II SA/Wa 385/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Protokolant Joanna Ukalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oddala skargę W. Z. - nauczyciel języka polskiego w [...] w K., pismem z dnia 28 czerwca 2006 r. zwróciła się do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...] odmówił nadania W. Z. stopnia nauczyciela dyplomowanego. Minister Edukacji Narodowej i Sportu, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2007 r. uchylił decyzję [...] Kuratora Oświaty o odmowie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyniku rozpoznania skargi na decyzję Ministra z dnia [...] marca 2007 r. wyrokiem z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 905/07uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], rozpoznając ponownie odwołanie W. Z. od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2006 r., uchylił zaskarżoną decyzję i nadał jej stopień nauczyciela dyplomowanego. Pismem z 5 lutego 2008 r. W. Z. wniosła do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wniosek o uzupełnienie decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2008 r., poprzez wskazanie daty nadania jej awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, bądź daty z jaką decyzja wywołuje skutek, związany z nadaniem tego stopnia. Minister Edukacji Narodowej i Sportu postanowieniem z dnia [...].kwietnia 2008 r. nr [...] stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do jej uzupełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 października 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 825/08 oddalił skargę W. Z. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Sąd stwierdził, że decyzja o nadaniu stopnia nauczyciela dyplomowanego ma charakter konstytutywny, gdyż tworzy z dniem jej wydania skutek administracyjny, a zatem może wywołać skutki prawne wyłącznie na przyszłość (et nunc). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 45/09 po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej W. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2008 r., uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] stycznia 2008 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy wskazania daty nadania W. Z. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W motywach uzasadnienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uchylenie zarówno wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 października 2009 r. jak i decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] stycznia 2008 r. nr [...] było konieczne z uwagi na brak określenia daty nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Wskazał też, że w dniu 30 czerwca 2006 r. skarżąca spełniała wymogi do nadania jej stopnia awansu zawodowego i wskazanie daty nadania uprawnień byłoby słuszne i uwzględniałoby interes strony, stosownie do art. 9 b ust.3 Karty Nauczyciela. W wykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 45/09, Minister Edukacji Narodowej i Sportu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. uzupełnił decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2008 r. poprzez wskazanie daty [...] sierpnia 2006 r., jako daty nadania W. Z. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W motywach uzasadnienia organ przywołał argumenty zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny i wskazał, że stosownie do art. 9 b ust. 3 i 3 a Karty Nauczyciela, termin nadania uprawnień należy określić na dzień 31 sierpnia 2006 r. Decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2008 r. [...], uzupełniona postanowieniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], stała się przedmiotem skargi W. Z. do tutejszego Sądu. Skarżąca, wnosząc o uchylenie części decyzji, jako przedmiot zaskarżenia wskazała "sposób rozstrzygnięcia w przedmiocie daty nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego oraz uzasadnienia decyzji". W uzasadnieniu skargi skarżąca twierdziła, że następstwem wyroku NSA z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 45/09 winno być wydanie nowej prawidłowej decyzji, która zawierałaby jednocześnie datę nadania jej stopnia awansu zawodowego. Wywodziła, że akt nadania stopnia awansu zawodowego jest certyfikatem zawodowym, który winien określać wszelkie jego niezbędne elementy. Podniosła, że zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie nie spełnia tych wymogów choćby z tego względu, że przy wykazywaniu się swoimi uprawnieniami zmuszona będzie posługiwać się dwiema decyzjami administracyjnymi, które zastępują akt nadania uprawnień. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie podkreślając, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r. uchylił decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2008 r. jedynie w części dotychczasowej odmowy wskazania daty nadania skarżącej uprawnień zawodowych, w pozostałym zakresie decyzja się ostała. Wskazał też, że nie jest możliwe (zgodnie z wolą skarżącej) odstąpienie od pełnego uzasadnienia decyzji, albowiem stosownie do art. 107 k.p.a., decyzja musi zawierać zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy na treść art. 190 i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do art. 190 ppsa sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie zaś do art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w tej sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przedmiotowa sprawa ma głównie procesowy charakter. Decydujące znaczenie w rozpatrywanej sprawie ma treść sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 45/09 (k-3), w szczególności użyte przez Sąd sformułowanie zawarte w pkt 1 sentencji o treści "uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w części dotyczącej daty nadania W. Z. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego". Istota sporu sprowadzała się zatem do ustalenia, w jakim zakresie sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta wyżej wymienionym wyrokiem NSA z dnia 8 lipca 2009 r. Określenie tych granic (skutków jakie wywołał wyrok NSA) pozwoliło na jednoznaczne stwierdzenie w jakim zakresie mógł ponownie orzekać organ i w jakim zakresie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była dopuszczalna. Odnosząc się do tego zagadnienia zauważyć przede wszystkim należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny posłużył się sformułowaniem "w części" (pkt 1 sentencji wyroku). Ze słowa "w części" wynika wprost, że w pozostałym zakresie skarga została oddalona. A zatem zarówno wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak i decyzja Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] - oba te akty – w pozostałym zakresie nie zostały uchylone, uzyskując tym samym przymiot prawomocności. Konsekwencją wyroku NSA z dnia 8 lipca 2009 r. było więc to, że organ nie mógł procedować w zakresie innym niż "data nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela". Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd I instancji też nie mógł wyjść poza tak wyznaczony przez Naczelny Sąd Administracyjny zakres sprawy. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wywołał w praktyce taki skutek, że zarówno organ, jak i Sąd mógł ponownie rozstrzygać sprawę wyłącznie w przedmiocie daty nadania uprawnień nauczyciela dyplomowanego. Podkreślić w tym miejscu należy, iż skarżąca we wniesionej skardze daty tej nie kwestionuje. Nie zaskarża decyzji w tej części (korzystnej dla niej). Należało zatem ustalić w pierwszej kolejności co jest przedmiotem wniesionej do tutejszego Sądu skargi, czego skarżąca się domaga, skoro rozstrzygnięcie organu w zakresie ustalenia daty nabycia przez nią uprawnień nie jest przez nią kwestionowane (zaskarżone). Z treści skargi wynikało, iż skarżąca domaga się zmiany uzasadnienia decyzji (która stała się decyzją prawomocną po wyroku NSA z dnia 8 lipca 2009 r.), albowiem w jej ocenie legitymowanie się przez nią dwiema decyzjami przy wykazywaniu swoich uprawnień jest sytuacją dla niej kłopotliwą, trudną dla pracodawców, niejednoznaczną. Odnosząc się do tak sformułowanego żądania skargi, ograniczającego się do zmiany uzasadnienia decyzji, stwierdzić jednoznacznie należy, iż skarga w tak określonym zakresie, nie mogła zostać uwzględniona, z uwagi na skutek jaki wywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2009 r. Wyjaśnić należy, iż osnowa decyzji administracyjnej jest integralnie związana z uzasadnieniem. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny (uchylając zaskarżoną decyzję w części, dotyczącej daty nadania uprawnień), w istocie utrzymał ją w pozostałym zakresie, to zarówno decyzja organu, jak i jej uzasadnienie, uzyskały przymiot prawomocności (poza kwestią daty nadania uprawnień). W praktyce oznacza to, że skarga w zakresie motywów uzasadnienia decyzji w części, w której stała się ona ostateczna, jest niedopuszczalna – z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (res iudicata). Zauważyć też należy, iż przesłanki, na które powołuje się skarżąca – szeroko rozumiany dyskomfort, wynikający z posługiwania się dwiema decyzjami zamiast jednym aktem nadania uprawnień - mogły być ewentualnie przedmiotem rozważań w trybie art. 155 kpa, a nie w niniejszym postępowaniu. Z ostrożności procesowej wyjaśnić należy, iż skarga nie została odrzucona w trybie art. 58 ppsa z uwagi na brak jednoznaczności określenia jej zakresu. Żądanie skargi, które zostało sformułowane ostatecznie na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. "o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a gdyby to było niemożliwe to o uchylenie decyzji w części dotyczącej uzasadnienia" pozostawiało bowiem pewien zakres, w którym Sąd mógł orzekać, a mianowicie dopuszczalne było żądanie w zakresie ustalenia daty nadania uprawnień nauczyciela dyplomowanego. Orzekanie w tym zakresie ograniczone było jednak regułą, wynikającą z art. 134 § 2 ppsa (reformationis in peius). Ograniczone było tym bardziej, że skarżąca wnosząc "o uchylenie decyzji w całości" nie kwestionowała daty ustalenia nadania jej uprawnień. Podkreślić należy, że datę tych uprawnień organ ustalił w oparciu o wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego i w tym zakresie decyzja w pełni odpowiada prawu. Brak konsekwencji w określeniu żądania skargi, spowodował, że Sąd z ostrożności procesowej skargę w całości oddalił. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.