II SA/Sz 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst w Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst w Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. S., od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...], nakazującej państwu M. i P. S. - w celu doprowadzenia do odpowiedniego stanu technicznego budynku nr [...] przy ul. [...] w [...]- wykonanie następujących czynności: likwidację otworu okiennego znajdującego się w ścianie wschodniej przedmiotowego budynku poprzez jego zamurowanie lub wstawienie ściany szklanej; pozytywną opinię rzeczoznawcy przeciw pożarowego dotyczącą sposobu likwidacji otworu okiennego, w terminie do dnia [...]r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst w Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nakazał M. i P. S. - właścicielom lokalu mieszkalnego nr [...]w budynku przy ul. [...]w [...], doprowadzenie ww. obiektu do stanu poprzedniego, poprzez zamurowanie samowolnie wykonanego otworu okiennego w ścianie wschodniej granicznej (na wysokości ok. [...] piętra), przynależnego do lokalu nr [...]. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, wyżej wskazaną decyzją z dnia [...]r. nakazał M. i P. S. likwidację otworu okiennego, samowolnie wykonanego w ścianie wschodniej budynku przy ul. [...]w [...], w celu doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Od decyzji odwołała się M. S., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zw. z art. 16 kpa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo braku przesłanek ustawowych przewidzianych w przywołanym przepisie, a ponadto - pomimo istnienia ostatecznej decyzji administracyjnej zatwierdzającej budowę przedmiotowego otworu okiennego dla lokalu mieszkalnego położonego w [...]przy ul. [...]i umarzającej postępowanie w przedmiocie wstawienia dwóch okien w miejsce otworów wentylacyjnych, a także poprzez sformułowanie rozstrzygnięcia w sposób oczywiście niezgodny z treścią przywołanego przepisu, - art. 138 § 2 kpa poprzez nieuwzględnienie przez organ pierwszej instancji okoliczności wskazanych przez organ odwoławczy w decyzji uchylającej poprzednio zaskarżoną decyzję i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania (tj. decyzji ZWINB z dnia [...]r.), - art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez brak całościowego uzasadnienia faktycznego decyzji, brak wskazania faktów udowodnionych oraz dowodów je wykazujących, a przede wszystkim — całkowity brak uzasadnienia prawnego decyzji, - art. 77 kpa w zw. z art. 7 kpa i art. 6 kpa poprzez wydanie decyzji bez dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, przy pominięciu dowodów z dokumentów, w szczególności - z ostatecznych decyzji organów administracyjnych opisanych w pkt [...] odwołania, a ponadto - wydającej pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej oraz zatwierdzającej przebudowę pomieszczenia gospodarczego na pomieszczenie mieszkalne, - art. 7 kpa poprzez uwzględnienie przy wydawaniu decyzji interesu prawnego wyłącznie jednej strony (Państwa W.), wbrew nakazowi ustawowemu uwzględniania interesu społecznego oraz słusznego interesu wszystkich obywateli tym bardziej stron postępowania administracyjnego. Ponadto odwołująca się podniosła, iż istnieją okoliczności, przywołane przez nią w postępowaniu, które powinny być uwzględnione, z uwagi na ich niezwykle istotne znaczenie, a zostały całkowicie pominięte przez organ pierwszej instancji, a mianowicie: - fakt, że w dniu [...]r. uzyskała pozwolenie Starosty na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu, wraz z zatwierdzeniem projektu budowlanego, - fakt, że decyzją z dnia [...]r. Starosta zezwolił na użytkowanie elementów budynku - trzech otworów okiennych na [...] piętrze ściany wschodniej przedmiotowego budynku, - fakt, że decyzją z dnia [...]r. /błędna data na decyzji [...]r./ Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych, polegających na wykonaniu bez wymaganego pozwolenia trzech otworów okiennych na [...] piętrze ściany wschodniej przedmiotowego budynku. Decyzja ta jest ostateczna wobec oddalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi Państwa W. wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r. w sprawie SA/Sz 1067/05, - fakt przyjęcia w dniu [...]r. przez Inspektorat Nadzoru Budowlanego zawiadomienia o zakończeniu budowy, polegającej na przebudowie pomieszczeń gospodarczych na lokal mieszkalny. Strona wskazała także, iż dotychczasowe wieloletnie istnienie zastanego przez nią stanu ściany wschodniej budynku (okno wykonano ponad [...]lat temu) w sposób oczywisty daje podstawy do przyjęcia, że to właśnie jej interes prawny jest słuszny i zasługuje na ochronę prawną. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...]r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i nakazał M. i P. S. likwidację otworu okiennego, samowolnie wykonanego w ścianie wschodniej budynku przy ul. [...]w [...], w celu doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z ustaleń Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, iż w budynku przy ul. [...]w [...], w jego ścianie wschodniej usytuowanej na granicy z działką nr [...], znajdują się 3 otwory okienne (na wysokości [...] piętra), przynależne do dwóch lokali mieszkalnych (dwa - do lokalu nr [...], jeden - do lokalu nr [...]). Bezspornym jest fakt, iż przedmiotowe otwory powstały w warunkach samowoli budowlanej. Dowodzą o tym dokumenty z lat [...], przedłożone przez R. W., m.in. pismo Architekta Powiatowego z dnia [...]r. znak [...]/, a także ustalenia Prokuratury Powiatowej (sprawa o sygn. akt [...]). W świetle przepisów ustawy - Prawo budowlane dla tego typu samowoli budowlanych (innych niż budowa obiektu budowlanego lub jego części) zastosowanie mają przepisy art. 50 i art. 51. Ten ostatni w ust. 1 pkt 2 dopuszcza możliwość legalizacji samowoli budowlanej, po wykonaniu określonych czynności lub robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W przypadku niemożności doprowadzenia samowoli do stanu zgodnego z prawem, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe doprowadzenie samowoli do stanu zgodnego z prawem. Usytuowanie otworów okiennych w ścianie, znajdującej się na granicy nieruchomości, jest bowiem niezgodne z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12-04-2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U Nr 75, poz. 690 ze zm.). § 12 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi, iż odległość od granicy ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi, zwróconymi w stronę tej granicy, powinna wynosić co najmniej 4,0 m. Zgodnie z art. 52 ustawy - Prawo budowlane inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51. W sprawie likwidacji 2 otworów okiennych w lokalu nr [...] organ pierwszej instancji prowadził odrębne postępowanie administracyjne. W przedmiotowej sprawie właściciele lokalu mieszkalnego nr [...], w którym w ścianie granicznej znajduje się jedno z wymienionych okien, jako następcy prawni inwestora, zobowiązani są do wykonania nakazu z niniejszej decyzji. Przywołane w odwołaniu dokumenty nie mają znaczenia dla treści rozstrzygnięcia. I tak: decyzja Starosty z dnia [...]r., o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania i przebudowę pomieszczeń gospodarczych na lokal mieszkalny, nie obejmuje wykonania przedmiotowego otworu okiennego. Z zatwierdzonego w decyzji projektu budowlanego jasno wynika, iż otwór ten istniał już wcześniej i został wykorzystany (bez zmiany) przy przebudowie lokalu. Nie dowodzi to jednak, że decyzją tą został on "zalegalizowany". W związku z tym fakt przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu przebudowy, z dnia [...]r., nie ma znaczenia w sprawie, decyzja Starosty z dnia [...]r., o pozwoleniu na użytkowanie elementów budynku - trzech otworów okiennych na [...] piętrze ściany wschodniej, została uchylona w postępowaniu odwoławczym, decyzją Wojewody z dnia [...]r., decyzja Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. (właściwa data to [...]) o umorzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych, polegających na wykonaniu 3 otworów okiennych, została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy (decyzją z dnia [...]r.). WSA w Szczecinie, wyrokiem z dnia 10-08-2005r. sygn. akt SA/Sz 808/04, uchylił powyższe decyzje organów pierwszej i drugiej instancji, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20-01-2005 r. sygn. akt SA/Sz 1067/03 nie dotyczy okien wymienionych w niniejszej decyzji, lecz dwóch otworów wentylacyjnych. Z uwagi na niewłaściwie użyte sformułowania w sentencji zaskarżonej decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego, niezgodnie z treścią przywołanego w podstawie prawnej art. 51, uchylono zaskarżoną decyzję w całości i orzeczono jak w sentencji. W skardze na wyżej opisaną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, M. S., reprezentowana przez adwokat M. A., wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej nakazu zamurowania samowolnie wykonanego otworu okiennego, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane poprzez nakazanie zamurowania otworu okiennego wykonanego w ścianie przynależącej do lokalu skarżącej, - art. 77 § 1 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego niezbędnego do rzetelnego i prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, zgodnego z zasadą praworządności i legalności, - art. 7 kpa poprzez rozpatrzenie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu strony. Skarżąca podniosła, że organ drugiej instancji