II OSK 2354/10

Dnia 23 lutego 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant Anna Połoczańska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 228/10 w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną WYROKIEM Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W POZNANIU, W SPRAWIE ZE SKARGI W. M. POSTANOWIENIE WIELKOPOLSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W POZNANIU Z DNIA [...] STYCZNIA 2010R. NR [...] W PRZEDMIOCIE ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ORAZ POPRZEDZAJĄCE JE POSTANOWIENIE POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA Z DNIA [...] LISTOPADA 2009 R. NR [...] I ZASĄDZIŁ OD WIELKOPOLSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W POZNANIU NA RZECZ SKARŻĄCEJ ZWROT KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO I POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO. POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDANE ZOSTAŁO W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] LISTOPADA 2009 R. POWIATOWY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 97 § 1 PKT 4 W ZWIĄZKU Z ART. 123 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R., NR 98, POZ. 1071 ZE ZM. – DALEJ KPA) ZAWIESIŁ POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE W SPRAWIE LEGALNOŚCI PROWADZENIA ROBÓT BUDOWLANYCH, NA NIERUCHOMOŚCI PRZY ULICY PRZYGRANICZNEJ 10A W POZNANIU. ORGAN WSKAZAŁ, IŻ DECYZJĄ Z [...] KWIETNIA 1986 R. PREZYDENT MIASTA POZNANIA UDZIELIŁ POZWOLENIA NA BUDOWĘ J. W., DECYZJĄ Z [...] MARCA 2004R. PREZYDENT MIASTA POZNANIA PRZENIÓSŁ TO POZWOLENIE NA BUDOWĘ NA A. W. I M. W., NASTĘPNIE DECYZJĄ Z [...] CZERWCA 2007R. PREZYDENT MIASTA POZNANIA STWIERDZIŁ WYGAŚNIĘCIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ Z [...] KWIETNIA 1986 R. DECYZJA TA ZOSTAŁA UTRZYMANA W MOCY PRZEZ WOJEWODĘ WIELKOPOLSKIEGO DECYZJĄ Z 6 WRZEŚNIA 2007R., A NASTĘPNIE PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W POZNANIU WYROKIEM Z 16 KWIETNIA 2008R. (II SA/PO 514/07). DECYZJĄ Z [...] CZERWCA 2008 R. PREZYDENT MIASTA POZNANIA STWIERDZIŁ WYGAŚNIĘCIE SWOJEJ DECYZJI Z [...] MARCA 2004 R. O PRZENIESIENIU POZWOLENIA NA BUDOWĘ Z [...] KWIETNIA 1986 R. NA A. W. I M. W.. DECYZJA TA ZOSTAŁA UTRZYMANA W MOCY PRZEZ WOJEWODĘ WIELKOPOLSKIEGO DECYZJĄ Z [...] SIERPNIA 2008 R. I NIE ZOSTAŁA ZASKARŻONA DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. WOBEC STWIERDZENIA, ŻE PRZEDMIOTOWA INWESTYCJA BYŁA PROWADZONA PRZED WYDANIEM DECYZJI KASUJĄCYCH POZWOLENIE NA BUDOWĘ, POWIATOWY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA, DECYZJĄ Z [...] KWIETNIA 2009 R. UMORZYŁ POSTĘPOWANIE. DECYZJA TA ZOSTAŁA UCHYLONA PRZEZ ORGAN II INSTANCJI, KTÓRY JEDNOCZEŚNIE WSKAZAŁ, ŻE W SPRAWIE NALEŻY ROZSTRZYGAĆ NA PODSTAWIE ART. 51 USTAWY Z 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE. W SYTUACJI ZATEM, W KTÓREJ UCHYLONO DECYZJĘ O POZWOLENIU NA BUDOWĘ POSTĘPOWANIE PROWADZONE PRZEZ POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA MOŻE ZOSTAĆ ZAKOŃCZONE DECYZJĄ O NAŁOŻENIU OBOWIĄZKÓW W CELU DOPROWADZENIA OBIEKTU DO STANU ZGODNEGO Z PRAWEM BĄDŹ DECYZJĄ O NAKAZIE ROZBIÓRKI OBIEKTU BUDOWLANEGO (ART. 51 UST. 1 PKT 1 LUB ART. 51 UST. 1 PKT 2). PRZED WYDANIEM DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ, KOŃCZĄCEJ POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE, NIEZBĘDNE JEST USTALENIE, CZY BUDYNEK OBJĘTY POSTĘPOWANIEM JEST ZGODNY Z PRZEPISAMI O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. W TOKU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO USTALONO, ŻE NIERUCHOMOŚĆ PRZY UL. PRZYGRANICZNEJ 10A W POZNANIU NIE JEST OBJĘTA MIEJSCOWYM PLANEM ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, OKREŚLENIE ZMIANY SPOSOBU ZAGOSPODAROWANIA TERENU, POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE OBIEKTU BUDOWLANEGO MOŻE NASTĄPIĆ JEDYNIE W DRODZE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY (ART. 59 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM). PODKREŚLONO PRZY TYM, ŻE NA KONIECZNOŚĆ OKREŚLENIA ZGODNOŚCI SAMOWOLNIE WZNIESIONEGO OBIEKTU Z PRZEPISAMI O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM W DRODZE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY UWAGĘ ZWRÓCIŁ TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY W WYROKU Z DNIA 20 GRUDNIA 2007 R., SYGN. AKT P 37/06 (OTK-A 2007/11/160) ORAZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W POZNANIU W WYROKU Z DNIA 25 SIERPNIA 2008 R., SYGN. AKT II SA/PO 202/08. ORGAN STANĄŁ ZATEM NA STANOWISKU, ŻE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE WYDANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY STANOWI, W NINIEJSZEJ SPRAWIE, ZAGADNIENIE WSTĘPNE W ROZUMIENIU ART. 97 UST. 1 PKT 4 KPA. ISTNIENIE ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO STANOWI NATOMIAST PRZESŁANKĘ OBLIGATORYJNEGO ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO Z URZĘDU. JEDNOCZEŚNIE, NA PODSTAWIE ART. 100 § 1 KPA, WEZWANO INWESTORÓW A. W. I M. W. DO WYSTĄPIENIA DO PREZYDENTA MIASTA POZNANIA - WYDZIAŁU URBANISTYKI I ARCHITEKTURY URZĘDU MIASTA POZNANIA O WYDANIE DECYZJI O USTALENIU WARUNKÓW ZABUDOWY. ZAŻALENIE NA POSTANOWIENIE POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA W PRZEDMIOCIE ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W SPRAWIE LEGALNOŚCI PROWADZENIA ROBÓT BUDOWLANYCH, NA NIERUCHOMOŚCI PRZY ULICY PRZYGRANICZNEJ 10A W POZNANIU, WNIOSŁA STRONA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO - W. M.. PODNIOSŁA, ŻE ZASKARŻONE POSTANOWIENIE WYDANE ZOSTAŁO Z OBRAZĄ ART. 97 §1 PKT 4 KPA. WSKAZAŁA, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WYSTĘPUJE ZAGADNIENIE WSTĘPNE. ZAGADNIENIEM WSTĘPNYM MOŻE BYĆ TYLKO ZAGADNIENIE PRAWNE, KTÓREGO ROZSTRZYGNIĘCIE NALEŻY DO