II FZ 540/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 507/10 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 11 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 507/10, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał A. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 11 sierpnia 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Jako podstawę obliczenia wpisu sądowego wskazano § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) i określono go w wysokości 500 zł. Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie podnosząc, że w sprawie powinien mieć zastosowanie § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia i wobec tego wpis sądowy powinien wynosić 200 zł. Wskazano, że przedmiotem sporu jest jedynie ustalenie jaki organ podatkowy będzie obowiązany do przeprowadzenia postępowania w zakresie żądanym przez stronę i dlatego też zdaniem skarżącej wpis stały w sprawie niniejszej skargi nie powinien być wyższy od kwoty 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 tego rozporządzenia w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych właściwy jest wpis stały w wysokości 500zł. W niniejszej sprawie zaskarżona do Sądu pierwszej instancji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana na podstawie art. 233 § 2 ustawy z 29 sierpnia 19997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.). Jest to więc decyzja kasacyjna, w której organ nie orzeka o zasadności żądania strony. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania oznacza jedynie pośredni związek decyzji odwoławczej z należnością pieniężną. Fakt, że decyzja organu pierwszej instancji rozstrzygała sprawę co do istoty nie ma w tej mierze znaczenia, skoro to rozstrzygnięcie organu odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i to jego treść decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji, podzielenia wymaga prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko, że wpis od decyzji kasacyjnej ma charakter wpisu stałego i zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 wynosi 500 zł (por. postanowienia NSA: z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. I FZ 335/09, LEX Nr 552237 oraz z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. II FZ 168/07 publ. w ONSAiWSA 2008/1/11). Zatem nie ma racji strona skarżąca, że w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie § 2 ust. 6 rozporządzenia, a tym samym wpis powinien być określony w kwocie 200 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2010 r. jest prawidłowe. W świetle powyższy twierdzeń Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a,. orzekł jak w sentencji