I SA/Sz 299/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 lipca 2010 r. sprawy ze skargi Ł.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług oddala skargę Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej: - przyjętej wartości celnej (statystycznej), - podstawy podatku akcyzowego i wynikającej z niej kwoty podatku akcyzowego, - podstawy podatku od towarów i usług oraz wynikającej z niej kwoty podatku VAT, dla towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 23 lipca 2004 r. i orzekł w tym zakresie w sposób następujący: - wartość celna (statystyczna) towaru - [...]zł; - podstawa podatku akcyzowego – [...]zł; - stawka podatku akcyzowego – 65 %; - kwota podatku akcyzowego – [...]zł; - podstawa podatku od towarów i usług – [...]zł; - stawka podatku od towarów i usług – 22 %; - kwota podatku od towarów i usług – [...]zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu 23 lipca 2004 r. Ł. G. zgłosił do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu używany samochód osobowy marki [...], nr nadwozia [...], rok produkcji 1992, wyposażony w silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skokowej 1.793 cm3. Do zgłoszenia celnego, które zostało zarejestrowane pod pozycją ewidencji [...], strona załączyła: rachunek z 15 lipca 2004 r. (bez numeru), wystawiony przez firmę "A E H" na kwotę [...] CHF, dokument rejestracyjny pojazdu, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z 22 lipca 2004 r. wraz z załącznikiem w postaci dokumentu identyfikacyjnego pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą nr [...], oświadczenie o poniesionych kosztach transportu z 23 lipca 2004 r. oraz dokument tranzytowy T1 nr [...]. Wartość celna pojazdu została zadeklarowana w wysokości [...] zł, w oparciu o cenę transakcyjną wynikającą z ww. rachunku w wysokości [...] CHF i koszty transportu poniesione do miejsca wprowadzenia towaru na obszar celny Wspólnoty w wysokości [...] euro. Towar, po objęciu procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu, został zwolniony w dniu 23 lipca 2004 r. Organ odwoławczy wskazał dalej, że organ celny, dokonując po zwolnieniu towaru kontroli danych zawartych w zgłoszeniu celnym, przeanalizował m. in. wartość transakcyjną zawartą na załączonym do zgłoszenia rachunku, w wyniku czego Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie ustalenia dla potrzeb podatków prawidłowej wartości celnej ww. samochodu osobowego oraz w sprawie określenia wymiaru w prawidłowej kwocie podatku akcyzowego, a także podatku od towarów i usług. Organ I instancji decyzją z [...] nr [...] określił elementy kalkulacyjne na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu przedmiotowego pojazdu marki [...], tj. wartość celną w wysokości [...] zł oraz określił kwotę podatku akcyzowego, a także kwotę podatku od towarów i usług, z tytułu importu przedmiotowego towaru. Ł. G., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł do Dyrektora Izby Celnej odwołanie od ww. decyzji, żądając jej uchylenia oraz umorzenia postępowania w sprawie. Strona zarzuciła obrazę art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez ustalenie wartości celnej samochodu z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej. Zdaniem odwołującego się, przyjęta przez organ I instancji wartość pojazdu jest wartością rynkową stosowaną w Polsce, a nie w S., zaś na jego wartość powinny składać się takie czynniki jak przebieg, stan techniczny, wyposażenie itp., natomiast z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby Naczelnik Urzędu Celnego dokonał na tę okoliczność jakichkolwiek ustaleń. W toku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej powołał z urzędu biegłego w zakresie techniki samochodowej, wyceny pojazdów maszyn i urządzeń, kosztorysowania napraw pojazdów - w celu ustalenia marki i parametrów samochodu wyprodukowanego poza obszarem Unii Europejskiej, podobnego do samochodu będącego przedmiotem postępowania oraz określenia na dzień 23 lipca 2004 r. wartości rynkowej pojazdu podobnego. Rzeczoznawca przedłożył opinię nr MS [...] z 18 listopada 2009 r. dotyczącą określenia wartości rynkowej pojazdu. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w sprawie Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że przy określaniu należności wobec Skarbu Państwa organ celny powinien brać pod uwagę - jako wyznacznik ich wysokości - cenę transakcyjną, chyba że nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości celnej towaru. W celu umożliwienia ustalenia tej kwoty prawodawca przewidział instrumenty, pozwalające na określenie wartości celnej towaru, jednocześnie wskazując kiedy uzasadnione jest uznanie przez organy celne ceny transakcyjnej za nieodzwierciedlającą wartości celnej i wskazał na środki służące weryfikacji danych powoływanych przez dokonującego zgłoszenia celnego. