II SA/Rz 896/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie ustalenia warunków zabudowy oraz ze skarg W. J., K. J., J. J., P. Z. W. O. w Rz. i T. na Rz. Z. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] umarzające postępowanie odwoławczego w zakresie ustalenia warunków zabudowy; II. uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy; III. stwierdza, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; IV. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zwrot kosztów postępowania sądowego na rzecz: 1. skarżącego W. J. w kwocie 1274 zł /słownie: tysiąc dwieście siedemdziesiąt cztery złote/; 2. skarżących K. i J. J. solidarnie w kwocie 500 zł /słownie: pięćset złotych/ oraz koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika skarżącego J. J. w wysokości 257 zł /słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem złotych/; 3. skarżących P. Z. W. O. w Rz. i T. na Rz. Z. w O. w kwocie po 500 zł /słownie: pięćset złotych/ na rzecz każdego skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO) decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołań K. J. i J. J., Polskiego Związku A oraz Towarzystwa B utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji p.n.: budowa "Małej Elektrowni Wodnej – M." w miejscowości P. i M. na rzece W. w km ok. 21 + 455 ÷ 21 + 605 gmina M. woj. [...] obejmującej budowę: - budynku elektrowni wodnej konstrukcji żelbetonowej; rozbudowę istniejącego progu betonowego na rzece W. poprzez budowę drugiego progu betonowego do wysokości ok. 0,5 – 1,0 m wraz z niecką wypadową i zamontowanie na tym progu trzech przęseł gumowych piętrzących wodę na rzece W. do wysokości rzędnej 166,20m n.p.m.; kanału dopływowego i odpływowego wody do i z elektrowni; przepławki dla ryb; drogi dojazdowej wewnętrznej; umocnienia skarp brzegowych po prawej i po lewej stronie rzeki, powyżej i poniżej progu piętrzącego wodę, przyłącz energetyczny SN kV z elektrowni do istniejącej stacji trafo – wykonany będzie na zgłoszenie na działkach: P. – działki nr 707, 1910; M. obręb S. – działki nr 931, 936/1; M. obręb 6 W. – działka 306 i cześć działki nr 601/2, 755, 1832 w granicach określonych w załączniku do decyzji dla Małej Elektrowni Wodnej "[...]" – H. K. i Wspólnicy Spółka Jawna ul. [...] (pkt I), oraz umarzającą postępowanie dotyczące małej przepompowni wody w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa Małej Elektrowni Wodnej "[...]" w miejscowości P. – M. na rzece W., gm. M. woj. [...], na działce nr 606/29 położonej w M. Obr. 6 W. dla C Spółka Jawna. W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. zwana dalej w skrócie k.p.a.). Inwestor C Spółka Jawna wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2007 r., ponowionym w dniu [...] kwietnia 2008 r. zwróciła się do Wójta Gminy o wydane decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji p.n.: budowa "Malej Elektrowni Wodnej "[...]" w miejscowości P. i M. na rzece W. Wójt Gminy, po zawarciu porozumienia z Prezydentem Miasta decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] ustalił warunki zabudowy dla ww. inwestycji, którą w wyniku uwzględnienia odwołania K. i J. J., H. A. i Polskiego Związku A Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2008r., nr [...] uchyliło a sprawę przekazało organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium uznało, iż nie zapewniono udziału w postępowaniu wszystkim stronom postępowania, a także nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności sprawy zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wójt Gminy decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] ustalił warunki zabudowy na wyżej opisane zamierzenie inwestycyjne. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80 poz. 717 ze zm. zwana dalej w skrócie p.z.p.). Planowana inwestycja wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji. Z uwagi na fakt, że większa część inwestycji lokalizowana jest na terenie, którego właścicielem jest Gmina właściwym organem do wydania decyzji jest Wójt Gminy w porozumieniu z Prezydentem Miasta. Wskazano, jakie wymagane prawem decyzje są konieczne dla planowanej inwestycji. Projekt decyzji został uzgodniony ze Starostą Powiatu oraz z Marszałkiem Województwa. Odwołanie od tej decyzji wnieśli K. i J. J., Polski Związek A, Towarzystwo B. K. i J. J. podnieśli, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia wszystkich osób, których interesy prawne i faktyczne mogą być naruszone i którzy powinni być uznani za strony postępowania i mieć zapewniony w nim udział. Wnioskowana inwestycja narusza interes społeczny, poprzez zwiększenie zagrożenia powodziowego, hałasu oraz zmianę krajobrazu i obniżenie wartości nieruchomości, czym naruszono w szczególności art. 5 k.c. dotyczący zasad współżycia społecznego. Zarzucili, że decyzja jest nieprecyzyjna, a wniosek inwestora niekompletny, wielokrotnie zmieniany, zatem powinno toczyć się nowe, odrębne postępowanie. Zarzucili brak informacji o projektowanych poniżej kładki wałach przeciwpowodziowych, które zmienią stosunki wodne, nie przeprowadzono analizy wariantowej lokalizacji inwestycji, a Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania dla Gminy nie przewiduje na terenie objętym inwestycją elektrowni wodnej. Polski Związek A w odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdził, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie