IV SA/Po 45/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Maciej Dybowski(spr.) Protokolant St.sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego O.Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, oddala skargę sygn. IV SA/Po 45/10 U Z A S A D N I E N I E Z.R. prowadzący działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe O. z siedzibą [...] [...] ul. S. [...] (dalej Z.R.), reprezentowany przez pełnomocnika J.C. (dalej Pełnomocnik) wystąpił do Starosty G. (dalej Starosta) z wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2008 r. o zmianę decyzji Starosty G. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. (dalej decyzja z [...] sierpnia 2006 r.), zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w punkcie 3 decyzji Starosty, określającym sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych o kodzie 06 01 06* - inne kwasy. Wnioskowana zmiana zezwolenia we wskazanym punkcie obejmowała dopuszczenie magazynowania odpadu 06 01 06* - inne kwasy, bez konieczności zabezpieczania powierzchni pryzm przed rozwiewaniem, jak to określono w decyzji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] czerwca 2008 r.) Starosta G. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz.U. 39/07/251 ze zm.), art. 104 i 107 kpa, odmówił zmiany decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., zmienionej decyzją Starosty G. nr [...] z dnia [...] września 2006 r. (dalej decyzja z [...] września 2006 r.), na zbieranie odpadów w punkcie określającym sposób magazynowania odpadu 06 01 06* - inne kwasy. Po rozpatrzeniu odwołania Pełnomocnika, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu (dalej Kolegium bądź SKO) decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] stycznia 2009 r.), na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2, art. 155 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz.U. 39/07/251 ze zm.), uchyliło decyzję z dnia 18 czerwca 2008 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lipca 2009 r.) Starosta G. na podstawie art. 155, 104 i 107 kpa, po rozpatrzeniu wniosku J.C. - Pełnomocnika Z.R. prowadzącego działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe O. z siedzibą [...][...] ul. S. [...] z dnia 25 kwietnia 2008 r. o zmianę decyzji Starosty G. nrr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. zmienionej decyzją Starosty G. nr [...] z dnia [...] września 2006 r. zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w punkcie określającym sposób magazynowania odpadów o kodzie 06 01 06* - inne kwasy, odmówił zmiany ww. decyzji w punkcie określającym sposób magazynowania odpadów o kodzie 06 01 06* - inne kwasy. Motywując rozstrzygnięcie Starosta wskazał, że J.C – Pełnomocnik Z.R. prowadzącego działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe O. z siedzibą [...] [...] ul. S. [...], wystąpił do Starosty Gnieźnieńskiego z wnioskiem z [...] kwietnia 2008 r. o zmianę decyzji Starosty z [...] sierpnia 2006 r., zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w punkcie 3 decyzji Starosty, określającym sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych o kodzie 06 01 06* - inne kwasy. Wnioskowana zmiana zezwolenia we wskazanym punkcie obejmowała dopuszczenie magazynowania odpadu 06 01 06* - inne kwasy bez konieczności zabezpieczania powierzchni pryzm przed rozwiewaniem; jak to określono w decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku i przeprowadzeniu postępowania Starosta decyzją z [...] czerwca 2008 r., odmówił zmiany decyzji w sprawie zbierania odpadów we wnioskowanym zakresie. W wyniku rozpatrzenia odwołania Pełnomocnika, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją nr [...] z [...] stycznia 2009 r. uchyliło decyzję z [...] czerwca 2008 r. i skierowało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzję SKO wraz z aktami sprawy przekazano do Starostwa w dniu 5 lutego 2009 r. Kolegium oczekiwało od organu I instancji wyjaśnienia dwu kwestii: prawidłowego oznaczenia strony postępowania i zasadności podjęcia zaskarżonej decyzji. W sprawie niniejszej podejmowano następujące czynności: Pełnomocnik Z.R. prowadzącego działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe O., dnia 30 stycznia 2009 r. wniósł pismo z 26 stycznia 2009 r. w sprawie zmiany decyzji z [...] sierpnia 2006 r. w punkcie 1 przez zmianę kodu odpadu 06 01 06* na kod 06 01 99. wobec wzajemnego wykluczania się wniosku z [...] kwietnia 2008 r. dotyczącego zmiany sposobu magazynowania odpadów o kodzie 06 01 06* i wniosku z 26 stycznia 2009 r. dotyczącego zmiany kodu magazynowanych odpadów z 06 01 06* na kod 06 01 99, Starosta pismem z dnia 16 lutego 2009 r. wezwał Z.R. do wyjaśnia zaistniałej sprzeczności. J.C. dnia 26 lutego 2009 r. osobiście poinformował Urząd, że wnioski, które przedłożył: 25 kwietnia 2008 r. i 26 stycznia 2009 r. należy rozpatrywać oddzielnie, gdyż dotyczą różnych spraw. Starosta pismem z 27 lutego 2009 r. poinformował Pełnomocnika o wizji lokalnej połączonej z poborem próbek w miejscu magazynowania przez Z.R. odpadów tj. przy ul. K. [...] w G. Termin wizji lokalnej wyznaczono na 2 marca 2009 r. Podczas wizji lokalnej dnia 2 marca 2009 r., na której był obecny Pełnomocnik i prof. dr hab. A.K. Kierownik Wydziału Technologii Chemicznej Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej [...], pobrano do analizy próbki odpadów o kodzie 06 01 06* - inne kwasy. Starosta zgodnie z art. 35 § 3 i art. 36 § 1 kpa, pismem z 11 marca 2009 r. poinformował Pełnomocnika o przedłużeniu terminu postępowania w sprawie wniosku z dnia 25 kwietnia 2008 r. i wniosku z dnia 26 stycznia 2009 r. ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wyznaczył jednocześnie nowy termin załatwienia sprawy tj. najpóźniej do 30 kwietnia 2009 r. Pismem z 27 kwietnia 2009 r., Starosta poinformował J.C. o przedłużeniu terminu postępowania w sprawie wniosku z: 25 kwietnia 2008 r. i 26 stycznia 2009 r. ze względu na trwające postępowanie wyjaśniające, wyznaczył jednocześnie nowy termin załatwienia sprawy tj. najpóźniej do 31 maja 2009 r. (art. 35 § 3 i art. 36 § 1 kpa). Starosta G. pismem z 27 maja 2009 r., działając w myśl art. 10 § 1 kpa poinformował J.C i Z.R. o możliwości złożenia ewentualnych uwag, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji. J.C. i Z.R. dnia 1 czerwca 2009 r. zapoznali się z materiałem zebranym przez Starostę. Pismem z 1 czerwca 2009 r. Z.R. wniósł o udostępnienie kopii sprawozdania z 18 maja 2009 r., wykonanego przez pracowników Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej [...] (dalej Instytut). Pełnomocnik dnia 2 czerwca 2009 r. wniósł o przedłużenie terminu postępowania w sprawie zmiany sposobu magazynowania odpadów o kodzie 06 01 06* i zmiany kodu odpadów z 06 01 06* na kod 06 01 99 do czasu przedłożenia Staroście opinii dotyczącej właściwości odpadu o kodzie 06 01 06* tj. do 17 czerwca 2009 r. Starosta pismem z 2 czerwca 2009 r. przychylił się do wniosku Pełnomocnika z 2 czerwca 2009 r. o przedłużenie terminu postępowania w owej sprawie, wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy tj. najpóźniej do 30 czerwca 2009 r. Dnia 17 czerwca 2009 r. Pełnomocnik przedłożył pismo dra hab. W.U. z Centrum Gospodarki Odpadami [...] Parku Naukowo-Technologicznego nt. sprawozdania z "Wykonania badań składu chemicznego odpadu i jego odcieku wodnego oraz klasyfikacji zgodnie z obowiązującą ustawą o odpadach" opracowanego przez pracowników Instytutu. Starosta pismem z dnia 17 czerwca 2009 r. zwrócił się do dr hab. inż. T.J. pracownika Instytutu o zajęcie stanowiska w sprawie przedłożonego przez Pełnomocnika pisma dr hab. W.U. Starosta pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. poinformował Pełnomocnika o przedłużeniu terminu w sprawie zmiany decyzji w punkcie określającym sposób magazynowania odpadów do czasu uzyskania niezbędnych wyjaśnień z Instytutu tj. najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2009 r. Starosta dnia 10 lipca 2009 r. otrzymał z Instytutu pismo ustosunkowujące się do "Opinii nt. sprawozdania z Wykonania badań składu chemicznego odpadu i jego odcieku wodnego oraz klasyfikacji zgodnie z obowiązującą ustawą o odpadach", wydanej przez dr hab. Włodzimierza Urbaniaka. Starosta pismem z 13 lipca 2009 r. poinformował Pełnomocnika i Z.R. o możliwości złożenia ewentualnych uwag, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji (art. 10 § 1 kpa). Z.R. dnia 20 lipca 2009 r. zapoznał się z materiałem zebranym przez Starostę i wniósł o udostępnienie kopii "Opinii do uzasadnienia dr hab. W.U. w sprawie ekspertyzy przeprowadzonej przez Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej [...] " wydanej przez prof. dr hab. A.K. oraz dr hab. inż. T.J.. Realizując zalecenia SKO, zawarte w decyzji z [...] stycznia 2009 r., Starosta postanowił zlecić Instytutowi Technologii i Inżynierii Chemicznej [...] wykonanie badań składu chemicznego odpadów zmagazynowanych przez Wnioskodawcę w celu ustalenia, jakiego rodzaju są odpady magazynowane przez Wnioskodawcę na terenie nieruchomości przy ul. K. nr [...] w G. Dostarczone Sprawozdanie z przeprowadzonych badań z 18 maja 2009 r. jednoznacznie i poza wszelką wątpliwość wskazuje, że odpady magazynowane przez Wnioskodawcę na nieruchomości położonej przy ul. K. [...] w G. są odpadami niebezpiecznymi (sporządzający użył nawet sformułowania "bardzo niebezpieczne dla środowiska"). Sprawozdanie dostarczono również Wnioskodawcy, który czynnie uczestniczył w każdym etapie postępowania, będąc informowanym o wszelkich czynnościach organu i o zgromadzonych w sprawie dowodach. Wnioskodawca do opracowanego na zlecenie organu Sprawozdania wniósł własne uwagi pismem z 17 czerwca 2009 r., załączając dokument z dnia 15 czerwca 2009 r. nazwany "Opinią do sprawozdania". Dokument ten - poza zwrotami mogącymi sugerować odmienność poglądów w ogóle autorów dokumentu i Sprawozdania - nie wnosi żadnych istotnych elementów do oceny zasadności wniosku z 25 kwietnia 2008 r. o zmianę sposobu magazynowania odpadów. Do pisma Wnioskodawcy, na wniosek organu, ponownie odniósł się sporządzający Sprawozdanie Instytut w piśmie z 25 czerwca 2009 r. potwierdzając w pełni, przy prezentacji dodatkowo analizy historycznej badań owego odpadu, że jest to z pewnością odpad niebezpieczny. Mając powyższe na względzie Starosta uznał tę kwestię za w pełni wyjaśnioną. Wniosek Strony dotyczył jedynie zmiany sposobu magazynowania odpadu, a nie zmiany charakteru odpadu z niebezpiecznego