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, iż na podstawie art. 78 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, organ celny I instancji dokonał kontroli zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...], na podstawie którego procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu objęto przedmiotowy samochód osobowy używany, pod kątem zadeklarowanej wartości celnej pojazdów. W toku kontroli, organ w wyniku sprawdzenia dostępnych baz danych, zawartych na stronie szwajcarskiego portalu internetowego "www.Ascout24.ch" (we wrześniu 2009 r.), zajmującego się sprzedażą samochodów na rynku szwajcarskim, ustalił, że pojazdy o parametrach pojazdu wykazanego w zgłoszeniu celnym, sprzedawane były na rynku szwajcarskim w dniu dokonania porównania wartości w cenie 1.490 CHF - 3.900 CHF. Rozbieżność pomiędzy wartością zadeklarowaną, a cenami sprzedaży tego typu pojazdów na rynku szwajcarskim, wynosząca od 645 % do 1850 , spowodowała uzasadnione wątpliwości organu, czy zadeklarowana przez stronę wartość jest rzeczywiście wartością transakcyjną, która mogłaby stanowić podstawę ustalenia wartości celnej pojazdu. Następnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (zwanego dalej Rozporządzeniem RWKC) organy celne są uprawnione do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również w zakresie zawartych w nich informacji. Organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że dokument nie jest wiarygodny, gdy w oczywisty sposób podana w nim cena nie odzwierciedla wartości celnej towaru. Wobec tego, ustalona przez organ I instancji rażąca rozbieżność pomiędzy ceną importowanego samochodu, wskazaną na rachunku z 15 lipca 2004 r., a cenami pojazdów o takich samych parametrach na rynku szwajcarskim, była przyczyną powzięcia wątpliwości, co do tego czy zadeklarowana przez stronę wartość celna, wynikająca z ww. rachunku, stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Jednocześnie organ II instancji przyznał, że w niniejszej sprawie nie mogło nastąpić powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego, albowiem upłynęły trzy lata od daty powstania długu celnego (dług celny powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. 23 lipca 2004 r.) - zgodnie z treścią art. 221 ust. 3 WKC. Niemniej, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji zasadnie uznał, iż brak możliwości powiadomienia dłużnika o wysokości długu celnego z powodu przedawnienia nie stanowi negatywnej przesłanki do określenia elementów kalkulacyjnych na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych oraz określenia kwoty należnego podatku od towarów. Następnie Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 38 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dla ustalenia wartości celnej konieczne było zastosowanie przepisów celnych, obowiązujących w zakresie ustalania wartości celnej. Obowiązujący w Unii Europejskiej system ustalania wartości celnej oparty jest na zasadach określonych w Porozumieniu w sprawie stosowania Artykułu VII GATT (tzw. Kodeksie wartości celnej). Kodeks ten stanowi bezpośrednią podstawę rozdziału 3 zatytułowanego "Wartość celna towarów", umieszczonego w Tytule II Wspólnotowego Kodeksu Celnego (art. 28–36). Porozumienie zabrania stosowania arbitralnych i fikcyjnych wartości celnych, a ponadto wskazuje, iż ustalanie wartości celnej powinno być oparte na cenie faktycznie zapłaconej lub należnej za towary, dla których ustalana jest wartość celna, zazwyczaj przedstawianej w fakturze. Dalej organ II instancji wskazał, że funkcjonowaniem ustanowionego systemu ustalania wartości celnej zajmują się dwie międzynarodowe instytucje, tj. Komitet Ustalania Wartości Celnej oraz Komitet Techniczny Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO), który do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. w swojej opinii 10.1 "Postępowanie wobec dokumentów fałszywych" stwierdził, iż wartość towarów importowanych, zgodnie z tym Porozumieniem powinna być ustalana na podstawie faktów. W związku z tym wszelkie dokumenty dostarczające nieprawdziwych informacji na temat faktów są sprzeczne z intencjami Porozumienia. Ponadto, Artykuł 17 Porozumienia i punkt 7 Protokołu potwierdzają prawo administracji celnych do upewnienia się co do prawdziwości i rzetelności wszelkich oświadczeń, dokumentów i deklaracji przedstawianych dla potrzeb ustalenia wartości celnej. W tej sytuacji administracje celne nie mają obowiązku brać pod uwagę fałszywej deklaracji. Po ustaleniu wartości celnej, jeżeli okaże się, że dokumentacja była fałszywa, uznaje się za nieważną wartość ustaloną na jej podstawie. Organ II instancji powołując się na art. 29 ust. 1 WKC, stwierdził, że w niniejszej sprawie analiza wartości transakcyjnej pojazdu zawartej na rachunku z 15 lipca 2004 r. wykazała, iż występuje istotna różnica pomiędzy zadeklarowaną przez stronę w zgłoszeniu celnym wartością celną importowanego pojazdu, a wartością rynkową pojazdów podobnych na rynku szwajcarskim, wobec tego za uzasadnione należy uznać zakwestionowanie przez organ celny I instancji wartości transakcyjnej przedmiotowego pojazdu. W sytuacji, gdy wartość celna towaru nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC, organy celne ustalają ją w sposób określony w art. 30-31 tego kodeksu. Przepisy WKC przewidują pięć zastępczych metod ustalania wartości celnej, które organ odwoławczy szczegółowo opisał w decyzji, zwracając przy tym uwagę, że metody te winny być stosowane bezwzględnie w określonej kolejności - dopiero brak możliwości ustalenia wartości celnej jedną z metod jest przesłanką do zastosowania metody następnej w kolejności. Organ wyjaśnił też, że przy ustalaniu wartości celnej pojazdów używanych metodami zastępczymi, wykorzystuje się metodę "ostatniej szansy" opisaną w art. 31 ust. 1 WKC. Jest to metoda, która daje możliwość ustalenia wartości celnej w przypadku dokonywania nietypowych transakcji handlowych, a także w sytuacji, gdy wartości celnej nie można ustalić jedną z metod wcześniejszych. W ramach tej metody powinny być stosowane metody wcześniejsze, jednakże z rozsądną elastycznością. Ustalanie wartości celnej tą metodą to podjęcie próby zastosowania po kolei wszystkich metod wcześniejszych wymienionych enumeratywnie w art. 30 ust. 2 lit. a-d, przy czym każda z prób zastosowania określonej metody winna cechować się większym zakresem tolerancji. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył, że zdaniem Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO), przy stosowaniu metody ostatniej szansy w odniesieniu do używanych samochodów, można oprzeć się na katalogach lub wyspecjalizowanych czasopismach podających bieżące ceny używanych pojazdów samochodowych na rynku kraju importera, czyli Wspólnoty Europejskiej. W takim przypadku należy uwzględnić stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość oraz wziąć pod uwagę fakt, że ceny te zawierają opłaty i podatki importowe. Jednocześnie na zastosowanie powyższej metody nałożono ograniczenia, o których mowa w art. 31 ust. 2 WKC. Zgodnie z treścią art. 31 ust. 2 lit.a wartość celna, w ramach metody ostatniej szansy, nie może być ustalana na podstawie cen sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie. Organ odwoławczy dodał, że Studium 1.1 "Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych" Światowej Organizacji Celnej, wskazuje na kilka sposobów ustalania wartości celnej używanych samochodów. W przypadku ustalania wartości celnej pojazdów wyprodukowanych w kraju importu zaleca stosowanie w ramach metody "ostatniej szansy" metody wartości transakcyjnej towarów identycznych lub podobnych w oparciu o samochody wyprodukowane w innych krajach. Za punkt wyjścia dla sporządzenia odpowiedniej kalkulacji używanego pojazdu wyprodukowanego we Wspólnocie należy przyjąć katalogową cenę samochodu "podobnego" (o porównywalnych lub zbliżonych parametrach techniczno-eksploatacyjnych) wyprodukowanego poza Wspólnotą, przy czym w takiej sytuacji pojęcie towaru "podobnego" należy interpretować w sposób elastyczny - na co pozwala metoda ostatniej szansy. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zastosował metodę "ostatniej szansy", określoną w art. 31 WKC, w celu ustalenia wartości celnej samochodu osobowego marki [...], wyprodukowanego na terytorium Wspólnoty, jednak dokonując kalkulacji w celu ustalenia wartości celnej, nieprawidłowo przyjął wartość rynkową w oparciu o notowania pojazdu marki [...], wyprodukowanego w roku 1992, wyposażonego w silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skokowej 1.793 cm3, znajdujące się w bazie danych elektronicznej wersji katalogu wydawnictwa "Info Ekspert Pojazdy Samochodowe", tj. ceny sprzedaży na obszarze Wspólnoty towaru wytworzonego we Wspólnocie. Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 31 ust. 2 WKC, zgodnie z którym przy posługiwaniu się metodą "ostatniej szansy" nie można ustalać wartości celnej towaru na podstawie ceny sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie, Dyrektor Izby Celnej powołał z urzędu biegłego, w celu ustalenia pojazdu podobnego do przedmiotu importu, wyprodukowanego poza obszarem Unii Europejskiej oraz ustalenia wartości rynkowej pojazdu podobnego na dzień 23 lipca 2004 r. w oparciu o załączone dokumenty. Organ podkreślił, że taki tryb postępowania został zaakceptowany przez sądy administracyjne, które podzielają stanowisko organów celnych zlecania rzeczoznawcy opracowania stosownej opinii z uwzględnieniem cen na rynkach innych krajów, nie będących krajem wywozu oraz krajami Wspólnoty lub w oparciu o ceny samochodów wyprodukowanych w innych krajach, które są dostępne na rynku polskim z wykorzystaniem dostępnych danych oraz z uwzględnieniem konkretnego stanu technicznego, istniejącego w chwili sprowadzenia go do Polski, czyli na obszar Wspólnoty (vide: wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 13 listopada 2008 r., I SA/Go 704/08). Rzeczoznawca w opinii, za najbardziej zbliżony do samochodu osobowego marki [...], wyprodukowanego w roku 1992 i wyposażonego w silnik o zapłonie iskrowym, o pojemności 1.793 cm3, uznał samochód marki [...] model 323. Biegły wyjaśnił, iż cechami pozwalającymi na przyjęcie "podobieństwa" do wycenianego auta są dane techniczne - podobna pojemność silnika, moc, ta sama klasa i funkcjonalność pojazdu. Wskazał też w opinii, iż wyceny dokonał na podstawie pojazdu marki: [...], model - 323 Kat. MR` 89 1.6 i GLX, limuzyna 3 drzwiowa, pojemność silnika 1.598 cm3, moc - 65 kW, benzyna. Dyrektor Izby Celnej w celu prawidłowego określenia wartości celnej importowanego pojazdu przyjął ustalenia biegłego, który na podstawie katalogu "Info - Ekspert - Pojazdy Samochodowe - Wartości rynkowe VII-2004" oraz przekazanej dokumentacji stwierdził, że wartość podobnego pojazdu w stanie nieuszkodzonym na rynku polskim wynosi 9.150 zł. Jednocześnie biegły