powinna zostać wydana z uwagi na szereg negatywnych następstw, związanych z budową i przyszłym funkcjonowaniem Małej Elektrowni Wodnej "[...]". Planowana budowa drugiego stałego progu betonowego o wysokości obecnie istniejącego jazu ujęcia wody (1m) oraz zamontowanie przęseł powłokowych spowoduje powstanie cofki i spiętrzenie wód rzeki sięgające do 9 km w górę rzeki. Takie spiętrzenie spowoduje erozję koryta poniżej piętrzeń z uwagi na wzrost prędkości przepływu wód oraz zatrzymanie transportu rumoszu. Projektowana inwestycja naruszy równowagę ekologiczną i szkodliwie wpłynie na faunę i florę oraz uniemożliwi wędrówkę ichtiofauny. Pogorszy się także jakość wody, zniszczone zostaną naturalne umocnienia skarp koryta oraz nastąpi nasiąkanie terenów gruntów przyległych, co stanowi poważne zagrożenia dla wałów przeciwpowodziowych, co będzie się wiązać z koniecznością budowy wyższych wałów przeciwpowodziowych, a koszty tego poniesie społeczeństwo. Towarzystwo B w swym odwołaniu zarzuciło naruszenie: - art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na obszarze ochrony siedlisk Natura 2000 [...] z dopływami bez uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska; art. 33 ust. 2 w zw. z art. 33 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 16.04.2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880) poprzez ich niezastosowanie; art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 4 k.p.a. poprzez pominięcie znanej organowi z urzędu okoliczności, że inwestycja planowana jest na obszarze specjalnej ochrony siedlisk Natura 2000 i wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołujący podkreślił, że przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy organ obowiązany był nie tylko uzgodnić warunki zabudowy z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, ale także zbadać czy planowane przedsięwzięcie nie pogorszy stanu siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt oraz czy w znaczący sposób nie wpłynie negatywnie na gatunki, dla których ochrony projektowany jest dany obszar. Planowana inwestycja obejmuje obszar bogaty w faunę i florę, leży w granicach projektowanego specjalnego obszaru ochrony Natura 2000 [...], który to projekt obszaru został przedłożony Radzie Gminy do zaopiniowania w dniu [...] maja 2009 r. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji uznając, że argumenty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy przywołał treść art. 59 ust. 1 p.z.p., że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Stosownie do art. 60 ww. ustawy decyzję wydaje się po uzyskaniu uzgodnień z właściwymi organami i spełnieniu przesłanek wymienionych w art. 61 powyższej ustawy. Zaskarżona decyzja spełnia wymogi określone przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projekt decyzji sporządził uprawniony urbanista (zgodnie z art. 60 ust. 4 ww. ustawy), a organ uzyskał wymagane prawem uzgodnienia. Odnosząc się zaś do zarzutu braku oceny ewentualnych skutków, jakie może wywierać planowane przedsięwzięcie na stan obszaru Natura 2000 Kolegium wskazało, że Wójt Gminy decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] orzekł o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego progu betonowego w km 21 + 455 rzeki W. poprzez budowę progu betonowego w km 21 + 605 o wys. do 1,0 m tj. do wysokości istniejącego już progu betonowego i zamontowanie na nowo wybudowanym progu 3 przęseł z powłok piętrzących wodę do rzędnej ok. 166,20m n.p.m. - łącznie z progiem do wys. 4,2 m oraz wybudowanie odkrytego kanału dopływowego i odpływowego wody do i z małej elektrowni wodnej "[...]" oraz budowie budynku małej elektrowni wodnej o mocy 1,5 MW, przepławki dla ryb i wykonanie przyłącza kablowego SN-15 kV w miejscowości P. gm. M. na terenie części działek nr 707, 1910 i w miejscowości M. na terenie części działek 931, 936/1, 306, 755, 601/2, 1832. Decyzję uzgodniono ze Starostą Powiatu postanowieniem z dnia [...].12.2008 r., znak: [...] oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym postanowieniem z dnia [...].12.2008 r., znak [...]. Powyższe uzgodnienia, zawarte w pkt II decyzji organu pierwszej instancji są zgodne z treścią art. 48 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. W świetle raportu, opinii i uzgodnień nie jest to przedsięwzięcie, które może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 lub obszary, które mogą być objęte siecią Natura 2000, których lokalizacja znajduje się poza terenem realizacji przedsięwzięcia, a ich najbliżej położone granice przebiegają w znacznej odległości od lokalizacji inwestycji tj. ok. 54 km w górę rzeki W. Wprawdzie organ I instancji w uzasadnieniu nie wskazał, iż wcześniej orzeczono o środowiskowych uwarunkowaniach, ale okoliczność ta nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji. Nowy, stały próg betonowy będzie niższy od istniejącego, spiętrzona woda będzie mieścić się całkowicie w korycie rzeki. Zabezpieczono wysokość skarp do takiej wysokości, aby nadwyżka nad lustrem wody wynosiła od 1 do 2 m, zaś szczegółową analizę sporządzono dla potrzeb postępowania zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wyżej opisanego przedsięwzięcia. Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie K. i J. J., W. J., Towarzystwo B oraz Polski Związek A. K. i J. J. wnieśli o uchylenie decyzji organu I i II instancji w całości, wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucili zaskarżonej decyzji obrazę art. 61 ust. 1 pkt 1-3 oraz art. 50 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja nie spełnia warunku tzw. dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 1 ww. ustawy). Wnioskowana zabudowa posiada zasadniczo inne cechy, funkcję, formę i gabaryty od istniejącej, do której należałoby nawiązać i stanowić będzie istotne zaburzenie krajobrazu w tym obszarze. Ponadto naruszony został art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż obszar terenowy wyznaczony w załączniku graficznym do decyzji nie obejmuje drogi dojazdowej wewnętrznej do drogi publicznej. Błędnie również wyłączono z zakresu inwestycji budowę kabla energetycznego 15 kV. Zdaniem skarżących dla inwestycji powinna być wydana decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego a nie decyzja o warunkach zabudowy, co wynika z art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podnieśli, że inwestycja utrudni dojście i dojazd do nieruchomości położonych w strefie oddziaływania inwestycji, utrudni spływ wód opadowych, z uwagi na piętrzenie wody w korycie rzeki i przyległych rowach melioracyjnych, dlatego właściciele terenów "zawala i międzywala" winni być uznani za stronę postępowania. Podobnie skarżący W. J. wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji w całości, wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W dalszej części uzasadnienia podniósł te same argumenty, co K. J. i J. J. Towarzystwo B zaskarżyło w całości decyzję organu pierwszej i drugiej instancji i wniosło o ich uchylenie. Zarzuciło naruszenie: - art. 107 § 3 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do zarzutu, że planowane przedsięwzięcie znajduje się w granicach projektowanego specjalnego obszaru ochrony Natura 2000 [...]; art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy wydanej bez uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, oraz niezastosowanie art. 33 ust. 2 w zw. z art. 33 ust. 1 i 3 ustawy z 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.); art. 7 k.p.a. poprzez wskazanie, że decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy ta ostatnia nie była decyzją ostateczną. Towarzystwo B zaznaczyło, że w prawdzie planowana inwestycja nie znajduje się bezpośrednio w granicach potencjalnego obszaru ochrony Natura 2000, ale cofka piętrzenia powstała w wyniku realizacji przedsięwzięcia, może mieć na niego negatywny wpływ. Wobec nieostateczności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ustalenia i dowody poczynione w tym postępowaniu nie mogą być podstawą do nałożenia na wnioskodawcę zaskarżoną decyzją obowiązków. Zarzuciło zaniechanie przez Kolegium własnych ustaleń odnośnie zarzutu pominięcia przez organ pierwszej instancji okoliczności, że planowana inwestycja znajduje się na projektowanym obszarze Natura 2000 [...]. Polski Związek A zaskarżył w całości decyzję organu drugiej instancji, nie wskazując kierunku jej weryfikacji. Zarzucił naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sprawie w tym niezastosowanie przepisów Prawa ochrony środowiska oraz wydanie decyzji niezgodnie z wnioskiem inwestora. Zaskarżoną decyzję wydano w sytuacji, gdy "poprzedzająca ją decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia została zaskarżona". Planowana inwestycja będzie miała negatywny wpływ na obszar Natura 2000. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo odnośnie zarzutu K. i J. J. oraz W. J. Kolegium wskazało, iż realizacja przedmiotowej inwestycji nie stanowi inwestycji celu publicznego. Regulacja art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymienia zamknięty katalog celów publicznych, przepis ten jest enumeratywny i wyczerpujący. Budowa elektrowni wodnej nie jest inwestycją celu publicznego, a potwierdza to ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo. Kolegium w odpowiedzi na skargę Towarzystwa B podkreśliło, że zgodnie z art. 33 ustawy o ochronie przyrody zabrania się podejmowania działań mogących osobno lub w połączeniu z innymi działaniami znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000. Powołując się na treść art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5 organ podkreślił, że nie powinny być podejmowane działania pozostające w sprzeczności z podstawowymi założeniami ochrony przyrody. Zakaz ten (art. 33 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody) został rozciągnięty również na projektowane obszary Natura 2000. W praktyce obszary te znajdujące się na liście przekazanej przez ministra właściwego do spraw środowiska Komisji Europejskiej w okresie od zatwierdzenia proponowanej listy przez Komisję Europejską do czasu ich wyznaczenia nie korzystają z ochrony określonej w art. 33 ust. 2 ww. ustawy. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 898/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu wniosku K. J., J. J. i W. J., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W. J. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze. Odwołanie od tej decyzji wniósł W. J. wnosząc jednocześnie o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu jako strony, albowiem jest właścicielem działek międzywala, poniżej poziomu spiętrzenia wody o nr ewid. 2754, 2756 oraz działek zawala o nr ewid. 2757/8, 2753/2, 2757/7. Zaskarżona decyzja nie uwzględnia wszystkich osób, których interesy prawne i faktyczne mogą być naruszone. Wnioskowana inwestycja narusza interes społeczny, poprzez zwiększenie zagrożenia powodziowego, hałasu, zmianę krajobrazu i obniżenie wartości nieruchomości. Powyższe narusza prawo, a w szczególności art. 5 k.c. dotyczący zasady współżycia społecznego. Decyzja jest nieprecyzyjna, a wniosek w oparciu, o który ją wydano niekompletny. W toku postępowania nastąpiła zmiana wniosku, a zatem powinno toczyć się nowe, odrębne postępowania w tym zakresie. Decyzję wydano na "niekompletną inwestycję". Nadto nie podano informacji o projektowanych poniżej kładki wałach przeciwpowodziowych, które zmienią stosunki wodne, nie przeprowadzono analizy wariantowej lokalizacji inwestycji, a Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania dla Gminy nie przewiduje na terenie objętym inwestycją elektrowni wodnej. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze w sprawie. Wskazało, iż zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji służy stronie. W rozumieniu art. 28 k.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub faktycznego dotyczy postępowanie. O interesie prawnym właścicieli nieruchomości decyduje fakt, czy nieruchomość znajduje się w strefie oddziaływania lokalizowanej inwestycji. W tym zakresie należy posiłkować się definicją strony zawartą w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Celem tego przepisu jest zawężenie kręgu stron do wymienionych w nim podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to wynikające z przepisów odrębnych musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Powołując się na wyrok WSA w Kielcach z dnia 27.02.2008 r., sygn. akt II SA/Ke 673/07 Kolegium podniosło, iż W. J. nie jest stroną niniejszego postępowania albowiem nie jest właścicielem działek znajdujących się w sferze oddziaływania projektowanego obiektu. Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie W. J. i wniósł o jej uchylenie i dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu oraz zasądzenie kosztów procesowych według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie art. 28 k.p.a., art. 105 i art. 138 § 1 ust. 3 k.p.a. Podkreślił, iż jako właściciel działek o nr ewid. 2754, 2756, 2757/8, 2753/2, 2757/7 jest stroną postępowania. Decyzja Wójta Gminy dotyczy jego interesu prawnego, gdyż działki, których jest właścicielem znajdują się w najbliższym sąsiedztwie i pozostają w zasięgu wpływów przedmiotowej inwestycji. Kolegium nie wskazało na podstawie, jakich przepisów prawa materialnego ustaliło prawa stron postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skargi są uzasadnione, ale też stwierdzone z urzędu przez Sąd naruszenia prawa materialnego stanowiły podstawę do uchylenia decyzji obydwu instancji. Na wstępie należy wyjaśnić, że na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a Sąd połączył do wspólnego rozpoznania a także rozstrzygania sprawy o sygn. akt II SA/Rz 896/09 i sygn. akt II SA/Rz 898/09 i postanowił prowadzić je pod sygnaturą II SA/Rz 896/09. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że planowana inwestycja pod nazwą budowa "Małej Elektrowni Wodnej – [...]" w miejscowości P. i M. na rzece W. w km ok. 21+ 455 do 21 + 605 gmina M. ma być realizowana w terenie międzywala rzeki W. Z przepisu art. 82 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005r. nr 239, poz. 2019 ze zm. – dalej w skrócie P.w.) wynika, że obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią obejmują tereny między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, a także wyspy i przymuliska, strefę przypływów wezbrań powodziowych określoną w planie zagospodarowania przestrzennego na podstawie studium, o którym mowa w art. 79 ust. 2 tej ustawy. Na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności, które mogą utrudniać ochronę przed powodzią, a w szczególności: wykonywania urządzeń wodnych oraz wznoszenia innych obiektów budowlanych; sadzenia drzew i krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji wód oraz roślinności stanowiącej element zabudowy biologicznej dolin rzecznych lub służącej do wzmacniania brzegów, obwałowań lub odsypisk; zmiany ukształtowania terenu, składowania materiałów oraz wykonywania innych robót z wyjątkiem robót związanych z regulacją lub utrzymaniem wód oraz brzegu morskiego, a także utrzymywaniem lub odbudową, rozbudową lub przebudową wałów przeciwpowodziowa wraz z ich infrastrukturą. Jeżeli nie utrudni to ochrony przed powodzią, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może w drodze decyzji, na obszarach, o których mowa w ust. 1 zwolnić od zakazów określonych w ust. 2; wskazać sposób uprawy i zagospodarowania gruntów oraz rodzaje upraw wynikające z wymagań ochrony przed powodzią ( art. 83 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 2 P.w.). W aktach administracyjnych sprawy brak jest decyzji wydanej na podstawie art. 82 ust. 3 P.w., a to czyni niemożliwym prowadzenie postępowania zmierzającego do wydania decyzji o warunkach zabudowy. W takiej sytuacji organ winien w trybie art. 9 k.p.a. pouczyć wnioskodawcę o konieczności przedłożenia zgody dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej na wybraną lokalizację inwestycji pod