na inny niż niebezpieczny. W tej sprawie Strona wniosła kolejny wniosek z dnia 26 stycznia 2009 r., który jest przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. W omawianym przypadku organ skupił się wyłącznie na rozstrzygnięciu wniosku z dnia 25 kwietnia 2008 r. Strona wnioskowała o zmianę decyzji administracyjnej w oparciu o art. 155 kpa. Przepis ten zezwala na zmianę decyzji ostatecznej za zgodą strony pod warunkiem, że: zmianie decyzji nie sprzeciwiają się przepisy szczególne i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. We wskazanym przypadku zachodzą negatywnie obie przesłanki tego przepisu, co powoduje, że zmiana decyzji z dnia 10 sierpnia 2006 r. we wnioskowanym zakresie w trybie art.155 kpa w ogóle nie jest możliwa. Obie wskazane przesłanki muszą występować łącznie. Zmianie decyzji we wskazanym zakresie, tj. przez kolejną już zmianę sposobu magazynowania owego odpadu sprzeciwia się zapis art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 uoo. Przepis ten bezpośrednio dotyczy warunków obligatoryjnej odmowy wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lecz - o czym stanowią liczne komentarze i orzecznictwo - ma również zastosowanie do postępowania w sprawie zmiany wydanych już zezwoleń. Organ właściwy odmówi wydania zezwolenia (lub zmiany zezwolenia już wydanego), jeśli zamierzony sposób gospodarki odpadami jest niezgodny z wymaganiami przepisów o odpadach lub mógłby spowodować zagrożenie dla m.in. środowiska. Niezgodność wnioskowanego (zamierzonego) sposobu gospodarki odpadami sprzeczna jest zarówno z zasadami gospodarki odpadami określonymi w ustawie o odpadach, jak i w Prawie ochrony środowiska. Pozostawienie odpadów nie zabezpieczonych (nie przykrytych) mogłoby powodować zagrożenie dla środowiska przez rozpylanie (potwierdzone pisemnie przez Urząd Miejski w G. i mieszkańców pobliskich nieruchomości) oraz przesiąkanie wód opadowych do gruntu i przez to zanieczyszczanie tego gruntu substancjami niebezpiecznymi. Za zmianą decyzji nie przemawia żaden interes społeczny, a wręcz przeciwnie taka zmiana byłaby na szkodę interesu społecznego, o czym wielokrotnie sygnalizowały miejskie służby ochrony środowiska i mieszkańcy. Wnioskodawca we wniosku ani w trakcie całego postępowania administracyjnego, w którym brał czynny udział, nie wykazał, by zmiana taka zgodna była z obiektywnie słusznym interesem strony. Wydanie decyzji zmieniającej decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r. jest ze względów formalnych niemożliwe, a nawet wręcz niedopuszczalne. Wnioskodawca już w 2006 r. wnioskował w sprawie zmiany sposobu zabezpieczenia odpadów, a i wówczas niedopuszczalne okazało się pozostawienie odpadów bez zabezpieczenia przed wpływami warunków atmosferycznych (wiatru, deszczu). Działanie Wnioskodawcy, analizując całość materiału dowodowego, uznać można za działanie zmierzające do nie wykonania warunków udzielonego zezwolenia. Prawidłowość realizacji warunków zezwolenia z pewnością będzie przedmiotem odrębnego postępowania oceniającego zgodność działań strony z warunkami udzielonego zezwolenia. Wnioskodawca pismem z 13 lipca 2009 r. powiadomiony został po raz kolejny przed wydaniem decyzji o możliwości udziału w postępowaniu (art. 9 i 10 kpa). Do dnia wydania decyzji Wnioskodawca innych poza wskazanymi powyżej uwag nie wniósł. W odwołaniu Z.R. podniósł, że wnioskiem z 25 kwietnia 2008 r. wystąpił o zmianę decyzji na zbieranie odpadów z [...] sierpnia 2006 r. w zakresie zmiany sposobu magazynowania, bowiem na podstawie wyników dwu jednostek badawczych i akredytowanych dowiódł, że opad nie ma cech i właściwości odpadu niebezpiecznego. Badania na użytek wewnętrzny przeprowadził również WIOŚ – nie mający akredytowanego laboratorium. Starostwo wykonując wnioski z orzeczenia SKO, zleciło badania odpadu laboratorium, które nie ma akredytacji. Wyniki jego badań winny być odrzucone ze względów formalnych. Autorzy badań "kompletnie nie znają problematyki związanej z gospodarką odpadami, nie znają metodyki i zakresu badań. Mylą składowanie ze zbieraniem. Praca ta została przekazana wiodącej placówce w Polsce w dziedzinie gospodarki odpadami – Centrum Gospodarki Odpadami [...][...] Parku Naukowo-Technologicznego Fundacji [...]". Odwołujący się zarzucił, że stwierdzenie przez organ I instancji, że we wniosku nie wykazano, że zmiana sposobu magazynowania jest słusznym interesem strony, stanowi przejaw lekceważenia interesu strony, gdy brak merytorycznych argumentów w uzasadnieniu odmowy wydania pozytywnej decyzji. Odpady zgromadzono w celu odzysku zalegających na tym terenie 12 000 ton odpadów pogarbarskich i przeprowadzenia rekultywacji terenu. Do tej pory odpady pogarbarskie nie są obiektem zainteresowania Starostwa czy służb miejskich. Argumentacja Starostwa odmawiająca pozytywnej decyzji "jest chybiona i pokrętna". Wydano z budżetu pieniądze na badania, które "nic nie wnoszą do sprawy, tylko kompromitują urząd". Do odwołania Z. R. dołączył "Opinię Centrum Gospodarki Odpadami [...]". Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] listopada 2009 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu (dalej Kolegium bądź SKO), na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2, art. 155 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz.U. 39/07/251 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. W uzasadnieniu SKO przedstawiło przebieg zdarzeń w postępowaniu. Zgodnie z art. 155 kpa, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 kpa stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 uoo, właściwy organ odmówi wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu odpadów, jeżeli zamierzony sposób gospodarki odpadami jest niezgodny z wymaganiami przepisów o odpadach. SKO wskazało, że przedstawione przez Skarżącego dowody w postaci ekspertyz i opinii, jak i dane zwarte we wniosku Skarżącego, są jedynie dowodami z dokumentu prywatnego i odzwierciedlają stanowisko Skarżącego. Dowód przeprowadzony na zlecenie organu I instancji trudno uznać za dowód z opinii biegłego, gdyż w dokumentacji sprawy brak jest potwierdzenia wystąpienia przez organ z wnioskiem o wydanie takiej opinii i brak powiadomienia strony o przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego (art. 84 § 1 i art. 79 § 1 i 2 kpa). Z uwagi na powyższe, wszystkie ekspertyzy i opinie znajdujące się w sprawie należy traktować nie jako dowody z opinii biegłych lecz jedynie jako stanowisko Skarżącego lub organu I instancji. Najistotniejsze znaczenie przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy ma określenie czy proponowana zmiana decyzji w zakresie zmiany sposobu magazynowania odpadu niebezpiecznego jest uzasadniona. Zdaniem Kolegium, nie można w trybie art. 155 kpa omijać postępowania wynikającego z ustawy o odpadach. Sposób magazynowania odpadów, a w tym przypadku odpadu niebezpiecznego, jest ściśle powiązany z udzieleniem zezwolenia. Wybierając inny sposób magazynowania podmiot mógłby nie uzyskać stosownego zezwolenia. Skoro Skarżący chce zmiany sposobu magazynowania to winien wystąpić ze stosownym wnioskiem "i" [zapewne "o"] wydanie zezwolenia na prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów a organ winien przeprowadzić całą procedurę związaną z tym wnioskiem. Rozpatrując wniosek Skarżącego o zmianę decyzji w trybie art. 155 kpa Kolegium uznało wniosek ten za bezzasadny, gdyż dotyczy istotnego elementu posiadanego przez Skarżącego zezwolenia a tym samym uwzględnienie wniosku Skarżącego prowadziłoby do obejścia przepisów ustawy o odpadach. Ponieważ Wnioskodawca jest posiadaczem odpadów, oznaczonych przez wytwórcę jako odpad niebezpieczny, Skarżący winien zabezpieczać posiadane przez siebie odpady w sposób wskazany w zezwoleniu. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że Skarżący nie jest wytwórcą odpadów a tym samym nie jest uprawniony do zmiany kodu posiadanego odpadu. Skarżący nie może również magazynować posiadanych odpadów w sposób inny niż wskazany w posiadanym zezwoleniu (k. 4-6 i 11 akt SKO). W piśmie z dnia 4 stycznia 2010 r. Z.R. – w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy – zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] (i dwu innych decyzji SKO z dnia [...] listopada 2009 r. oraz postanowienia z dnia [...] listopada 2009 r.). W niniejszej sprawie (IV SA/Po 45/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygał jedynie skargę na decyzję z [...] listopada 2009 r. nr [...]. Skargi na każdą z obu pozostałych decyzji i na postanowienie z [...]listopada 2009 r. Sąd rozstrzyga w sprawach - odpowiednio: IV SA/Po 44/10, IV SA/Po 46/10, IV SA/Po 47/10. Dla uniknięcia zbędnych powtórzeń, Sąd w niniejszym uzasadnieniu rozważa jedynie zagadnienia istotne dla rozstrzygnięcia skargi na decyzję z [...] listopada 2009 r. nr [...]. Skarżący zarzucił niezgodność decyzji Starostwa i "postanowień" SKO z prawem materialnym, tj. ustawą o odpadach. Nadto zarzucił organom "osobliwe traktowanie dowodów w sprawie, sprzeczne m.in. z art. 75 kpa". Zarzucił organom istotne braki uzasadnienia: sprowadza się ono do ogólników, wyrażających opinie organów, że wnioski Skarżącego są "niezgodne z przepisami", bez wskazania, z jakimi konkretnie. Zawiera stwierdzenia wzajemnie sprzeczne i wadliwe merytorycznie, jako zasadniczo sprzeczne z ustawą o odpadach. Skarżący wniósł o łączne zbadanie wskazanych rozstrzygnięć, bowiem dotyczą tej samej sprawy, wynikają z jednej decyzji Starostwa, zezwalającej na działalność w zakresie zbierania odpadów w celu ich odzysku, z tej samej podstawy prawnej, w oparciu o ten sam stan faktyczny i dowodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja okazała się zgodna z prawem. 1. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153/02/1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Nietrafnie Skarżący postrzega sprawy wszczęte kolejno wnioskami z dnia: 25 kwietnia 2008 r. (będącej przedmiotem postępowania badanego w niniejszej sprawie IV SA/Po 45/10); 26 stycznia 2009 r. (będącej przedmiotem postępowania badanego w sprawie IV SA/Po 44/10); 3 kwietnia 2009 r. (będącej przedmiotem postępowania badanego w sprawie IV SA/Po 47/10); 20 lipca 2009 r. (będącej przedmiotem postępowania badanego w sprawie IV SA/Po 46/10) - jako tę samą sprawę. W istocie bowiem w każdym z wniosków Skarżący domagał się przedmiotowo różnych rozstrzygnięć. W notatce służbowej z dnia 26 lutego 2009 r. utrwalono stanowisko Pełnomocnika, w którym wskazywał On, że wniosek z 25 kwietnia 2008 r. i wniosek z 26 stycznia 2009 r. dotyczy dwu różnych spraw i należy je rozpatrywać oddzielnie. Mimo zatem, że część ustaleń faktycznych organów w każdej z tych spraw była tożsama, to w każdej z nich inne normy prawa materialnego i prawa procesowego wymagały czynienia w części innych ustaleń faktycznych i rozstrzygnięć o innych żądaniach. Wykorzystanie w części tych samych dowodów należy ocenić w świetle zasady ekonomii procesowej jako właściwe. W pierwotnym wniosku z dnia 07 sierpnia 2006 r. o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów (dalej wniosek z 7 sierpnia 2006 r.), Przedsiębiorstwo Wielobranżowe O. Z.R. z siedzibą w [...], na podstawie przeprowadzonej analizy zakładało, że przedmiotowa działalność prowadzona będzie nie dłużej niż przez okres 5 lat (s. 10 wniosku z 7 sierpnia 2006 r.). Ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] Starosta G., na podstawie art. 28 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. 62/01/628 ze zm.), art. 75 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. 173/04/1807) i art. 104 kpa w sprawie wniosku Przedsiębiorstwa Wielobranżowego O., ul. S. [...],[...] Z.R. o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów określił: 1. Rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania: 06 01 06* - Inne kwasy 07 07 07* - Pozostałości podestylacyjne i poreakcyjne zawierające związki chlorowców 07 07 08* - Inne pozostałości podestylacyjne i poreakcyjne 10 01 02 - Popioły lotne z węgla 10 01 80 - Mieszanki popiołowo - żużlowe z mokrego odprowadzania odpadów paleniskowych 10 01 82 - Mieszaniny popiołów lotnych i odpadów stałych z wapniowych metod odsiarczania gazów odlotowych (metody suche i półsuche odsiarczanie spalin oraz spalanie w złożu fluidalnym) 10 09 08 - Rdzenie i formy odlewnicze po procesie odlewania inne niż wymienione w 10 09 07 10 0912 - Inne cząstki stałe niż wymienione w 10 09 11 17 01 01 - Odpady betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek i remontów 17 01 02 - Gruz ceglany 17 01 82 - Inne niewymienione odpady 17 05 04 - Gleba i ziemia w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03 2. Miejsce prowadzonej działalności: - Gniezno, ul. Kokoszki 11 3. Miejsce i sposób magazynowania odpadów: a) odpady będą magazynowane do czasu ich wywiezienia do docelowych odbiorców na ogrodzonym, utwardzonym placu w sposób nie powodujący zanieczyszczenia ziemi oraz naturalnego ukształtowania terenu, b) odpady niebezpieczne będą magazynowane w przeznaczonych do tego odpowiednich pojemnikach, c) magazynowane odpady zostaną zabezpieczone przed rozwianiem i namakaniem, d) magazynowanie odpadów może odbywać się na terenie do którego wytwarzający odpady posiada tytuł prawny, e) odpady przeznaczone do odzysku lub unieszkodliwiania z wyjątkiem składowania mogą być magazynowane jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych procesów nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat, f) odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane jedynie w celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisku odpadów nie dłużej jednak niż przez okres 1 roku. 4. Sposób i środki transportu odpadów: a) w sposób zapewniający przestrzeganie wymagań ochrony środowiska, w szczególności przez zapewnienie przestrzegania wymagań ochrony środowiska wymienionych w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z 2001 r. z późn. zm.), b) eksploatacja środków transportu nie powinna powodować pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, a użytkownicy środków transportu są obowiązani do stosowania paliw zapewniających ograniczanie ich negatywnego oddziaływania na środowisko, 5. Dodatkowe warunki prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów: a) zakazuje się postępowania z odpadami w sposób sprzeczny z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 z 2001 r. z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z 2001 r. ze zm.); b) przygotowywanie rocznych sprawozdań z zebranych odpadów zgodnie z cytowaną ustawą o odpadach. 6. Termin obowiązywania decyzji dotyczącej prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów: 31 sierpnia 2011 r. Wnioskiem z dnia 21 września 2006 r. Z.R. na podstawie art. 155 kpa wniósł o zmianę decyzji z [...] sierpnia 2006 r. w części dotyczącej punktu 3 lit. b decyzji, określającego sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych. Starosta G. ostateczną decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...], na podstawie art. 155 kpa, zmienił decyzję z [...] sierpnia 2006 r. w ten sposób, że nadał punktowi 3 nowe brzmienie: 3. Miejsce i sposób magazynowania odpadów: a) odpady będą magazynowane do czasu ich wywiezienia do docelowych odbiorców na ogrodzonym, utwardzonym placu w sposób nie powodujący zanieczyszczenia ziemi oraz naturalnego ukształtowania terenu, b) odpady niebezpieczne będą magazynowane w pryzmach i zostaną zabezpieczone przed rozwianiem i namakaniem przez szczelne przykrycie ich folią, c) magazynowanie odpadów może odbywać się na terenie do którego posiadacz odpadów posiada tytuł prawny, d) odpady przeznaczone do odzysku lub unieszkodliwiania z wyjątkiem składowania mogą być magazynowane jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych procesów nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat, e) odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane jedynie w celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisku odpadów nie dłużej jednak niż przez okres 1 roku; określił, że pozostałe punkty decyzji pozostają bez zmian. Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2008 r. Z.R. zwrócił się o zmianę na podstawie art. 155 kpa zezwolenia na zbieranie odpadów znak [...] w punkcie określającym sposób magazynowania odpadu "06 01 06" – inne kwasy. Wnioskodawca wskazał, że ocena optyczna stanu odpadów i badania w Instytucie Metali Nieżelaznych w G. wykazały, że uwodnienie odpadu wynosi ok. 67%. Woda występuje w odpadzie w postaci związanej chemicznie, co wskazuje, że odpad nigdy nie osiągnie stanu skupienia powodującego pylenia. Z.R. wniósł o dopuszczenie magazynowania odpadu "06 01 06" – inne kwasy, bez konieczności zabezpieczania powierzchni pryzm przed rozwiewaniem. W uzasadnieniu wniosku Pełnomocnik wskazał, że zbierany odpad "06 01 06" w całości przeznaczony jest do odzysku. Trafnie Kolegium oceniło, że przedstawione przez Skarżącego w toku postępowania: raport z badań nr [...] mgr inż. D.U. – Dyrektora Przedsiębiorstwa Badawczo Wdrożeniowego w P; Opinii sprawie klasyfikacji odpadów z dnia [...] stycznia 2007 r. Kierownika Katedry prof. nadzw. UTP dr hab. J.G. i Kierownika Laboratorium Stacji Monitoringu Środowiska Katedry Chemii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w B.; raportu z badań nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Instytutu Metali Nieżelaznych Zakładu Chemii Analitycznej w G.; Opinii z dnia [...] października 2006 r. w sprawie prawidłowości wydania decyzji na zbieranie odpadów prof. UAM dra hab. W.U. Zakładu Chemii Analitycznej Wydziału Chemii [...] im. [...]; Opinii z dnia [...] października 2006 r. w sprawie klasyfikacji odpadów prof. [...] dra hab. .. Zakładu Chemii Analitycznej Wydziału Chemii [...] im. [...]; raportu z badań nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. dra lL.D. Kierownika Zakładu Monitoringu Środowiska Głównego Instytutu Górnictwa; Opinii z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie zmiany kodu klasyfikacji odpadu opisanego jako ługi pokrystalizacyjne dra L.D. Kierownika Zakładu Monitoringu Środowiska Głównego Instytutu Górnictwa; Opinii z dnia [...] czerwca 2009 r. nt sprawozdania Pt. "Wykonanie badań składu chemicznego odpadu i jego odcieku wodnego oraz klasyfikacja zgodnie z obowiązującą ustawą o odpadach" dra hab. W.U Centrum Gospodarki Odpadami [...], nie są opiniami biegłych w rozumieniu art. 84 § 1 kpa. Art. 84 § 1 kpa wzorowany jest na art. 278 § 1 kpc, choć regulacja normatywna dowodu z opinii biegłego w kpa (art. 84 § 1 i 2), jest znacznie uboższa niż w kpc (odpowiednio – art. 278-291). Tym niemniej dorobek orzecznictwa i piśmiennictwa na tle kpc, jako element kultury prawnej, pozostaje użyteczny dla oceny dowodu z opinii biegłego w postępowaniu regulowanym przez kpa (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa- komentarz" CH BECK 2009 s. 338-339 nb 1, 3; Z. Janowicz "Kpa- komentarz" W.Pr. PWN 1999 s. 245 uw. 1). Nie ulega zatem wątpliwości, że przedstawienie prywatnej opinii biegłego przez stronę jest w rzeczywistości przedstawieniem własnego poglądu strony przy zaakcentowaniu, że pogląd ten odpowiada stanowisku rzeczoznawcy. Prywatny biegły może, nawet bez złej woli, informowany tylko przez jedną ze stron, eksponować momenty korzystne dla swego zleceniodawcy i jednocześnie pomijać, nawet nieświadomie, okoliczności mniej korzystne (K. Muller "Der Sachversdtandige im gerichtlichen Verfahren" Frankfurt a.M. 1973 s. 42, 43; M. Lipczyńska "O tzw. "opinii prywatnej" biegłych w procesie karnym" Pal. 3/76/51-52; K. Knoppek "Dokument w procesie cywilnym" Poznań 1993 s. 107-108; T. Ereciński w: "Kpc. Komentarz" LexisNexis 2009 t. 1 s. 712 uw. 15, s. 758-759 uw. 18). Każdy z załączonych dokumentów jest zatem dokumentem prywatnym (Z. Janowicz –op. cit. s. 246 uw. 4, 5) i tylko w tym trybie może być oceniany. Nawet nazwanie niektórych z tych dokumentów przez rzeczoznawców (którzy nie są biegłymi) "Opinią", nie nadaje prywatnym ekspertyzom przymiotu opinii w rozumieniu art. 84 § 1 kpa. Dla oceny dowodu z opinii biegłego nie mogłoby pozostać obojętne ewentualne ustalenie, czy mgr inż. D.u. jest osobą bliską wobec dra hab. W.U. (Autora trzech opracowań, z których dwa są sporządzone na drukach urzędowych [...], a trzecie na druku Centrum Gospodarki Odpadami [...] Fundacji [...]