II GSK 18/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 27 września 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1156/10 w sprawie ze skargi B. B. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem oddalającym skargę w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 27 września 2010 r. o sygn. akt I SA/Kr 1156/10 odrzucił skargę B. B. o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że pełnomocnik Skarżącego wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1285/08, którym oddalono skargę B. B. W skardze pełnomocnik B B podniósł, że istnieją podstawy wznowienia postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 i z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a. Po uprawomocnieniu się wyroku organ administracyjny wszczął postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy i w toku postępowania dokonał ustaleń faktycznych poprzez przeprowadzenie kolejnej kontroli i prawidłowego pomiaru działek skarżącego w tym powierzchni za którą przysługuje pomoc finansowa. Organ administracyjny ustalił w ten sposób uprawnienie skarżącego do otrzymania pomocy finansowej. W szczególności podkreślono, że przyjęte za podstawę zaskarżanego wyroku wyniki przeprowadzonej w postępowaniu administracyjnym kontroli z dnia 24 lipca 2007 r. nie były prawidłowe, a skarżący nie mógł w poprzednim postępowaniu wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, gdyż z naruszeniem przepisów art. 75 i następnych k.p.a. pozbawiony był możności działania w sprawie. Sąd I instancji podkreślił, że skarżący zgłaszał zarzut błędnego ustalenia powierzchni za jaką przysługuje mu pomoc. Zatem okoliczność ta była skarżącemu znana, a zarzut ten został rozpatrzony przez sąd administracyjny. Dopiero zatem "nowy" dowód, w postaci kontroli przeprowadzonej po wznowieniu postępowania administracyjnego, co miało miejsce po wydaniu wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r., doprowadził do "zakwestionowania" poprzednich ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracyjne. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowił w ocenie Sądu podstawy wznowienia postępowania sądowego. Od postanowienia Sądu I instancji B. B. wniósł skargę kasacyjną, w której w oparciu o art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że w toku postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1285/08 Skarżący nie został pozbawiony możności działania, podczas gdy z treści protokołu z dnia 8 kwietnia 2010 r. sporządzonego przez pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. jednoznacznie wynika, że w toku postępowania sądowego organ nieprawdziwie podał powierzchnię użytkowaną rolniczo 1,15 ha na niekorzyść Skarżącego i nie uwzględnił grobli oraz drogi użytkowanej rolniczo, na niekorzyść Skarżącego podał powierzchnię, na której zaniechał prowadzenia działalności rolniczej co z powołaniem na wyniki kontroli z dnia 24 lipca 2007 r. przyjęte zostało przez WSA w Krakowie za podstawę faktyczną wyroku Sądu w związku z art. 273 § 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że po uprawomocnieniu się wyroku protokół z dnia 8 kwietnia 2010 r. nie jest okolicznością mająca znaczenie dla stwierdzenia uprawnienia do płatności Skarżącego. Okoliczności faktyczne stwierdzone protokołem są istotne dla stwierdzenia uprawnienia B B. do ustalenia wysokości kwoty pomocy finansowej. Fakty te istniały w toku postępowania sądowego, lecz nie zostały ujawnione w trakcie postępowania administracyjnego i miały wpływ na rozstrzygnięcie WSA. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 280 § 1 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia podczas gdy, protokół z dnia 8 kwietnia 2010 r. świadczy o wykryciu nowych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy. Treść protokołu z dnia 8 kwietnia 2010 r. stwierdza stan rzeczy istniejący przed zakończeniem sprawy inny niż przyjęty za podstawę wydania wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r., z których Skarżący nie mógł skorzystać w dotychczasowym postępowaniu sądowym. Mając na uwadze powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego na uwzględnienie zasługuje zarzut naruszenia art. 273 § 2 p.p.s.a. oraz art. 280 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zaś stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem jeżeli powodem jej wniesienia nie była żadna z przesłanek określonych w art. 271 p.p.s.a. – art. 274 p.p.s.a. Ustawa w art. 273 § 2 p.p.s.a. dopuszcza wznowienie postępowania sądowego w przypadku późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać. Dowody te musiałyby zatem istnieć w dniu wydania decyzji, której weryfikacji domaga się strona (por. wyrok NSA z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt OSK 1345/04). Chodzi więc o fakty lub inne dowody dotyczące decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego, które istniały w dniu wydania decyzji lub aktu ale strona nie mogła się na nie powołać z powodów od niej niezależnych, czyli o okoliczności dotyczące decyzji administracyjnej objętej prawomocnym wyrokiem Sądu tj. tej samej sprawy sądowoadministracyjnej. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę B. B., gdyż przyjął stanowisko, że nowe okoliczności lub dowody muszą dotyczyć postępowania przed sądem administracyjnym i mogą być uwzględnione jako przesłanka wznowieniowa, jeżeli strona nie mogła ich zgłosić w zakończonym już postępowaniu sądowym. Zarzut błędnego ustalenia powierzchni ziemi w celu uzyskania dopłat do gruntów rolnych, według Sądu I instancji, Skarżący zgłaszał na etapie poprzedniego postępowania sądowego. Sąd nie uwzględnił tego zarzutu a zatem rozpoznał go. W rozumieniu Sądu I instancji środek dowodowy, jakim jest protokół sporządzony przez pracowników ARiMR w dniu 8 kwietnia 2010 r., dotyczy okresu po uprawomocnieniu się wyroku Sądu tj. po 17 czerwca 2009 r. dlatego nie może zostać uznany za dowód w rozumieniu art. 273 § 1 p.p.s.a., stanowiący podstawę do wznowienia postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela powyższego poglądu w tej konkretnej sprawie. Dyrektor Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w K. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia 6 sierpnia 2008 r. utrzymaną w mocy wyrokiem Sądu I instancji z dnia 17 czerwca 2009 r. Protokół z dnia 8 kwietnia 2010 r. kwestionował ustalenia faktyczne zawarte w protokole kontroli z dnia 24 lipca 2007 r. przeprowadzonej w gospodarstwie S. B. a stanowiące podstawę do wydania decyzji odmownej wobec rolnika. W protokole z dnia 8 kwietnia 2010 r. stwierdzono, po dokonaniu pomiaru działek rolnych objętych wnioskiem o płatności, że różnica powierzchni gruntów użytkowanych rolniczo wyniosła na korzyść B. B. 1,15 ha i kwalifikowała Skarżącego do otrzymania pomocy finansowej. Chodzi więc o okoliczność, która dotyczyła uprawnienia Skarżącego do otrzymania płatności do określonych gruntów rolnych ujętych we wniosku, które było przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji uchylonej w trybie wznowienia postępowania administracyjnego i utrzymanej w mocy prawomocnym wyrokiem Sądu I instancji. Sprawa administracyjna zakończona decyzją Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia 6 sierpnia 2008 r. a sprawa sądowoadministracyjna z tej decyzji orzeczona prawomocnym wyrokiem Sądu I instancji z dnia 17 czerwca 2009 r. to ta sama sprawa. Ujawnienie nowej okoliczności co do powierzchni gruntów rolnych użytkowanych rolniczo przez Skarżącego, która stanowiła podstawę wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie jest faktem - dowodem, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. mającym wpływ na wynik sprawy. A zatem nie było podstawy do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego w trybie art. 280 § 1 p.p.s.a. Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i art. 182 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.