III SA/Wa 1359/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w zaskarżonym zakresie, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w zaskarżonym zakresie, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz P. S.A. z siedzibą w W. kwotę 217 zł (dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 19 listopada 2009 r. P. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług dla zbycia budynków/budowli. We wniosku Spółka wskazała, że otrzymała w formie wkładu niepieniężnego (aport) budynki i budowle. W zamian za wniesione wkłady niepieniężne w postaci budynków i budowli wnosząca aport otrzymała udziały w Spółce. Aporty zostały otrzymane przez Spółkę w stanie prawnym, w którym wkłady niepieniężne były zwolnione z VAT, a w związku z tym Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego odnośnie otrzymanych aportów. Otrzymane przez Spółkę budynki i budowle przed wniesieniem ich do Spółki w formie aportu, w zależności od konkretnego budynku lub budowli, były wcześniej oddane przez wnoszącą firmę do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy (odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT), a w innych przypadkach nie były oddane przez wnoszącą firmę do użytkowania innym, niż ta firma podmiotom. Spółka planuje dokonać zbycia niektórych otrzymanych w formie aportu budynków i budowli. Zbycie budynków i budowli może nastąpić w jednych przypadkach po upływie 2 lat od dnia otrzymania konkretnego budynku lub budowli jako wkładu niepieniężnego (aportu), a w innych przypadkach przed upływem 2 lat od dnia otrzymania konkretnego budynku lub budowli jako wkładu niepieniężnego (aportu). W związku z powyższym mogą zaistnieć między innymi następujące sytuacje: Spółka otrzymała w formie aportu budynek/budowlę, który nie był uprzednio oddany do użytkowania przez firmę wnoszącą aport. Otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego. Spółka otrzymała w formie aportu budynek/budowlę, który był uprzednio oddany do użytkowania przez firmę wnoszącą aport na podstawie umowy najmu lub dzierżawy. Otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego, jednakże po upływie 2 lat od dnia, w którym budynek/budowla została po raz pierwszy oddany do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy przez podmiot wnoszący aport. Spółka otrzymała w formie aportu budynek, którego część, np. jedno piętro, było dzierżawione lub wynajmowane przed wniesieniem aportu. Otrzymany budynek zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku jako wkładu niepieniężnego, jednakże po upływie 2 lat od dnia, w którym budynek/budowla został po raz pierwszy oddany do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy przez podmiot wnoszący aport. Spółka otrzymała w formie aportu budynek/budowlę, który został wybudowany przed wejściem w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), np. w 1975 r. Budynek/budowla do czasu wniesienia w formie aportu był użytkowany na własne potrzeby przez firmę wnoszącą aport. Otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego. (5) Spółka otrzymała w formie aportu budynek/budowlę po wybudowaniu przez firmę wnoszącą aport. Otrzymany budynek/budowla zostanie oddany do fizycznego użytkowania przez Spółkę np. po upływie 1 roku od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego. Budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego. We wszystkich wymienionych w pkt 1-5 przypadkach wydatki na ulepszenie ww. budynków/budowli nie przekroczyły 30% ich wartości początkowej. Spółka otrzymała w formie aportu budynek/budowlę. Wartość początkowa otrzymanego budynku/budowli wynosiła np. 100 000 zł. Spółka w pierwszym roku poniosła nakłady na ulepszenie w kwocie np. 20 000 zł. W drugim roku Spółka poniosła kolejne nakłady na ulepszenie w kwocie np. 29 000 zł. Otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego. Spółka otrzymała w formie aportu budynek/budowlę. Wartość początkowa otrzymanego budynku/budowli wynosiła np. 100 000 zł. Spółka w pierwszym roku poniosła nakłady na ulepszenie w kwocie np. 20 000 zł. W drugim roku Spółka poniosła kolejne nakłady na ulepszenie w kwocie np. 31 000 zł. Otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego albo otrzymany budynek/budowla zostanie zbyty przez Spółkę przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1) Czy w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej też zwanej "ustawą", w przypadkach przedstawionych w siedmiu ww. punktach dokonana przez Spółkę sprzedaż budynków/budowli, które wcześniej zostały wniesione do Spółki w formie aportu, będzie mogła korzystać ze zwolnienia z podatku VAT?, 2) Czy zbywając budynki/budowle w przypadkach przedstawionych w siedmiu ww. punktach po 2 latach od pierwszego zasiedlenia Spółka ma możliwość zamiast zwolnienia z podatku VAT wybrać opodatkowanie transakcji?, Kiedy w przypadkach przedstawionych w siedmiu ww. punktach nastąpiło pierwsze zasiedlenie?, Czy w przypadku przekazania budynku/budowli w formie aportu można uznać, że przekazanie takie nie zostało dokonane w celu oddania ww. budynku/budowli do użytkowania?, Czy kryterium pierwszego zasiedlenia odnosi się do wszystkich budynków/budowli, w tym także wybudowanych/ulepszonych przed wejściem w życie w 1993 r. przepisów wprowadzających podatek VAT, i jak w stosunku do takich obiektów rozumieć wymóg oddania ich do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu?, Czy wydatki na ulepszenie, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. b i w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy, trzeba sumować, czy też każde ulepszenie traktować oddzielnie ?, Jak rozumieć wymóg wynikający z art. 43 ust. 7a ustawy, że budynki/budowle w stanie ulepszonym mają być wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat - od którego momentu należy ten okres liczyć? Odnośnie do sytuacji (zdarzenia, pytania) nr 3 - zdaniem Skarżącej w przypadku, gdy Spółka otrzymała w formie aportu budynek, którego część, np. jedno piętro, było dzierżawione lub wynajmowane przed wniesieniem aportu (odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT), wydanie budynku Spółce nie było wydaniem jej pierwszemu użytkownikowi, gdyż wnosząca firma wcześniej dzierżawiła lub wynajmowała przedmiotowe jedno piętro budynku. Wydzierżawienie lub wynajem przez wnoszącą firmę jednego piętra budynku pierwszemu dzierżawcy lub najemcy powodowało, że w dniu pierwszego wydzierżawienia lub wynajmu nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku. Aport został otrzymany przez Spółkę w stanie prawnym, w którym aporty były zwolnione z VAT, czyli Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zbycie przez Spółkę budynku po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku jako wkładu niepieniężnego będzie, jej zdaniem, korzystało ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku upłynął okres przekraczający 2 lata. Zwolnienie będzie przysługiwało na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zbycie przez Spółkę budynku przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku jako wkładu niepieniężnego, jednakże po upływie 2 lat od dnia, w którym jedno piętro zostało po raz pierwszy oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy przez podmiot wnoszący aport, będzie korzystało ze zwolnienia z podatku VAT, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku upłynął okres przekraczający 2 lata. Sprzedaż dokonana przez Spółkę będzie korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W zakresie sytuacji (zdarzeń, pytań) nr 6 i 7 – Spółka wskazała, iż w przypadku, gdy otrzymała w formie aportu budynek/budowlę, przekazanie budynku/budowli Spółce spełniło definicję wydania jej pierwszemu nabywcy, a co za tym idzie - pierwszemu użytkownikowi. Według Spółki w dniu otrzymania przez nią budynku/budowli nastąpiło pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy. Aport został otrzymany przez Spółkę w stanie prawnym, w którym aporty były zwolnione z podatku VAT czyli Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zbycie przez Spółkę budynku/budowli po upływie 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego korzystać będzie, w jej ocenie, ze zwolnienia z podatku VAT, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku/budowli upłynął okres przekraczający 2 lata. Zwolnienie będzie przysługiwało na podstawie art. 43 ust. I pkt 10 ustawy o podatku VAT. Nadto w ocenie Spółki zbycie przez nią budynku/budowli przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku/budowli jako wkładu niepieniężnego będzie korzystało ze zwolnienia z podatku VAT, gdyż w stosunku do tych obiektów Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego odnośnie otrzymanego aportu a przewidziane wydatki na ich ulepszenie nie przekraczają 30% wartości początkowej tych obiektów. Zdaniem Spółki wspomniane zwolnienie przysługiwać będzie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. W interpretacji indywidualnej [...] z dnia [...] lutego 2010r. Minister Finansów uznał stanowisko Spółki za prawidłowe w odniesieniu przedstawionych we wniosku zdarzeń przyszłych (sytuacji, pytań) nr 1, 2, 4, 5 oraz za nieprawidłowe w odniesieniu przedstawionych we wniosku