III SA/Po 219/10

Dnia 13 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska ( spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi M. S. na informację Zarządu Województwa z dnia ....r. nr .... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia odrzucić skargę /-/ M. Ławniczak /-/ B. Sokołowska /-/ M. Kosewska Instytucja Zarządzająca WRPO na lata 2007 – 2013 ogłosiła konkurs nr 05/I/2009 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP". Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe złożyło w dniu 30 marca 2009r. dokumentację aplikacyjną projektu "Wdrożenie przez firmę innowacyjnych rozwiązań w tym technologii bezwykopowego układania instalacji światłowodowej" . Po przeprowadzeniu weryfikacji merytorycznej dokumentacji konkursowej wnioskodawca został poinformowany pismem Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 15 stycznia 2010r. o pozytywnej ocenie merytorycznej przedmiotowego wniosku. W ocenie organu projekt zyskał relatywnie wysoką liczbę punktów przyznawaną za poszczególne kryteria przez Komisję Oceny Projektów. Ocena projektu nie wskazywała przy tym na znaczące rozbieżności w opinii ekspertów. Za wszystkie 9 kryteriów projekt uzyskał łącznie 24 punkty (66,6 % maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania). Pismem z dnia 16 stycznia 2010r. poinformowano M., iż decyzją Zarządu Województwa jego projekt znalazł się na liście rezerwowej. W proteście od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe "wniosło o ponowną ocenę merytoryczną jego wniosku o finansowanie projektu, nie zgadzając się z przyznaną ilością punktów za kryterium nr 5 i 10 oraz z jej uzasadnieniem. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 16 marca 2010r. oddaliła powyższy protest w całości. W uzasadnieniu organ podniósł, iż ocena kryterium nr 5 "Wnioskodawca posiada potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu" (2 pkt. na 6) była prawidłowa, gdyż firma nie posiada odpowiednich zasobów kapitałowych, jak również środków pracy – własnej nieruchomości. Nie ma też doświadczenia w korzystaniu z programów pomocowych Unii Europejskiej, a obszar jej działania ma charakter lokalny. Według Komisji Odwoławczej również prawidłowo dokonano oceny kryterium nr 10 "Realizacja projektu wpłynie na rozwój przedsiębiorstwa oraz wzrost jego konkurencyjności" (1 pkt. na 3), albowiem projekt wpłynie wprawdzie na określony rozwój przedsiębiorstwa, jednakże jego konkurencyjność wzrośnie tylko w stopniu umiarkowanym (nowe technologie zostaną wprowadzone tylko w skali województwa, co nie daje gwarancji zdobycia nowych odbiorców na obszarze kraju). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. zarzucił organowi przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, w szczególności dokonanie błędnej oceny kryteriów nr 5 i 10. Skarżący wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia 10 maja 2010r. stanowiącym odpowiedź na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, a na rozprawie pełnomocnik organu wyraźnie podkreślił, że ocena projektu skarżącego była pozytywna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Na podstawie przepisu art. 30 c ust. 1 tej ustawy – obowiązującego od dnia 20 grudnia 2008r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądowa kontrola dokonywana na podstawie art. 30 c i następne ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu przez instytucję zarządzającą programem operacyjnym została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający. Zauważyć należy, że stosownie do art. 30 b ust. 1 ww. ustawy procedura odwoławcza o wyniku, której wnioskodawca jest informowany z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, może być uruchomiona tylko i wyłącznie w razie negatywnej oceny projektu. Jednoznacznie stanowi o tym art. 30 b ust. 1, w myśl którego w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30 a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30 a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. W świetle powyższej regulacji, dla oceny dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, konieczne jest więc nie tylko zbadanie, czy jej przedmiotem jest informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, ale także, czy procedura odwoławcza była dopuszczalna, tzn. czy zgodnie z informacją, przewidzianą w art. 30 a ust. 3 ustawy, projekt został oceniony "negatywnie". Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pismem z dnia 15 stycznia 2010r. poinformowano wnioskodawcę, że jego projekt został poddany ocenie merytorycznej, która zakończyła się wynikiem pozytywnym. Uzyskał on łącznie 24 pkt, co stanowi 66,6% maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania. Zgodnie z Regulaminem Konkursu Nr 05/I/2009 dla Priorytetu I "Konkurencyjność przedsiębiorstw" Działanie 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP", realizowanego w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 projekty, które uzyskały co najmniej 60% maksymalnej do uzyskania liczby punktów, zostają uszeregowane na liście rankingowej projektów, przekazywanej pod obrady ZWW w celu ostatecznego dokonania wyboru projektów do dofinansowania, co jest jednoznaczne z pozytywnym wynikiem oceny merytorycznej. Pozytywny wynik oceny merytorycznej nie oznacza jednak wyboru projektu do dofinansowania. Zarząd Województwa może bowiem pojąć decyzję o utworzeniu listy rezerwowej i dać tym samym możliwość wyboru do dofinansowania umieszczonych na niej projektów w momencie posiadania środków np. w wyniku rezygnacji z podpisania umowy o dofinansowanie projektu. W przedmiotowej sprawie projekt skarżącego znalazł się ostatecznie na liście rezerwowej. Przesądzić należy więc, czy informację powyższą stwierdzającą, że przedmiotowy projekt został oceniony pozytywnie, ze względu na to, iż otrzymał on 24 pkt (66,6% maksymalnej liczby punktów), można uznać za "negatywną ocenę projektu" w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy, umożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, a w konsekwencji, w razie negatywnego wyniku procedury odwoławczej, otwierającego drogę do kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art. 30 ustawy podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą (ust. 1), która określa warunki dofinansowania oraz prawa i obowiązki beneficjenta (ust. 2). Z kolei art. 30 a ustawy wskazuje, że umowa o dofinansowanie projektu zawierana jest w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania i którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z Regulaminu Konkursu Nr 05/I/2009 dla Priorytet I Działanie 1.2 wynika, że projekt najpierw oceniany jest formalnie (pkt. III B regulaminu – "Ocena formalna wniosku o dofinansowanie") i w zależności od tej oceny może być przekazany do dalszej oceny przez Komisję Oceny Projektów lub może być odrzucony z powodu poważnych błędów lub braków formalnych (III B 7). Następnie wnioski, które zostały pozytywnie ocenione formalnie przekazywane są na etap oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów ( pkt. III C regulaminu – "Ocena merytoryczna wniosku"). Po zakończeniu etapu oceny merytorycznej tworzona jest lista rankingowa projektów ("Utworzenie listy rankingowej i wybór do dofinansowania"), która przedkładana jest pod obrady Zarządu Województwa w celu podjęcia uchwały o przyznaniu dofinansowania. Regulamin omawianego konkursu stanowi w pkt. IV. "Podpisanie umowy o dofinansowanie projektu" o ostatnim etapie postępowania konkursowego. Z powyższego wynika, że postępowanie w sprawie dofinansowania projektu odbywa się kilkuetapowo. Przejście pierwszego i drugiego etapu, a więc oceny formalnej i merytorycznej oraz umieszczenie projektu na liście rankingowej projektów oznacza tym samym pozytywny wynik oceny, o czym wnioskodawca jest pisemnie informowany. Tak więc informacja o pozytywnej ocenie merytorycznej projektu (uzyskanie 66,6% maksymalnej liczby punktów możliwej do zdobycia), ze wskazaniem, że projekty, które uzyskały co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów zostają umieszczone na liście rankingowej (zgodnie z Regulaminem), nie może stanowić informacji o negatywnej ocenie projektu w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy, a tym samym informacja taka wyklucza wniesienie środka odwoławczego przewidzianego ww. przepisem (zob. też m. in. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2010r., II GSK 47/10; postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2010r., II GSK 92/10). Skarżący został pouczony o możliwości wniesienia środka zaskarżenia w przesłanym mu odpisie orzeczenia Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej WRPO z dnia 16 marca 2010r. wydanego w przedmiocie oddalenia protestu wniesionego od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Jednak, jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w powołanych wyżej orzeczeniach, błędne pouczenie zarówno o możliwości wniesienia środka odwoławczego, sprzecznie z regulacją zawartą w art. 30 b ust. 1 ustawy, jak i o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie czyni rozpoznanego środka odwoławczego i skargi dopuszczalnymi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) w zw. z art. 30 e ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658, ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/M. Ławniczak /-/B. Sokołowska /-/M. Kosewska JMd