rygorem odmowy ustalenia warunków zabudowy. Jeżeli wnioskodawca w wyznaczonym terminie o taką zgodę wystąpi zaistnieje podstawa do zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.). Innymi słowy zakres decyzji wydanej w trybie art. 82 ust. 3 P.w. przesądza o zakresie decyzji o warunkach zabudowy obejmującej teren, dla którego nie sporządzono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym miejscu trzeba dodać, że w razie uzyskania zgody, o której mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1 P.w. decyzja o warunkach zabudowy przed jej wydaniem będzie wymagała dodatkowego uzgodnienia z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej na podstawie art. 4a pkt 3 P.w., gdyż dotyczy inwestycji wymagającej pozwolenia wodnoprawnego (art. 140 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 122 ust. 2 pkt 2 P.w.). Uzupełniająco należy zasygnalizować, że od dnia 1 stycznia 2008r. kompetencje wojewody wykonują marszałkowie województw (art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. u. z 2005r. nr 175, poz. 1462). Stwierdzenie naruszenia przepisu prawa materialnego stanowi przesłankę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a, a w związku z tym, że decyzja ta winna poprzedzać decyzje o warunkach zabudowy, to wadą tą obarczona jest decyzja organu pierwszej instancji, co uzasadnia jej uchylenie w związku z art. 135 p.p.s.a. Niezależnie od wyżej opisanej wady nie sposób nie odnieść się do wad postępowania wszczętego w 2007r., a zakończonego zaskarżoną decyzją. Stosownie do art. 52 w związku z art. 64 ust. 1 p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy następuje na wniosek inwestora. Wniosek winien zawierać: 1/ określenie granic terenu objętego wnioskiem przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000; 2/ charakterystykę inwestycji obejmującą określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów; określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz ich charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej; określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko. Analiza akt administracyjnych sprawy dowodzi, że pierwotnie wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu złożył H. K. w dniu [...] sierpnia 2007r. Wnioskiem tym H. K. zwrócił się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na budowę Małej Elektrownii Wodnej "[...]" w miejscowości P. na rzece W. km 21+455 – 21+530 polegającą na rozbudowie istniejącego progu betonowego poprzez budowę drugiego progu betonowego wys. 1m piętrzącym wodę do wys. około 3,5m powyżej betonowego, budynek elektrowni o konstrukcji żelbetowej wraz z niezbędnymi przyłączami (przyłącz kablowy energetyczny, kanał doprowadzający i odprowadzający wodę do i z elektrowni, przepławka na małą przepompownia wody przy śluzie na wale melioracyjnym, realizowana na działkach nr 609/29, 707, 931, 936, 1910 w miejscowości P. i w M. W ogólnej charakterystyce inwestycji w pkt 1 rodzaj inwestycji wpisano – wytwarzanie energii elektrycznej przy wykorzystaniu energii wody w rzece W. Następnie wnioskiem z marca 2008r., który wpłynął do Urzędu Gminy [...] kwietnia 2008r. C spółka jawna w R. zwróciła się o wydanie na rzecz spółki decyzji o warunkach zabudowy stosownie do wniosku z dnia [...] sierpnia 2007r. oraz wskazano, że piśmie z dnia 7 marca 2008r. skierowanym do Wójta Gminy, H. K. wyraził zgodę na wydanie ww. decyzji na rzecz spółki. Nadto zawarto wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "rozbudowie istniejącego progu betonowego na rzece W. w km 21+455 poprzez wybudowanie drugiego progu betonowego na wysokość 1 m zamontowanie powłok gumowych piętrzących wodę do wysokości około 3,5m oraz wybudowanie kanału dopływowego i odpływowego do i z małej elektrowni wodnej "[...]" w miejscowości P. gmina M. na działkach nr 707,1910 w P. i na działkach nr 931,936 w M. stosownie do wniosku z dnia [...] marca 2007r. Do wniosku dołączono wypis z KRS i umowę spółki z dnia [...] lutego 2008r. W kasacyjnej decyzji z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wniosek wymaga przeprowadzenia ponownie postępowania zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dołączenia właściwych załączników do wniosku, które pozwoliłyby na prawidłowe ustalenie stron postępowania administracyjnego, zapewnienia im udziału w postępowaniu. Pismem z dnia [...] sierpnia 2008r. Wójt Gminy wezwał inwestora o uzupełnienie wniosku w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla małej elektrowni wodnej poprzez doręczenie oryginalnych kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 z zaznaczonym całym zakresem planowanej inwestycji w tym lokalizacja planowanej przepompowni wody na działce nr 609/29, przebieg drogi dojazdowej z projektowanego budynku elektrowni do drogi publicznej, zasięg oddziaływania inwestycji (dla obiektu przepompowni oraz cofki spowodowanej spiętrzeniem wody; przedstawić w formie graficznej gabaryty projektowanych obiektów budowlanych; oryginalną mapę ewidencyjną, na której należy zaznaczyć obszar niezbędny do realizacji inwestycji celem oznaczenia stron postępowania; w części opisowej wniosku określić gabaryty projektowanych obiektów budowlanych, kształt dachów i pochylenie połaci dachowych, określenie dojazdu do planowanych inwestycji; pełny wypis z ewidencji gruntów działki nr 609/29, na której