I OZ 936/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 44/10 o wymierzeniu grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie w sprawie z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 18 października 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 44/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie grzywnę w wysokości 8.000 zł w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 7 maja 2010 r. W. S. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 7 kwietnia 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. W dniu 1 czerwca 2010 r. W. S. złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 7 kwietnia 2010 r. Pismem z dnia 8 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis powyższego wniosku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie, celem ustosunkowania się do niego w terminie 14 dni. Odpis ten został doręczony organowi w dniu 21 czerwca 2010 r. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie stwierdził, że wniosek skarżącego z dnia 7 kwietnia 2010 r. jest mało precyzyjny, a z jego treści nie wynika czy żądanie dotyczy decyzji i postanowień pochodzących ze wszystkich postępowań administracyjnych prowadzonych w Inspektoracie, czy też ogranicza się do decyzji i postanowień wydanych w czasie kadencji pełniących obowiązki Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie. Z uwagi na konieczność ustalenia daty wpływu skargi W. S. z dnia 7 maja 2010 r. do organu, pismem z dnia 24 września 2010 r. Sąd wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie do udzielenia tejże informacji, ewentualnie złożenia dokumentu potwierdzającego opisaną okoliczność. W dniu 30 września 2010 r., w wykonaniu powyższego wezwania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie złożył do akt pismo, w którym stwierdził, że skarga W. S. wpłynęła do organu w dniu 7 maja 2010 r. Wraz z powyższą informacją organ przekazał oryginał skargi W. S. z dnia 7 maja 2010 r. opatrzony prezentatą organu z tą sama datą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzając organowi grzywnę stwierdził, że z akt sprawy wynika, że organ w ogóle nie przekazał skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Wprawdzie, w dniu 30 września 2010 r. organ nadesłał skargę W. S., niemniej jednak przekazanie tego dokumentu nastąpiło w związku z prowadzonym przez Sąd postępowaniem z wniosku o wymierzenie grzywny i miało całkowicie odmienny procesowo charakter niż wykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Jednocześnie, z wyrażonego w odpowiedzi na wniosek stanowiska procesowego organu wynika, że organ mylnie utożsamia załatwienie wniosku o dostęp do informacji z obowiązkiem przekazania Sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia tego wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie, domagając się jego uchylenia, ewentualnie zmiany poprzez zmniejszenie wysokości grzywny do kwoty 1.200 zł. W uzasadnieniu wskazano, że naruszenie ustawowych terminów spowodowane jest faktem, że sprawy prowadzone z wniosku W. S. stanowią obszerne akta, a duża ilość wniosków i skarg składanych przez niego sprawia, iż łatwo o przeoczenie pisma bądź skargi skutkujące nieudzielaniem na nie odpowiedzi, bądź nieprzekazania skargi w ustawowym terminie. Wcześniej nałożone na organ grzywny spełniły funkcję zarówno represyjną jak i dyscyplinującą, natomiast wymierzona postanowieniem z dnia 18 października 2010 r. grzywna jest zbyt restrykcyjna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się (...), przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie niewątpliwie uchybił określonemu terminowi. Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. W zażaleniu z dnia 29 października 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie wskazał, że nieprzekazywanie akt Sądowi w sprawach ze skarg W. S. na bezczynność organu miało miejsce wielokrotnie. W sprawach o sygn. akt VII SO/Wa 37/09, VII SO/Wa 31/09, II SO/Wa 1/10, II SO/Wa 9/10, II SO/Wa 37/10, II SO/Wa 47/10, II SO/Wa 48/10, II SO/Wa 38/10, VII SO/Wa 30/10, II SO/Wa 36/10 oraz VII SO/Wa 31/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekał o wymierzeniu organowi grzywny w trybie art. 55 §1 P.p.s.a. Ta okoliczność uzasadnia wysokość nałożonej przez Sąd I instancji grzywny. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.