I SA/Wa 543/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na Prezydenta W. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 534/09 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 534/09; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie sygnatura akt I SA/Wa 534/09 uwzględnił skargę M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia i uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...]. Stwierdził też, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 25 sierpnia 2009 r. i jego odpis wraz z aktami administracyjnymi przekazano organowi w dniu 10 września 2009 r. Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. M. K. wezwał Prezydenta W. do wykonania wskazanego wyżej wyroku poprzez rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 27 października 2006 r. o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że budynek położony przy ulicy [...] w W. spełnia warunki przewidziane w art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. W dniu 24 lutego 2010 r. M. K. – dalej skarżący - złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosząc o wymierzenie organowi grzywny z tytułu pozostawania w bezczynności po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 534/09 oraz wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie, a na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. zmodyfikował swoje stanowisko w ten sposób, że wniósł o oddalenie skargi – protokół rozprawy k. 19 akt sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej " p.p.s.a." w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymierzenie grzywny następuje w razie uwzględnienia skargi wniesionej przez stronę, która uprzednio zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Poza sporem pozostaje, iż organ administracji publicznej po wyroku Sądu z dnia 30 czerwca 2009 r. uchylającym postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 roku, nr [...] i poprzedzające je postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] nie podjął do dnia wniesienia skargi żadnego rozstrzygnięcia. Pismem z 29 października 2009r. poinformowano skarżącego, iż przewidywanym terminem zakończenia postępowania jest 31 grudnia 2009r. ze względu na konieczność zgromadzenia pełnej dokumentacji w sprawie o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, iż budynek położony na dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...] przy ulicy [...] w W. spełnia warunki art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż organ zwleka z wydaniem zaświadczenia w sprawie niniejszej, a więc pozostaje w bezczynności. Stosownie do przepisu art. 217 § 3 kpa zaświadczenie winno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od daty doręczenia żądania właściwemu organowi. Spełniony został również drugi warunek skutecznego wniesienia skargi, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż skarżący pismem z dnia 11 lutego 2010 r. wezwał Prezydenta W. do wykonania wyroku. W ocenie Sądu niepodejmowanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie objętej tym wnioskiem w terminie oraz trybie wskazanym w przepisach kpa stanowi niczym nieuzasadnioną zwłokę w wykonaniu wyroku sądowego a zatem spełnione zostały przesłanki wymierzenia z tego tytułu organowi grzywny. Zgodnie bowiem z art. 217 § 3 kpa zaświadczenie winno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni. Skoro organ dysponował aktami z odpisem prawomocnego wyroku co najmniej w dniu 23 października 2009 r. - data pierwszego pisma do Biura Gospodarki Nieruchomościami - to termin do rozpoznania wniosku skarżących upływał najpóźniej 31 października 2009 r. Tym samym po tej dacie organ pozostawał w bezczynności. Oceny tej nie zmienia wydanie przez Prezydenta W. postanowienia zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 27 października 2006 r. o wydanie zaświadczenia do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie możliwości dokonania podziału geodezyjnego zabudowanych działek ewidencyjnych nr [...] – część oraz [...] – część, obręb [...] i wydzielenia z nich nieruchomości w granicach hip. Nr [...]. Postanowienie to wydano bowiem w dniu [...] lutego 2010 r. a więc po złożeniu przez skarżącego skargi w sprawie niniejszej, która wpłynęła 24 lutego 2010 r. Z regulacji prawnej zamieszczonej w przepisach art. 154 § 1 i 3 p.p.s.a. wynika, iż Sąd rozpoznający skargę uwzględnia stan istniejący w dacie wniesienia skargi. Okoliczność wydania decyzji po wniesieniu skargi sąd uwzględnia przy wymiarze grzywny – wyrok NSA z 4marca 2009 r. sygn. akt I OSK 652/08, LEX nr 570318. Wskazać jednocześnie należy, iż wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie skłonienie organu do wywiązania się z nałożenia na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, jak również zawiera element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez organy orzeczeń sądowych. Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej penalizacja ma jednak znaczenie drugorzędne, stąd wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd uznał, iż będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni na przyszłość zwrócenie należytej uwagi w wywiązywaniu się z obowiązków nałożonych na niego wyrokami sądowymi. Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. ----------------------- 1