WŁAŚCIWOŚCI INNEGO ORGANU LUB SĄDU I ZAGADNIENIE TO MOŻE BYĆ ODRĘBNYM PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA PRZED TAKIM ORGANEM LUB SĄDEM. NIE CHODZI TU ZATEM O WYJAŚNIENIE NAWET POWAŻNYCH WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCYCH ASPEKTÓW PRAWNYCH SPRAWY BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, LECZ O ROZSTRZYGNIĘCIE ZAGADNIENIA PRAWNEGO PRZEZ INNY ORGAN LUB SĄD. ZGODNIE Z ART. 97 § 1 PKT 4 KPA PRZERWANIE POSTĘPOWANIA I ODŁOŻENIE DECYZJI W CZASIE MOŻE ODNOSIĆ SIĘ TYLKO DO TAKICH SYTUACJI, W KTÓRYCH ORGAN ROZPATRUJĄCY SPRAWĘ NIE MOŻE JEJ ROZSTRZYGNĄĆ ZE WZGLĘDU NA POJAWIENIE SIĘ ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO WYMAGAJĄCEGO (PREJUDYCJALNEGO) UPRZEDNIEGO ODRĘBNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ INNY ORGAN LUB SĄD. PODKREŚLONO PRZY TYM, ZE ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ OBOWIĄZANY JEST NADTO USTALIĆ ZWIĄZEK POMIĘDZY ROZSTRZYGNIĘCIEM SPRAWY BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO A ZAGADNIENIEM WSTĘPNYM. W RAZIE GDY ZWIĄZEK TEN NIE WYSTĘPUJE, NIE JEST DOPUSZCZALNE ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA. JEŻELI ZATEM INWESTOR NIE LEGITYMUJE SIĘ W TOCZĄCYM POSTĘPOWANIU WAŻNĄ DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU, TO ORGAN I INSTANCJI NIE MA UPRAWNIEŃ DO ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA I WEZWANIA INWESTORA DO PRZEPROWADZENIA PROCEDURY ZMIERZAJĄCEJ DO UZYSKANIA TAKIEJ DECYZJI. CO WIĘCEJ ORGAN NADZORU BUDOWLANEGO MA OBOWIĄZEK ROZPOZNAĆ SPRAWĘ WEDŁUG ISTNIEJĄCEGO STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO. WIELKOPOLSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] STYCZNIA 2010 R. UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA Z DNIA [...] LISTOPADA 2009 R. O ZAWIESZENIU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. UZASADNIAJĄC, ORGAN II INSTANCJI WSKAZAŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 97 § 1 PKT 4 KPA ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ ZAWIESZA POSTĘPOWANIE GDY ROZPATRZENIE SPRAWY I WYDANIE DECYZJI ZALEŻY OD UPRZEDNIEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN LUB SĄD. DLA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻNEJ PRZY UL. [...] W POZNANIU NIE OBOWIĄZUJE MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO OKREŚLENIE ZMIANY SPOSOBU ZAGOSPODAROWANIA TERENU POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE OBIEKTU BUDOWLANEGO NASTĘPUJE W DRODZE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. POSTĘPOWANIE PROWADZONE PRZEZ ORGAN NADZORU BUDOWLANEGO I INSTANCJI MA ZA CEL DOPROWADZENIE OBIEKTU DO STANU ZGODNEGO Z PRAWEM. PRZED JEGO ROZSTRZYGNIĘCIEM NIEZBĘDNE JEST USTALENIE CZY PRZEDMIOTOWY BUDYNEK JEST ZGODNY Z PRZEPISAMI O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. SYTUACJA PRAWNA PODMIOTÓW POSTĘPOWANIA