dokonał korekty za pierwszą rejestrację w wysokości 112 zł, ustalając że wartość rynkowa brutto przedmiotowego pojazdu marki [...], określona na dzień 23 lipca 2004 r. wynosiła 9.000 zł. Organ dodał, że zastosowany przez biegłego katalog zawiera średnie ceny pojazdów samochodowych, ustalone na podstawie analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie pojazdów używanych z obszaru Polski, tj. rynku jednego z krajów członkowskich Unii Europejskiej. Informacje dotyczące danego pojazdu samochodowego uwzględniają spadek ceny w funkcji wieku, przebiegu i stanu technicznego pojazdu. Organ odwoławczy wyjaśnił także, iż wartością wyjściową do odliczenia (lub adekwatnie do sytuacji - do doliczenia) takich składników jak zwyczajowa marża oraz wszelkiego rodzaju korekty (np. z tytułu ponadnormatywnego przebiegu), powinna być wartość pojazdu bazowego (pojazd o wartości rynkowej). Dopiero po dokonaniu odliczeń o marżę i ewentualne korekty, w celu ustalenia wartości celnej w trybie art. 31 ust. 2 WKC, należy odliczyć podatek VAT z tytułu importu zawarty w cenie, podatek akcyzowy oraz cło. Ustalenie wartości celnej z zastosowaniem ww. przepisu odbywa się bowiem w oparciu o informacje dotyczące średnich cen pojazdów samochodowych używanych na terenie kraju, tj. samochodów użytkowanych już po uiszczeniu cła oraz innych opłat związanych z ich importem. W zaskarżonej decyzji ustaloną przez biegłego wartość rynkową pojazdu organ odwoławczy skorygował o elementy składające się na strukturę ceny rynkowej pojazdu importowanego na obszar celny Wspólnoty i wpływające na wartość pojazdu, takie jak stan pojazdu, przebieg, cło, podatki: akcyzowy oraz od towarów i usług, jak również zazwyczaj stosowaną marżę w wysokości 10%. Mając na uwadze ustalenia zawarte w opinii biegłego, organ II instancji dokonał kalkulacji wartości celnej pojazdu, która pozwoliła na ustalenie wartości celnej importowanego pojazdu obliczonej metodą "ostatniej szansy", w wysokości 3.695 zł. Organ podkreślił, że wartość celna ustalona w wyżej wskazany sposób skutkowała zmianą podstaw opodatkowania i wynikających z nich kwot podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, a także zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2004 r. Nr 29, poz. 257, ze zm.) oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535), Dyrektor Izby Celnej w zaskarżonej decyzji określił w prawidłowej wysokości podstawę podatku akcyzowego na kwotę [...] zł oraz prawidłową wysokość należnego podatku akcyzowego w kwocie [...] zł. Dodatkowo uwzględniając ustaloną w toku postępowania odwoławczego wartość celną pojazdu określił prawidłową podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług na kwotę [...] zł oraz wynikającą z niej kwotę podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu pojazdu w wysokości [...] zł. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu naruszenia zasady wynikającej z art. 122 O.p., organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik Urzędu Celnego podjął wszelkie niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, o czym świadczy też treść pisma, skierowanego do strony, w którym organ ten zwrócił się o nadesłanie stosownych dokumentów, jednak że strona nie skorzystała z możliwości uzupełnienia materiału dowodowego, pozostawiając pismo bez odpowiedzi. Z takiej możliwości strona również nie skorzystała po doręczeniu jej pisma z informacją o prawie do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania. Odpowiadając na kolejny zarzut strony, Dyrektor Izby Celnej stwierdził też, że kwestia oceny opłacalności zakupu samochodu używanego za granicą ze względu na wysokość ceny leży w gestii importera i nie może wpływać na prawidłowe ustalenie wartości importowanego pojazdu. Odnosząc się do zarzutu odwołania, organ odwoławczy zauważył, że w zgłoszeniu celnym z 23 lipca 2004 r. brak jest zapisów wskazujących na uszkodzenie pojazdu. Strona ani do zgłoszenia, ani w toku postępowanie nie przedłożyła dokumentów świadczących o uszkodzeniu pojazdu czy też takich, w których opisano stopień uszkodzeń. Jednocześnie organ podkreślił, że strona wnioskując o dopuszczenie pojazdu do wolnego obrotu, w polu 31 zgłoszenia celnego nie zadeklarowała, iż jest to pojazd uszkodzony, natomiast do dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego dołączono zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...], wystawione 22 lipca 2004 r. przez stację kontroli pojazdów, a zatem dzień przed odprawą. Z treści zaświadczenia wynika, że uprawniony diagnosta uznał, iż przedmiotowy pojazd [...] spełnia wymagania techniczne określone w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908). Organ dodał, że zaświadczenie to ma moc dokumentu urzędowego, korzystającego z domniemania zgodności z rzeczywistością. Ł. G. reprezentowany przez pełnomocnika w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej zarzucił obrazę art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez ustalenie wartości celnej samochodu osobowego z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że w zaskarżonej decyzji określono podatnikowi wysokość zaległego zobowiązania w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł oraz w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. Zobowiązanie to zostało określone w związku z dokonaną przez organ podatkowy zmianą wartości celnej zgłoszonego 23 lipca 2004 r. w Oddziale Celnym w K. samochodu osobowego marki [...]