II SAB/Gd 54/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia NSA Barbara Skrzycka – Pilch (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. Ł. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. W dniu 10 grudnia 2009 r. P. Ł. wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazując że domaga się wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego usytuowanego na nieruchomości położonej przy ul. L. [...] w W. w części dotyczącej adaptacji strychu i doprowadzenie go do stanu pierwotnego. Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. W dniu 28 lipca 1999 r. P. Ł. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o sprawdzenie prawidłowości adaptacji strychu w ww. budynku dokonanej przez M. W. W powyższym postępowaniu zapadło szereg rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego obu instancji, spośród których, na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 932/05, ostała się decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 lipca 2006 r. uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 listopada 2005 r. o stwierdzeniu wykonania przez inwestora ww. robót budowlanych obowiązku dostarczenia inwentaryzacji i orzeczenia o stanie technicznym adaptacji strychu. W konsekwencji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 30 maja 2007 r., nałożył na M. W. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych polegających na odciążeniu stropu. Po uchyleniu powyższej decyzji przez organ II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia 17 marca 2008 r., ponownie nałożył na inwestora obowiązek wykonania określonych robot budowlanych polegających na odciążeniu stropu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 14 maja 2008 r. utrzymał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 marca 2008 r. Wyrokiem z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 505/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę P. Ł. na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2008 r. wskazując w uzasadnieniu wyroku, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały do przedmiotowych robót budowlanych tryb określony w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm. - dalej jako ustawa - Prawo budowlane). Decyzją z dnia 8 października 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził wykonanie przez inwestora nałożonego w decyzji z dnia 17 marca 2008 r. obowiązku. Od powyższej decyzji odwołała się P. Ł., wskutek czego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 10 listopada 2009 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na zebranie materiału dowodowego sprawy w sposób niewyczerpujący. Uzasadniając skargę skarżąca wskazała na przebieg postępowania w sprawie opisanych na wstępie robót budowlanych. Podniosła, że zostały one wykonane bez pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącej legalizacja przedmiotowych robót budowlanych w obecnym stanie stwarza zagrożenie katastrofy budowlanej, zaczadzenia i pożaru. Wskazała ponadto na uchybienia w postępowaniu, polegające na pozbawieniu jej możliwości udziału w oględzinach, wydawaniu niekompletnych dokumentów, nie dołączaniu do protokołów dokumentacji zdjęciowej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu 10 listopada 2009 r. wydał decyzję uchylającą decyzję organu I instancji. Na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. pełnomocnik skarżącej, popierając skargę, oświadczył, że domaga się wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych decyzją z dnia 17 marca 2008 r. Wyjaśnił, że domaga się aby inwestor wykonał wzmocnienie konstrukcji stropu nad parterem, wstawił wszystkie wycięte słupy, przebudował kominy, naprawił szkody powstałe w mieszkaniu skarżącej oraz wykonał takie czynności, aby budynek w całości spełniał wymogi techniczne. Wniósł jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał ponadto, że skarży również bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) jest doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie. Wskazuje na to wyraźnie treść art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl, którego sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W świetle cytowanego przepisu nałożenie przez sąd administracyjny obowiązku wydania decyzji administracyjnej możliwe jest jedynie wówczas, gdy załatwiająca sprawę decyzja nie została wydana. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd miał na uwadze, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 10 listopada 2009 r., a zatem przed wniesieniem rozpoznawanej skargi, wydał decyzję, którą uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2009 r. stwierdzającą wykonanie przez inwestora obowiązków nałożonych w decyzji tego organu z dnia 17 marca 2008 r. w związku przedmiotowymi robotami adaptacyjnymi poddasza. Na obecnym etapie przedmiotowego postępowania sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podjęcie przez organ odwoławczy powyższego rozstrzygnięcia, oznacza, że nie pozostaje on już w stanie bezczynności, a tym samym Sąd nie mógł uwzględnić skargi strony. Wskazać na marginesie powyższych rozważań należy, że skarżąca kwestionowała w istocie zasadność decyzji organu I instancji stwierdzającej wykonanie przez inwestora nałożonych obowiązków, a ponadto z oświadczenia złożonego na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej wynikało, że domaga się wykonania przez inwestora określonych robót budowlanych, które w ocenie skarżącej doprowadzą do właściwego stanu technicznego przedmiotowego budynku. Tak sformułowane żądania stanowią wyłącznie polemikę z treścią wydanych w przedmiotowym postępowań administracyjnym rozstrzygnięć, nie zmierzają zatem do zwalczania bezczynności organów rozpatrujących sprawę. Jeżeli strona skarżąca nie zgadza się z wydanymi w przedmiotowym postępowaniu rozstrzygnięciami organów administracji publicznej, służą jej środki odwoławcze określone w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. wynikało natomiast jednoznacznie, że skarży bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odnośnie twierdzenia pełnomocnika skarżącej, że skarży również bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Sąd uznał, że nie mógł rozpoznać skargi na bezczynność organu I instancji, albowiem skarżąca nie zachowała trybu określonego w art. 37 k.p.a. Rozpoznaniu podlegała zatem jedynie skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.