2 pkt 10 oraz § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120 poz. 1133). Zdaniem organu odwoławczego projekt architektoniczno-budowlany obiektu budowlanego powinien zawierać zwięzły opis techniczny, który - w stosunku do budynku mieszkalnego wielorodzinnego - powinien określać sposób zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich. Na podstawie analizy dokumentacji budowlanej dotyczącej przedmiotowej inwestycji należy stwierdzić, iż przedłożony przez inwestora projekt architektoniczno-budowlany ww. wymogu nie spełnia. Organ odwoławczy stwierdził, iż wydanie przez organ I instancji trzech kolejnych postanowień nakładających na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości, stanowi uchybienie proceduralne lecz bezsporne jest, że inwestor nie złożył odpowiadającego przepisom prawa projektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] SA wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła brak podstawy prawnej oraz naruszenie art. 33, 34 i 35 Prawa budowlanego, a także art. 7 i 77 K.p.a. W skardze podniosła identyczne zarzuty jak w odwołaniu. Odnośnie kwestii zgodności projektu budowlanego z § 8 ust 6 planu miejscowego skarżąca podniosła dodatkowo, że realizuje wyłącznie budownictwo wielorodzinne czyli funkcję podstawową wg § 8 ust 1 planu miejscowego dlatego zapis § 8 ust 6 nie dotyczy inwestycji skarżącej. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu, iż nie wyjaśnił na czym ma polegać zharmonizowanie planowanej zabudowy oraz nie odniósł się do pojęcia obszaru i dokładnej treści § 8 ust 6 planu miejscowego. Odnośnie kwestii decyzji o ustaleniu lokalizacji zjazdu skarżąca zarzuciła, iż w zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisu art. 34 ust 3 pkt 3 lit b ) Prawa budowlanego utożsamia się oświadczenie właściwego zarządcy drogi publicznej z decyzją o ustaleniu lokalizacji zjazdu na drogę publiczną pomijając, że dostęp do drogi publicznej nie musi następować w sposób bezpośredni. Skarżąca zarzuciła, iż wbrew decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].04.2009 r. Wojewoda [...] traktuje ulice [...] i [...] jako drogi publiczne podczas gdy są ulicami posiadającymi nazwy lecz niezaliczonymi do żadnej z kategorii dróg. Zdaniem skarżącej oznacza to, że do ulic [...] i [...] nie można stosować przepisów ustawy o drogach publicznych. W ocenie skarżącej, uzgodnienie projektu w trybie art. 35 ust 3 ustawy o drogach publicznych nie jest wymagane dla ulicy [...] i ulicy [...] bowiem nie są to drogi publiczne. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu, iż w sposób sprzeczny ze złożonymi do akt sprawy dokumentami stwierdził brak kompletnej opinii ZUD uzgadniającej przebieg projektowanych sieci. Skarżąca podniosła, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, które z wymagań przepisu § 11 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu nie zostały spełnione, czy też z jakiego powodu Wojewoda [...] uznaje, że nie zostały spełnione. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu podniesienie całkowicie nowego zarzutu, to jest braku określenia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich. Zdaniem skarżącej tego typu braki dokumentacji projektowej podlegają uzupełnieniu w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego i nie było przeszkód aby Wojewoda [...] ten środek zastosował. Wojewoda [...] zaniechał zastosowania tego środka dlatego zdaniem skarżącej zarzut braku określenia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, podniesiony dopiero w treści zaskarżonej decyzji nie może być uznany za przyczynę wystarczającą do utrzymania w mocy decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest uzasadniona Organ odwoławczy z naruszeniem art. 7 kpa i 77 § 1 kpa nie dokonał szczegółowej analizy materiału dowodowego mającej na celu ustalenie stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością oraz z naruszeniem art. 107 § 3 kpa nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów odwołania. Przede wszystkim organ odwoławczy nie przeanalizował treści zapisu § 8 obowiązującego planu zagospodarowania terenu [...] w gminie [...] stwierdzając jedynie, iż organ I instancji " w postanowieniu nr [...] z dnia [...].05.2009 r. jednoznacznie wskazał na zapis § 8 ust 6, z którego wynika, iż dopuszcza się realizację na tym samym obszarze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy, o której mowa w ust. 2 tj. mieszkalnictwa jednorodzinnego o wysokiej i średniej intensywności oraz usług, pod warunkiem ich właściwego wzajemnego zharmonizowania oraz ich zharmonizowania z zabudową na działkach i terenach sąsiednich". Uzasadnienie organu odwoławczego w tym zakresie sprowadza się w istocie do przywołania treści uzasadnienia decyzji I instancji bez wyjaśnienia zarzutu odwołania. Wojewoda [...] obowiązany był dokonać oceny przedłożonego wniosku i projektu budowlanego i wskazać na czym polega ewentualna niezgodność projektowanej inwestycji z planem. Organ odwoławczy powinien również ocenić prawidłowość obowiązku nałożonego postanowieniem organu I instancji i odnieść się do zarzutów skarżącej spółki. Wojewoda [...] nie odniósł się do zarzutów odwołania, iż skarżąca realizuje wyłącznie budownictwo wielorodzinne, czyli funkcję podstawową zgodnie z § 8 ust 1 planu dlatego zapis § 8 ust 6 dopuszczający równoległą realizację z funkcją podstawową, funkcji równorzędnej, to jest zabudowy jednorodzinnej, pod warunkiem ich zharmonizowania nie dotyczy inwestycji spółki. Organ odwoławczy nie wyjaśnił na czym ma polegać zharmonizowanie i czy zharmonizowanie ma dotyczyć obiektów na tym samym obszarze, to jest obszarze wyznaczonym liniami rozgraniczającymi jak twierdzi inwestor powołując się na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].01.2007 r. znak; [...]. Ponadto, organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutu skarżącej kwestionującej żądanie zharmonizowania zabudowy projektowanej usytuowanej na obszarze MW/U z zabudową istniejącą na obszarze MW/MN nie sąsiadującym bezpośrednio z projektowaną inwestycją i posiadającym inne przeznaczenie. Wojewoda [...] nie dokonał analizy ustaleń komunikacyjnych zapisanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i regulujących sposób dostępu do drogi publicznej z działek na których została zaprojektowana inwestycja. Badając sprawę połączenia działek inwestora z drogą publiczną organ odwoławczy powinien uwzględnić również treść decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].03.