VII SA/Wa 462/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala VII SA/Wa 462/10 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r.,działając na podstawie art. 67 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U Nr 156 z 2000r., poz. 1118), nakazał K. B., B. B., A. S. oraz Gminie G. rozbiórkę budynku mieszkalnego i uporządkowanie terenu działki o nr ewid. [...] przy ul. [...] w G.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. o Nr [...], działając na podstawie art. 59 §1 i 2 kpa - odmówił B. B. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał normę art. 58 kpa oraz wyjaśnił, iż prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania została wniesiona przez B. B. pismem z dnia 9 listopada 2009 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano za przyczynę uchybienie terminowi do wniesienia odwołania urlop wypoczynkowy. Natomiast w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie dowodzą, a nawet nie uprawdopodabniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego przywróceniem terminu. Ponadto, organ podkreślił, iż we wniosku nie wskazano dokładnej daty ustania przyczyny uchybienia, co czyni niemożliwym ustalenie, czy prośba o przywrócenie terminu została wniesiona z zachowaniem 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 Kpa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Brak winy można więc przyjąć w sytuacji, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ponadto osoba zainteresowana powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Skargę na powyższe postanowienie wniósł B. B. podnosząc, iż spełnione zostały wszystkie wymogi art. 58 kpa oraz art. 152 i 154 kodeksu pracy. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od odebrania decyzji w organie I instancji czyli po zapoznaniu się z jej treścią. Nadto skarżący podniósł, iż w 2009r. siedziba Poczty w G. zmieniała się z powodu remontu co spowodowało " zamieszanie " w odbiorze korespondencji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. W świetle postanowień zawartych w art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; - strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy (§ 1); - wniosek ten został wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz - jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie odwołania) (§ 2). Zatem, aby przywrócić termin należy uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy podmiotu, który uchybił terminowi. Chodzi zatem o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie było niezależne od woli skarżącego (np. obłożna choroba) i uniemożliwiało mu dopełnienie czynności procesowej w sprawie. Przy braku winy organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie tego terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W judykaturze przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak więc zostało to wykazane powyżej z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania może wystąpić jedynie strona postępowania po spełnieniu określonych przepisem prawa obowiązków. Pamiętać przy tym należy, iż brak winy, o której mowa w art. 58 § 1 k.p.a., zainteresowany winien uprawdopodobnić. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Inaczej rzecz ujmując, uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce, a zakres uprawdopodobnienia obejmuje zdarzenie, które spowodowało brak winy po stronie zainteresowanego. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz B. Adamiak i J. Borkowski 7. wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck z 2005 r. str. 334). W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, poprzez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił, że wniesienie odwołania po upływie terminu było przez niego niezawinione. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Wyjazd na urlop, nawiasem mówiąc w żaden sposób nie potwierdzony przez skarżącego, który nie wskazał nawet w jakim okresie pozostawał na urlopie, nie uprawdopodabnia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej ( vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.07.2009r. ,II OSK 1162/08). Należy także zauważyć, iż od strony postępowania można oczekiwać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw, zaś pobyt na zaplanowanym urlopie wypoczynkowym nie może zostać uznany za trudna do przezwyciężenia i niezależna od skarżącego przeszkodę w dochowaniu terminu, zwłaszcza przy świadomości toczącego się od kilku lat postępowania , w którym skarżący jest stroną aktywnie zainteresowaną. Kolejną przesłanką, która musi obligatoryjnie zaistnieć, to wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w okresie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustanie przyczyny uchybienia terminu, to ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności. Ocena, czy strona dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu należy do organu administracji publicznej. W sprawie niniejszej sam skarżący wskazuje, iż wniosek o przywrócenie terminu złożył w terminie 7 dni od chwili kiedy w siedzibie organu zapoznał się z decyzją. Tymczasem ustawodawca określa początek biegu terminu o którym mowa w art. 58 kpa jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu tj. np. dzień ustania obłożnej choroby uniemożliwiającej działania strony. Prawidłowo więc organ podkreślił, iż skarżący nie wykazał także czy dochował terminu określonego w art. 58 kpa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).