jest planowana przepompownia wody oraz działki nr 609/21 obr. W. i działki nr 634 obr. P. Inwestor pismem z dnia [...] sierpnia 2008r. (karta akt admin. I inst. nr 365) uzupełnił wniosek z dnia [...] sierpnia 2007r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy podając jej parametry, w charakterystyce inwestycji jako rodzaj inwestycji podał: "zabudowa produkcyjna, mała elektrownia wodna o mocy 1,5 MW". W pkt 4 pisma wskazał, że dla inwestycji prowadzone jest postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które zostanie zakończone wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podniesienie poziomu wody w korycie rzeki od nowego progu na długości około 9km w górę rzeki maksymalne podniesienie przy nowym progu z powłokami piętrzącymi do około 0,90m od górnej krawędzi brzegów rzeki i sukcesywnie obniżające się do 0 w odległości około 9km. Pismem z dnia [...] września 2008r. (karta akt admin. nr 369) inwestor poinformował, że rezygnuje z budowy małej przepompowni wód opadowych przez śluzę na rowie melioracyjnym po prawej stronie rzeki W., a zgłoszonej we wcześniejszym wniosku. W wykonaniu wezwania o uzupełnienie wniosku inwestor pismem z dnia [...] września 2008r. (karta akt admin. nr 383) wniósł o objęcie toczącym się postępowaniem działek nr 306, 755, 601/2 i 1832 w częściach terenu objętego wnioskiem. W piśmie z dnia [...] października 2008r. (karta akt admin. nr 445) inwestor poinformował, że w nieznacznym stopniu zmieniono trasę drogi dojazdowej od drogi publicznej nr 634 do inwestycji na działce nr 707. Droga będzie przebiegać bezkolizyjnie, a we wcześniejszej wersji projektant omyłkowo narysował drogę za daleko o kilka milimetrów stykając ją z kładką nad drogą. W związku z tym, że droga będzie przebiegać tą samą trasą, co poprzednio wnieśli o uwzględnienie sprostowania. Kolejna zmiana wniosku zgłoszona w piśmie z dnia [...] stycznia 2009r. (karta akt admin. nr 519) dotyczyła obniżenia piętrzenia wody w korycie rzeki W. z rzędnej 166,45m n.p.m. do rzędnej 165,50m n.p.m. z uwagi na duże koszty agregatów pompowniczych wodę oraz ich eksploatację. W piśmie z dnia [...] lutego 2009r. (karta akta admin. nr 525) inwestor zwrócił się do Wójta Gminy, aby Marszałek Województwa ponownie uzgodnił projekt decyzji dla piętrzenie wody na rzece W. do rzędnej 166,20m n.p.m., bowiem w przesłanym wcześniej projekcie decyzji do uzgodnienia jest rzędna 166,45m n.p.m. Inwestor wyjaśnił, że w przesłanym do Marszałka Województwa projekcie decyzji o warunkach zabudowy w pkt 2 lit. d) określono jako warunek zabudowy uwzględnienie przedsięwzięć zabezpieczających przed ewentualnym niekorzystnym oddziaływaniem piętrzenia wody w korycie rzeki W. na odprowadzenie wód opadowych okresowych do rzeki W. z przyległych rowów melioracyjnych i cieków wodnych. Z ustaleń raportu o wpływie zamierzonej inwestycji na środowisko, w tym na wody powierzchniowe, na wały przeciwpowodziowe, rowy melioracyjne na zawalu, rowy i cieki w międzywalu dokonane przez specjalistów dopuszczają piętrzenie wody na rzece do rzędnej 166,20 m n.p.m. bez znaczącego oddziaływania na ww. elementy środowiska. W piśmie z dnia [...] lutego 2009r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (karta akt admin. nr 527) inwestor zawarł wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zgody w zakresie ochrony środowiska na realizację inwestycji w dwóch etapach. Pierwszy etap dotyczyłby spiętrzenia wody w korycie rzeki W. do rzędnej 165,50 n.p.m., a odprowadzanie wód bez konieczności stosowania przepompowni, a w drugim etapie zastosowanie przepompowni wód w przypadkach nawalnych opadów deszczu odprowadzanie wody z rowów melioracyjnych na zawalu wężami wodnymi do rowów w międzywalu odprowadzających wody do rzeki. W przypadku spiętrzenia wody do rzędnej 166,20 m n.p.m. inwestor zrezygnował z 0,25m obniżając piętrzenie. W piśmie z dnia [...] lutego 2009r. Mała Elektrownia Wodna "[...]" sp. jawna (karta akt admin. nr 537) wystąpiła do Marszałka Województwa i wyraziła gotowość przejęcia w użytkowanie rowu w międzywalu na terenie zawala wraz ze śluzą wałową zlokalizowaną na prawym wale, jak również śluzy wałowej zlokalizowanej na lewym wale wraz z rowem od tej śluzy do rzeki. Inwestor wyjaśnił, że spiętrzenie wód w rzece W. do rzędnej 166,20 m n.p.m. spowoduje, że woda odpowiednio rowami w międzywalu sięgnie do śluz, co uniemożliwi grawitacyjne całkowite odprowadzanie wód z rowów melioracyjnych zlokalizowanych na terenie zawala. Wniosek, którym strona wszczyna postępowanie administracyjne o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji określa ramy przedmiotowe postępowania, nadto wyznacza, jakie przepisy będą miały zastosowanie oraz pozwala określić krąg podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Przedstawiony powyżej stan faktyczny pokazuje, że inwestor wielokrotnie zmieniał wniosek dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie małej elektrowni wodnej. W szczególności zmiany te dotyczyły zakresu inwestycji, bowiem inwestor rezygnował z realizacji niektórych obiektów jak przepompowni wody, ale szczególną dynamiką cechowała się zmiana parametrów inwestycji dotycząca wysokości rzędnej piętrzenia wody. Wreszcie inwestor zamierzał realizować inwestycje w dwóch etapach związanych z podwyższaniem piętrzenia w drugim etapie do rzędnej 166, 20m n.p.m. Zmiana wniosku dotycząca parametrów inwestycji ma istotne znaczenie dla określenia obszaru analizowanego, zakresu oddziaływania inwestycji, długości ewentualnej cofki wody oraz określenia kręgu stron postępowania. Zmiany dotyczyły też dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej. Tak duża ilość zmian wniosku, która nie została poparta zmianą załączników do wniosku wymagała, aby organ wezwał inwestora do złożenie jednolitego wniosku według wzoru normatywnego, gdyż to pozwoliłoby na ocenę, czy materiał dowodowy zgromadzony na przestrzeni ponad dwóch lat jest wystarczający dla wydania decyzji o warunkach zabudowy. Z tego też względu Sąd uznał zarzuty skargi K. J. i J. J. za uzasadnione. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.) w pkt 5 § 3 do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i mogących wymagać sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko zaliczono elektrownie wodne o mocy nie niższej niż 2,5 MW. Podanie tego parametru jest istotną cechą charakteryzującą planowane przedsięwzięcie. Tymczasem, ani w zaskarżonej decyzji, ani w analizie urbanistycznej nie pojawia się moc wnioskowanej małej elektrowni wodnej. Moc elektrowni wodnej została wskazana przez inwestora w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008r. (karta akt admin. I inst. nr 365), którym uzupełnił wniosek z dnia [...] sierpnia 2007r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy podając jej parametry, w charakterystyce inwestycji jako rodzaj inwestycji określił zabudowa produkcyjna, mała elektrownia wodna o mocy 1,5 MW. Już ten brak decyzji wskazuje na potrzebę sporządzenia jednolitego i aktualnego wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Te same argumenty dotyczą określenia drogi dojazdowej do planowanej inwestycji, rezygnacji z części zamierzenia inwestycyjnego, wielkości piętrzenia wody. Określenie rodzaju inwestycji powinno być na tyle szczegółowe, by pozwalało na ocenę możliwości jej wpływu na nieruchomości sąsiednie (wyrok WSA w Rzeszowie z 21.01.2009r. sygn. akt II SA/Rz 728/07 LEX – komputerowy System Informacji Prawnej nr 477372). Pogląd ten przekłada się też na zakres sporządzonej analizy urbanistycznej oraz określenie kręgu stron postępowania. W rozpatrywanej sprawie stronami postępowania są właściciele nieruchomości graniczących z działkami, na których ma być realizowana inwestycja. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 lutego 2009r. sygn. akt II OSK 1732/07 stwierdził, że skrajnie wąskie (restrykcyjne) wyznaczanie przez organy administracyjne kręgu stron postępowania w sprawie warunków zabudowy jest rażąco sprzeczne z art. 61 w zw. z art. 54 pkt 2 lit. d) u.z.p. i w związku z art. 28 k.p.a., a ewentualne przyjęcie takiej interpretacji otwierałoby drogę do nadużyć. Krąg stron postępowania w sprawie warunków zabudowy nie jest ograniczony wyłącznie do właścicieli (użytkowników wieczystych) działek mających wspólną granicę z działką, której dotyczyć ma przygotowana decyzja o warunkach zabudowy. Instrumentem prawnym służącym ochronie sąsiadów inwestora jest w szczególności obszar analizowany" (LEX nr 515123). Natomiast w wyroku z dnia 23 stycznia 2008r. sygn. akt II OSK 1915/06 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że badanie uciążliwości projektowanej inwestycji musi być szeroko rozumiane, przede wszystkim należy badać uciążliwość projektowanej inwestycji dla działek sąsiednich, ale także w zależności od okoliczności sprawy, należy badać, czy na projektowaną inwestycję nie będą oddziaływać nieruchomości sąsiednie (w tym także niegraniczące z bezpośrednio z terenem inwestycji) w sposób, który może zmusić ich właścicieli do zmian w korzystaniu z nieruchomości (np. poprzez ograniczenie rozmiarów prowadzonej działalności gospodarczej). Taka sytuacja też może być określana jako oddziaływanie i to oddziaływanie negatywne inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Wymaga, zatem zbadania w związku z koniecznością oceny stanu faktycznego i prawnego także to, czy we wskazanym zakresie właścicielowi nieruchomości sąsiedniej, nawet niegraniczącej bezpośrednio z terenem inwestycji nie służą prawa strony (LEX nr 479043). Przytoczone stanowisko judykatury powoduje, że Sąd opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "działki sąsiedniej", o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 p.z.p. Znajdująca się w aktach sprawy "analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu" opisana jako załącznik nr 2 do decyzji, sporządzona przez mgr inż. arch. A. M. nie zawiera ustaleń odnoście oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Brak takiej analizy nie pozwala na odparcie zarzutu zawartych w skardze K. J., J. J. i W. J., którego działka znajduje się w obszarze zawala, a status strony postępowania przysługuje również innym podmiotom, które nie brały udziału w tym postępowaniu ze względu na wpływ planowanej inwestycji na sposób korzystania z nieruchomości, które położone są w sąsiedztwie inwestycji i odpływu wody z rowów melioracyjnych tam położonych. Wątpliwości te potwierdza również lektura akt administracyjnych, w szczególności pismo inwestora z dnia [...] lutego 2009r. (karta akt admin nr 537) do Marszałka Województwa oraz postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] (karta akt admin. nr 562). W powołanym