LEGALIZACYJNEGO NIE MOŻE ZALEŻEĆ OD CZYNNIKA, NA KTÓRY NIE MAJĄ ONI WPŁYWU, CZYLI UCHWALENIE NA DANYM TERENIE PLANU MIEJSCOWEGO. W OBECNYM STANIE PRAWNYM ZA DOPUSZCZALNE UZNANO WYSTĄPIENIE INWESTORA, JUŻ PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA LEGALIZACYJNEGO O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA INWESTYCJI. ROZSTRZYGNIĘCIE PRZEZ PREZYDENTA MIASTA POZNANIA W SPRAWIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ PRZY UL. POGRANICZNEJ 10A W POZNANIU JEST ZATEM ZAGADNIENIEM WSTĘPNYM W POSTĘPOWANIU PROWADZONYM PRZEZ POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO DLA MIASTA POZNANIA. NA POSTANOWIENIE WIELKOPOLSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO SKARGĘ DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WNIOSŁA W. M. PODNOSZĄC, IŻ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE WYDANE ZOSTAŁO, Z OBRAZĄ PRAWA MATERIALNEGO. SKARŻĄCA ARGUMENTOWAŁA, ŻE PRZEDMIOTOWA SAMOWOLA TRWA OD 16 WRZEŚNIA 1990 R. WÓWCZAS BOWIEM WYGASAŁA DECYZJA O POZWOLENIU NA BUDOWĘ - TYM SAMYM DO JEJ LEGALIZACJI W TYM ZAKRESIE WINNY MIEĆ ZASTOSOWANIE PRZEPISY MATERIALNO PRAWNE UREGULOWANE W USTAWIE Z DNIA 24.10.1974R. PRAWO BUDOWLANE. ZGODNIE NATOMIAST Z TREŚCIĄ ART. 48 UST. 1 USTAWY PRAWO BUDOWLANE Z 1994 R. DLA PROCEDURY LEGALIZACYJNEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 48 UST.2 OBOWIĄZUJĄCEJ USTAWY PRAWO BUDOWLANE, NIEZBĘDNE JEST LEGITYMOWANIE SIĘ PRZEZ INWESTORA PRAWOMOCNĄ DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY. W SKARDZE ZAUWAŻONO, ŻE W RAMACH PROCEDURY LEGALIZACYJNEJ ORGAN NADZORU BUDOWLANEGO POWINIEN NAŁOŻYĆ NA INWESTORA OBOWIĄZEK PRZEDŁOŻENIA W ROZSĄDNYM TERMINIE OSTATECZNEJ DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY TERENU A TAKŻE USTALIĆ CZY OBIEKT WYBUDOWANY BEZ POZWOLENIA NA BUDOWĘ, NIE NARUSZA SWYM ISTNIENIEM PRZEPISÓW PRAWA, W TYM REGULUJĄCYCH KWESTIE PLANOWANIA I ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. EWENTUALNE, WIĘC ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA, NA TEJ PODSTAWIE - POPRZEDZONE STOSOWNYM POSTANOWIENIEM WSKAZANYM W TREŚCI ART.48 UST.2 USTAWY PRAWO BUDOWLANE WINNO ZAWIERAĆ WEZWANIE STRONY WRAZ Z OZNACZENIEM TERMINU DO WYSTĄPIENIA O ROZSTRZYGNIECIE ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO. TYMCZASEM TAKIEGO ROZSTRZYGNIĘCIA NIE ZAWIERA ANI ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ANI TEŻ POSTANOWIENIE ORGANU I INSTANCJI. ZASKARŻONE POSTANOWIENIE WYDANE ZOSTAŁO TAKŻE Z OCZYWISTYM NARUSZENIEM ART.107 § 3 KPA. W OCENIE SKARŻĄCEJ ORGAN I INSTANCJI NIE WSKAZAŁ PODSTAWY MATERIALNO-PRAWNEJ, WARUNKUJĄCEJ PROCESOWĄ KONIECZNOŚĆ ZASTOSOWANIA PRZEPISU ART.97 §1 KPA. PODNIESIONO RÓWNIEŻ ZARZUT NARUSZENIA ART. 107 § 3 KPA ORAZ ART.7 I ART.77 KPA. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN ODWOŁAWCZY WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE. W WYROKU Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY PODKREŚLIŁ, ŻE W PRZYPADKU SAMOWOLNEJ REALIZACJI OBIEKTU BUDOWLANEGO WYMAGAJĄCEGO UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ USTAWA Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE PRZEWIDUJE TRYB POSTĘPOWANIA UMOŻLIWIAJĄCY LEGALIZACJĘ TAKICH ROBÓT. WŁAŚCIWY ORGAN WYDAJE WÓWCZAS POSTANOWIENIE NAKŁADAJĄCE OBOWIĄZEK PRZEDSTAWIENIA STOSOWNYCH DOKUMENTÓW (W TYM M.IN. OSTATECZNEJ DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, W PRZYPADKU BRAKU OBOWIĄZUJĄCEGO MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO) W WYZNACZONYM TERMINIE I WOBEC JEGO UPŁYWU PODEJMUJE STOSOWNE CZYNNOŚCI. GDY INWESTOR WYSTĄPI DO WŁAŚCIWEGO ORGANU O WYDANIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, POTRZEBNEJ MU W CELU WYKAZANIA PRZED ORGANAMI NADZORU BUDOWLANEGO ZGODNOŚCI OBIEKTU Z PORZĄDKIEM PLANISTYCZNYM I POSTĘPOWANIE BĘDZIE W TOKU, ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE LEGALIZACYJNE WINIEN NA PODSTAWIE ART. 97 §1 PKT 4 KPA ZAWIESIĆ POSTĘPOWANIE, UZNAJĄC, IŻ ROZPATRZENIE SPRAWY I WYDANIE DECYZJI W TRYBIE ART. 48 PRAWA BUDOWLANEGO ZALEŻY OD UPRZEDNIEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN. WOBEC ZAPREZENTOWANEJ W TOKU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO ARGUMENTACJI ORGANÓW NADZORU BUDOWLANEGO SĄD STWIERDZIŁ, ŻE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA SPORNEJ INWESTYCJI NIE ZOSTAŁO DOTĄD ZAINICJOWANE. TYMCZASEM, PODSTAWĄ ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA W MYŚL ART. 97 § 1 PKT 4 KPA JEST POTRZEBA ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO. OZNACZA TO, ŻE ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA NA TEJ PODSTAWIE JEST ZASADNE WYŁĄCZNIE WTEDY, GDY ROZPATRZENIE SPRAWY I WYDANIE DECYZJI ZALEŻY OD UPRZEDNIEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN LUB SĄD. W KONSEKWENCJI, ZAWIESZENIE UZALEŻNIONE JEST OD ŁĄCZNEGO SPEŁNIENIA TRZECH PRZESŁANEK: A) POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE JEST W TOKU, B) ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY ZALEŻY OD UPRZEDNIEGO ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN LUB SĄD, C) ZAGADNIENIE WSTĘPNE NIE ZOSTAŁO JESZCZE ROZSTRZYGNIĘTE. W REZULTACIE, ORGAN ROZWAŻAJĄC POTRZEBĘ ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA W OPARCIU O ART. 97 § 1 PKT 4 KPA MUSI USTALIĆ ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY POMIĘDZY ROZSTRZYGNIĘCIEM SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ A ZAGADNIENIEM WSTĘPNYM (POR. B. ADAMIAK, [W:] B. ADAMIAK, J. BORKOWSKI, KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. KOMENTARZ, C.H. BECK 2006, S. 447 IN.). SĄD NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM, JAKOBY ZA ZAGADNIENIE WSTĘPNE UZNAĆ MOŻNA BYŁO ZALEŻNĄ WYŁĄCZNIE OD WOLI STRON MOŻLIWOŚĆ ZŁOŻENIA