nie umotywował zawartego w decyzji stwierdzenia, że nie jest możliwe doprowadzenie otworów okiennych do stanu zgodnego z prawem, jak również nie ustosunkował się do wskazanych przez skarżącą dowodów, tj. decyzji Starosty z dnia [...]r. o pozwoleniu na użytkowanie oraz decyzji PINB z dnia [...]r., ograniczając się wyłącznie do wyjaśnienia, że zostały one uchylone. Skarżąca przywołała fragment wyroku NSA z dnia 28 lutego 2000 r. sygn. akt II SA/Ka 367/98, w którym sąd stwierdził, że nakazanie likwidacji otworu okiennego usytuowanego w granicy nieruchomości, istniejącego [...] lat, z tego tylko powodu, że sąsiad ma zamiar budowy domu, jest niedopuszczalne. Ponadto, zdaniem skarżącej, zamurowanie przedmiotowego otworu okiennego pozbawi lokal skarżącej cech lokalu mieszkalnego, gdyż spowoduje utratę jedynego źródła jego naturalnego oświetlenia oraz wentylacji, która to kwestia nie stała się przedmiotem rozważań w żadnym z postępowań prowadzonych w rozpatrywanej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Dodatkowo, organ odwoławczy wskazał, że nie może być tak, że mając na względzie tylko interes strony skarżącej, sankcjonuje się stan niezgodny z prawem. Natomiast w odniesieniu do zarzutu niewskazania "dalszych losów" wskazanych wyżej uchylonych decyzji Starosty i PINB, organ stwierdził, że to właśnie m.in. na skutek uchylenia tych decyzji prowadzone było postępowanie przez PINB. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst. jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast według art. 3 pkt 7 tej ustawy przez roboty budowlane należy rozumieć budowę a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z akt sprawy wynika w sposób oczywisty, że w odniesieniu do otworu okiennego w ścianie wschodniej granicznej, przynależnego do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]w [...], wyżej wymienionego pozwolenia nie było. Dowodzą tego dokumenty z lat [...], przedłożone przez R. W., m. in. pismo Architekta Powiatowego z dnia [...]r. znak [...], a także ustalenia Prokuratury Powiatowej (sprawa o sygn. akt [...]). Wykonanie przedmiotowego otworu okiennego bez wymaganego pozwolenia na budowę nosi zatem, w istocie rzeczy, wszelkie znamiona samowoli budowlanej. W zaistniałym stanie faktycznymi prawem a jednocześnie obowiązkiem organu nadzoru budowlanego było wydanie w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane decyzji nakazującej likwidację przedmiotowego otworu okiennego. Za trafne należy uznać bowiem stanowisko organu odwoławczego o braku podstaw do wszczęcia i przeprowadzenia przewidzianego prawem postępowania legalizującego samowolę budowlaną. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy otwór okienny znajduje się na granicy z sąsiednią nieruchomością. Takie usytuowanie otworu okiennego jest niezgodne z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U Nr 75, poz. 690 ze zm.), który w § 12 ust. 1 pkt 1 stanowi, iż odległość od granicy ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi, zwróconymi w stronę tej granicy, powinna wynosić co najmniej 4,0 m. Obowiązek dokonania nakazanych czynności obciąża inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Poza sporem jest, że współwłaścicielem obiektu budowlanego, w którym znajduje się wykonany bez pozwolenia otwór okienny, jest skarżąca, która - będąc następcą prawnym inwestora - weszła we wszelkie prawa i obowiązki związane z nabytą nieruchomością i obecnie tylko ona (wraz z mężem) może być adresatem wszelkich rozstrzygnięć dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie, wskazać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skargi wskazująca, iż zamurowanie przedmiotowego otworu okiennego pozbawi lokal skarżącej cech lokalu mieszkalnego, gdyż spowoduje utratę jedynego źródła jego naturalnego oświetlenia oraz wentylacji, która to kwestia nie stała się przedmiotem rozważań w żadnym z postępowań prowadzonych w rozpatrywanej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy otwór okienny wykonany został bezprawnie, tj. samowolnie i brak jest możliwości legalizacji wykonanych w tym zakresie robót budowlanych, właściwym rozwiązaniem jest przede wszystkim usunięcie skutków wynikłych z tej samowoli, niezależnie od tego, kto i kiedy ją popełnił. Innymi słowy, nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego nie można traktować jako represji karnoadministracyjnej, lecz jako środek mający na celu zapewnienie stanu zgodnego z prawem. Słusznym zatem jest pogląd organu odwoławczego wyrażony w odpowiedzi na skargę, że nie może być tak, że mając na względzie tylko interes strony skarżącej, sankcjonuje się stan niezgodny z prawem. Bez znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia sprawy jest również podniesiony przez skarżącą zarzut braku ochrony jej interesu prawnego i nakazanie jej likwidacji przedmiotowego otworu okiennego pomimo tego, że został on wybudowany ponad [...] lat temu. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca przywołała fragment wyroku NSA z dnia 28 lutego 2000 r. sygn. akt II SA/Ka 367/98, w którym sąd stwierdził, że nakazanie likwidacji otworu okiennego usytuowanego w granicy nieruchomości, istniejącego [...] lat, z tego tylko powodu, że sąsiad ma zamiar budowy domu, jest niedopuszczalne. Odpowiadając na tak sformułowany zarzut wskazać należy, że okolicznością mającą wpływ na wydanie decyzji o nakazie rozbiórki określonego obiektu budowlanego lub jego części, wybudowanego bez stosownego pozwolenia, ma to, czy w dacie wydania takiej decyzji, wybudowanie rzeczonego obiektu (lub jego części) jest zgodne z obowiązującymi przepisami, w tym - w przypadku budynku - z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skoro zatem dany obiekt (lub jego cześć) nie spełnia wyżej wymienionych wymogów, to nawet jeżeli został on wybudowany [...] lat temu, podlega rozbiórce. Na marginesie, wskazać należy, że przywołany przez skarżącą wyrok NSA zapadł w odmiennym stanie faktycznym. Dotyczył on bowiem nakazu zamurowania otworu okiennego, w którym inwestor zamontował nowe okno na miejsce już istniejącego, przy czym kwestia, czy otwór ten został wybudowany w trybie samowoli budowlanej, nie była w ogóle przedmiotem kontroli w prowadzonym w tej sprawie postępowaniu. Dodatkowo wskazać należy, że Sąd nie jest związany oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu innego sądu wydanym w odrębnej sprawie. Nieuzasadniony jest również zarzut braku umotywowania przez organ drugiej instancji, że nie jest możliwe doprowadzenie otworów okiennych do stanu zgodnego z prawem, jak również zarzut nieustosunkowania się do wskazanych przez skarżącą dowodów, tj. decyzji Starosty z dnia [...]r. o pozwoleniu na użytkowanie elementów budynku – trzech otworów okiennych na [...] piętrze ściany wschodniej części budynku nr [...] przy ul. [...] na działce nr [...] w [...]oraz decyzji PINB z dnia [...]r. (omyłkowa data w samej decyzji "[...]") o umorzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych polegających na wykonaniu bez wymaganego pozwolenia trzech otworów okiennych na [...] piętrze ściany wschodniej budynku nr [...] przy ul. [...] w [...]. Jak już wskazano powyżej, w niniejszej sprawie nie było możliwe doprowadzenie samowoli do stanu zgodnego z prawem z powodu usytuowania przedmiotowego otworu okiennego niezgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast w odniesieniu do zarzutu niewskazania "dalszych losów" wskazanych wyżej uchylonych decyzji Starosty i PINB, wskazać należy, że to właśnie na skutek uchylenia decyzji PINB prowadzone było postępowanie, w którym zapadła ostatecznie zaskarżona decyzja. Decyzja PINB z dnia [...]r. została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...]r. Nr [...], ale decyzje organów obu instancji zostały uchylone wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 10 sierpnia 2005r. sygn. akt II SA/Sz 808/04. Odnośnie do decyzji Starosty z dnia [...]r. o pozwoleniu na użytkowanie elementów budynku - trzech otworów okiennych wskazać należy, że decyzja ta została w dniu [...]r. nr [...]uchylona decyzją Wojewody, który w uzasadnieniu wskazał, że sprawa winna być przekazana do PINB celem jej przeprowadzenia w trybie art. 51 ustawy – Prawo budowlane z 1994 r. Tym samym, jak stwierdził organ odwoławczy, Starosta swoją decyzją nie mógł "zalegalizować" przedmiotowego otworu okiennego. Na marginesie rozważań, Sąd pragnie zauważyć, że przywołany w odwołaniu wyrok tutejszego Sądu z dnia 20 stycznia 2005 r. sygn. akt SA/Sz 1067/03 nie dotyczy otworu okiennego podlegającego zamurowaniu na podstawie zaskarżonej decyzji, lecz wstawienia przez skarżącą dwóch okien w dwa istniejące otwory wentylacyjne w pomieszczeniu "garderoba" lokalu Nr [...] budynku nr [...] przy ul. [...] w [...]. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie w niniejszej sprawie a ustalone okoliczności dały podstawę nałożenia przedmiotowego obowiązku, który znajduje oparcie w przepisach ustawy - Prawo budowlane i przepisach wykonawczych, a nadto nie narusza chronionej konstytucyjnie własności nieruchomości. Prawo własności podlega określonym ograniczeniom, których źródłem są m. in. przepisy z zakresu prawa budowlanego określające szczegółowe normy techniczne tyczące realizacji obiektów budowlanych. Reasumując należy wskazać, że nałożony przez organ nadzoru obowiązek zamurowania otworu okiennego znajduje swe źródło w prawie, tym samym brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa budowlanego. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę oddalono.