VII SA/Wa 1041/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2010 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. N. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; Decyzją z dnia [...]stycznia 2010 r. Prezydent W., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 4 - ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zwanego dalej Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) odmówił J. N. zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kategorii BC nr ew. [...], do czasu wykazania się posiadaniem kwalifikacji wymaganych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu organ wskazał, iż J. N. zatrzymano prawo jazdy w dniu [...] lutego 2007 r. z mocy postanowienia Prokuratora Rejonowego w N. M. i nie miał on możliwości korzystania z prawa jazdy ponad 2 lata bowiem wyrok, który strona przedstawiła uprawomocnił się 12 lutego 2009r. Wyrokiem tym z dnia dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. [...] Sąd Rejonowy w N. D. wyrokiem, uniewinnił J. N. od popełnienia czynu z art. 178a § 1 kk (w związku z którym wobec ww. stosowano środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania prawa jazdy). Organ I instancji stwierdził również, że w wyroku Sądu Rejonowego w N. D. nie został wskazany dalszy tryb postępowania w przedmiocie dokumentu prawa dlatego organ zwrócił się pismem do Sądu w powyższej sprawie. W odpowiedzi w dniu 23-11-2009 r. wpłynęło pismo wraz z załączonym odpisem wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. W piśmie Sąd informuje o orzeczeniu z dnia 6 czerwca 2009r.(błąd co do daty ?) wydanym w sprawie [...] informując jednocześnie o braku podstaw do zatrzymania prawa jazdy i konieczności zwrócenia go J. N. Mimo to Prezydent W. kontynuuje postępowania w sprawie traktując wniosek J. N. jako żądanie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy na podstawie , art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. W ocenie organu, ponieważ faktyczny okres pozbawienia prawa jazdy przez stronę przekroczył rok to winna ona przed wystąpieniem o zwrot dokumentu poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Organ wskazał na treść wyroku NSA z dnia 26 maja 1999 r., sygn. akt. II SA 785/99 w którym stwierdza się, że "kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego była pozbawiona na okres przekraczający jeden rok. Zatem przesłanką do orzeczenia obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji jest fakt pozbawienia prawa jazdy na wskazany w powołanym przepisie okres (przekraczający jeden rok), niezależnie od formy prawnej tego pozbawienia." W odwołaniu od decyzji Prezydenta W., J. N. powołał się na wyrok NSA z dnia 17.09.2008 r. sygn. I OSK 1317/07, w którym przyjęto, "że art. 114 ust. 1 pkt 2 lit b/ Prawa o ruchu drogowym nie ma zastosowania, w sytuacji, gdy dokument prawa jazdy został zatrzymany na skutek postanowienia prokuratora w toku postępowania prowadzonego przeciwko kierowcy, a następnie kierowca ten został uniewinniony orzeczeniem sądowym". Strona wskazała, że NSA wyraził pogląd, iż wyrok uniewinniający usuwa wszelkie skutki związane z wszczętym postępowaniem karnym, a zwłaszcza skutki wywołane postanowieniem prokuratora o zatrzymaniu prawa jazdy, a tezę o konieczności traktowania uniewinnionego w sposób maksymalnie przyjazny przez ustawodawcę NSA wysnuł z wyroków Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26.07.2006 r. sygn. SK 21/2004 oraz z dnia 23 maja 2005 r. sygn. SK 44/2004. Odwołanie nie zostało uwzględnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., które decyzją z dnia [...]marca 2010r. sygn akt [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. o odmowie zwrotu J. N. zatrzymanego prawa jazdy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zwane dalej w skrócie SKO, podtrzymało stanowisko organu pierwszej instancji, że zgodnie z art. 114 ust. 2 lit b Prawa o ruchu drogowym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok. SKO