WNIOSKU O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY. WOBEC JEDNOZNACZNEJ TREŚCI PRZYTOCZONEJ DEFINICJI ZA ZAGADNIENIE WSTĘPNE W TOKU POSTĘPOWANIA LEGALIZACYJNEGO UZNAĆ MOŻNA TYLKO WYNIK POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY, A NIE EWENTUALNĄ MOŻLIWOŚĆ ZAINICJOWANIA TEGO POSTĘPOWANIA. SKORO ZATEM W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY NIE ZOSTAŁO ZAINICJOWANE, NIE MOŻNA PODZIELIĆ STANOWISKA ORGANÓW NADZORU BUDOWLANEGO, JAKOBY ZIŚCIŁY SIĘ PRZESŁANKI O KTÓRYCH MOWA W 97 § 1 PKT 4 KPA. OD POWYŻSZEGO WYROKU WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W POZNANIU WNIÓSŁ SKARGĘ KASACYJNĄ, ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ NIEZASTOSOWANIE ART. 51 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE W SPRAWIE PO WYGASZENIU PRZEZ PREZYDENTA MIASTA POZNANIA WŁASNEJ DECYZJI Z [...] MARCA 2004 R. O PRZENIESIENIU POZWOLENIA NA BUDOWĘ Z DNIA [...] KWIETNIA 1986 R. NA A. I M. W. (UTRZYMANEJ W MOCY PRZEZ WOJEWODĘ WIELKOPOLSKIEGO [...] SIERPNIA 2008 R.) ORAZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE PRAWA MATERIALNEGO (BŁĄD SUBSUMCJI) POLEGAJĄCY NA UZNANIU, ŻE USTALONY STAN FAKTYCZNY ODPOWIADA ART. 48 PRAWA BUDOWLANEGO CZYLI LEGALIZACJI SAMOWOLI BUDOWLANEJ. PONADTO ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA - ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ.U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM., ZWANEJ DALEJ: "P.P.S.A.") W ZW. Z ART. 97 § 1 PKT 4 I ART. 100 § 1 K.P.A. POPRZEZ WADLIWĄ WYKŁADNIĘ ART. ART. 97 § 1 PKT 4 I ART. 100 § 1 K.P.A., KTÓRA W EFEKCIE SPOWODOWAŁA ZAKWESTIONOWANIE PRZEZ SĄD WNIOSKÓW WYPROWADZONYCH PRZEZ ORGAN ZE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, TJ., ŻE DOPUSZCZALNE BYŁO ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO I WEZWANIE INWESTORÓW DO WYSTĄPIENIA DO INNEGO ORGANU O UZYSKANIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU. WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I ODDALENIE SKARGI NA POSTANOWIENIE WIELKOPOLSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] STYCZNIA 2010 R. ZDANIEM SKARŻĄCEGO KASACYJNIE SĄD NIE ZAKWESTIONOWAŁ USTALONEGO PRZEZ NADZÓR BUDOWLANY STANU FAKTYCZNEGO. TAK USTALONY STAN FAKTYCZNY ODPOWIADA ART. 51 PRAWA BUDOWLANEGO I W TYM TRYBIE ORGANY NADZORU BUDOWLANEGO PROWADZIŁY POSTĘPOWANIE LEGALIZACYJNE. SĄD NIE ZASTOSOWAŁ TEGO PRZEPISU PRAWA MATERIALNEGO, CHOĆ ZACHODZIŁY PRZESŁANKI DO DOKONANIA TAKIEJ SUBSUMCJI. ZAMIAST TEGO SĄD WADLIWIE UZNAŁ, ŻE USTALONY I NIEKWESTIONOWANY STAN FAKTYCZNY ODPOWIADA ART. 48 PRAWA BUDOWLANEGO CZYLI PROCEDURZE LEGALIZACYJNEJ OBIEKTU B UDOWLANEGO, KTÓRY NIGDY NIE POSIADAŁ DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ (STR. 5 WYROKU). PONADTO Z UZASADNIENIA WYROKU WYNIKA, ŻE ZAGADNIENIE WSTĘPNE O JAKIM MOWA W ART. 97 § 1 PKT 4 K.P.A. ODNOSI SIĘ WYŁĄCZNIE DO ZAGADNIENIA