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Kwestia dostępu projektowanej inwestycji do drogi publicznej wymaga dokładnego zbadania w świetle ustaleń planu miejscowego i decyzji podziałowej podobnie jak sprawa dostępności ulicy [...] i ulicy [...]. Wskazana ulice zgodnie z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].04.2009 r. są ulicami posiadającymi nazwy lecz niezaliczonymi do żadnej z kategorii dróg publicznych. Organ powinien wyjaśnić czy ulica [...] i ulica [...] są drogami wewnętrznymi ogólnodostępnymi czy też dostęp do nich jest ograniczony dla potrzeb jednego osiedla. Wojewoda [...] w ogóle nie odniósł się do zarzutu inwestora, iż połączenie terenu inwestycji z ulicą ma nastąpić poprzez istniejące zjazdy bramowe, wykonane na podstawie zgłoszeń, w stosunku do których Prezydent [...] nie wniósł sprzeciwu. Wyjaśnienie sprawy dostępności projektowanej inwestycji do drogi publicznej w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].03.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości pozwoli organowi odwoławczemu odnieść się do zarzutu skargi, iż sposób dostępu do drogi publicznej został narzucony przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a jednocześnie został zagwarantowany poprzez oświadczenie Prezydenta [...] w decyzji nr [...] z dnia [...].03.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego, iż w przypadku inwestycji projektowanej przez [...] SA wymagane są uzgodnienia w trybie art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych dla ulicy [...] i ulicy [...]. Uzgodnienia w trybie art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych odnoszą się wyłącznie do dróg publicznych natomiast ulice [...] i [...] nie zostały zaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych dlatego brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o drogach publicznych. Wojewoda [...] stwierdzając, że inwestor pomimo nałożonego obowiązku nie przedstawił kompletnej opinii ZUD uzgadniającej przebieg projektowanej sieci nie odniósł się do nowej opinii ZUD z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...], która została przedłożona do akt sprawy. Uzasadniony jest zarzut braku wskazania, które z wymagań przepisu § 11 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego nie zostały spełnione, czy też z jakiego powodu Wojewoda [...] uznaje, że nie zostały spełnione. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tym zakresie sprowadza się do przywołania treści przepisu i stwierdzeniu, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany nie spełnia wymogu wymagań przepisu. Skarżąca zasadnie zarzuciła organowi odwoławczemu, iż podniesienie nowego zarzutu w postaci braku w projekcie architektoniczno-budowlanym określenia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich podlegało uzupełnieniu w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego. Wojewoda [...] nie wezwał skarżącej do uzupełnienia dokumentacji projektowej co powoduje, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego pozostaje w sprzeczności z art. 35 ust 3 Prawa budowlanego, który stanowi podstawę prawną utrzymanej w mocy decyzji Prezydenta [...]. Dla zastosowania tego przepisu dopuszczającego odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w sytuacji nie usunięcia w określonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości, niezbędne jest uprzednie wydanie postanowienia nakładającego na inwestora taki obowiązek. W niniejszej sprawie obowiązek uzupełnienia braku w projekcie architektoniczno-budowlanym dotyczący określenia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich nie został na inwestora nałożony. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13.10.2005 r., II OSK 130/05 ( LEX nr 345755 ) stwierdził, że "odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę bez uprzedniego wezwania w trybie przepisu art. 35 ust 3 Prawa budowlanego stanowi o naruszeniu prawa materialnego". Organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutu odwołania wskazanego w pkt 8) w którym skarżąca podnosi, iż niezrozumiałe jest żądanie wykonania czytelnego projektu zagospodarowania terenu w sytuacji gdy złożony projekt spełnia wymagania wynikające z rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a zaskarżona decyzja nie wskazuje jakich zmian wymaganych postanowieniem nie wprowadzono. Uzasadniony jest zarzut skargi, iż Wojewoda [...] nie odniósł się do zarzutu odwołania wymienionego w pkt 10) w którym inwestor zarzucił organowi I instancji brak wskazania w postanowieniu i zaskarżonej decyzji przepisów odrębnych, uzasadniających przeprowadzenie analizy wpływu projektowanego obiektu na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, jej zakresu i stopnia szczegółowości. Za nieuzasadniony należy natomiast uznać zarzut braku podstawy materialnoprawnej zaskarżonej decyzji poprzez powołanie przez organ I instancji przepisu art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane nie wprost lecz " w związku" z innymi przepisami. Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, iż tak sformułowana podstawa rozstrzygnięcia nie oznacza braku podstawy materialnoprawnej bowiem art. 104 Kpa wskazuje ogólną zasadę rozstrzygania przez organy administracji publicznej spraw w formie decyzji. Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa procesowego tj. art. 7, 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 kpa polegających na braku dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, co mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Zaskarżona decyzja narusza również przepis prawa materialnego w postaci art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane. Brak wyjaśnienia sprawy w aspekcie wyżej wskazanym oraz naruszenie prawa materialnego uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. art. 145 § 1 ust 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ). Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy, a o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.