. W ocenie skarżącego, z rozstrzygnięciem tym nie sposób się jednak zgodzić, bowiem zgodnie ze złożonym przez skarżącego zgłoszeniem celnym, wartość celna importowanego pojazdu wynosiła 831 zł. Składała się na nią cena transakcyjna wynikająca z umowy sprzedaży w wysokości [...] CHF (równowartość 604,26 zł) oraz zadeklarowane koszty transportu towaru do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty, tj. [...] zł. Skarżący nie zgodził się z organem celnym, który uznał, że podatnik znacznie zaniżył wartość sprowadzonego pojazdu ponieważ we wrześniu 2009 r., ceny sprzedaży tego typu pojazdu, kształtowały się w przedziale od 1490 CHF do 3900 CHF. Strona skarżąca podała, iż sprawdziła te same strony internetowe co organ i znalazła oferty znacznie odbiegające od wskazanych przez organ - sięgające nawet 450 CHF. W dalszej części skargi strona zwróciła uwagę na dwie (jej zdaniem) podstawowe kwestie. Po pierwsze, z niewyjaśnionych przyczyn organ odwoławczy zlecił biegłemu określenie wartości pojazdu podobnego, którym to w opinii biegłego jest samochód marki [...] model 323. Strona skarżąca dodała, iż zdaje sobie sprawę z faktu, że nie jest możliwe określenie wartości pojazdu identycznego (samochód był bowiem używany), jednakże podobnym pojazdem dla spornego samochodu powinien być samochód tej samej marki, o tych samych lub podobnych parametrach (pojemność, silnika, data produkcji itp.). Strona podniosła, że nie jest specjalistą w zakresie techniki samochodowej, jednakże już z samej analizy popularnej internetowej giełdy samochodowej, może wywnioskować, iż samochód marki [...] 323, 1.6, data produkcji 1992, jest droższy od [...] 1.8, data produkcji 1992. Oferty sprzedaży pojazdu marki [...] kształtują się w wysokości od 950 zł do 3.500 zł, natomiast w przypadku [...] 323 jest to rozpiętość od kwoty 3.490 zł do 4.400 zł. Powyższe potwierdza, iż porównanie zakupionego przez skarżącego pojazdu z samochodem marki [...] 323 nie było właściwe. Biegły rzeczoznawca również posługiwał się katalogiem "INFO EKSPERT", zawierającym ceny rynkowe pojazdów. Strona skarżąca zarzuciła, że opinia biegłego rzeczoznawcy nie uwzględnia stanu technicznego pojazdu. Na jego wartość składa się bowiem (prócz wieku produkcyjnego, pojemności czy też rodzaju napędu) szereg innych czynników, takich jak np. przebieg, stan techniczny czy też wyposażenie. Zarówno Naczelnik Urzędu Celnego, jak również Dyrektor Izby Celnej, nie dokonali na tę okoliczność żadnych ustaleń, a przynajmniej nie wynikało to ze skarżonej decyzji. Z uzasadnienia decyzji nie wynika, jakie cechy posiada pojazd wyceniony na kwotę 9.150 zł. Naczelnik Urzędu Celnego nie zbadał w jakim stanie technicznym był sprowadzony pojazd. Strona skarżąca zarzuciła także, iż przyjęta przez Dyrektora Izby Celnej wartość pojazdu jest ceną rynkową stosowaną w Polsce. Wbrew wszelkim zasadom logiki byłoby jednak takie postępowanie podatnika, w którym zadawałby sobie trud "sprowadzenia" auta z odległej S. tylko po to, aby zapłacić za nie tyle, za ile kupiłby taki sam pojazd w Polsce na giełdzie samochodowej. Powyższe wskazuje, iż już tylko z tego powodu nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, że wartość sprowadzonego pojazdu równała się kwocie 9.150 zł. Dokonana przez biegłego rzeczoznawcę korekta w wysokości 150 zł za pierwszą rejestrację w Polsce, nie odzwierciedla nawet kosztów logistycznych związanych ze sprowadzeniem pojazdu do Polski. Dodatkowo strona zauważyła, iż elementem składowym ofert cenowych z giełd samochodowych w Polsce - jeżeli dotyczą importowanych samochodów - prócz wartości transakcyjnej, kosztów sprowadzenia samochodu osobowego jest dodatkowo zysk, jaki sprzedający osiąga z tytułu sprzedaży pojazdu. W związku z powyższym, nie można się zgodzić z twierdzeniem, iż przyjęta przez organ wartość rynkowa pojazdu odpowiada jej wartości transakcyjnej. Skarżący podniósł również, iż biegły rzeczoznawca posługiwał się katalogiem "INFO EKSPERT", zawierającym ceny rynkowe pojazdów. Jeżeli według organu strona zakupiła pojazd samochodowy za kwotę 9.150 zł, to w takim razie powstaje pytanie, jaką cenę powinien zaoferować w przypadku sprzedaży pojazdu. Przyjmując stanowisko organ odwoławczego powinna to być cena rynkowa - 9.150 zł, a to oznacza, że sprzedałby wówczas pojazd bez żadnego zysku, co biorąc pod uwagę stosowany przez wielu podatników proceder sprowadzenia pojazdu w celu dalszej odsprzedaży - wydaje się nielogiczne. Według strony skarżącej, w tym konkretnym przypadku ustalenie wartości pojazdu na podstawie cen pojazdu wyprodukowanego poza Wspólnotą, stosowanych na obszarze Wspólnoty nie jest do końca właściwe. Zdaniem skarżącego zasadne jest ustalenie wartości celnej pojazdu wyprodukowanego poza Wspólnotą na podstawie cen stosowanych właśnie poza Wspólnotą, bowiem wartością celną przewożonych towarów jest cena faktycznie zapłacona, a nie cena, którą podatnik mógłby otrzymać w przypadku dalszej odsprzedaży na rynku polskim. Strona dodała, że sprowadziła samochód ze S., który w przypadku braku nabywcy (w 2004 roku pojazd miał 12 lat) przeznaczony byłby prawdopodobnie na złomowanie (karoserię miał delikatnie uszkodzoną przez gradobicie). Na koniec strona skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 122 O.p., organ podatkowy w toku postępowania podatkowego winien podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z zaskarżonej decyzji wynika, iż zarówno Naczelnik Urzędu Celnego , jak i Dyrektor Izby Celnej, nie wypełnili obowiązku wynikającego ze wskazanego wyżej przepisu. Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, wezwanie organu podatkowego I instancji do nadesłania dokumentów, tj. bankowego potwierdzenia zapłaty za towar kontrahentowi zagranicznemu lub innych dokumentów poświadczających wartość dokonanej transakcji, np. oferty cenowej, korespondencji, dokumentów ubezpieczeniowych nie wypełnia dyspozycji art. 122 O.p. Dokumenty potwierdzające zakup pojazdu zostały przedłożone organowi celnemu w dniu odprawy celnej. Strona nie prowadziła żadnej wcześniejszej korespondencji ze sprzedawcą, pojazd był kupiony na giełdzie samochodowej, a został objęty jedynie obowiązkowym ubezpieczeniem OC, na którym nie była podana wartość pojazdu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi, uznał, że bezzasadny jest zarzut skarżącego, iż organ odwoławczy z niewyjaśnionych przyczyn zlecił biegłemu określenie wartości rynkowej pojazdu podobnego w celu ustalenia wartości pojazdu importowanego na podstawie cen pojazdu podobnego na obszarze Wspólnoty, wyprodukowanego poza Wspólnotą. Zasada taka wynika bowiem bezpośrednio z zapisów art. 31 ust. 2 lit.a WKC. Za nieuzasadniony organ odwoławczy uznał również zarzut, iż z zaskarżonej decyzji nie wynika jakie cechy posiadał pojazd wyceniony na kwotę 9.150 zł, bowiem w uzasadnieniu tej decyzji wskazano jakie cechy miał pojazd wyceniony przez biegłego, tj. samochód osobowy marki [...] model 323, będący pojazdem podobnym do importowanego, tj. samochodu osobowego [...], jak również wyjaśniono, z jakich względów sporządzona opinia zasługiwała na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego. Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, jak również ustalenie, że decyzja organu dotknięta jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy słusznie organy celne (podatkowe) przyjęły, w następstwie prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, że skarżący Ł. G. w zgłoszeniu celnym zaniżył wartość używanego samochodu marki [...]. Na wstępie wskazać należy, że organ celny określając należności wobec Skarbu Państwa powinien brać pod uwagę, jako wyznacznik ich wysokości, cenę transakcyjną, chyba że nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości celnej towaru. Takie postępowanie organu uzasadnione jest potrzebą uniknięcia wyliczenia należności podatkowych na podstawie zaniżonej wartości celnej. Aby umożliwić ustalenie tej kwoty, w art. 78 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [dalej: WKC] ustanowiono instrumenty, pozwalające na określenie wartości celnej towaru, jednocześnie wskazując kiedy uzasadnione jest uznanie przez organy celne ceny transakcyjnej za nie odzwierciedlającą wartości celnej oraz wskazano sposoby pozwalające na zweryfikowanie danych powoływanych przez dokonującego zgłoszenia celnego. Zgodnie z art. 78 ust. 2 ww. rozporządzenia, po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Ponadto przepis art. 13 WKC stanowi, że zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego. Stosownie zaś do art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92, ustanawiającego WKC, jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, przepis ten upoważnia organy celne do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również w zakresie zawartych w nim informacji. Rację należy przyznać organom celnym, że dokument taki nie jest wiarygodny w sytuacji, gdy w oczywisty sposób podana w nim cena nie odzwierciedla wartości celnej towaru. W rozpoznawanej sprawie, uzasadnione były wątpliwości organu co do faktycznej wartości celnej przedmiotowego pojazdu wskazanej przez skarżącego w rachunku z 15 lipca 2004 r., wobec rozbieżności pomiędzy wartością zadeklarowaną (200 CHF), a cenami sprzedaży tego typu samochodów na rynku szwajcarskim (od 1.490 CHF do 3.900 CHF) - które to ceny organ celny ustalił na podstawie kilku ofert na aukcjach zamieszczonych na stronie szwajcarskiego portalu internetowego. Różnica między ceną zadeklarowaną, a cenami podanymi w ofertach wynosiła więc od 645 % do 1850 %. W odniesieniu do przyjętej metody wyliczenia wartości celnej towaru, to istotnym da rozstrzygnięcia sprawy jest przepis art. 30 ust. 1 WKC, statuujący zasadę, że jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC, ustala się ją, stosując w kolejności przepisy lit. a), b), c) i d) ustępu 2, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego. W stosunku do takich towarów jak samochody używane, ze względu na znaczenie stanu ich zużycia dla ich wartości, ustalenie wartości w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny na podstawie art. 30 ust. 2 lit. a i lit. b WKC byłoby możliwe tylko w przypadku znalezienia samochodów o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów uznał za problematyczne. Z