PREJUDYCJALNEGO W TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM. W OCENIE SĄDU Z ZAGADNIENIEM WSTĘPNYM BĘDZIEMY MIEĆ DO CZYNIENIA WTEDY JEŚLI JUŻ TOCZY SIĘ TO POSTĘPOWANIE PRZED INNYM ORGANEM. PROCEDOWANIE PRZED INNYM ORGANEM (OCZYWIŚCIE PO SPEŁNIENIU POZOSTAŁYCH WARUNKÓW) W OCENIE SĄDU UPRAWNIA DO ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. JEŚLI NIE TOCZY SIĘ (TAK JAK W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE), TO W OCENIE SĄDU JUŻ TYLKO Z TEGO TYLKO POWODU NIE MA PODSTAW DO ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. W OCENIE STRONY TEGO RODZAJU UREGULOWAŃ NIE MA W KODEKSIE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, ZAŚ WYMÓG, ABY TO INNE PREJUDYCJALNE POSTĘPOWANIE BYŁO W TOKU MA SWOJE ŹRÓDŁO W PROCEDURZE CYWILNEJ, A NIE W PROCEDURZE ADMINISTRACYJNEJ. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGĘ KASACYJNĄ NALEŻY ODDALIĆ. ZGODNIE Z ART. 174 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), DALEJ P.P.S.A., SKARGĘ KASACYJNĄ MOŻNA OPRZEĆ NA NASTĘPUJĄCYCH PODSTAWACH: 1. NA NARUSZENIU PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ BŁĘDNĄ JEGO WYKŁADNIĘ LUB NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE; 2. NA NARUSZENIU PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI UCHYBIENIE TO MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. PRAWIDŁOWE WSKAZANIE PODSTAW KASACJI JEST ELEMENTEM KONSTRUKCYJNYM SKARGI KASACYJNEJ WŁAŚCIWYM TYLKO DLA NIEJ I NIEULEGAJĄCYM SANACJI. ZGODNIE Z ART. 183 P.P.S.A. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH KASACJI, WŁADNY JEST ZATEM BADAĆ SPRAWĘ TYLKO Z PUNKTU WIDZENIA PODSTAWY KASACYJNEJ. Z POWYŻSZEGO WYNIKA, ŻE BRAK ELEMENTÓW KONSTRUKCYJNYCH SKARGI KASACYJNEJ, TAKICH JAK PRAWIDŁOWE WSKAZANIE JEJ PODSTAW UNIEMOŻLIWIA JEJ ROZPOZNANIE. PONADTO ART. 184 P.P.S.A. STANOWI, ŻE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ODDALI SKARGĘ KASACYJNĄ JEŻELI NIE MA USPRAWIEDLIWIONYCH PODSTAW ALBO JEŻELI ZASKARŻONE ORZECZENIE MIMO BŁĘDNEGO UZASADNIENIA ODPOWIADA PRAWU. Z TREŚCI TEGO PRZEPISU WYNIKA, ŻE NARUSZENIE PRZEPISU PRAWA NIE PROWADZI DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI KASACYJNEJ JEŻELI NIE MIAŁO ONO WPŁYWU NA TRAFNOŚĆ I ZASADNOŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA, DLATEGO TEŻ BŁĘDNE UZASADNIENIE PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SĄDU I INSTANCJI NIE POWODUJE UWZGLĘDNIENIA SKARGI. U PODSTAW POWYŻSZEJ REGULACJI ZNALAZŁ SIĘ WZGLĄD NA ZASADY EKONOMIKI PROCESOWEJ, Z KTÓRYMI SPRZECZNE BYŁOBY UWZGLĘDNIENIE SKARGI KASACYJNEJ TYLKO DLATEGO, ŻE TRAFNE ROZSTRZYGNIĘCIE MA NIEWŁAŚCIWE UZASADNIENIE. GDYBY BOWIEM DOSZŁO DO UCHYLENIA TAKIEGO ORZECZENIA I PRZEKAZANIA SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ROLA SĄDU, KTÓRY WYDAŁ ZASKARŻONY WYROK OGRANICZYŁABY SIĘ DO POPRAWIENIA UZASADNIENIA. PONADTO, JAK WYNIKA Z