. Przy sporządzaniu ekspertyz prywatnych próbki do badań pobierane były bez udziału decydenta procesowego (Starosty); nie odbyło się to protokolarnie, były dostarczane laboratoriom przez Zamawiającego. Z tychże względów, mimo że przedłożone przez Skarżącego sporządzone zostały przez znawców danego zagadnienia, jako dokumenty prywatne, które powstały na zlecenie Wnioskodawcy, nie mogą zastąpić opinii biegłego. Istotne dla oceny, że dany dokument jest opinią biegłego, jest powołanie biegłego przez decydenta procesowego (Sąd powszechny w postępowaniu toczącym się wg kpc; orzeczenie SN z 29.9.1956 r., 3 Cr 121/56, OSN 1/58/16, akceptowane przez T. Erecińskiego –op.cit. s. 758 uw. 18; organ administracji publicznej w postępowaniu toczącym się wg kpa; B. Adamiak- op.cit. s. 338 nb 1; Z. Janowicz- op.cit. s. 246 uw. 6). Błędnie SKO przyjęło, że Opinia autorstwa dra hab. inż. T.J. i prof. dra hab. A.K. z Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej [...], składająca się ze: Sprawozdania z wykonania badań składu chemicznego odpadu i jego odcieku wodnego oraz klasyfikacja zgodnie z obowiązującą Ustawą o odpadach, opracowanego przez mgr inż. A.M.S., mgr inż. A.K.R., dra inż. F.C., dra hab. inż. T.J., prof. dra hab. A.K. z Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej [...] z dnia 18 maja 2009 r.; Komentarza do sprawozdania nt. "Wykonanie badań składu chemicznego odpadu i jego odcieku wodnego oraz klasyfikacja zgodnie z obowiązującą Ustawą o odpadach" z dnia 25 czerwca 2009 r., Opinii do uzasadnienia dra hab. W.U. w sprawie ekspertyzy przeprowadzonej przez Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej [...] z dnia 18 maja 2009 r. (w aktach Starosty), "trudno jest uznać natomiast za dowód z opinii biegłego, gdyż w dokumentacji sprawy brak jest potwierdzenia wystąpienia przez organ z wnioskiem o wydanie takiej opinii i brak jest również powiadomienia strony o przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego (przepis art. 84 § 1 i art. 79 § 1 i 2 kpa)". W istocie w doktrynie trafnie wskazuje się, że choć kpa nie ma przepisów o dowodzie z opinii instytutu naukowego (art. 290 i n. kpc), to dowód z opinii instytutu "jest swoistą opinią biegłego" (W. Siedlecki: "Postępowanie cywilne. Zarys wykładu" Wwa 1987 s. 276; glosa do orzeczenie SN z 24.6.1981 r., IV CR 215/81, OSPiKA 7-8/82/121; Z. Janowicz – op. cit. s. 246 uw. 4). We współczesnej doktrynie prawa procesowego opinia instytutu naukowego jest obecnie odmianą dowodu z biegłych, prowadzonego zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia skomplikowanych badań laboratoryjnych lub doświadczalnych, gdy konieczne jest wykorzystanie najnowszych wyników badań naukowych (T. Ereciński - op. cit. s. 775-777 uw. 1, 6, 8). Opinia Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej [...], składająca się z trzech dokumentów: Sprawozdania z 18 maja 2009 r., Komentarza do sprawozdania z dnia 25 czerwca 2009 r. i Opinii do uzasadnienia dra hab. W.U. z 18 maja 2009 r., spełnia wymogi opinii Instytutu w rozumieniu art. 84 § 1 kpa. O powołaniu Instytutu dla wydania opinii świadczy zawiadomienie z dnia 27 lutego 2009 r. Pełnomocnika o przeprowadzeniu oględzin nieruchomości dnia 2 marca 2009 r. o godz. 11oo, połączonej z poborem próbki odpadu do analizy; protokolarne pobranie próbek dnia 2 marca 2009 r. przez prof. dra hab. A. Kr. z [...] na terenie nieruchomości przy ul. K. [...] w G. w obecności Pełnomocnika J. C.; przedstawiciela Starosty J.B., J.W., B.M. – z adnotacją "Próbki pobrano prawidłowo"; zapoznaniem J. C. i Z. R. dnia 1 czerwca 2009 r. z zebranymi dowodami a zwłaszcza ze Sprawozdaniem z wykonania badań składu chemicznego odpadu i jego odcieku wodnego oraz klasyfikacji zgodnie z obowiązującą ustawą o odpadach; doręczeniem odpisu tego Sprawozdania celem umożliwienia odniesienia się doń przez Wnioskodawcę; przyjęcie ekspertyzy z dnia 15 czerwca 2009 r. dra hab. W.U., zatytułowanej "Opinia nt sprawozdania pt "Wykonanie badań składu chemicznego odpadu o jego odcieku wodnego oraz klasyfikacji zgodnie z obowiązującą ustawą o odpadach" – przy piśmie Pełnomocnika z 17 czerwca 2009 r.; wezwania z dnia 17 czerwca 2009 r. do uzupełnienia opinii Instytutu przez "zajęcia stanowiska w sprawie przedłożonej przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe O. Z.R., opinii dot. sprawozdania z "Wykonanych badań składu chemicznego odpadu o jego odcieku wodnego oraz klasyfikacji zgodnie z obowiązującą ustawą o odpadach", przesłanego w załączeniu; przedłużenie dnia 29 czerwca 2009 r. terminu załatwienia sprawy w sprawie zmiany decyzji w punkcie określającym sposób magazynowania odpadów o kodzie 06 01 06* - inne kwasy, wskazując, że "Wydział Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa zwrócił się do Wydziału Technologii Chemicznej [...] w sprawie przedłożenia niezbędnych wyjaśnień, które zostały poruszone w przedłożonej przez Pana opinii". Sam Skarżący miał pełną świadomość, że ów dowód był dowodem z opinii Instytutu, bowiem po zawiadomieniu Pełnomocnika pismem z dnia 13 lipca 2009 r. w trybie art. 10 § 1 kpa o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, Z. R. pismem z 20 lipca 2009 r. zwrócił się o udostępnienie wyników badań odpadu ługi pokrystalizacyjne dostarczone przez Zakłady Chemiczne L. w L. oraz opinii z [...]. Żądane dokumenty Starosta przesłał Wnioskodawcy przy piśmie z 22 lipca 2009 r. Mimo, że w aktach Starosty brak charakterystycznego dla kpc dowodu wskazującego na dopuszczenie dowodu z opinii Instytutu Technologii i Inżynierii Chemicznej [...], to wszystkie powołane dokumenty wskazują, że dowód z opinii Instytutu został przeprowadzony z urzędu przez Starostę, dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem wymagane były wiadomości specjalne dla ustalenia, czy odpad objęty wnioskiem z 25 kwietnia 2008 r., a nadto kolejnym wnioskiem z 26 stycznia 2009 r. jest odpadem niebezpiecznym, który winien być magazynowany w sposób określony w decyzji z [...] sierpnia 2006 r., bądź w inny sposób. Owo uchybienie Starosty było innym naruszeniem przepisów postępowania, które jednak nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa). Przyczyną tego uchybienia jest mniej sformalizowany charakter procedury administracyjnej w porównaniu z procedurą cywilną i mniejsze obycie organów administracji publicznej z modelem procedury kontradyktoryjnej. Za taką oceną przemawia to, że Pełnomocnik Skarżącego został skutecznie powiadomiony o oględzinach nieruchomości i pobraniu próbek; że w obecności Pełnomocnika protokolarnie, w sposób sformalizowany, prawidłowo pobrano próbki dnia 2 marca 2009 r.; że Skarżący zawiadamiany był o możliwości odniesienia się do zebranych dowodów i doręczano Skarżącemu odpisy dokumentów, składających się na Opinię Instytutu; że odnosił się On doń merytorycznie – w tym przy pomocy ekspertyzy rzeczoznawcy z dnia 15 czerwca 2009 r. Opinia Instytutu jest należycie uzasadniona i w koniecznym zakresie uzupełniona (B. Adamiak – op. cit. s.339-340 nb 3, 7; Z.Janowicz – op. cit. s. 247 uw. 9) i trafnie została przez Starostę uznana (T. Widła "Ocena dowodu z opinii biegłego" Wyd. U. Śl. 1992 s. 84-89; T. Ereciński – op. cit. s. 759 uw. 19, 21; E. Wengerek w: "Kpc z komentarzem" W.Pr. 1989 t. 2 s. 461 uw. 12, 13). Przeciwko uznaniu opinii Instytutu nie przemawiał brak akredytacji laboratorium, bowiem akredytacja nie ma znaczenia w postępowaniu rozpoznawczym (art. 84 § 1 kpa). Także błędna propozycja zakwalifikowania odpadu do podgrupy 06 01 04 (w podsumowaniu Sprawozdania z 18 maja 2009 r.) nie przemawiało przeciwko uznaniu opinii, skoro kwalifikacja prawna należy do decydenta procesowego, nie zaś biegłego (Instytutu). Istotne dla oceny opinii Instytutu było ustalenie w precyzyjnych badaniach, że stężenie składników określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia (Dz.U. 128/04/1347) przekroczyły owe stężenia (B. Kłopotek "Uznawanie odpadów za inne niż niebezpieczne" Przegląd Komunalny 7/04/26), przy zachowaniu cech z § 2 rozporządzenia. Znaczne przekroczenie wartości normatywnych fluoru i rtęci, przemawiały przeciwko uznaniu przebadanych odpadów za inne niż niebezpieczne. Skarżący nie wnosił o przesłuchanie biegłych, którzy w imieniu Instytutu, wydali opinię. Skarżący w postępowaniu odwoławczym nie podniósł żadnych przekonujących argumentów, prowadzących do innych ustaleń stanu faktycznego ani do innych wyników subsumcji, niż te, które legły u źródeł rozstrzygnięcia decyzją I instancji. SKO, mimo że błędnie uznało, że opinia Instytutu nie spełnia przesłanek z art. 84 § 1 kpa, trafnie doszło do takiego samego rozstrzygnięcia, jak Starosta. Nietrafnie Skarżący dopatruje się naruszenia prawa w wydaniu zaskarżonej decyzji. Nie ulega wątpliwości, że decyzja z [...] sierpnia 2006 r., zmieniona kolejnymi decyzjami ostatecznymi z dnia [...] września 2006 r. i [...] grudnia 2008 r., jest decyzją, na podstawie której strona nabyła prawo, w rozumieniu art. 155 kpa. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 kpa (podobnie jak postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 kpa – w zakresie wzruszenia decyzji nietworzącej praw nabytych), stanowi jeden z elementów systemu kilku nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, obejmujących przypadki weryfikacji decyzji – w tym wypadku decyzji prawidłowych pod względem prawnym (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa- komentarz" CH BECK 2009 s. 559 nb 1; s. 570 nb 2). Przedmiot postępowania w trybie nadzwyczajnym różni się zasadniczo od trybu zwykłego. W niniejszej sprawie spełniona jest istotna przesłanka pozytywna – zgoda strony, bowiem to Z.R. wystąpił z wnioskiem z 25 kwietnia 2008 r., zawierającym w istocie zgodę na zmianę decyzji w zakresie objętym wnioskiem. Organy obu instancji należycie rozważyły, czy za uchyleniem lub zmianą owej decyzji przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony i trafnie uznały, że wzgląd na interes społeczny przeciwi się zmianie powołanej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że decyzja z [...] sierpnia 2006 r. była już dwakroć zmieniona na podstawie kolejnych wniosków Skarżącego (z dnia [...] września 2006 r. – decyzją z [...] września 2006 r. i z dnia [...] grudnia 2008 r. – decyzją z [...] grudnia 2009 r.). Postępowanie dowodowe wykazało, że odpad o kodzie 06 01 06* nadal jest odpadem niebezpiecznym i sposób jego przechowywania zastał należycie określony decyzją z [...] sierpnia 2006 r., zmienioną w tym zakresie decyzją z 28 września 2006 r. Od decyzji tej Z.R. nie wnosił odwołania i warunki określone w tej decyzji odpowiadały Jego oczekiwaniom. Ani we wniosku z 25 kwietnia 2008 r., ani w toku postępowania zainicjowanego owym wnioskiem, Z.R. nie prowadził skutecznie dowodów dla wykazania, że za zmianą decyzji z [...] sierpnia 2006 r., zmienionej decyzjami z [...] września 2006 r. i [...] grudnia 2008 r., przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Skoro zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca odpowiada prawu, przeto na podstawie art. 151 ppsa skargę należało oddalić. MZ