II GZ 356/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Spółki z o.o. we W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 2219/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 2219/10 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. i § 2 ust. 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) dalej: rozporządzenia Rady Ministrów, skarżącą Spółkę E. Sp. z o.o. we W. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych, w kwocie 8.000 złotych. Zażaleniem pełnomocnik Spółki E. zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Przewodniczącemu Wydziału WSA w G. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarządzeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to: - § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust 1 pkt 1 – 10 oraz ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27 tj.) zwanej dalej ustawą o grach i zakładach, w zw. z art. 129 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 – 11 i ust. 3, ust. 4, ust. 5 oraz art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), zwanej dalej ustawą o grach hazardowych, poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie i uznanie, iż od skargi należny jest wpis w wysokości określonej w w/w rozporządzeniu, mimo że skarga nie dotyczyła koncesji, zezwoleń ani pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych; - § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 – 10 oraz ust. 2 b ustawy o grach i zakładach, w zw. z art. 129 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 – 11, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy o grach hazardowych poprzez niezastosowanie przepisu rozporządzenia i brak wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości w nim określonej, mimo iż skarga objęta jest zakresem normy wyrażonej w tym przepisie. W uzasadnieniu zażalenia jego autor podniósł, że w sprawie skarg dotyczących zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie powinno się stosować przepisów określających wysokość wpisu od skarg w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych, zastosowanie zaś powinien mieć § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów, ustalający wpis w kwocie 200 złotych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny w istocie ocenia, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie wpisu i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. prawidłowo zatem wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z kolei z treści § 3 art. 220 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie do treści art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzenia Rady Ministrów. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w K., która utrzymała w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2010 r., którą - po rozpatrzeniu wniosku Spółki E. Sp. z o.o. z dnia [...] października 2009 r. - odmówiono zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] czerwca 2008 r. wydanej w sprawie udzielenia stronie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w określonej liczbie punktów gier zlokalizowanych na terenie województwa śląskiego. Skoro sprawa nie dotyczy należności pieniężnych, to od przedmiotowej skargi winien być pobrany wpis stały. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Strona kwestionuje decyzję organu administracji odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej, a zatem to ten przepis powinien stanowić podstawę określenia wysokości wpisu stałego od skargi w niniejszej sprawie. Stanowisko takie NSA wyraził już w postanowieniu z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II GZ 235/10 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zawarte w § 2 ust. 2 omawianego rozporządzenia określenie "w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej" nie może być stosowane rozszerzająco, lecz należy je rozumieć ściśle, to jest w ten sposób, że chodzi tu o skargi na decyzje o udzieleniu koncesji, o wydaniu zezwolenia, czy pozwolenia na prowadzenie określonej działalności gospodarczej, o odmowie ich udzielenia lub wydania, o ograniczeniu lub odmowie ograniczenia ich zakresu z zastrzeżeniem § 2 ust. 5 co do uchylenia lub zmiany decyzji, albo o ich cofnięciu lub odmowie cofnięcia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 13/06, ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 130). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję dotyczącą odmowy zmiany decyzji ostatecznej, a zatem bez względu na przedmiot sprawy, wysokość wpisu sądowego od skargi winna być ustalona na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów. Nie można zgodzić się natomiast ze stanowiskiem żalącej Spółki, iż w zakresie wpisu od skargi powinien mieć zastosowanie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów określający wpis stały w sprawach innych niż wymienione w ust 1 – 5 na kwotę 200 złotych, albowiem niewątpliwie przedmiotem rozpatrywanej przez organ sprawy administracyjnej była odmowa zmiany decyzji ostatecznej wydanej Spółce E. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, tym samym w zakresie wpisu od skargi zastosowanie miał będzie cytowany powyżej § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. narusza prawo i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.