TREŚCI ART. 190 P.P.S.A. SĄD, KTÓREMU SPRAWA ZOSTAŁA PRZEKAZANA ZWIĄZANY JEST WYKŁADNIĄ PRAWA DOKONANĄ W TEJ SPRAWIE PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY. W TEJ SPRAWIE PREZYDENT MIASTA POZNANIA DECYZJĄ Z DNIA [...] CZERWCA 2007 R. STWIERDZIŁ WYGAŚNIĘCIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ Z DNIA [...] KWIETNIA 1986 R. TEN SAM ORGAN DECYZJĄ Z DNIA [...] CZERWCA 2008 R. STWIERDZIŁ WYGAŚNIĘCIE SWOJEJ DECYZJI Z DNIA [...] MARCA 2004 R. PRZENIESIENIU DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ Z DNIA [...] KWIETNIA 1986 R. NA A. I M. W.. W TEJ SYTUACJI NIEZBĘDNE BYŁO USTALENIE, KTÓRY TRYB POSTĘPOWANIA W SPRAWIE SAMOWOLI BUDOWLANEJ POWINIEN ZASTOSOWAĆ ORGAN NADZORU BUDOWLANEGO. W PRZYPADKU, GDY MAMY DO CZYNIENIA Z BUDOWĄ OBIEKTU BUDOWLANEGO, KTÓRA WYMAGA POZWOLENIA NA BUDOWĘ LUB ZGŁOSZENIA WTEDY ORGAN WINIEN ZASTOSOWAĆ ODPOWIEDNIO TRYB Z ART. 48 LUB Z ART. 49B USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE (DZ. U. Z 2006 R., NR 156, POZ. 1118 ZE ZM.). W PRZYPADKACH INNYCH NIŻ OKREŚLONE W ART. 48 UST. 1 LUB ART. 49B UST. 1 ZASTOSOWANIE MA TRYB Z ART. 50 I 51 TEJŻE USTAWY. DOPIERO DOKONANIE PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI WŁAŚCIWEJ KWALIFIKACJI ROBÓT BUDOWLANYCH UZASADNIA NAŁOŻENIE OKREŚLONYCH CZYNNOŚCI LUB ROBÓT BUDOWLANYCH W CELU DOPROWADZENIA OBIEKTU BUDOWLANEGO DO STANU ZGODNEGO Z PRAWEM LUB WYDANIE DECYZJI W TRYBIE Z ART. 48 LUB Z ART. 49B USTAWY PRAWO BUDOWLANE. Z AKT SPRAWY, UZASADNIENIA POSTANOWIENIA NIE WYNIKA, JAKIE PRACE ZOSTAŁY WYKONANE, W JAKIM STADIUM ZAAWANSOWANIA JEST INWESTYCJA. NA TYM ETAPIE NIE MOŻNA WIĘC STWIERDZIĆ, W JAKIM TRYBIE NALEŻY PROWADZIĆ TO POSTĘPOWANIE I EWENTUALNIE JAKIE CZYNNOŚCI NALEŻY PODJĄĆ, ABY UZYSKAĆ STAN ZGODNY Z PRZEPISAMI PRAWA MATERIALNEGO. NALEŻY W TYM MIEJSCU PRZYPOMNIEĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 133 § 1 P.P.S.A. SĄD WYDAJE WYROK NA PODSTAWIE AKT SPRAWY. SĄD ZATEM NIE MOŻE SAMODZIELNIE USTALAĆ STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY. BADA JEDYNIE, CZY MATERIAŁ DOWODOWY JEST PEŁNY, ZOSTAŁ PRAWIDŁOWO ZEBRANY I WYSTARCZAJĄCY DO USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO. PRZENOSZĄC TE ROZWAŻANIA NA GRUNT NINIEJSZEJ SPRAWY NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE BRAK BYŁO PODSTAW DO ZAAKCEPTOWANIA PRZEZ SĄD I INSTANCJI POSTANOWIENIA O ZAWIESZENIU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO I DLATEGO SKARGĘ KASACYJNĄ NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A. NALEŻAŁO ODDALIĆ. BŁĘDNY JEST NATOMIAST POGLĄD WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W POZNANIU, ŻE ZASTOSOWANIE ART. 97 § 1 PKT 4 K.P.A. JEST MOŻLIWE DOPIERO PO ZAINICJOWANIU POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ROZSTRZYGNIĘCIA WSTĘPNEGO PRZEZ INNY ORGAN LUB SĄD. PRZECZY TEMU CHOCIAŻBY ZAPIS ART. 100 § 1 K.P.A.