I SA/Gd 908/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zwana dalej Spółką, złożyła w dniu 3 marca 2010 r. wniosek do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad opodatkowania dochodu uzyskanego przez wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej. W przedmiotowym wniosku Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny. Spółka jest komplementariuszem spółki komandytowo akcyjnej (dalej: "B" S.K.A.). "B" S.K.A. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dostarczania usług telewizji kablowej. Przychody i koszty osiągane w ramach "B" S.K.A. rozliczane są przez Spółkę zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka wykazuje w swych księgach tę część dochodów "B" S.K.A., która odpowiada jej udziałowi w zyskach. W związku z powyższym Wnioskodawczyni zadała następujące pytanie: Według jakich zasad i w jakim terminie Spółka powinna opodatkowywać dochód uzyskany przez nią z tytułu uczestnictwa w "B" S.K.A.? Zdaniem Wnioskodawczyni, dochód uzyskiwany przez nią z tytułu uczestnictwa w "B" S.K.A. winien podlegać opodatkowaniu z chwilą jego otrzymania. Ponieważ o otrzymaniu dochodu z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowo-akcyjnej mówić można dopiero z chwilą jego przekazania po dacie zatwierdzenia sprawozdania finansowego i po podjęciu uchwały o podziale zysku, obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje zatem z dniem wypłacenia Wnioskodawczyni jej udziału w zysku na mocy uchwały o podziale zysku osiągniętego za dany rok przez "B" S.K.A. Spółka dla poparcia swego stanowiska przywołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2009 r. (II FSK 1097/08). Zdaniem Spółki choć wyrok ten wprost odnosił się do sytuacji, w której spółka z o.o. pełniła rolę akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, to zawarte w orzeczeniu tezy i zaprezentowana wykładnia znajdują wprost zastosowanie także do sytuacji komplementariusza. Stanowisko Wnioskodawczyni oparte jest na tezach przywołanego wyżej orzeczenia. Sytuację osoby prawnej będącej wspólnikiem spółki osobowej reguluje art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego przez niego w tej spółce udziału. Regulacja ta dotyczy wszystkich wspólników spółek osobowych, a więc zarówno akcjonariuszy, jak i komplementariuszy. Przepis ten statuuje zasadę, iż w przypadku osiągania przychodów przez spółki niebędące osobami prawnymi (a zatem m.in. przez spółki osobowe) podatnikami podatku dochodowego nie są te spółki, a ich wspólnicy. Przychód, jaki osiągają oni z udziału w spółce podlega doliczeniu do ich pozostałych przychodów w wysokości proporcjonalnej do ich udziału i jest uwzględniany przy obliczaniu podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych. Ponieważ przepis art. 5 ww. ustawy nie definiuje pojęcia przychodu należy zatem w tym zakresie odwołać się do art. 12 ust. 1 ww. ustawy i określić, do której ze wskazanych kategorii przychodów należy zaliczyć przychody osiągnięte przez osobę prawną z tytułu uczestnictwa w spółce osobowej. W tym celu konieczne jest odwołanie się posiłkowo do przepisów ustawy Kodeks spółek handlowych. Stosownie do treści art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółkami osobowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna. Zgodnie z definicją spółki komandytowo-akcyjnej zawartą w treści art. 125 Kodeksu, spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem. Art. 147 § 1 Kodeksu stanowi, iż komplementariusz i akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut stanowi inaczej. Dochód generowany przez spółkę komandytowo-akcyjną opodatkowany jest u każdego ze wspólników, w zależności od ich formy prawnej, bądź podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bądź podatkiem dochodowym od osób prawnych. W odniesieniu do osób prawnych - wspólników spółek osobowych - opodatkowanie powinno nastąpić zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, według którego przychód stanowią m.in. otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Odnosząc się do zasad dotyczących podziału pomiędzy wspólników spółki osobowej zysku osiągniętego przez tę spółkę, strona wskazała na art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, nakazującego w zakresie podziału zysku spółki komandytowo-akcyjnej stosować odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej. W związku z tym, przychód z udziału w spółce pozostawiony jest do dyspozycji wspólnika dopiero po podjęciu uchwały o sposobie podziału zysku osiągniętego przez spółkę w danym roku obrotowym (art. 347 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych). Co istotne, uprawnionym do otrzymania dywidendy jest jedynie ten wspólnik spółki komandytowo-akcyjnej, który uczestniczył w spółce w dniu podjęcia owej uchwały o podziale zysku. A zatem, wspólnik, który przed dokonaniem podziału zysku za dany rok obrotowy wystąpił ze spółki nie będzie uprawniony do otrzymania przypadającej na niego części zysku. Komplementariusz, który uczestniczył w spółce w dniu podjęcia uchwały, dopiero na skutek podziału zysku otrzyma do dyspozycji określoną sumę pieniężną. Jest to więc sytuacja analogiczna do tej, w jakiej znajdują się akcjonariusze spółki akcyjnej. Nawet gdyby w stosunku do komplementariusza nie stosować przepisów o spółce akcyjnej, a przepisy o spółce jawnej, to i tak, w myśl art. 52 Kodeksu, prawo do udziału w zysku materializowałoby się dopiero z końcem roku obrotowego. Z powyższego wynika jednoznacznie, że dla komplementariusza przychodem uzyskiwanym z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej będzie otrzymana w wyniku podziału zysku określona wartość pieniężna. W ocenie Spółki jest to więc kategoria, o której powstaniu mówić można dopiero z chwilą faktycznego otrzymania (wypłaty) części zysku po zakończeniu roku obrotowego. Do analogicznych wniosków doszedł także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w treści wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r. (I SA/Kr 1181/07) - jedyna różnica polegała na tym, iż rozważania Sądu oparte były na analizie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie tego Sądu dochód akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej powinien być opodatkowany na zasadach przewidzianych dla przychodów z kapitałów pieniężnych, czyli zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym obowiązek podatkowy u akcjonariusza powstanie w dacie wypłacenia dywidendy, a opodatkowanie nastąpi zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy, tj. poprzez pobranie ryczałtowego 19% podatku. Ponadto Sąd wyraźnie stwierdził, że akcjonariusz w spółce komandytowo-akcyjnej nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest więc zobowiązany do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego. Podsumowując strona podniosła, iż do opodatkowania dochodu powinno dojść nie wcześniej niż z chwilą przekazania przez spółkę komandytowo-akcyjną na rzecz Spółki jej udziału w zysku - do tego czasu bowiem nie ma możliwości ustalenia, kto jest faktycznie i formalnie beneficjentem wypracowanych przez spółkę komandytowo-akcyjną zysków. Takie podejście znajduje poparcie nie tylko w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, ale jest odzwierciedlane w wykładni prawa dokonywanej przez sądy administracyjne w treści przywołanych orzeczeń. W wydanej w dniu [...]interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej, upoważniony do jej wydania przez Ministra Finansów, uznał przedstawione powyżej stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ ten wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), zwanej dalej u.p.d.p., przepisy tej ustawy mają zastosowanie do osób prawnych, spółek kapitałowych w organizacji oraz do jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) nie przyznaje spółkom osobowym osobowości prawnej. Wobec powyższego, spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie spółki osobowe nie są podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych. W myśl bowiem art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), zwanej dalej u.p.d.f., akt ten reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych. Jak wynika z powołanych uregulowań, spółki osobowe nie posiadają podmiotowości prawnopodatkowej dla celów podatku dochodowego – są "transparentne" podatkowo. Dochody powstające w związku z ich działalnością podlegają jednak opodatkowaniu na poziomie wspólników tych spółek, o ile są oni podatnikami podatku dochodowego. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 u.p.d.p., przychody z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. Wskazaną zasadę stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (art. 5 ust. 2 ww. ustawy). Analogiczne regulacje dotyczące wspólników spółek osobowych będących osobami fizycznymi zawiera art. 8 ust. 1 i 2 u.p.d.f. Wobec powyższego, skutki podatkowe zdarzeń gospodarczych związanych z działalnością spółki osobowej przypisywane są odpowiednio jej wspólnikom. W przypadku wspólników będących osobami prawnymi skutki te należy oceniać na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zasady wykładni systemowej nakazują więc przyjąć, że podział przychodów i kosztów między wspólnikami spółki komandytowo-akcyjnej (w tym wnioskująca Spółkę) powinien być dokonany w takiej proporcji, w jakiej Spółka partycypuje w zyskach tej spółki. Co do zasady zatem zarówno przychody, jak i koszty uzyskania przychodów przypadające na Spółkę (proporcjonalnie do jej udziałów w zyskach tej spółki) należy "na bieżąco" ujmować w rachunku podatkowym Wnioskodawczyni łącznie z pozostałymi przychodami i kosztami. Organ nie podzielił więc poglądu Wnioskodawczyni jakoby opodatkowanie dochodu przypadającego komplementariuszowi powinno nastąpić z chwilą przekazania przez spółkę komandytowo-akcyjną na rzecz Spółki jej udziału w zysku, bowiem z przytoczonych powyżej regulacji prawnych jednoznacznie wynika, iż włączeniu do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega dochód wspólnika osiągnięty z udziału w spółce osobowej. Dochód ten, uzyskany w trakcie roku podatkowego, podlega opodatkowaniu w postaci zaliczek na podatek dochodowy jako składnik łącznego dochodu osiągniętego przez Spółkę ze wszystkich źródeł. Pismem z dnia 7 czerwca 2010 r. Spółka wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 19 lipca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej, upoważniony przez Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Spółka zarzuciła naruszenie art. 5 ust. 1 i art. 12 ust. 1 u.p.d.p. w związku z art. 347 w zw. z art. 126 § 1 Kodeksu spółek handlowych poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie prowadzące do uznania, że komplementariusz spółki komandytowo-akcyjnej uzyskuje z tytułu uczestnictwa w niej przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej i w związku z tym zobowiązany jest do odprowadzenia zaliczek na podatek na zasadach ogólnych, a także art. 14a § 1, art. 14e § 1 w zw. z art. 120 i 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez nieprzedstawienie merytorycznych argumentów przemawiających przeciw uwzględnieniu stanowiska Skarżącej zaprezentowanego w treści wniosku, a opartych na orzecznictwie sądów administracyjnych. W uzasadnieniu Spółka powtórzyła swa argumentację zawartą we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej. Wskazała, że organ podatkowy dokonał nieprawidłowej wykładni przepisów art. 5 ust. 1 i art. 12 ust. 1 u.p.d.p. w zw. z art. 347 w zw. z art. 126 § 1 Kodeksu spółek handlowych nie uwzględniając okoliczności, iż w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej o zysku należnym komplementariuszowi można mówić dopiero od daty podjęcia uchwały o podziale zysku; przed tą datą komplementariuszowi nie przysługuje prawnie skuteczne roszczenie wobec spółki o wypłatę jakiejkolwiek kwoty zysku. Skoro przepis art. 5 u.p.d.p. nie definiuje pojęcia przychodu należy w tym zakresie odwoływać się do art. 12 ust. 1 tej ustawy określić, do której ze wskazanych kategorii przychodów należy zaliczyć przychody osiągnięte przez osobę prawną z tytułu uczestnictwa w spółce osobowej, posiłkując się przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych Art. 147 § 1 Kodeksu stanowi, iż komplementariusz i akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu, w zakresie podziału zysku spółki komandytowo-akcyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej. W związku z tym przychód z udziału w spółce pozostawiony jest do dyspozycji wspólnika dopiero po podjęciu uchwały o sposobie podziału zysku osiągniętego przez spółkę w danym roku obrotowym (art. 347 w zw. z art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu). W ocenie skarżącej momentem, z którym nabędzie ona prawo do skutecznego domagania się od spółki wypłaty na jej rzecz kwoty zysku będzie dzień podjęcia przez zgromadzenie wspólników uchwały w sprawie rozdysponowania zysku wynikającego z treści sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy. Dla komplementariusza zatem przychodem uzyskiwanym z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej będzie przyznana w wyniku podziału zysku spółki komandytowo-akcyjnej (otrzymana bądź postawiona do dyspozycji) określona wartość pieniężna. Skarżąca podkreśliła ponadto, że organ podatkowy nie odniósł się w sposób wyczerpujący do argumentacji prawnej przemawiającej na rzecz wykładni przepisów przedstawionej przez Spółkę, jak również nie poddał analizie i nie odniósł się do argumentacji prawnej zawartej w treści orzeczeń sądów administracyjnych, na które powołała się strona. Organ nie podjął nawet próby polemiki z argumentami zawartymi w przywołanych przez skarżącą orzeczeniach. Takie postawienie sprawy winno zostać uznane za rażące naruszenie zasady państwa prawa. W ocenie nauki prawa organ administracji publicznej dokonując poprzez swoje działania rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie winien w sposób wyczerpujący zaprezentować argumentację faktyczną oraz prawną, która legła u podstaw konkretnej decyzji, jak również przedstawić argumenty polemiczne wobec rozstrzygnięć sądów, na jakie powołał się podatnik w treści swojego pisma, jeżeli się z nimi nie zgadza. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się do kwestii sposobu opodatkowania przychodów komplementariusza spółki komandytowo akcyjnej z tytułu uczestnictwa w tej spółce. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że spółka komandytowo-akcyjna, będąc niewątpliwie spółką osobową, nie jest podatnikiem ani podatku dochodowego od osób fizycznych, ani podatku dochodowego od osób prawnych. Dochody powstające w związku z działalnością takiej spółki podlegają opodatkowaniu na poziomie wspólników tych spółek. W rozpatrywanej sprawie istotne jest to, że wspólnikiem (komplementariuszem) spółki komandytowo-akcyjnej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w związku z czym skutki podatkowe zdarzeń gospodarczych związanych z działalnością spółki komandytowo-akcyjnej u wspólnika będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością oceniać należy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), dalej u.p.d.p. Zarówno w orzecznictwie jak i literaturze sposób opodatkowania przychodów komplementariusza z tytułu udziału w spółce komandytowo-akcyjnej nie budzi większych wątpliwości, gdyż jego pozycja w spółce jest podobna do pozycji wspólników w innych spółkach osobowych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.d.p. przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. Wskazaną zasadę stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnieć i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (art. 5 ust. 2 u.p.d.p.). Należy zauważyć, że po przypisaniu do danego wspólnika przychodów, kosztów, ulg i odliczeń, obliczenie dochodu tego wspólnika odbywa się według ogólnych zasad opisanych w art. 7 u.p.d.p. Dochód ten powstaje w sposób obiektywny i nie wiąże się, jak to ma miejsce w spółkach kapitałowych, z uchwałą przyznającą właścicielom prawo do wypłaty zysku (dywidendy). Treść art. 5 ust. 1 u.p.d.p. przesądza zatem, że osoby prawne (podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych), będące wspólnikami spółek niebędących osobami prawnymi (a więc również spółek komandytowo-akcyjnych) winny przychody z udziału w tychże spółkach niemających osobowości prawnej łączyć ze swoimi przychodami z innych tytułów. Wskazane przepisy podatkowe w sposób jednoznaczny i zupełny regulują omawianą kwestię. Powoływane przez stronę skarżącą wyroki natomiast dotyczyły sposobu opodatkowania przychodu akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej. Kwestia ta była różnie oceniana w doktrynie, ale także orzecznictwie sądów administracyjnych. Problem ten wywołuje wątpliwości głównie ze względu na ukształtowaną na gruncie kodeksu spółek handlowych szczególną pozycję prawną akcjonariuszy spółki komandytowo akcyjnej w porównaniu do innych wspólników spółek osobowych oraz z drugiej strony jednolite dla wszystkich wspólników spółek osobowych zasady opodatkowania przyjęte w ustawach o podatkach dochodowych, tak od osób fizycznych, jak i prawnych. Należy jednakże zauważyć, że w orzecznictwie prezentowane są w omawianym zakresie także zupełnie odmienne od zaprezentowanego przez stronę skarżącą stanowiska, sprowadzające się do uznania, że przychód akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej jest opodatkowany na zasadach ogólnych, w postaci comiesięcznych zaliczek, bowiem ustawa podatkowa nie różnicuje pozycji akcjonariusza i komplementariusza (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 3/10, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 265/2009, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2008 r., III SA/Wa 2170/07, dostępne w internetowej bazie cbois.nsa.gov.pl). Ponieważ jednak w rozpatrywanej sprawie istota sporu nie dotyczy kwestii opodatkowania przychodu akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej, wskazane powyżej wątpliwości podnoszone w orzecznictwie nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia i nie wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie. W kwestii bowiem opodatkowania przychodu komplementariusza takich wątpliwości nie ma. Przepisy ustawy podatkowej w rozpatrywanym przypadku są jasne i jednoznaczne, a ponadto - interpretacja wydawana na podstawie art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej może dotyczyć wyłącznie przepisów prawa podatkowego. Przyjęcie stanowiska podatnika pozostawałoby w oczywistej sprzeczności ze wskazanymi przepisami podatkowymi. Wykładnia celowościowa, czy systemowa ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy językowe reguły interpretacji nie pozwalają na jednoznaczną ocenę przepisu w konkretnym stanie faktycznym. Tu - jak zaznaczono - z taką sytuacją nie mamy do czynienia. Zgodzić należy się z poglądem wyrażonym w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2170/08, że nie należy wywodzić z przepisów Kodeku spółek handlowych źródła powstania obowiązku podatkowego i zasad opodatkowania innych, niż zawarte w ustawach podatkowych. Ponadto, co najistotniejsze, powoływany przez stronę skarżącą art. 347 w związku z art. 126 § 1 pkt 2 k.s.h. nie może dotyczyć przychodu komplementariusza spółki komandytowo akcyjnej. Przepis ten mógłby ewentualnie dotyczyć przychodu akcjonariusza takiej spółki, co zresztą też jest w doktrynie i orzecznictwie dyskusyjne. Nie ma zatem wątpliwości, że komplementariusz spółki komandytowo-akcyjnej, jak wszyscy inni wspólnicy spółek osobowych, uzyskuje przychód z tej spółki, który łączy się z jego przychodem z innych źródeł, a następnie opodatkowuje go na zasadach ogólnych. Uregulowanie prawno-podatkowe zawarte w art. 5 u.p.d.p. pozostaje, w odniesieniu do spółki komandytowo-akcyjnej, w pełnej korelacji z art. 147 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), który stanowi, że komplementariusz i akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut stanowi inaczej. Tak więc, skoro zaproponowany przez wnioskodawczynię sposób opodatkowania jej dochodu z udziału w spółce komandytowo-akcyjnej nie ma podstawy prawnej, jej stanowisko zawarte we wniosku zostało słusznie ocenione jako nieprawidłowe. Z kolei stanowisko przedstawione przez organ w zaskarżonej interpretacji w pełni odpowiada powołanemu stanowi prawnemu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 14e § 1 w związku z art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej zauważyć należy, że skarżąca nie wskazała na żadne orzeczenie sądu odnoszące się do opodatkowania dochodu wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej będącego komplementariuszem. Stąd też zarzuty w tym zakresie należało uznać za bezzasadne. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.