II SA/Wa 1450/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Ewa Grochowska – Jung, Protokolant Specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Policji – oddala skargę – Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2007 r., zwolnił T. A. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277), w związku z jego wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2007 r. o zwolnienie ze służby z dniem [...] kwietnia 2007 r. W decyzji tej organ ponadto wskazał, że T. A. [...], pozostający w Grupie Stanowisk Tymczasowych, specjalista, w 8 grupie zaszeregowania, z zachowaniem 11 grupy zaszeregowania (na podstawie rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...]), z mnożnikiem 1,70 kwoty bazowej [...] zł, z uposażeniem zasadniczym w wysokości [...] zł oraz dodatkiem służbowym w kwocie [...] zł miesięcznie, jest uprawniony do świadczeń pieniężnych określonych w art. 114 ust. 1 ustawy o Policji oraz nagrody rocznej za 2007 r. w wysokości [...] jednomiesięcznego uposażenia, określonej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251, poz. 1859). W postanowieniu nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Komendant Główny Policji na podstawie art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: kpa, udzielił wyjaśnień, co do treści rozkazu personalnego z dnia [...] kwietnia 2007 r. w części dotyczącej nagrody rocznej za rok 2007. Wskazano, że funkcjonariuszowi nagroda roczna została określona w wysokości pozostającej w relacji do okresu służby pełnionej w danym roku kalendarzowym i stosownie do art. 110 § 2 ustawy o Policji przysługuje za pełne 4 miesiące. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy rozkaz personalny z dnia [...] kwietnia 2007 r. Organ odwoławczy podkreślił, że obowiązkiem Komendanta Głównego Policji było zwolnienie skarżącego ze służby po złożeniu przez niego raportu o zwolnienie. Oświadczenie woli skarżącego w tym względzie należało potraktować, zdaniem organu odwoławczego, jako cywilnoprawne oświadczenie woli, wiążące osobę je składającą, gdyż nie zostało wycofane najpóźniej wraz z otrzymaniem go przez adresata, a ponadto nie było ono obciążone żadną wadą oświadczenia woli. Oświadczenie woli cofające raport o zwolnienie zostało złożone ponad dwa i pół miesiąca po zwolnieniu. Organ I instancji nie mógł więc wydać innego rozkazu. Zwrócono ponadto uwagę, że od [...] maja 2007 r. skarżącemu wypłacana jest emerytura policyjna, na jego wniosek złożony w dniu [...] maja 2007 r. do Zakładu Emerytalno - Rentowego MSWiA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2007 r., wyrokiem z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1657/07 uchylił zaskarżoną decyzję i określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zwolnienie skarżącego ze służby było co do zasady uprawnione. Jednocześnie jednak stwierdził, że organ odwoławczy, orzekający w dniu [...] lipca 2007 r., nie mógł zignorować faktu, że rozkaz z dnia [...] kwietnia 2007 r. wyznaczał datę zwolnienia na dzień [...] kwietnia 2007 r. Zatem, mając na uwadze art. 130 i 110 Kpa, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji powinien tak określić tę datę, aby przypadała ona po wydaniu decyzji odwoławczej. Co więcej - konieczne było przyjęcie takiej daty, aby przypadała ona po wprowadzeniu decyzji odwoławczej do obrotu prawnego, tj. po jej doręczeniu stronie. W niniejszej sprawie organ odwoławczy obowiązku tego nie wykonał. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. po rozpatrzeniu odwołania T. A. od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r.: 1. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, 2. ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] czerwca 2008 r., 3. w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1121/08 uchylił zaskarżoną decyzję i określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w decyzji organ prawidłowo określił nową datę zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, ale nie zwalniało to organu z obowiązku prawidłowego rozstrzygnięcia w zakresie nagrody rocznej. W związku z tym, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., na podstawie art. 138 § 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania T. A. od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji, postanowił: 1. uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, 2. ustalić nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] kwietnia 2009 r., 3. w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi, że zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Z ust. 2 tego przepisu wynika, że wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251, poz. 1859 ze zm.), okresy służby krótsze od miesiąca kalendarzowego dla celów obliczania nagrody rocznej, sumuje się przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy. Odwołującemu się przyznano nagrodę roczną za rok 2007 w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia, ustalonej w relacji do okresu służby pełnionej w danym roku kalendarzowym, tj. za okres od [...] stycznia 2007 r. do [...] kwietnia 2007 r. W konkluzji organ podkreślił, iż okresu od [...] maja 2007 r. do [...] kwietnia 2009 r. nie można zaliczyć do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody rocznej, gdyż pomimo pozostawania w stosunku służbowym we wskazanym okresie odwołujący się nie pełnił służby. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił naruszenie prawa, niewyjaśnienie stanu faktycznego. Podkreślił, że wykazywał gotowość podjęcia służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 871/09 na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję i określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, na podstawie art. 152 tej ustawy. Sąd nakazał organowi wyjaśnienie, czy skarżący po uchyleniu przez sąd administracyjny decyzji wykazywał gotowość pełnienia służby, co jest podstawową okolicznością do ustalenia wysokości nagrody rocznej. W związku z tym, zdaniem Sądu, należało rozważyć, czy zapytanie o wyjaśnienie jego sytuacji prawnej nie jest wyrażeniem gotowości podjęcia służby, albowiem wyjaśnienie tych okoliczności umożliwi wydanie przez organ prawidłowej decyzji w części dotyczącej ustalenia wysokości nagrody rocznej przysługującej za rok 2007. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 158/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem Sądu kasacyjnego, Sąd I instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez wadliwe ustalenie okoliczności faktycznych sprawy w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W szczególności zwrócono uwagę, że pismo skarżącego w sprawie wyjaśnienia sytuacji prawnej z dnia [...] maja 2008 r., które Sąd I instancji nakazał organowi ocenić z punktu widzenia wyrażenia gotowości pełnienia służby, zostało nadane po 4 miesiącach od pierwszego wyroku WSA (z dnia 14 stycznia 2008 r.), a także przed wydaniem decyzji organu odwoławczego z dnia [...] maja 2008 r. Zdaniem NSA, trudno zatem uznać, że mogłoby być to oświadczenie o gotowości podjęcia służby, do tego złożone w terminie 7 dni od przywrócenia do służby, przewidzianym w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1121/08 decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2008 r. uznał za konieczne ponowne rozstrzygnięcie kwestii prawa skarżącego do nagrody rocznej, nie kwestionując natomiast zaskarżonej decyzji w zakresie zwolnienia ze służby. Zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Stosownie do ust. 2 tego przepisu, wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1859), okresy służby krótsze od miesiąca kalendarzowego, dla celów obliczania nagrody rocznej, sumuje się, przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy. T. A. w oparciu o powyższe przepisy prawidłowo przyznano nagrodę roczną za rok 2007 w wysokości 4/12 jednomiesięcznego uposażenia, ustalonej w relacji do okresu służby pełnionej w okresie od [...] stycznia 2007 r. do [...] kwietnia 2007 r., ponieważ okresu od [...] maja 2007 r. do [...] kwietnia 2009 r. nie można wliczyć do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody rocznej, gdyż w tym czasie T. A. nie pełnił służby. Przez ten okres czasu, bowiem w obiegu prawnym pozostawała decyzja organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2007 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby. Decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza Policji ze służby ma charakter konstytutywny, rozwiązuje ona bowiem istniejący dotąd administracyjnoprawny stosunek służbowy. Mimo, iż art. 130 § 2 kpa przewiduje wstrzymanie wykonania decyzji w wypadku wniesienia odwołania w terminie i w konsekwencji decyzja o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza, który się od niej odwołał, uzyskuje moc prawną dopiero od dnia wydania decyzji odwoławczej, to jednak nie ulega wątpliwości, że zaskarżona odwołaniem decyzja o zwolnieniu pozostaje do tego czasu w obrocie prawnym i w takiej sytuacji funkcjonariusz nie ma możliwości skorzystać z instytucji przywrócenia do służby przewidzianej w art. 42 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem, uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę do przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Wobec tego, że w postępowaniu dotyczącym zwolnienia skarżącego ze służby nie miało miejsca uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości, to nie było także podstawy do skorzystania przez skarżącego z możliwości określonej w ust. 2 art. 42 tej ustawy, przewidującej dla zwolnionego policjanta możliwość przywrócenia go do służby na stanowisko równorzędne w sytuacji gdy w terminie 7 dni od przywrócenia do służby zgłosi gotowość niezwłocznego jej podjęcia. Wobec tego, że nagroda roczna nie przysługuje funkcjonariuszowi za okres pozostawania w stosunku służbowym, lecz za faktyczne wykonywanie służby, rozstrzygnięcie organu w zakresie nagrody rocznej jest prawidłowe. Ponadto należy stwierdzić, że organ, zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartymi w wyroku z dnia 14 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1657/07, określił nową datę zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.