wskazało, że zwrot "zatrzymanego prawa jazdy" oznacza sytuację czasowego faktycznego pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami wywołaną wydaniem postanowienia o zastosowaniu przez prokuratora lub sąd środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania prawa jazdy. W niniejsze sprawie zainteresowany miał zatrzymane prawo jazdy od dnia 5 lutego 2007 r. (postanowienie prokuratora) do dnia 12 lutego 2009 r. (data uprawomocnienia się wyroku sądu), a zatem ponad 24 miesiące. Skład orzekający SKO nie podzielił poglądu zaprezentowanym w cytowanym wyroku [...], iż w sprawie w której prokurator wydał postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy a sąd uniewinnił kierującego od postawionego mu zarzutu, organ administracji nie może stosować art. 114 ust. 1 pkt 2 lit b/ Prawa o ruchu drogowym. Zdaniem SKO, przytoczony wyrok jest bowiem odosobniony w omawianej kwestii, zaś w innych orzeczeniach sądy administracyjne prezentowały stanowisko przeciwne. Nie podzielił też tezy, jakoby organy administracji mogły zignorować orzeczenie o zatrzymaniu prawa jazdy, jak też okres faktycznego pozbawiania prawa jazdy, wynikający z tego orzeczenia wskazując na stosowne orzecznictwo sądowe. SKO uzasadniając swoje rozstrzygnięcie zauważyło jednak, że w obecnie obowiązujących przepisach Prawa o ruchu drogowym występuje pewnego rodzaju luka lub niespójność przepisów, bowiem art. 114 ust. 1 pkt 2 lit a/ Prawa o ruchu drogowym traktuje o sytuacji orzeczenia w wyroku skazującym zakazu prowadzenia pojazdów na okres powyżej roku, zaś art. 114 ust. 1 pkt 2 lit b/ Prawa o ruchu drogowym traktuje o sytuacji faktycznego pozbawienia prawa jazdy na mocy orzeczenia uprawnionych organów. Brak jest przepisu, który jasno rozstrzygałby sytuację, gdy osoba była pozbawiona prawa jazdy na mocy orzeczeń uprawnionych organów przez okres powyżej 1 roku, a następnie zapadł wobec niej wyrok uniewinniający. Organy administracji nie mają jednak uprawnienia do oceny zgodności przepisu ustawowego z Konstytucją, nie mogą także odmówić zastosowania art. 114 ust. 1 pkt 2 lit b Prawa o ruchu drogowym, o ile strona wypełniła znamiona tego przepisu. W skardze J. N. zarzucił zaskarżonej decyzji SKO rażące naruszenie art. 114 ust. 2 lit. b Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez ich błędną wykładnię, a w efekcie uznanie, że mimo wydania wyroku uniewinniającego od popełnienia przestępstwa z art. 178a k.k. oraz polecenia sądu dokonania zwrotu dokumentu prawa jazdy, J. N. winien podlegać kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Skarżący nie zgadza się z powołaną decyzją, wskazując na naruszenie zasady restitutio in integrum oraz zasady sprawiedliwości społecznej. Zdaniem strony skarżącej, interpretacja prawa powinna być dokonywana w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym, co oznacza, że nie może pozostawać w sprzeczności z Konstytucją. Strona powołała się ponownie na wyrok NSA z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt I OSK 1317/07, w którym uznano, że art. 114 ust. 1 pkt 2 lit, b Prawa o ruchu drogowym nie ma zastosowania w sytuacji, gdy dokument prawa jazdy został zatrzymany na skutek postanowienia prokuratora wydanego w toku postępowania karnego prowadzonego przeciwko kierowcy, a następnie kierowca ten został uniewinniony orzeczeniem sadowym. Strona wskazała również na wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 września 2006 r. w którym stwierdzono, ze "powołanie się wyłącznie na to, że osoba uprawniona nie prowadziła pojazdu przez pewien czas, nie może stanowić samoistnej przesłanki do zastosowania art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.j - nałożenie obowiązku poddania się egzaminowi kontrolnemu" [VI SA/Wa 1088/06]. Podniosła również, iż wydanie przez Sąd Rejonowy w N. M. wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. dowodzi tego, że zatrzymanie prawa jazdy było nieuzasadnione. Poddawanie osoby, w stosunku do której zapadł wyrok uniewinniający od zarzutu, w związku z którym nastąpiło zatrzymanie prawa jazdy, stanowiłoby dodatkową, niesłuszną oraz nieuzasadnioną dolegliwość. Takie postępowanie nie da się pogodzić z gwarancjami praw obywatelskich. Strona zwróciła również uwagę na publikację R.S., który stoi na stanowisku, że "niewątpliwie dochodzi tu do kolizji między ochroną bezpieczeństwa ruchu, a ochroną praw obywatelskich. W tym konflikcie pierwszeństwo należy dać ochronie praw obywatelskich" [R.A. Stefański, Sprawdzanie kwalifikacji kierowców, PP 1991, nr 3, s. 86] W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zawierała usprawiedliwione podstawy, albowiem zaskarżona decyzja z dnia 23 marca 2010r. jak i poprzedzająca jej wydanie decyzja Prezydenta m.st.Warszawy z dnia 6 stycznia 2010r. . zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, co zobowiązywało sąd administracyjny do uchylenia obydwu rozstrzygnięć na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Podstawą rozstrzygnięć organów był art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b - ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), który stanowi, ze kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok. SKO uzasadniając swoje rozstrzygnięcie zauważyło, że w obecnie obowiązujących przepisach Prawa o ruchu drogowym występuje pewnego rodzaju luka lub niespójność przepisów, bowiem art. 114 ust. 1 pkt 2 lit a/ Prawa o ruchu drogowym traktuje o sytuacji orzeczenia w wyroku skazującym zakazu prowadzenia pojazdów na okres powyżej roku, zaś art. 114 ust. 1 pkt 2 lit b/ Prawa o ruchu drogowym traktuje o sytuacji faktycznego pozbawienia prawa jazdy na mocy orzeczenia uprawnionych organów. Brak jest, zdaniem SKO, przepisu, który jasno rozstrzygałby sytuację, gdy osoba była pozbawiona prawa jazdy na mocy orzeczeń uprawnionych organów przez okres powyżej 1 roku, a następnie zapadł wobec niej wyrok uniewinniający. Zdaniem SKO, organy administracji nie mają jednak uprawnień do oceny zgodności przepisu ustawowego z Konstytucją, nie mogą także odmówić zastosowania art. 114 ust. 1 pkt 2 lit h Prawa o ruchu drogowym, o ile strona wypełniła znamiona tego przepisu. Spór w sprawie niniejszej sprowadzał się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy w każdym wypadku okres zatrzymania prawa jazdy trwający powyżej roku uzasadnia poddanie osoby egzaminowi sprawdzającemu. SKO uznając, że art. 114 ust. 1 pkt 2 lit b/ Prawa o ruchu drogowym traktuje o każdej sytuacji faktycznego pozbawienia prawa jazdy na mocy orzeczenia uprawnionych organów uważa za nietrafne stanowisko składu orzekającego NSA w wyroku z dnia 17.09.2008r. I OSK 1317/07, iż wyrok uniewinniający usuwa wszelkie skutki związane z wszczętym postępowaniem karnym. Zdaniem SKO, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega również J. N. jako osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, ponieważ była go pozbawiona na okres przekraczający 1 rok, mimo, iż Sąd Rejonowy w N. M., uniewinnił J. N. od popełnienia czynu z art. 178a § 1 kk (w związku z którym wobec ww. stosowano środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania prawa jazdy). Zdaniem Kolegium organy administracji nie mogły zignorować orzeczenia prokuratora o zatrzymaniu prawa jazdy, jak też okresu faktycznego pozbawiania prawa jazdy, bez naruszenia dyspozycji art. 114 ust.2 pkt.b cyt. ustawy. Sąd nie podzielił argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu decyzji organów administracji zauważając jednak, że orzecznictwo sądowe w tej materii nie jest jednolite. Utrzymanie interpretacji przepisu art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym jaką przeprowadziło SKO stanowiłoby nie tylko całkowite zaprzeczenie zasadzie restitutio in integrum, będącej istotą wyroku uniewinniającego ( patrz wyrok NSA – I OSK 1317/07), ale nie odpowiadałoby w istocie prawidłowej interpretacji tego przepisu. Na wstępie zwrócić należy uwagę, że dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie szczególnie istotne znaczenie miało ustalenie wpływu, jaki wywiera uniewinniający wyrok sądu karnego na wcześniejsze postanowienie prokuratora i późniejsze rozstrzygnięcia organu administracyjnego, jak i sądu administracyjnego. Zdaniem R. S. skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji mimo prawomocnego wyroku uniewinniającego nie da się pogodzić z gwarancjami praw obywatelskich. Zdaniem autora komentarza niewątpliwie dochodzi tu do kolizji między ochroną bezpieczeństwa ruchu a ochroną praw obywatelskich. W tym konflikcie pierwszeństwo należy dać ochronie praw obywatelskich (Stefański Ryszard A. LEX 2008 Komentarz do art. 114 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym ) Sąd dopatrzył się w sprawie innych wątpliwości interpretacyjnych omawianego przepisu. Zarówno bowiem, przepisy prawa administracyjnego, jak i prawa karnego nie regulują relacji uniewinniającego wyroku karnego względem rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Dokonując więc interpretacji przepisu art. 114 ust.2 pkt.b cyt. ustawy Sąd wziął pod uwagę również treść przepisu art. 137 prawa o ruchu drogowym, który daje możność zatrzymania prawa jazdy w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu, za który może być orzeczony zakaz prowadzenia pojazdu. Jednak to zatrzymanie nie jest tożsame ze wskazanym w art. 114 ust. 1 pkt 2b ustawy pozbawieniem zatrzymanego prawa jazdy. W istocie jest to czynność faktyczna polegająca nie na pozbawieniu prawa jazdy lecz jedynie na jego zatrzymaniu mająca ułatwić prowadzenie czynności procesowych w postępowaniu karnym. Wprawdzie wskazana ustawa nie definiuje pojęcia "pozbawienie prawa jazdy" lecz nie ulega wątpliwości, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji na podstawie tego przepisu podlega osoba, która została pozbawiona została prawa jazdy na mocy wyroku sądowego lub decyzji administracyjnej i to na czas określony przekraczający 1 rok. Sąd dokonując wykładni tego terminu "pozbawienie prawa jazdy" sięgnął pomocniczo do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 lipca 2009r. Sygn akt II SA/Rz 123/09 w którym wskazuje się na § 1 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21.01.2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami /Dz. U. Nr 24, poz. 215, ze zm./. Z tego przepisu Sąd wyprowadził konkluzję, że pojęcie ustawowe "pozbawienia prawa jazdy" ma charakter prawny, czyli może nastąpić tylko na okres wskazany w decyzji lub w wyroku sądowym. Taka wykładnia jest adekwatna do językowego znaczenia wyrazu "pozbawienie", przez który rozumie się m. in. karę sądową polegającą na odebraniu określonej osobie wolności, praw publicznych, honorowych, czyli także prawa jazdy /por. Inny słownik języka polskiego, pod redakcją Mirosława Bańko, Wyd. Naukowe PWN - W-wa. Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie był pozbawiony prawa jazdy, ponieważ zatrzymanie prawa jazdy postanowieniem prokuratorskim nie jest i nie może być równoznaczne z jego pozbawieniem. Zatrzymanie prawa jazdy na mocy postanowienia prokuratora jest w tym przypadku środkiem zapobiegającym uniemożliwiającym tymczasowo osobie oskarżonej z korzystania z pojazdu do czasu rozpatrzenia przez sąd popełnionego przez kierowcę czynu będącego wykroczeniem lub przestępstwem. W niniejszej sprawie mamy więc do czynienia jedynie z orzeczeniem prokuratorskim zatrzymującym prawo jazdy nie na czas określony lecz do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Nie powinno się więc utożsamiać zatrzymania prawa jazdy z jego pozbawieniem. Jeżeli naruszenie przepisów ruchu drogowego przez kierowcę lub braki u kierowcy określonych właściwości są tego rodzaju, że uzasadniają wyeliminowanie go z uczestnictwa w ruchu, to Sąd lub organ właściwy orzeknie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych lub zostaną mu cofnięte uprawnienia. Do tych osób będą miały zastosowanie ograniczenia związane ze zwrotem