piśmie inwestor podał, ze spiętrzenie wód w rzece W. do rzędnej 166,20m n.p.m. spowoduje, że woda odpowiednio rowami w międzywalu sięgnie do śluz, co uniemożliwi grawitacyjne całkowite odprowadzanie wód z rowów melioracyjnych zlokalizowanych na terenie zawala. Natomiast w pkt 8 ww. postanowienia Marszałek Województwa zobowiązał inwestora do uzgodnienia w Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych szczegółowe rozwiązania techniczne dotyczące odprowadzania wód z zawala, wpływ budynku kubaturowego elektrowni, zlokalizowanego w przekroju międzywala rzeki W. na przepływ wód powodziowych. W świetle przedstawionych wątpliwości, co do prawidłowego określenia katalogu stron postępowania o ustalenie warunków zabudowy, Sąd postanowił połączyć sprawy o sygn. akt II SA/Rz 896/09 i 898/09 do łącznego rozpoznania i orzekania, bowiem skarga W. J. dotyczy decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego z tej przyczyny, że nie jest stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla małej elektrowni wodnej "[...]". Kwestie ta stanowi element stanu faktycznego sprawy, który można ustalić wyłącznie na podstawie prawidłowo sporządzonego wniosku, w tym określenia parametrów planowanej inwestycji i sporządzenia analizy urbanistycznej zawierającej ustalenia, co do zakresu oddziaływania inwestycji celem określenia stron postępowania. Konsekwencją powyższego było również uwzględnienie skargi W. J. na decyzję ustalającą warunki zabudowy. Pominięcie tej kwestii stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. W treści analizy funkcji oraz cech zabudowy autor podał, że w obszarze analizowanym oprócz budynku ujęcia wody inna zabudowa nie występuje. Z dokumentu tego nie wynika jednak, w jakiej odległości od ujęcia wody planowana jest budowa obiektów małej elektrowni wodnej. Nie jest, zatem możliwe ustalenie, czy planowana inwestycja nie będzie oddziaływała na strefę ochrony bezpośredniej, czy pośredniej ujęcia wody pitnej oraz czy obowiązują w tym zakresie przepisy ustanowione dla tych stref, o których mowa w art. 51 w związku z art. 58 P.w. Materiał dowodowy nie pozwala na weryfikację zarzutów skarg Polskiego Związku A oraz Towarzystwa B odnośnie naruszenia przepisów dotyczących obszarów Natura 2000 jak i twierdzeń organu o raporcie sporządzonym dla potrzeb postępowania o wydanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, bowiem w aktach administracyjnych sprawy brak jest raportu jak i decyzji. Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010r. sygn. akt II SA/Rz 639/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Polskiego Zawiązku A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Akta administracyjne i sądowoadministracyjne wraz ze skargą kasacyjną zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd zwraca jednak uwagę, ze treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody nie wiąże organu ustalającego warunki zabudowy, w tym sensie, że nie przesądza o wydaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, to jednak nie może być pominięta przy ocenie całokształtu materiału dowodowego (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 7 maja 2009r. sygn. akt II SA/Lu 89/09 LEX nr 562893). W rozpoznawanej sprawie ani decyzja organu pierwszej instancji, ani zaskarżona decyzja nie odniosły się do ustaleń decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji. Zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy nie odniosła się w żaden sposób do zarzutów podniesionych w odwołaniach podmiotów, które ją wniosły i w tym znaczeniu za zasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Sąd uchylił decyzje obydwu instancji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wymienione w pkt I sentencji wyroku oraz decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze wymienioną w pkt 2 sentencji wyroku. Sąd na podstawie art. 152 p.p.s.a. stwierdził, że zaskarżona decyzja wymieniona w pkt I sentencji wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Mając na względzie przedstawiony stan rzeczy sad działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 li. a i c p.p.s.a orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 p.p.s.a. Koszty postępowania orzeczone dla W. J. obejmują dwa wpisy po 500 zł uiszczone od skarg na decyzję o ustaleniu warunków zabudowy oraz decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego oraz koszty zastępstwa procesowego fachowego pełnomocnika. Sad orzekł o zwrocie kosztów postępowania solidarnie na rzecz skarżących K. i J. J. oraz oddzielnie koszty zastępstwa procesowego dla pełnomocnika J. J. W stosunku do pozostałych skarżących Sąd orzekł o zwrocie kosztów w wysokości uiszczonego wpisu od skargi. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiąże inwestora w wyznaczonym terminie do przedstawienia decyzji, o której mowa w art. 82 ust. 3 P.w. w przedmiocie wyrażenia zgody przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej na wybraną lokalizację inwestycji pod rygorem odmowy ustalenia warunków zabudowy. Na wypadek pozytywnej decyzji, postępowanie o ustalenie warunków zabudowy należy prowadzić kierując się uwagami Sądu zawartymi w uzasadnieniu, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na rozważania związane z prawidłowo sporządzonym i kompletnym wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy.