II SA/Sz 54/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel / spr./, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów oddala skargę W dniu [...] do Gminy M. wpłynął wniosek J. M. z dnia [...], skierowany pierwotnie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., w sprawie budowy linii kablowej "A". Wymieniony organ przesłał wniosek do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w S. (Delegatura w K.), a organ ten postanowieniem z dnia [...]zobowiązał gminę M. do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym, w dniu [...] pismem Nr [...] wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie usunięcia odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania. Wnioskiem z dnia [...] J. M. domagał się wszczęcia postępowania w sprawie pozostawionego na terenie Gminy M. przez inwestora – "B" Sp. z o.o. w K. - kabla energetycznego, twierdząc, że roboty budowlane zostały wykonane z naruszeniem prawa budowlanego, ustawy o planowaniu przestrzennym, ustawy o ochronie przyrody, ustawy o odpadach. Inwestor realizował zadanie niezgodnie z projektem na terenie gminy M., w tym na działkach nr [...] obręb M. oraz [...] i [...] obręb W., pozostawił w ziemi około [...] ton kabla, a na powyższe działanie, nie posiadał zgody ani inwestor, ani wykonawca. "B" Sp. z o.o. w K, zwana dalej "B" Sp. z o.o. w K", pismem z dnia [...] potwierdziła, że na działce Nr [...] należącej do J. i K. M. przebiegają dwie linie kablowe, w tym oddana ostatnio do eksploatacji, tj. w dniu [...], oświadczając jednocześnie, że Spółka zamierzała zlikwidować starą linię kablową, gdyż trasa nowego kabla miała pokrywać się z przebiegiem starego. Rozbieżność między trasą kabla nowego i starego wynikła w czasie trwania inwestycji i została spowodowana błędnymi naniesieniami geodezyjnymi starego kabla. W dniu [...] do Urzędu Gminy w M. wpłynął wniosek uzupełniony pismem z dnia [...] J. i K. M. oraz T. i M. M. w sprawie pozostawienia drewna i niewykarczowanych pni drzew po usunięciu samosiejek znajdujących się na działkach stanowiących własność wnioskodawców. W piśmie z dnia [...]J. M. ponownie rozszerzył zakres przedmiotowy swojej skargi, wnosząc o naliczenie kary za nielegalne składowanie odpadów i obciążenie nią "B" Sp. z o.o. w K. Ustosunkowując się do powyższego, w piśmie z dnia [...], "B" Sp. z o.o. w K. podniosła, że na działce Państwa M. przebiegają dwie linie kablowe. Obie inwestycje zostały wybudowane zgodnie z projektami i pozwoleniami na budowę. Spółka przyznała, że pierwotnie miała zamiar zlikwidować starą linię kablową, ale w związku z tym, że powstała rozbieżność pomiędzy trasą obu inwestycji, która była spowodowana błędnymi naniesieniami geodezyjnymi, podjęła decyzję o pozostawieniu starego kabla w ziemi. Dla potrzeb niniejszej sprawy, w dniu [...] "B" Sp. z o.o. w K. zwróciła się do Biura Projektowego z wnioskiem z zajęcie stanowiska w sprawie rozbieżności. W dniu [...] Biuro stanęło na stanowisku, że stary kabel należy pozostawić w ziemi bez demontażu. Odnośnie wniosku dotyczącego ściętego drewna i pozostawionych w ziemi pni drzew, "B" Sp. z o.o. w K. stanęła na stanowisku, że decyzja Wójta Gminy M. z [...] zezwalała na wycinkę drzew i nie zawierała żadnych dodatkowych elementów w postaci obowiązku karczowania terenu, utylizowania części drzew, czy też układania drewna w pryzmy. W dniu [...] Wójt Gminy M. wydał decyzję Nr [...], w której: 1. nakazał "B" Spółce z o.o. w K., aby usunęła pozostawiony w ziemi na działkach nr [...] obręb M. i [...] i [...] obręb W., po zakończonej inwestycji polegającej na wymianie kabla na trasie "A", odpad w postaci kabla energetycznego z miejsc nieprzeznaczonych do jego składowania lub magazynowania, poprzez jego wykopanie i unieszkodliwienie; 2. oddalił wnioski J. i K. M. oraz T. i M. M. w zakresie nałożenia na "B" Spółkę z o.o w K. obowiązku usunięcia drewna pochodzącego z wycinki samosiejek znajdujących się działkach nr [...] obręb M. i [...] i [...] obręb W., w zakresie utylizacji tego drewna, a także w zakresie wykarczowania wyżej wymienionych działek w celu usunięcia pni drzew pozostałych po wycince samosiejek; 3. oddalił wniosek J. i K. M. oraz T. i M. M. o naliczenie "B" Spółce z o.o. w K. kary za nielegalne składowanie odpadów; 4. nakazał obowiązek określony w punkcie pierwszym wykonać w terminie 2 miesięcy od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. W dniu [...] odwołanie od powyższej decyzji złożyły "B" Spółka z o.o. w K., wnosząc o jej uchylenie w części /punkt 1 i 4 decyzji/, spółka podniosła, że decyzja jest niewykonalna, ponieważ spółka nie posiada prawa wejścia na działki Nr [...] obręb M. oraz Nr [...] i [...] obręb W., a także z powodu braku decyzji zezwalającej na wycinkę drzew w pasie usuwanego kabla oraz z powodu zbyt krótkiego czasu na wykonanie nałożonego obowiązku. Ponadto, spółka argumentowała, że inwestycja polegała na położeniu nowego kabla energetycznego, nie zaś na wymianie starego kabla na nowy. W tym zakresie spółka powołała się na treść decyzji Nr [...] z dnia [...] Starostwa Powiatowego oraz decyzji nr [...] z dnia [...] Wójta Gminy M. Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła również, iż dotyczy niewłaściwych działek gruntu, albowiem przez działki [...] i [...] obręb W. kabel energetyczny nie przebiega. W dniu [...] J. M. w imieniu K. T. i M. M. złożył od powyższej decyzji Wójta Gminy M. odwołanie, w którym wniósł o uchylenie pkt 2 decyzji i zobowiązanie "B" Sp. z o.o. w K. do usunięcia odpadów drewna i korzeni, uchylenie pkt 3 decyzji i naliczenie spółce kary za nielegalne składowanie odpadów, spowodowanie wszczęcia postępowania karnego w trybie art. 70 i 76 ustawy o odpadach, a także ukaranie pracownika Urzędu Gminy w M. za przewlekłość postępowania. W dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało decyzję Nr [...], w której uchyliło w całości decyzję Nr [...] z dnia [...] Wójta Gminy M. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. SKO w K. zarzuciło zaskarżonej decyzji niesklasyfikowanie kabla jako odpadu według źródła jego powstania i brak przypisania mu odpowiedniego kodu na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz.1206), Ponadto, SKO w K. przyjęło, że odpadem jest wyłącznie substancja, która znajduje się na powierzchni ziemi. Wskazało również inne okoliczności, które organ administracyjny powinien rozważyć przed wydaniem kolejnej decyzji w przedmiotowym zakresie, W związku z powyższym organ I instancji uzupełnił postępowanie dowodowe, wezwał strony do zajęcia stanowiska w sprawie, a w dniu [...] wezwał strony do zapoznania się z aktami postępowania i złożenia ewentualnych wniosków dowodowych. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy M. na podstawie art. 104 § 1 Kpa, art. 34 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 z późn. zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. Nr 112, poz. 1206), postanowienia z dnia 28 lutego 2005r. Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Szczecinie znak DNI.OD-0554-2/2005: 1/ nakazał "B" z o.o w K. usunięcie pozostawionego w ziemi na działkach nr [...] obręb M. i [...] i [...] obręb W., po zakończonej inwestycji polegającej na wymianie kabla na trasie "A", odpadu w postaci kabla energetycznego [...] z miejsc nie przeznaczonych do jego składowania lub magazynowania, poprzez jego wykopanie i unieszkodliwienie; 2/ nakazał wykonanie obowiązku określonego w pkt 1 w terminie 4 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszej decyzji; 3/ oddalił wnioski J. i K. M. oraz T. i M.M. w zakresie nałożenia na "B" Spółkę z o.o. w K. obowiązku usunięcia drewna pochodzącego z wycinki samosiejek znajdujących się na działkach nr [...] obręb M. i [...] i [...] obręb W., w zakresie utylizacji tego drewna, a także w zakresie wykarczowania wyżej wymienionych działek w celu usunięcia pni drzew pozostałych po wycince samosiejek; 4/ oddalił wniosek J. i K. M. oraz T. i M. M. o naliczenie "B" Spółce z o.o. w K. kary za nielegalne składowanie odpadów. W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji, po przedstawieniu dotychczasowego toku sprawy poczynił rozważania wskazując, że rozstrzygając kwestię pozostawionego w ziemi kabla energetycznego stanął na stanowisku, iż ryzyko prowadzenia inwestycji w całości obciąża inwestora. W ocenie Wójta, "B" Sp. z o.o. w K. , w chwili ustalenia rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym linii kablowej, a stanem wynikającym z naniesień geodezyjnych, powinna przerwać proces inwestycyjny i ujednolicić stan prawny i faktyczny. Jeżeli inwestor postanowił nie ujednolicać tego stanu, to zobowiązany powinien być do usunięcia starego kabla. Organ stwierdził, że sam inwestor przyznaje, że pierwotnie zakładał usunięcie starego kabla. Wszystkie wcześniejsze decyzje organów, na podstawie których inwestor prowadził inwestycję, zakładały, iż stary kabel zostanie usunięty. Chodzi tutaj m.in. o projekt budowlany, ale również o decyzję o pozwoleniu na budowę. "B" Sp. z o.o. w K. realizując zadanie inwestycyjne, w wyniku którego powstał odpad kablowy, stał się wytwórcą i posiadaczem odpadu. W trakcie prac budowlanych, inwestor realizujący przedsięwzięcie, jest obowiązany przestrzegać również przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, na obszarze prowadzonych prac, a w szczególności ochronę gleby. Ponadto, Wójt wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie może skutecznie zwolnić z utylizacji czy unieszkodliwiania odpadów, jeżeli powstały w procesie inwestycyjnym. Wynika to z faktu, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie może pozostawać w sprzeczności z obowiązującymi przepisami ustawowymi, które mają charakter lex specialis. Zdaniem organu I instancji stanowisko zajęte przez Biuro Projektów o pozostawieniu w ziemi starego kabla energetycznego, pozostaje w sprzeczności z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia. 2001r o odpadach(Dz. U. z 2001r Nr 62 poz.628 z późno zm.). Ponieważ kabel jest odpadem (kod 17 04 11), to pozostawienie powyższego odpadu w ziemi stanowi naruszenie art. 5 ust.1,3, art. 7, art. 8. i art. 9 ust.2. cytowanej ustawy. Kod odpadu został ustalony w oparciu o kartę przekazania odpadu. Określony jest w niej nie tylko rodzaj kabla, ale również kod odpadu. Karta przekazania odpadu dotyczy częściowo wykopanego kabla energetycznego w ramach prowadzonej inwestycji polegającej na wymianie kabla na trasie "A". W związku z powyższym Wójt uznał za bezsporne, że kabel energetyczny, którego postępowanie dotyczy, jest odpadem, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27.09.2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206). Organ nie znalazł jakichkolwiek podstaw prawnych dla przyjęcia, aby odpadem można było określić wyłącznie substancję znajdującą się na powierzchni ziemi. Na potwierdzenie swojego, stanowiska powołał się na opinię Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2006r. W dalszej części uzasadnienia Wójt wyjaśnił, że w dniu [...] na wniosek organu administracyjnego, "B" Sp. z o.o. w K. złożyła kserokopię powykonawczej dokumentacji geodezyjnej inwestycji polegającej na wymianie kabla na trasie "A", z której wynika jednoznacznie, że trasa kabla przebiega przez działki Państwa M. Przyznaje to sama spółka w piśmie przewodnim. W piśmie z dnia [...] J. M. wyraził zgodę na wejście na grunt przez "B" Sp. z o.o. w K. w celu usunięcia kabla energetycznego. W tym stanie rzeczy odpada zarzut niewykonalności decyzji. Ponadto, organ stanął na stanowisku, że nie można zarzucać niewykonalności decyzji z powodu braku zgody na usunięcie drzew w pasie wykopu, albowiem "B" Sp. z o.o. w K. nie wskazała, gdzie przebiega kabel i tym samym nie wystąpiła o taką zgodę. Decyzja w przedmiocie wyrażenia zgody na wycinkę drzew może być wydana wyłącznie po złożeniu przez spółkę odpowiedniego wniosku. W tym przypadku organ administracyjny nie może działać z urzędu. Biorąc pod