zdarzeń przyszłych (sytuacji, pytań) oznaczonych nr 3, 6, i 7. Odnośnie zdarzenia nr 3 Organ zauważył, iż w zakresie części budynku - piętra, które nie było przedmiotem najmu, dostawa nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. W związku z powyższym, jeżeli dostawa odbywać się będzie po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia (otrzymania w formie aportu), będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W przypadku zaś, gdy dostawa pozostałej części budynku odbywać się będzie w okresie krótszym niż 2 lata od dnia pierwszego zasiedlenia, Spółce będzie przysługiwało zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Natomiast zbycie przez Spółkę części budynku będącej przedmiotem najmu, przed upływem 2 lat od dnia otrzymania tego budynku jako wkładu niepieniężnego, jednakże po upływie 2 lat od dnia, w którym piętro budynku zostało po raz pierwszy oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy przez podmiot wnoszący aport, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Natomiast w odniesieniu do zdarzeń przyszłych oznaczonych nr 6 i 7 Organ podatkowy zaznaczył, iż wydatki na ulepszenie otrzymanego w formie aportu budynku/budowli przekroczą w opisanym stanie faktycznym 30% jego wartości początkowej. Biorąc pod uwagę definicję pierwszego zasiedlenia zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy, Organ stwierdził, że w przedmiotowej sytuacji pierwsze zasiedlenie nastąpi w momencie zbycia przez Spółkę budynku/budowli w stanie ulepszonym. Zatem dostawa budynków/budowli dokonywana w okresie krótszym niż 2 lata od otrzymania przez Spółkę budynku/budowli w formie aportu, nie będzie mogła korzystać ze zwolnień od podatku przewidzianych dla budynków/budowli, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy. Planowana dostawa w takiej sytuacji podlegać będzie opodatkowaniu VAT według stawki podatku właściwej dla budynków/budowli. W przypadku natomiast, gdy dostawa budynku/budowli dokonywana będzie w okresie dłuższym niż 2 lata od otrzymania przez Spółkę budynku/budowli w formie aportu i jednocześnie ten budynek/budowla w stanie ulepszonym będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych w okresie 5 lat od dnia ostatnich ulepszeń, dostawa taka będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w zw. z art. 43 ust. 7a ustawy, bowiem spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące takie zwolnienie, wymienione w ww. przepisach. Spółka nie będzie miała w takiej sytuacji możliwości wyboru opodatkowania przewidzianej w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy. Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa podnosząc naruszenie przepisów art. 2 pkt 14, art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a, ust. 7a ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Organ nie znalazł podstaw do zmiany swojego stanowiska. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zarzuciła Organowi błędną interpretację art. 2 pkt 14, art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a, ust. 7a ustawy. Wskazała ponadto na naruszenie art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak udzielenia odpowiedzi umożliwiającej Spółce wypełnienie spoczywających na niej obowiązków nałożonych przez prawo podatkowe w jej indywidualnej sprawie. W uzasadnieniu powtórzyła dotychczasową argumentację. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, wnosząc o jej uchylenie, podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 punkt 4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 tej ustawy procesowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługiwała na uwzględnienie. Wyjaśnić przy tym należy od razu, że przedmiotem skargi, a więc i analizy Sądu, była interpretacja z dnia 12 lutego 2010 r. tylko w takim zakresie, w jakim uznawała stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W zakresie, w jakim Minister podzielił stanowisko Skarżącej, Sąd nie orzekał, gdyż w tym zakresie skarga nie została wniesiona, co zresztą wyraźnie oświadczył pełnomocnik Spółki na rozprawie (zasada skargowości postępowania sądowo administracyjnego). Odnośnie do kwestii dokonywania dostawy budynku/budowli wniesionego wcześniej aportem do Spółki, w sytuacji, gdy tylko część tego budynku/budowli była dzierżawiona albo wynajmowana przed wniesieniem aportu - stanowisko Spółki Sąd uznał za prawidłowe. W ustawie brakuje jakichkolwiek podstaw prawnych dla poglądu, że dokonanie dostawy całego budynku/budowli powinno być podzielone na dostawę części wynajmowanej (wydzierżawionej), odnośnie do której należałoby przyjąć, iż nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia, oraz dostawę części wcześniej niezasiedlonej, wobec której rozważyć należy termin dokonania dostawy przez samą Skarżącą w celu oceny, czy dostawa tej części podlega opodatkowaniu. Zauważyć przy tym trzeba, jak zasadnie akcentuje Spółka, że Minister nie podał podstawy prawnej swojego stanowiska, iż jedna dostawa tej samej rzeczy powinna podlegać różnemu reżimowi podatkowemu, choć Spółka konsekwentnie wskazywała na tę wadliwość zaskarżonej interpretacji, wadliwość wynikającą z naruszenia art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej. Nie stanowi przy tym wskazania tej podstawy uwaga, że w art. 2 pkt 14 ustawa przewiduje możliwość zasiedlenia tylko części budynku albo budowli. Problem niniejszej sprawy polegał bowiem na tym, czy i jak opodatkować dostawę całego budynku/budowli w sytuacji, gdy wcześniej pierwszemu zasiedleniu podlegała, w sensie faktycznym, tylko część. W efekcie uznać należało, że skoro zbycie całej nieruchomości przez Spółkę nie jest dostawą w ramach pierwszego zasiedlenia (nie zachodzi wyjątek od zwolnienia od podatku określony w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy), a ponadto pomiędzy dokonanym już wcześniej pierwszym zasiedleniem budynku, a dostawą dokonaną przez Skarżącą zawsze upłynęło ponad 2 lata (nie zachodzi wyjątek od zwolnienia od podatku określony w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy), to dokonana dostawa całego budynku/budowli nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Prawidłowe jest też stanowisko Spółki odnośnie do zdarzeń oznaczonych w zaskarżonej interpretacji nr 6 i 7, przy czym kwestie poruszone w tych punktach pozostają w ścisłej od siebie zależności. Wskazać na wstępie należy, że ustawa w art. 2 pkt 14 lit. b posługuje się pojęciem "ulepszenie" i wprost nawiązuje do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Ta z kolei ustawa w art. 16g ust. 13 zdanie drugie wskazuje, że konieczna do uwzględnienia dla oceny, czy mamy do czynienia z ulepszeniem (przebudową, rozbudową, rekonstrukcją itd.), jest wartość wydatków z danego roku podatkowego. Zatem konieczne jest uwzględnienie tej wartości z konkretnego roku – każdy kolejny rok zobowiązuje do uwzględnienia zmiany początkowej wartości środka trwałego wynikającej z ulepszenia dokonanego w roku poprzednim. Pomiędzy ustawą o VAT, a ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, zachodzić tu musi (i zachodzi) koherencja, którą należy respektować w procesie wykładni prawa podatkowego. Tak więc wydatków na ulepszenie z poszczególnych lat nie należy sumować. W konsekwencji w stanie faktycznym przedstawionym przez Skarżącą nie wystąpiło kolejne "pierwsze" zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT i ustawy o podatku dochodowym. Zbycie przez Spółkę budynku po dwóch latach od otrzymania tytułem aportu będzie zwolnione z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nastąpiło po dwóch latach od pierwszego zasiedlenia. Drugiego "pierwszego" zasiedlenia, powtórzmy, nie było. Prowadzi to dalej do logicznego wniosku, że termin 5 lat, o którym mowa w art. 43 ust. 7a ustawy, należy liczyć od ostatniego ulepszenia rozumianego jednak zawsze w sensie jurydycznym. Ulepszeniem jest poczynienie nakładów w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej środka trwałego z danego roku podatkowego (art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 2 pkt 14 lit. b ustawy). Skoro więc art. 43 ust. 7a ustawy stanowi, że warunku z art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b nie stosuje się, jeżeli budynki/budowle były wykorzystywane przez podatnika przez co najmniej 5 lat w stanie ulepszonym, to konieczne jest przeanalizowanie, czy w ogóle, a jeśli tak, to kiedy, nastąpiło ulepszenie (w tym miejscu kwestia z pytania nr 7 interpretacji ściśle łączy się z pytaniem nr 6). Przedstawiony we wniosku Skarżącej stan faktyczny wskazuje, że nigdy nie nastąpiło (nie nastąpi) ulepszenie. Ponieważ Spółka zapytała o moment, od którego należy liczyć wspomniane 5 lat, to odpowiedź Organu powinna być taka, iż początek tego terminu wyznacza ulepszenie, o ile ono w ogóle nastąpi. W dalszym postępowaniu Minister Finansów uwzględni powyższe poglądy Sądu, co oznaczać będzie konieczność uznania stanowiska Spółki za w pełni prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację (w zaskarżonym zakresie). W kwestii wstrzymania jej wykonania Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś w kwestii kosztów postępowania – na podstawie art. 200 tej ustawy procesowej.