kolei metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c WKC) może znaleźć zastosowanie zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej wyłącznie w przypadku importu do celów handlowych. Komitet wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d WKC). Używane pojazdy samochodowe nie są bowiem produkowane jako takie, czym uzasadniono, iż metoda oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. Wobec powyższego zasadnie wartość celna używanych pojazdów w niniejszej sprawie ustalona została według tzw. metody "ostatniej szansy" (art. 31 ust. 1 WKC). Przepis ten stanowi, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: - porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r, - artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., - przepisów niniejszego rozdziału (tj. rozdziału 3 tytułu II WKC – art. 28-36). Zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., w przypadku ustalenia wartości celnej importowanych używanych towarów w oparciu o powołaną metodę "ostatniej szansy", biorąc pod uwagę za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę towaru tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku co towar będący przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości "czystej" (ustalonej w oparciu o ww. źródła) ewentualnych korekt z tytułu braków lub uszkodzeń pojazdu, podatku VAT, akcyzy, cła i zwyczajowej marży. W przypadku importu ze S. pojazdu pochodzenia wspólnotowego (a takim jest będący przedmiotem niniejszej sprawy [...]) dla prawidłowego posłużenia się metodą "ostatniej szansy" zgodnie z art. 31 ust 2 lit. a WKC, który nie pozwala na ustalenie wartości celnej towaru na podstawie ceny sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie, organ podatkowy powołał biegłego, co szczegółowo wyjaśniono w decyzji organu odwoławczego. Zgodnie bowiem z art. 31 ust 2 lit. a WKC, wartość celna ustalona z zastosowaniem art. 31 ust. 1 nie może być określona na podstawie ceny sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie. W sporządzonej opinii nr MS-[...] z dnia 18 listopada 2009 r. rzeczoznawca wskazał, iż pojazdem podobnym pod względem pojemności i mocy silnika, tej samej klasy i funkcjonalności pojazdu do [...] model 1.8 jest [...] model 323, hb3 (rok produkcji 1992, silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skokowej silnika 1793 ccm). Wartość bazową pojazdu brutto biegły określił na 9.150 zł, a wartość rynkowa brutto określona na dzień 23 lipca 2004 r. wynosiła 9.000 zł. Ta ostatnia wartość podana z uwzględnieniem korekt, mających wpływ na wartość pojazdu - posłużyła do przeprowadzenia kalkulacji wartości celnej metodą "ostatniej szansy", opisaną w art. 31 ust.1 WKC. A zatem uznać należy, że obliczona przez Dyrektora Izby Celnej metodą "ostatniej szansy" wartość celna wynosząca 3.695 zł, została obliczona według prawidłowo przyjętej metody. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, który podniósł, że taki tryb postępowania przyjęty przez organy celne, które zlecają rzeczoznawcy opracowania stosownej opinii z uwzględnieniem cen na rynkach innych krajów, nie będących krajem wywozu oraz krajami Wspólnoty lub w oparciu o ceny samochodów wyprodukowanych w innych krajach, które są dostępne na rynku polskim, z wykorzystaniem dostępnych danych oraz z uwzględnieniem konkretnego stanu technicznego, istniejącego w chwili sprowadzenia go do Polski, czyli na obszar Wspólnoty jest aprobowany w orzecznictwie sądowym (vide: wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych – w Gorzowie Wlkp.: I SA/Go 704/08 z 13.11.2008 r., we Wrocławiu: III SA/Wr 595/08 z 18.02.2009 r., i w Rzeszowie: I SA/Rz 490/08 z 05.02.2009 r.), bowiem jest on zgodny z ww. przepisami WKC. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż zarzut skarżącego, iż Dyrektor Izby Celnej z niewyjaśnionych przyczyn zlecił biegłemu określenie wartości rynkowej pojazdu podobnego w celu ustalenia wartości pojazdu importowanego na podstawie cen pojazdu podobnego, wyprodukowanego poza Wspólnotą, stosowanych na obszarze Wspólnoty jest niezasadny. Za nietrafiony należy także uznać zarzut skarżącego, iż wartość pojazdu przyjęta przez Dyrektora Izby Celnej jest ceną rynkową stosowaną w Polsce, zaś niezgodne z zasadami logiki byłoby sprowadzanie auta ze Szwajcarii, za które skarżący zapłaciłby tyle samo, co na giełdzie samochodowej w Polsce. W tej kwestii Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, który stwierdził, że uznanie za opłacalne zakupu pojazdu za granicą leży w gestii importera i okoliczność ta nie może wpływać na prawidłowe ustalenie wartości towaru dla potrzeb związanych z określeniem wartości celnej pojazdu oraz podstawy określenia podatków. Ustalenie tej wartości przez organ celny musi bowiem uwzględniać zasady przewidziane w ww. przepisach prawa wspólnotowego – a w tym zakresie Sąd nie stwierdził ich naruszenia. Dodać należy, że organ odwoławczy wyczerpująco przedstawił sposób ustalenia wartości spornego towaru, a rachunkowej prawidłowości dokonanych obliczeń nie kwestionowano w skardze. Na uwzględnienie nie zasługuje również kolejny zarzut skargi, iż niewłaściwe było porównanie przez biegłego kupionego przez skarżącego samochodu marki [...] z droższym samochodem marki [...], że z decyzji nie wynika jakie cechy posiadał wyceniony w opinii pojazd, jak również organ nie dokonał ustaleń co do stanu technicznego pojazdu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ II instancji w zaskarżonej decyzji wskazał, że rzeczoznawca w swej opinii za najbardziej zbliżony do samochodu osobowego marki [...], wyprodukowanego w roku 1992 i wyposażonego w silnik o zapłonie iskrowym o pojemności 1.793 cm3, uznał samochód marki [...] model 323, a cechami pozwalającymi na przyjęcie "podobieństwa" do wycenianego auta były dane techniczne - podobna pojemność silnika, moc, ta sama klasa i funkcjonalność pojazdu. W opinii biegły wskazał, iż wyceny dokonał na podstawie pojazdu: marka - [...], model - 323 Kat. MR`89 1.6 i GLX, limuzyna 3 drzwiowa, pojemność silnika 1.598 cm3, moc - 65 kW, benzyna. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył te dane, a zatem wykazał, jakie cechy posiadał pojazd wyceniony przez biegłego. Organ ten wyjaśnił też z jakich względów sporządzona opinia zasługiwała na uwzględnienie, bowiem podał, że przedmiotowa opinia może stanowić podstawę ustalenia wartości rynkowej pojazdu, gdyż zawiera informacje pozwalające na skontrolowanie prawidłowości rozumowania biegłego i przyjętych przez niego ustaleń. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania stwierdzenia biegłego o "podobieństwie" wskazanego w opinii pojazdu do przedmiotowego pojazdu [...], w zakresie wymaganym w przepisach celnych wspólnotowych. Ponadto rzeczoznawca skorygował (pomniejszył) wartość przedmiotowego pojazdu z tytułu pierwszej rejestracji o kwotę 112 zł, ustalając, że wartość rynkowa brutto pojazdu marki [...] na dzień 23 lipca 2004 r. wynosi 9.000 zł. Organ prawidłowo wyjaśnił także, że zastosowany przez biegłego katalog, tj. "Info-Ekspert – Pojazdy Samochodowe – Wartości rynkowe VII 2004" zawiera średnie ceny pojazdów samochodowych, ustalonych na podstawie analizy prowadzonej na reprezentatywnej grupie pojazdów używanych z obszaru Polski, tj. rynku jednego z krajów Unii Europejskiej, a informacje dotyczące danego pojazdu samochodowego uwzględniają spadek ceny w funkcji wieku, przebiegu i stanu technicznego pojazdu. Zasadnie też organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w zgłoszeniu celnym z 23 lipca 2004 r. brak było zapisów wskazujących na uszkodzenie pojazdu. Skarżący ani do zgłoszenia, ani w toku postępowanie nie przedłożył dokumentów świadczących o uszkodzeniu pojazdu, natomiast strona wnioskując o dopuszczenie pojazdu do wolnego obrotu, do dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego załączyła zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, z którego wynika, że uprawniony diagnosta uznał, iż pojazd spełnia wymagania techniczne określone w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Strona poprzednio nie zgłaszała, iż pojazd jest uszkodzony. Wypada też zauważyć, że w skardze wskazano jedynie, że pojazd "karoserię miał delikatnie uszkodzoną przez gradobicie" – co również w żaden sposób nie było przez skarżącego udokumentowane. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszenia zasady postępowania wynikającej z art. 122 O.p. Zgodnie z przepisem art. 122 tej ustawy, wyrażającym tzw. zasadę prawdy materialnej, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Według Sądu, zarówno ustalenia faktyczne poczynione w sprawie przez organy podatkowe, jak i ich ocena pod względem zgodności z prawem celnym i podatkowym, zostały przeprowadzone prawidłowo, w sposób nie budzący wątpliwości. W kwestii nie uznania przez organy podatkowe wysokości ceny transakcyjnej, wynikającej z kwestionowanego rachunku, należy stwierdzić, że organy obu instancji spełniły obowiązek wyjaśnienia stanu faktycznego w stopniu koniecznym do rozstrzygnięcia sprawy i ustaliły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji logicznie i spójnie wyjaśnił, z jakich przyczyn nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, iż to cena wykazana na rachunku jest ceną faktycznie przez niego zapłaconą. Ponadto organy obu instancji podjęły niezbędne działania w celu rzetelnego ustalenia okoliczności sprawy. I tak, Naczelnik Urzędu Celnego w Szczecinie pismem nr [...] skierowanym do skarżącego wzywał Ł. G. do nadesłania dokumentów stanowiących bankowe potwierdzenie zapłaty za towar kontrahentowi zagranicznemu lub też innych dokumentów poświadczających wartość dokonanej transakcji, np. oferty cenowej, korespondencji, dokumentów ubezpieczeniowych, następnie wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania. Z powyższego wynika – jak trafnie zauważył organ odwoławczy - że strona miała możliwość ustosunkowania się do zgromadzonych w sprawie dowodów, zgłoszenia dodatkowych dokumentów lub nowych wniosków dowodowych, jak również przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek, kopi lub odpisów, natomiast, organ odwoławczy - realizując zasadę prawdy materialnej - w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, powołał biegłego w celu prawidłowego ustalenia wartości celnej importowanego samochodu. Uznając zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też nie uchybia przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi (art. 151 p.p.s.a.).