uwagę zarzut "B" Sp. z o.o. w K. w zakresie czasu koniecznego do wykonania obowiązku, organ I instancji stanął na stanowisku, że okres czterech miesięcy będzie wystarczający. Podsumowując problematykę usunięcia kabla energetycznego Wójt wskazał, że kabel energetyczny jest sklasyfikowanym odpadem, położonym na działkach stanowiących własność J. i K. M. , którego usunięcie do pewnego okresu czasu "B" Sp. z o.o. w K. realizowała, a następnie zaprzestała. Usunięcie z ziemi części kabla energetycznego jednoznacznie wskazuje, co do pierwotnego nastawienia spółki do zakresu inwestycji. Z treści pisma z dnia [...] Kierownika Grupy Robót "C" Sp. z o.o. w K. do PINB w K. wynika również, że właściciel kabla chciał się go pozbyć i w tym celu rozpoczął jego wykopywanie. Organ zawarł w uzasadnieniu decyzji argumentację, że wniosek J. M. w zakresie wszczęcia przeciwko "B" Sp. z o.o. w K. postępowania karnego w trybie art. 70 i 76 ustawy o odpadach /punkt 3 odwołania/ został przekazany organowi właściwemu, tj. Prokuratorowi Rejonowemu w K. Uzasadniając rozstrzygnięcie w kwestii pozostawionych na działkach J. i K. M. oraz T. i M. M. drewna i pni drzew w ziemi, Wójt przyjął, że skarżący nie mają racji twierdząc, że pozostawione po wycince samosiejek drewno, a także pozostawione w ziemi pnie drzew stanowią odpad w rozumieniu przepisów ustawy o odpadach. Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 ust.1 ustawy o odpadach, odpadem jest substancja lub przedmiot należący do jednej z kategorii określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia jest zobowiązany. Drzewa w rozumieniu schematycznym, to korona, pień i korzeń. Korzeń jest częścią składową drzewa, a rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2001r nr 112 poz.1206), nie zawiera w swoim spisie odpadów w postaci pozostałości w ziemi po ściętych drzewach. W związku z tym, że ani przepis cyt. ustawy, ani przepisy cyt. rozporządzenia nie przewidują, aby drewno lub pień drzewa pozostawiony w ziemi stanowił odpad nie ulega wątpliwości, że drewno i znajdujące się w ziemi pnie drzew nie są odpadem i nie są ujęte w treści ww. rozporządzenia. Ponadto, organ uznał, że drewno oraz pnie drzew nie stanowią tzw. masy roślinnej w rozumieniu cyt. rozporządzenia. Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał się na uzyskaną w dniu [...] opinię Ministra Środowiska. Ponadto Wójt stwierdził, że bardzo istotną kwestią wzmacniającą powyższe ustalenia, jest okoliczność, iż grunt wnioskodawców nie był utrzymywany w odpowiedniej kulturze rolnej. Grunt wnioskodawców jest gruntem rolnym. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 95, Nr 16, poz. 78, z późn. zm.) ustawa ma na celu zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej. Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele rolne obowiązany jest do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji. Właściciele działek nie dopełnili ciążącego na nich obowiązku. Prowadząca inwestycję "B" Sp. z o.o. w K. zmuszona została do usunięcia z gruntu samosiejek, które nie powinny tam się znajdować. W tym stanie rzeczy, organ administracyjny stanął na stanowisku, że właścicielom gruntu nie powinna przysługiwać w tym zakresie ochrona, jeżeli sami swojego gruntu nie chronili, prowadząc na nim działalność sprzeczną z przepisami ustawy. W zakresie nałożenia kary za nielegalne składowanie odpadów organ administracyjny stanął na stanowisku, że "B" Spółka z o.o. w K. nie wytwarza, nie składuje, ani nie zbiera odpadów niebezpiecznych w rozumieniu ustawy o odpadach, a w związku z tym nie zachodzi możliwość nałożenia na spółkę kary. Ponadto, organ uznał, że nakazanie usunięcia kabla energetycznego stanowi dostateczny środek wystarczający do przywrócenia stanu poprzedniego. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli J. M. w imieniu własnym oraz w imieniu K, T i M M oraz "B" Spółka z o.o. w K. J. M. zakwestionował pkt 2, 3 i 4 decyzji i wniósł o: - nakazanie Spółce usunięcie odpadów w terminie 14-tu dni, pod rygorem usunięcia odpadów w wykonaniu zastępczym, - nakazanie Spółce usunięcie wyciętych bezprawnie drzew i wykarczowanie pni drzew w terminie 14-tu dni, pod rygorem usunięcia odpadów w wykonaniu zastępczym, - nakazanie Wójtowi Gminy M. naliczenia Spółce kary za nielegalne składowanie odpadów od [...] do czasu usunięcia odpadów, - nakazanie Wójtowi Gminy M. naliczenia Spółce obligatoryjnych opłat i kar za wycięcie kilku tysięcy drzew, bez wymaganej zgody Wójta Gminy M. Ponadto J. M. złożył w tym samym piśmie procesowym skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy M. postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu odwołania J. M. podniósł, że Spółka realizowała roboty budowlane z rażącym naruszeniem prawa, polegające na wykonaniu stacji uzdatniania wody wraz z zasilaniem energetycznym. Zgodnie z projektem budowlanym, w ramach realizacji inwestycji, obowiązkiem Spółki było usunięcie istniejącego kabla oraz wykarczowanie pni drzew, które to roboty stanowiły integralną część inwestycji. Spółka nie zrealizowała tych elementów inwestycji. Pozostawiony nielegalnie w ziemi kabel oraz drzewa i niewykarczowane pnie, stanowią odpad. Według projektu budowlanego istniejące drzewa (jakkolwiek bez określenia w projekcie ich ilości, obwodu i gatunku), przewidziane były do wykarczowania, a nie do wycięcia. Zgodnie z decyzją Wójta Gminy M. z dnia [...] uchyloną prawomocną decyzją SKO w K. z [...] Spółka została upoważniona do usunięcia drzew, a nie do ich wycięcia i zobowiązana do pozostawienia drewna właścicielom, a nie do pozostawienia właścicielom drzew z gałęziami i niewykarczowanymi pniami – jako odpadu. Wójt bezpodstawnie uznał, że wycięte drzewa i pnie drzew nie stanowią odpadu. W świetle ustawy o odpadach oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy, pozostawione drzewa z gałęziami stanowią odpad sklasyfikowany wg kodu: - [...] – odpadowa masa roślinna, - [...] – odpady z gospodarki leśnej. Co do konieczności naliczenia kary za nielegalne składowanie odpadów odwołujący się wskazał na obligatoryjny charakter tej kary. W dalszej części uzasadnienia odwołanie zawiera zarzuty związane ze skargą na przewlekłość postępowania. "B" Spółka z o.o. w K. w swoim odwołaniu wniosły o uchylenie decyzji organu I instancji w pkt 1 i 2 i oddalenie w tej części wniosku J. i K. M. . Skarżąca Spółka zarzuciła decyzji: - sprzeczność istotnych ustaleń organu I instancji ze stanem faktycznym i prawnym, - wydanie decyzji, której wykonanie wywołałoby czyn zagrożony karą ewentualnie niewykonalność decyzji. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że organ I instancji nie wyjaśnił przez jakie działki przechodzi niewyciągnięty kabel energetyczny. Zdaniem Spółki "stary" kabel został usunięty z działki [...] obręb M. oraz z działek [...] i [...] praktycznie w całości, na co zwracano uwagą organom w toku postępowania. Dokumentacja powykonawcza, która w dodatku zawiera błędne naniesienie trasy kabla, nie może być podstawą wydania prawidłowej decyzji. Twierdzenie organu I instancji jakoby inwestor zobowiązany był do usunięcia starej linii kablowej nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym, w szczególności w decyzji nr [...] z [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę. Nowy kabel stanowił autonomiczną inwestycję i nie było w nim mowy o obowiązku usuwania starego kabla. Stary kabel energetyczny jest położony zgodnie z prawem i odwołujący się jest jego pełnoprawnym użytkownikiem w części obecnie istniejącej. Spojrzenie więc na całokształt okoliczności nakazuje przyjąć założenie, że dopiero kabel wyciągnięty i pozostawiony na powierzchni ziemi stanowiłby bezsprzecznie odpad podlegający usunięciu. Spółka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, że decyzja jest niewykonalna, bowiem po utracie mocy odwiązującej decyzji zezwalającej na wejście na grunty Państwa M., nie ma możliwości prowadzenia na nich jakichkolwiek prac, właściciele działek w trakcie negocjacji wysuwają bardzo skomplikowane żądania i niemożliwe do wykonania warunki. Zdaniem Spółki, gdyby nawet hipotetycznie założyć, że organ w oparciu o dokumentację powykonawczą prawidłowo ustalił przebieg kabla, to decyzja również byłaby niewykonalna, bowiem wyciągnięcie kabla wymagałoby usunięcia setek rosnących tam drzew, a Spółka nie byłaby legitymowana do uzyskania zezwolenia na wycinkę tych drzew. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań, orzekło następująco: 1/ uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 i 3 i w tym zakresie orzekło: "- obowiązek określony w pkt 1 decyzji należy wykonać w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania niniejszej decyzji - nakazać Spółce z o.o. "B" w K. usunięcie wytworzonych w trakcie wykonywania robót budowlanych odpadów w postaci wyciętych drzew z działek nr [...] obręb M. oraz nr [...] i [...] obręb W. wraz z ich unieszkodliwieniem; obowiązek ten należy wykonać w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania niniejszej decyzji" 2/ uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 4 i umorzyło postępowanie w tym zakresie 3/ w pozostałej części decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium przytoczyło stan faktyczny sprawy i stanowisko zajęte przez organ I instancji w zakwestionowanej decyzji, a następnie po opisaniu treści odwołań oraz pism J. M. z dnia [...],[...], z [...] organ II instancji stwierdził, że przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia Kolegium wskazało, iż organ w swoim postępowaniu w sposób niewystarczający wyjaśnił, czy zarówno pozostawiony pod ziemią kabel jak i wycięte drzewa pozostawione na gruntach przedmiotowych działek spełniają definicję pojęcia odpadu, o której mowa w art.3 ustawy o odpadach (zwanej dalej ustawą). Kolegium stwierdziło, iż jak wykazuje zawartość przekazanych akt sprawy, organ I instancji w ponownym postępowaniu zgromadził znaczący materiał dowodowy, w tym przede wszystkimi m.in zapisy w dzienniku budowy osób nadzorujących wykonywane roboty budowlane związane z układaniem kabla na trasie "A", wyjaśnienia kierownika budowy L. D. złożone na piśmie skierowanym do PINB w K. (pismo z dnia [...]) . Z ustaleń tego postępowania wynika bezspornie, że pozostawiony w ziemi na działce nr [...] obr.M. i na działkach nr [...] i [...] obr. W. tzw. istniejący kabel jest odpadem w rozumieniu definicji zawartej w art.3 ust.1 ustawy o odpadach. Dowodem na to są wyjaśnienia Kierownika budowy potwierdzające fakt jego nie zdemontowania - na powyższych działkach Państwa M. trasa kabla projektowanego nie pokrywała się z trasą kabla istniejącego, istniejący kabel zakwalifikowano jako złom, gdyż leżał on w ziemi kilkanaście lat i nigdy nie był włączany pod napięcie, a ponadto był on na tyle nietypowym (wycofanym już z produkcji), iż jego parametry wykluczały jego dalsze wykorzystanie, co potwierdziły protokóły pomiarów wykonanych przez służby pomiarowe Zakładu Energetycznego w K., podjęto więc decyzję o pozostawieniu istniejącego kabla w ziemi, gdyż jego demontaż wiązałby się z wycinką kolejnych drzew, a ponadto koszt jego usunięcia przekraczałby wartość pozyskanego złomu. Te ujawnione okoliczności faktyczne dowodzą - zdaniem Kolegium - że pozostawiony na przedmiotowych działkach kabel, nie będący już elementem jakiejś działającej instalacji, w myśl art.3 ust 1 ustawy należy uznać za odpad. Jego wytwórcą (wytwórca mieści się w pojęciu posiadacza odpadu - art.3 ust.3 pkt 13 ustawy) jest inwestor przedsięwzięcia polegającego na budowie kabla czyli Spółka z o.o. "B" w K., bowiem wytworzony został on przez niego w wyniku tej budowy. Pozostawienie go w ziemi na przedmiotowych działkach oznacza, że znajdować się on będzie w miejscu nieprzeznaczonym do jego składowania. Zgodnie z przepisami art. 5 w związku z art.8 tej ustawy nie może on pozostać w środowisku ponieważ winien być poddany procesowi unieszkodliwienia bądź odzysku. Skład