II SA/Bd 218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant: Przemysław Rauchut po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] cofającą skarżącemu P. M. uprawnienia kategorii B, C, B+E, C+E w związku z niepoddaniem się w wyznaczonym terminie kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że zgodnie z powołanym przez organ pierwszej instancji art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908; z późn. zm.) starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1. Stosownie natomiast do tego ostatniego przepisu kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty: a) w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji, b) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Kolegium ustaliło, że Starosta R., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) Prawo o ruchu drogowym wydał wobec P. M. skierowanie z dnia 4 sierpnia 2009 r. nr rej. [...] na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) Prawo o ruchu drogowym, po uwzględnieniu wniosku komendanta wojewódzkiego Policji w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zgodnie z treścią skierowania niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w terminie do 4 października 2009 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2009 r. utrzymało w mocy powyższą decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2009 r. Decyzja Kolegium nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Wobec tego sprawa skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji została ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta. Wyznaczony na dzień [...] października 2009 r. termin sprawdzenia kwalifikacji upłynął. Wobec tego Kolegium uznało, że zaistniała określona w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) Prawo o ruchu drogowym przesłanka wydania przez Starostę R. decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. W skardze do sądu administracyjnego P. M. wniósł o uchylenie decyzji Kolegium. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 listopada 2009 r. (sygn. akt II SA/Bd 835/09) oddalającego jego skargę w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne. Wobec tego nie jest prawomocna decyzja Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] kierująca skarżącego na badania psychologiczne. Ponadto skarżący podkreślił, że istnieje spór pomiędzy nim a Komendantem Powiatowym Policji w sprawie ustalenia punktów karnych. Spór ten leży u podstaw decyzji nakazującej kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, której konsekwencją było wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Starosta R. wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nie rozpatrzył całego materiału dowodowego oraz nie wyjaśnił stanu faktycznego. W ten sam sposób postąpił organ odwoławczy, naruszający tym samym art. 7 i 77 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 5 listopada 2009 r. w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi z powodu przekroczenia 24 punktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie należy zwrócić uwagę, iż odrębnymi sprawami są: kwestia prawidłowości wpisu ilości punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (art. 130 Prawo o ruchu drogowym), sprawa skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 Prawo o ruchu drogowym), sprawa skierowania na badania psychologiczne w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem (art. 124 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym) oraz sprawa cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami (art. 140 Prawo o ruchu drogowym). Czynności dotyczące prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (wpis, skreślenie) to tzw. czynności materialno – techniczne. Strona kwestionująca prawidłowość takiej czynności (w tym prawidłowość wpisu odpowiedniej ilości punktów) może zwrócić się o podjęcie określonego aktu i czynności do organu właściwego (Komendanta Wojewódzkiego – por. § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego), a w razie jego milczenia skorzystać ze skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a.") – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 1087/05, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 275433. Także niekorzystna dla wnioskującego o zmianę wpisu punktów w ewidencji czynność organu, jako czynność materialno – techniczna, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przekroczenie liczby 24 punktów, wpisanych do ww. ewidencji jest przesłanką wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) Prawo o ruchu drogowym), a także przesłanką wydania decyzji o konieczności poddania się badaniu psychologicznemu (art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b) Prawo o ruchu drogowym). Istnienie sporu co do ilości punktów, który powinny być uwidocznione w ewidencji (spór ten powinien przejawiać się przynajmniej skierowaniem wniosku do właściwego organu o zmianę w ewidencji) jest zatem równoznaczne z istnieniem nierozstrzygniętego zagadnienia wstępnego (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.) we wskazanych postępowaniach, tj. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz w przedmiocie poddania się badaniu psychologicznemu. Jednakże w przedmiotowej sprawie organ nie orzekał w żadnej z ww. spraw, ale w trybie określonym przez art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) Prawo o ruchu drogowym. Z treści tego przepisu wynika, że przesłanką wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym jest niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym. Ewentualnym zagadnieniem wstępnym dla rozstrzygnięcia w trybie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) Prawo o ruchu drogowym jest zatem kwestia prawidłowości wydania decyzji o poddaniu się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, a nie kwestia ilości punktów w ewidencji (która może być, jak wyżej wskazano – podważana wcześniej). Ponadto niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym oraz niepoddanie się badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 2 lub 3 Prawo o ruchu drogowym są dwoma odrębnymi, niezależnymi przesłankami wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Wynika to z treści art. 140 ust. 1 pkt 4 Prawo o ruchu drogowym, który wskazane przesłanki wymienia w dwóch odrębnych jednostkach redakcyjnych (odpowiednio pod lit. a) i pod lit. c)), bez połączenia ich spójnikiem "i" wskazującym na konieczność łacznego spełnienia obu wskazanych przesłanek, aby było możliwe wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. W świetle powyższego, skoro ani kwestia prawidłowości uwidocznienia ilości punktów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, ani kwestia prawidłowości skierowania na badania psychologiczne nie są zagadnieniami wstępnymi w postępowaniu o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w związku z niepoddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji – bezzasadne są zarzuty skarżącego zarówno co do konieczności ustalenia, że takowy spór istnieje (naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a.), jak też co do konieczności zawieszenia postępowania w związku z koniecznością rozstrzygnięcia o prawidłowości wpisu ilości punktów bądź prawidłowości skierowania na badania psychologiczne (naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.). Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.