prawa jazdy, zatrzymanego w wyniku zakazu lub w związku z przywracaniem cofniętych uprawnień. Jednak wydane postanowienie nie powinno być materialnie ani procesowo utożsamiane z czynem rozpoznawanym w postępowaniu sądowym, ocenionym później w odrębnym orzeczeniu (wyr. NSA z dnia 25 maja 1998 r., II SA 437/98, LEX nr 41674). Warunkiem poddania sprawdzeniu kwalifikacji osoby ubiegającej się o zwrot prawa jazdy na tej podstawie jest pozbawienie jej prawa jazdy przez okres ponad jednego roku. Jeżeli zatrzymanie prawa jazdy obejmowało okres jednego roku lub krótszy, jest to niedopuszczalne. Nadmienić należy, że ustawa expressis verbis w treści omawianego przepisu wymaga, aby pozbawienie prawa jazdy dotyczyło okresu dłuższego niż rok, ale czy fakt, że prokuratorskie postępowanie przygotowawcze a następnie sądowe zakończone wyrokiem uniewinniającym może tylko dlatego że trwało to ponad rok uzasadniać nałożenie na kierowcę dodatkowej kary mimo, że nie popełnił on zarzucanego mu czynu. Zauważyć również należy, że uniewinnienie od zarzutu popełnienia przestępstwa oznacza tym samym, iż brak było podstaw nie tylko do postawienia mu zarzutu popełnienia przestępstwa, ale i do zatrzymania prawa jazdy. W związku z tym należy uznać, iż uniewinniający wyrok sądu karnego usunął wszelkie skutki związane z wszczętym postępowaniem karnym, a zwłaszcza skutki wywołane postanowieniem Prokuratora o zatrzymaniu prawa jazdy. Zdaniem Sądu, gdy prawo jazdy zostało zatrzymane z powodu uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, a wyniki dochodzenia lub postępowania sądowego wykazały, że zdarzenie nie miało cech przestępstwa to mamy do czynienia z nieuzasadnionym zatrzymaniem prawa jazdy. Poddawanie takiej osoby egzaminowi sprawdzającemu stanowiłoby niezasłużoną dodatkową dolegliwość. Poddawanie sprawdzeniu kwalifikacji takiej osoby, prowadziłoby do paradoksalnej sytuacji, gdyż z jednej strony stwierdza się , że kierowca nie popełnił przestępstwa, a więc nie było podstaw do zatrzymania prawa jazdy, a z drugiej strony organ administracyjny nie oddaje mu prawa jazdy, domagając się zdania egzaminu sprawdzającego. Reasumując, zdaniem Sądu, nie można interpretować przepisu art.114 ust.1 pkt 2 lit.b w ten sposób, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega również osoba, której zatrzymano prawo jazdy na czas nieokreślony, trwający ponad rok a osoba ta zostanie po upływie roku od zatrzymania prawa jazdy uniewinniona od popełnienia czynu z art. 178a § 1 kk (w związku z którym wobec ww. stosowano środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania prawa jazdy). Skoro zapadł wyrok oczyszczający kierowcę z zarzucanego mu czynu, nie można wówczas przyjąć, że osoba uniewinniona została pozbawiona prawa jazdy, że postanowienie prokuratora zostało wydane zgodnie z ustalonymi okolicznościami faktycznymi i w zgodzie z prawem oraz że kierowca ubiegając się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy powinien podlegać kontrolnemu sprawdzenia kwalifikacji tylko dlatego, że wyrok uniewinniający zapadł po upływie roku od momentu zatrzymania prawa jazdy. Słuszne zatem było stanowisko Sądu Rejonowego w N. zawarte w piśmie z dnia 16 listopada 2009r. o braku podstaw do zatrzymania prawa jazdy, czyli prowadzenia dalszego postępania w tej sprawie i konieczności zwrócenia prawa jazdy osobie uprawnionej. Sąd podziela również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 17 września 2008r. Sygn akt I OSK 1317/07, a którego nie akceptuje SKO, że "przeciwne stanowisko stanowiłoby całkowite zaprzeczenie zasadzie restitutio in integrum, będącej istotą wyroku uniewinniającego. Utrzymanie takiej interpretacji przepisu art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym sprzeciwiałoby się nadto zasadzie wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP" Mając powyższe na uwadze, orzeczono o uchyleniu zarówno decyzji zaskarżonej jaki i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.