Orzekający Kolegium natomiast nie podzielił stanowiska wyrażonego w decyzji organu I instancji, że w świetle definicji odpadu zawartej w art.3 ust 1 ustawy o odpadach oraz treści Katalogu odpadów, wycięte i pozostawione na przedmiotowych działkach drzewa nie stanowią odpadu. Kolegium nie podzieliło również uzasadnienia tego stanowiska okolicznością, iż właściciele działek nie dopełnili ciążącego nań obowiązku wynikającego z ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (właściciele gruntów stanowiących użytki rolne obowiązani są do przeciwdziałania degradacji gleb) dopuszczając do zadrzewienia gruntów rolnych i w związku z tym prowadząca inwestycję Spółka zmuszona została do usunięcia drzew samosiejek. W ocenie organu II instancji wyżej przywołane okoliczności nie mają znaczenia przy wyjaśnianiu czy wycięte i pozostawione na przedmiotowych działkach drzewa, w świetle ustawy o odpadach są odpadami. Istota tego problemu sprowadza się do wymaganego przez ustawę faktu powstania odpadów na tych konkretnych nieruchomościach, w wyniku konkretnej działalności, prowadzonej przez konkretną jednostkę organizacyjną, czyli ich wytwórcę, który jest ich posiadaczem. Wycięte w związku z prowadzonymi robotami budowlanymi drzewa, według załącznika nr 1 do ustawy Kategorie odpadów, mieszczą się w kategorii Q 16 (kod [...]), a więc powstałe z działalności inwestycyjnej, a ich posiadaczem jest ich wytwórca tj. Spółka z o.o. "B" w K. Pozostawienie wyciętych drzew jako odpadu na przedmiotowych gruntach oznacza, iż znajdować się one będą - tak jak i w przypadku starego kabla - w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania. Zgodnie z przepisami art. 5 w związku z art.8 tej ustawy nie mogą one pozostać w środowisku ponieważ winny być one poddane procesowi unieszkodliwienia bądź odzysku. Odstąpienie przez organ I instancji od nakazania usunięcia tego rodzaju odpadów nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym w tym zakresie prawie. Natomiast pozostawione w glebie karcze po wyciętych drzewach - zdaniem Kolegium - nie można zaliczyć do odpadów, gdyż nie są one przedmiotem wyodrębnionym i stanowią element środowiska przyrodniczego. Kolegium stwierdziło, że w obu przypadkach, a więc zarówno w stosunku do starego kabla jak i wyciętych drzew, zasadnym było, stosownie do art.34 ustawy, nakazanie przez Wójta Gminy M. posiadaczowi odpadów (posiadaczem jest przede wszystkim ich wytwórca, a jest nim każdy którego działalność lub bytowanie powoduje powstawanie odpadów - art.3 ust.3 pkt 22 ustawy), którym jest Spółka z o.o. "B" w K., usunięcie ich z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania wraz ze wskazaniem sposobu wykonania decyzji, przy czym wskazanie to musi być tak sformułowane, aby możliwe było następnie wykonanie tej decyzji dobrowolne lub z zastosowaniem środków egzekucji administracyjnej. Co do rozstrzygnięcia o uchyleniu pkt 4 decyzji i umorzeniu postępowania organu I instancji w sprawie naliczenia Spółce kary za nielegalne składowanie odpadów, organ wskazał, że rozpoznanie tej kwestii nie mieści się w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art.34 ustawy o odpadach, którego przepisy ograniczają ramy postępowania tylko do nakazania usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawierają instytucji oddalenia wniosku, a ponadto naliczanie kar za nielegalne składowanie odpadów nie leży w kompetencji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), czyli rozpatrywanie tej sprawy przez ten organ w ogóle nie może być prowadzone. Żądanie w tym zakresie winno być przekazane właściwemu organowi zgodnie z art. 65 Kpa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Spółki Skład Orzekający Kolegium uznał, iż nie znajdują one oparcia w zebranym materiale dowodowym. Zapisy osób nadzorujących wykonywane roboty budowlane w dzienniku budowy świadczą jednoznacznie, że na przedmiotowych działkach znajdował się "stary" kabel (np. na działce nr [...] w odległości od [...] do [...] m w stosunku do trasy nowego kabla). Strona w odwołaniu operuje argumentami typu "stary" kabel z działek został najprawdopodobniej usunięty lub też w przeważającej części został usunięty, zaś dokumentacja powykonawcza zawiera błędne naniesienie trasy kabla, nie przedstawiając żadnych dowodów na ich potwierdzenie. Zebrane przez organ I instancji dowody w ponownym postępowaniu są na tyle dostateczne, że pozwoliły Kolegium na dokonanie rozstrzygnięcia. Niezasadne jest twierdzenie Spółki, że zaskarżona decyzja jest niewykonalna w dacie jej wydania ze względu na nie wyrażenie przez właścicieli działek zgody na wykonanie obowiązków w niej zawartych. Taka zgoda została przedłożona zarówno organowi I instancji jak i Kolegium, a zobowiązany celem wykonania obowiązków winien dopełnić wszystkich czynności przewidzianych prawem w tym zakresie. Należy podkreślić, że w orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji ani względy finansowe i ekonomiczne, ani trudności techniczne, ani też negatywne nastawienie adresata decyzji. Ustalając 3-miesięczny termin wykonania obowiązków Kolegium miało na względzie czas potrzebny na dokonanie ustaleń w celu ich wykonania (wytyczenie trasy usuwanego kabla, kwestia drzew na tym odcinku, ...itp.). Ustosunkowując się natomiast do żądań J. M. o naliczenie opłat i kar za wycięte drzewa, Kolegium zwróciło uwagę, że żądania te nie mieszczą się w ramach postępowania prowadzonego w myśl art.34 ustawy o odpadach, bowiem ich treść pozwala na wydanie decyzji jedynie w zakresie usunięcia odpadów. Ponadto Kolegium stwierdziło, iż nie posiada uprawnień do nakazania Wójtowi wszczęcia żadnego postępowania. W przypadku prowadzenia postępowania w danej sprawie na wniosek, gdy nie zostanie ona załatwiona w terminie ustawowym, Kolegium jest władne, w myśl art.37 Kpa, wyznaczyć organowi termin do jej załatwienia. Kolegium odstąpiło od przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, wnioskowanej przez J. M. , ponieważ materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji był w pełni wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wyżej opisaną decyzję ostateczną zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. obie strony postępowania administracyjnego. Skarga "B" Sp. z o.o. w K. została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 119/07. Skarga ta oparta została na zarzutach naruszenia: - art. 3 ust.3 pkt. 13 oraz art. 5 i 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach poprzez przyjęcie, że pozostawiony w ziemi kabel energetyczny stanowi odpad, zaś jego wytwórcą jest skarżący, - art. 77 § 1 Kpa poprzez pominięcie istotnych dowodów pozwalających na prawidłowe ustalenie rzeczywistej trasy przebiegu kabla energetycznego, - art. 156 § 1 pkt 5 i 6 Kpa z powodu niewykonalności zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka wniosła o: - uchylenie pkt 1 w części dotyczącej wykonania obowiązku określonego w pkt 1 w decyzji Wójta Gminy M. Nr [...] z [...]w terminie 3 miesięcy od daty zaskarżonej decyzji, - uchylenie pkt 3 utrzymującego w pozostałej części decyzję Wójta Gminy M. i orzeczenie co do istotny sprawy lub przekazanie sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. do ponownego rozpoznania. Z treści uzasadnienia skargi wynika, że Spółka kwestionując zakwalifikowanie spornego kabla energetycznego jako odpadu oraz ustalenie pozostawania kabla w ziemi na wskazanych działkach, oparła się na argumentacji tożsamej jaką przytoczyła w uzasadnieniu odwołania. Do skargi Spółka dołączyła kserokopię pisma Ministerstwa Środowiska z dnia [...]. Ponadto dodatkowym pismem procesowym (z dnia [...]) wniosła o przeprowadzenie dowodu z przedłożonej umowy Nr [...] z dnia [...] oraz [...] sztuk map powykonawczych na okoliczność, że w działkach gruntowych J. M. i T. M. nie przebiega kabel energetyczny wyjaśniając, że wskazane mapy wykonawcze przekazał skarżącej w [...] i dlatego dowód ten Spółka mogła przedstawić dopiero obecnie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odpowiadając na skargę "B" Spółki z o.o. w K. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ odwoławczy stwierdził, że argument, iż projekt budowlany przewidywał tylko częściowe usunięcie "starego kabla" nie mającego odzwierciedlenia w dzienniku budowy, z którego wynika, że o pozostawieniu starego kabla zadecydowano w trakcie wykonywania robót budowlanych i miało to związek z uniknięciem kosztów jego usuwania. Stary kabel, z uwagi na długotrwałe pozostawanie w ziemi stał się już odpadem, gdyż nie będzie mógł być kiedykolwiek wykorzystywany, co stwierdziły służby Zakładu Energetycznego w K. w wyniku dokonanych pomiarów. Co do zarzutu niewykonalności decyzji Kolegium wskazało, że J. M. w dniu [...] złożył w Kolegium stosowne oświadczenie, wyraźnie stwierdzające wyrażenie zgody na wejście na grunty przedmiotowych działek. Ponadto organ II instancji wniósł na podstawie art. 111 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o rozpoznane łączne spraw z obu skarg, gdyż obie skargi dotyczą tej samej decyzji. Odpowiedź na skargę "B" Sp. z o.o. w K. wniósł również J. M. wnosząc o jej oddalenie, i wniósł o zobowiązanie skarżącej Spółki do przedłożenia dowodów uiszczania podatku od nieruchomości w latach 2005-2006 od spornego starego kabla energetycznego argumentując, że ocena zamiaru pozbycia się kabla powinna być dokonana w oparciu o dokumenty tworzone przez posiadacza i składane przez niego przed różnymi organami oświadczenia woli. Jeśli bowiem wedle twierdzeń "B" Sp. z o.o. w K. posiadana przez Spółkę budowla w postaci znajdującego się w ziemi odłączonego od zasilania kabla energetycznego, nie jest odpadem, to znaczy, że kabel jako zaewidencjonowany środek trwały podlega podatkowi od nieruchomości. J. M. wniósł skargę w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik syna T. M. Skarżąc decyzję w części dotyczącej zezwolenia na pozostawienie pni drzew nielegalnie wyciętych na nieruchomościach skarżących, wniósł o wydanie wyroku zobowiązującego "B" Sp. z o.o. w K. do usunięcia pozostawionych nielegalnie na tych nieruchomościach [...] szt. pni drzew. Skarga J. i T. M. zarejestrowana została pod syng. akt II SA/Sz 120/07. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu [...] (k. [...]) Sąd zarządził na podstawie art.111 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączenie, do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, sprawy o sygn. II SA/Sz 119/07 ze skargi "B" Spółki z o.o. w K. ze sprawą o sygn. II SA/Sz 120/07 ze skargi J. M. i T. M. Są to wprawdzie strony o przeciwnych interesach, ale skargi dotyczą tej samej decyzji, co uzasadnia połączenie obu spraw i prowadzenie ich pod jedną sygnaturą II SA/Sz 119/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., wyrokiem z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn.akt II SA/Sz 119/07, po rozpoznaniu skarg J. M. i T. M. oraz "B" Spółki z o.o. w K.: I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...], nr [...] w części nakładającej na "B" Spółka z o.o. w K. obowiązek usunięcia pozostawionego w ziemi na działce nr [...] obręb M. i nr [...],[...] obręb M., odpadu w postaci kabla energetycznego poprzez jego wykopanie i unieszkodliwienie, II. stwierdził, że w zakresie wskazanym w pkt I niniejszego wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. w pozostałej części skargę "B" Spółka z o.o. w K. oddalił, IV. skargę J. M. i T. M. oddalił w całości, V. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz "B" Spółka z o.o. w K. kwotę [...] zł. ([...]) tytułem zwrotu połowy kosztów postępowania. J. M. wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżając pkt I i III powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W świetle powyższego pkt IV ( oddalający skargę J. M. i T. M.) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. uprawomocnił się z dniem [...]. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej J. M. , wyrokiem z dnia [...], sygn. akt II OSK 1688/07 uchylił pkt I i III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w S. do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż za błędne uznać należy zdefiniowanie przez Sąd I instancji pojęcia odpadu. Na to co jest odpadem wskazuje przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39 poz. 251) zwanej dalej "ustawą". Wykładnia tego przepisu nie może być wykładnią, która posiłkuje się art. 34 ust. 1 ustawy. Inna jest bowiem konstrukcja obu przywołanych przepisów oraz ich cel. Pierwszy z nich (art. 3 ust. 1) jest niczym innym jak wyjaśnieniem pojęcia odpady. Pod tym pojęciem ustawodawca rozumie każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany. Nie ulega wątpliwości, że kabel energetyczny, który przestał pełnić swoją dotychczasową funkcję należy do kategorii Q 6 wymienionej w załączniku nr 1. Niezależnie od tego NSA podkreślił, iż kable z jakimi mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie ujęte zostały pod kodem [...] jako odpady i złomy metaliczne oraz stopów metali (zob. załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów - Dz. U. z 2001r. Nr 112, poz. 1206). Zdaniem NSA powstaje jednak pytanie czy w niniejszej sprawie można mówić o spełnieniu wymogu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy, w postaci pozbycia się odpadu przez jego posiadacza. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. "B" Spółce z o.o. w K. kabel stał się zbędny, a poprzez wyłączenie z eksploatacji i pozostawienie w ziemi pozbyła się go ona w rozumieniu ww. przepisu. Powyższe oznacza, iż nie można uzależnić uznania określonego przedmiotu za odpad wyłącznie od tego czy jest on składowany bądź magazynowany w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Według NSA, nie wydaje się również trafne definiowanie pojęcia "składowanie odpadów" w taki sposób, w jaki czyni to Sąd I instancji. Otóż w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia odwołuje się on w tej materii do definicji, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 16 ustawy. Należy jednak pamiętać, iż przepis ten wyjaśnia czym jest "składowisko odpadów" nie zaś ich składowanie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odpad nie musi być składowany w obiekcie budowlanym przeznaczonym do tego celu, ani też magazynowany tj. czasowo przetrzymywany lub gromadzony przed transportem, odzyskiem lub unieszkodliwieniem. Oznacza to, że może być składowany także poza składowiskiem odpadów. Takie składowanie jest niczym innym jak pozostawieniem odpadu w określonym miejscu niekoniecznie do tego przeznaczonym. Drugi z przytoczonych na wstępie przepisów (art. 34 ust. 1 ustawy), nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie ich z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lun magazynowania. Wykładnia celowościowa tego przepisu nakazuje rozumieć ów nakaz jako nałożenie obowiązku usunięcia odpadu z każdego miejsca, które nie jest odpowiednie do tego aby odpad tamże pozostawał. Takim miejscem jest to, nieprzeznaczone do jego składowania lub magazynowania. W niniejszej sprawie będzie to miejsce, w którym znajduje się sporny kabel energetyczny. Niejako na marginesie powyższych rozważań NSA podkreślił, iż definicja odpadu zawarta w art. 3 ust. 1 ustawy, jest niemalże identyczna z definicją znajdująca się w Dyrektywie 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów. Ta ostatnia wskazuje, iż odpady to wszelkie substancje lub przedmioty należące do kategorii określonych w załączniku I, które ich posiadacz usuwa, zamierza usunąć lub ma obowiązek usunąć. Ów załącznik nie tylko w interesującej nas, w przedmiotowej sprawie, pozycji Q 6 jest identyczny co do treści z załącznikiem nr 1 do ustawy o odpadach, ale także i w pozostałych pozycjach (od 1 do 160). Reasumując NSA stwierdził, że kabel energetyczny linii podziemnej, który przestał być wykorzystywany do przesyłu energii elektrycznej i w związku z tym stał się bezużyteczny jest odpadem, którego posiadacz pozbył się w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach, niezależnie od tego czy jest on składowany bądź magazynowany w rozumieniu przepisów tejże ustawy. To zaś oznacza, że jego posiadacz winien odpad ten usunąć. Trzeba poza tym zauważyć, iż w sprawie będącej przedmiotem skargi, tak by się stało gdyby nie błąd geodety, który wytyczył trasę przebiegu "nowego" kabla w innym miejscu niż miejsce położenia "starego" W dniu [...] wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo J. M. podtrzymujące wniosek uczestnika postępowania w sprawie usunięcia pozostawionego w ziemi kabla przez "B" Sp. z o.o. w K., a także zwracające uwagę na nieprawidłowości związane z bezprawnym wycięciem drzew. J. M. wniósł także "o uwzględnienie wszystkich pozaprawnych spraw, w tym spraw o charakterze przestępczym" i przeprowadzenie dowodów z załączonych pism. Na rozprawie w dniu [...] J. M. złożył wniosek o zasądzenie kosztów procesowych według przedłożonego zestawienia w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jednakże w tym przypadku będąc związany wykładnią prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 134 § 1 i art.190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga "B" Spółki z o.o. w K., nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że kontrola zgodności z prawem ostatecznej decyzji administracyjnej dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania tej decyzji. Z powyższego wynika, że Sąd nie jest uprawniony do dokonywania ustaleń faktycznych i to zarówno co do okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji jak i takich, które wystąpiły przed jej wydaniem. Dlatego postępowanie dowodowe – o czym świadczy art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjni (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma bardzo wąski charakter i w zasadzie wyjątkowy, ograniczony wyłącznie do uzupełniającego dowodu z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Stąd zarówno wniosek J. M. o przeprowadzenie dowodu ze złożonych dokumentów, jak i wniosek o zobowiązanie strony skarżącej do złożenia dowodów zapłaty podatku od nieruchomości, nie mogły zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 34 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 z późn.zm.) Wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji. Odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii, określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany (art.3 ust.1 ww. ustawy). Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w niniejszej sprawie wyroku stwierdził między innymi, że kabel energetyczny linii podziemnej, który przestał być wykorzystywany do przesyłu energii elektrycznej i w związku z tym stał się bezużyteczny jest odpadem, którego posiadacz pozbył się w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach, niezależnie od tego czy jest on składowany bądź magazynowany w rozumieniu przepisów tejże ustawy. To zaś oznacza, że jego posiadacz winien odpad ten usunąć, gdyż art. 34 ust. 1 ww. ustawy, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie ich z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania. Wykładnia celowościowa tego przepisu nakazuje rozumieć ów nakaz jako nałożenie obowiązku usunięcia odpadu z każdego miejsca, które nie jest odpowiednie do tego aby odpad tamże pozostawał. Takim miejscem jest to, nieprzeznaczone do jego składowania lub magazynowania. W niniejszej sprawie będzie to miejsce, w którym znajduje się sporny kabel energetyczny. Ponownie rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. jest związany wykładnią prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] sygn.akt II OSK 1688/07. Należy zauważyć, że nie ma tu znaczenia jakie były przyczyny pozostawienia "starego" kabla w ziemi, ani jaka ilość tego kabla pozostała do wykopania, bowiem skarżące "B" Spółka z o.o. w K. winny ten kabel usunąć w całości i w zakresie w jakim zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy nałożony obowiązek, należy uznać rozstrzygnięcie za prawidłowe (punkt 3 zaskarżonej decyzji). W skardze strona wniosła także o uchylenie pkt 1 zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wykonania obowiązku określonego w pkt 1 decyzji Wójta Gminy M. Nr [...] z [...], w terminie 3 miesięcy od daty decyzji. Zdaniem Sądu, ustalenie terminu wykonania obowiązku jest, zgodnie z poglądami prezentowanymi w literaturze przedmiotu, które skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, traktowane jako element rozstrzygnięcia o sposobie wykonania decyzji. Taki pogląd pojawia się również w orzecznictwie ( np. wyrok WSA II SA/Wr 274/08 ). Należy dodać, że decyzja wydana na podstawie art. 34 ustawy o odpadach podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym według przepisów o egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym. Ponieważ jest to obowiązek o charakterze niepieniężnym, przeto stosuje się środki egzekucyjne przewidziane dla takich obowiązków, a praktycznie wchodzi w rachubę grzywna w celu przymuszenia lub wykonanie zastępcze. Nieustalenie terminu wykonania obowiązku w decyzji, może skutkować tym, że decyzja będzie podlegała wykonaniu w trybie postępowania egzekucyjnego, nawet niezwłocznie po tym jak decyzja nakładająca obowiązek stanie się ostateczna. Termin ustalony w decyzji powinien być tak długi, by dobrowolne zrealizowanie obowiązku było możliwe. Wydaje się, że termin 3 miesięcy jest terminem wystarczającym dla ustalenia faktycznego miejsca zalegania "starego" kabla, a następnie podjęcia stosownych działań związanych z jego usunięciem. Sąd także uznał, że zaskarżona decyzja, w zakresie w jakim nakłada na Spółkę "B" w K. obowiązek usunięcia wytworzonych w trakcie wykonywania robót budowlanych odpadów w postaci wyciętych drzew z działek nr [...] obręb M. oraz nr [...] i [...] obręb M. wraz z ich unieszkodliwieniem, jest zgodna z prawem. Jest bowiem bezsporne, że w toku procesu inwestycyjnego wycięto z terenu działek należących do rodziny M. drzewa (określane przez organy jako samosiejki) i pozostawiono je na terenie tych nieruchomości. Skarżąca Spółka okoliczności tych nie kwestionowała i nie kwestionuje w skardze, w której nie przytoczono zresztą żadnych argumentów co do nałożonego na przez Spółkę obowiązku usunięcia tych drzew jako materiału stanowiącego odpad po procesie inwestycyjnym. W tej sytuacji wytwórca odpadu prawidłowo zobligowany został do jego usunięcia i unieszkodliwienia. Co do umorzenia postępowania (pkt 2 zaskarżonej decyzji ) w odniesieniu do żądania nałożenia kary również należało podzielić stanowisko organu II instancji i to nie tylko z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Zaistniała bowiem również podmiotowa przesłanka umorzenia postępowania organu I instancji (art. 105 § 1 Kpa), bowiem w sprawach, w których postępowanie administracyjne prowadzone jest wyłącznie z urzędu, powzięcie przez organ właściwy dla rozstrzygnięcia, informacji o podstawie do jego wszczęcia wynikającej z pisma zainteresowanego podmiotu, nie zmienia charakteru sprawy jako toczącej się z urzędu, a podmiotowi dokonującemu tego zawiadomienia, obojętnie jakby pismo nie zostało nazwane (podanie, wniosek, skarga), nie przyznaje automatycznie przymiotu strony. W sprawie w przedmiocie nałożenia opłaty lub kary za nielegalne składowanie lub magazynowanie odpadów stroną jest wyłącznie podmiot będący wytwórcą lub posiadaczem (z racji składowania, magazynowania) odpadu. Właściciel nieruchomości, na której odpad został wytworzony i wbrew przepisom pozostawiony, nie ma w takiej sytuacji interesu prawnego strony, aczkolwiek w pewnych sytuacjach może mieć interes faktyczny. Zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów nie przysługuje więc nawet skarżącemu w przypadku oddalenia skargi. Uczestnikom postępowania sądowego zwrot kosztów nie przysługuje w żadnym przypadku, stąd wniosek J. M. w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji.