I SA/Kr 1156/10

Kraków, dnia 27 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Kr 1285/08 postanawia: odrzucić skargę. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego radca prawny S.G. wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Kr 1285/08, mocą którego oddalono skargę B. B. W uzasadnieniu skargi wskazano, że istnieją podstawy wznowienia w oparciu o art. 271 pkt 2 i z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), określanej dalej jako p.p.s.a. Uzasadniając powyższe wskazano, że po uprawomocnieniu się powołanego wyżej wyroku organ administracyjny wszczął postępowanie o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy administracyjnej i w toku postępowania dokonał ustaleń faktycznych, z których wynika uprawnienie skarżącego do otrzymania pomocy finansowej m.in. poprzez dokonanie prawidłowych pomiarów działek skarżącego w wyniku przeprowadzenia kolejnej kontroli, w tym powierzchni za którą przysługuje pomoc finansowa. W szczególności podkreślono, że przyjęte za podstawę zaskarżanego wyroku wyniki przeprowadzonej w postępowaniu administracyjnym kontroli z dnia 24 lipca 2007r. nie były prawidłowe, a skarżący nie mógł w poprzednim postępowaniu wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, gdyż z naruszeniem przepisów art. 75 i następnych k.p.a. pozbawiony był możności działania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 280 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), określanej dalej jako p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu ponieważ nie opiera się na wskazanych przez pełnomocnika ustawowych podstawach wznowienia. Pełnomocnik skarżącego jako podstawę wznowienia wskazał na art. art. 271 pkt 2 p.p.s.a., a także art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z przepisu tego wynika wprost, że aby uznać tę podstawę wznowienia za uzasadnioną pozbawienie możności działania musi mieć miejsce w postępowaniu sądowym, a nie jak podnosi pełnomocnik skarżącego – w postępowaniu administracyjnym. Z analizy akt sądowych sygn. I SA/Kr 1285/08 nie wynika, aby pozbawiony byłby on jakichkolwiek uprawnień strony przez co naruszone zostały jakiekolwiek uprawnienia skarżącego do działania w postępowaniu sądowym przed wojewódzkim sądem administracyjnych. W myśl natomiast powoływanego jako kolejna podstawa wznowienia art. 273 § 2 p.p.s.a. - można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przepis ten w ocenie Sądu należy rozumieć w ten sposób, iż chodzi w nim o takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. Z analizy badanych akt sądowych sygn. I SA/Kr 1285/08 (vide: skarga k. 2) wynika, że skarżący zgłaszał zarzut błędnego ustalenia powierzchni za jaką przysługuje mu pomoc, a zatem okoliczność ta była skarżącemu znana, a zarzut ten został rozpatrzony przez sąd administracyjny. Dopiero zatem "nowy" dowód, w postaci kontroli przeprowadzonej po wznowieniu postępowania administracyjnego, co miało miejsce także już po wydaniu wyroku z dnia 17 czerwca 2009r., doprowadził do "zakwestionowania" poprzednich ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracyjne. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi zatem w ocenie Sądu podstawy wznowienia postępowania (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2006r. II OSK 689/05 opubl. LEX nr 209431). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.