VII SA/Wa 1759/10
WyrokWSA w Warszawie2010-12-01
Skład orzekający: Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Mirosława Kowalska, Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli kwestie podniesione we wniosku o stwierdzenie nieważności były już przedmiotem oceny prawomocnego wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzję?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma obowiązek odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli prawomocny wyrok sądu administracyjnego oddalający skargę na tę decyzję dotyczył kwestii podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności. W takim przypadku wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczy bowiem zakresu objętego powagą rzeczy osądzonej. Organ powinien wydać decyzję o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 k.p.a.Stan faktyczny
Skarżący J. i J. B. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części dotyczącej zamurowania otworu drzwiowego i w tym zakresie umorzyła postępowanie, a w pozostałej części utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, powołując się na prawomocne wyroki sądów administracyjnych oddalające skargę na decyzję z dnia 5 maja 2008 r. oraz uchwałę NSA. Skarżący zarzucili rażące naruszenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, które ich zdaniem zostało pominięte przez sądy. WSA w Warszawie oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. B. i J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2010r., na podstawie art. 157 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J. i J. B., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r, uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2008r. w części dotyczącej zamurowania otworu drzwiowego i w tym zakresie umarzającej postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ wskazał, że wyrokiem z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 466/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Jarosława i Jerzego Bartnickich na decyzję z dnia 5 maja 2008 r. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 267/09 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt. I OSP 6/09 organ stwierdził, iż po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności kontrolowanej przez sąd decyzji. W takim przypadku należy więc odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, natomiast wszczęte umorzyć.
Decyzją z dnia [...] lipca 2010r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku J. i J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ powtórzył argumentację przedstawioną w rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym.
Skargę na powyższą decyzję złożyli J. i J. B. i wnosząc o jej uchylenie w całości podnieśli, że budynek przy ul. [...] posiada rażące odstępstwa od Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego m. [...]. Wskazali, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 21 października 2008 r. IISA/Lu/466/08 fakty te całkowicie pominął, gdyż w uzasadnieniu
wyroku znajdują się zapisy mijające się ze stanem faktycznym.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Kluczowy dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest fakt, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. objęta wnioskiem skarżących o stwierdzenie nieważności, była już przedmiotem kontroli sądów administracyjnych. Podkreślić bowiem trzeba, że wyrokiem z dnia 21 października 2008r., sygn. akt II SA/Lu 466/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. i J. B. na ww. decyzję, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 267/09 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
W przedstawionych okolicznościach organ słusznie powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt. I OSP 6/09 zgodnie z którą żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ ustali wystąpienie - z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym.
W uzasadnieniu przytoczonej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, powołując się, między innymi, na treść art. 153, 170 i 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271), że analiza treści uzasadnienia wyroku pozwala na sprecyzowanie zakresu przedmiotowego dokonanych ocen, to jest ustalenie jakie kwestie brał pod uwagę sąd uwzględniając lub oddalając skargę. W sytuacji oddalenia skargi niezbędne jest więc zbadanie, czy było ono skutkiem rozważenia przez sąd administracyjny okoliczności podnoszonych we wniosku o stwierdzenie nieważności. W każdym przypadku ustaleń twierdzących, wydany wyrok zamknie możliwość uruchomienia postępowania nieważnościowego, bowiem wniesione żądanie dotyczyłoby zakresu objętego powagą
rzeczy osądzonej, a zatem kwestii co do której wypowiedział się już sąd oceniając ją jako zgodną z prawem.
W związku z powyższym jedynie w przypadku wskazania we wniosku o stwierdzenie nieważności kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu na okoliczności, które nie były przedmiotem oceny sądu prawomocny wyrok oddalający skargę nie będzie stanowił przeszkody do merytorycznego rozpoznania żądania.
W świetle przedstawionej argumentacji należy mieć na uwadze, że wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2010r. J. i J. B. domagali się stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008r. zatwierdzającej, w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, projekt budowlany zamienny rozbudowy przedmiotowego budynku, którą [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2008r., uchylił w części dotyczącej zamurowania otworu drzwiowego i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymał w mocy.
We wniosku tym skarżący ponownie podnieśli, że ww. decyzję wydano z rażącym naruszeniem zapisów zawartych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego m. [...], to jest z § 27 i § 76 w zakresie ilości kondygnacji planowanej rozbudowy i wysokości budynków na trenach oznaczonych symbolem M 4 oraz powierzchni zabudowy działek, która nie powinna przekraczać 35 %.
Natomiast jak wynika z treści uzasadnienia wyroku z dnia 21 października 2008r., w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 466/08 oddalającego skargę skarżących na decyzję z dnia 5 maja 2008r., przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie była zarówno kwestia wysokości przedmiotowego budynku i ilości kondygnacji, jak i powierzchni zabudowy działki w odniesieniu do zapisów ww. Planu. Sąd ocenił je jako odpowiadające prawu.
Stanowisko to podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 267/09 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku stwierdzając, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena, iż zatwierdzony decyzją organu I instancji projekt budowlany zamienny jest zgodny z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego miasta [...] część I, uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. jest prawidłowa.
Z podanych wyżej przyczyn nie mogły być uwzględnione zarzuty skargi, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przedstawione wyżej kwestie całkowicie pominął w toku postępowania sądowego.
Na koniec wskazać trzeba, że wprawdzie w postępowaniu administracyjnym
organ nie dokonał porównania żądania skarżących z treścią powołanego wyżej wyroku, powołując się jedynie na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt. I OSP 6/09, tym niemniej okoliczność ta pozostaje bez istotnego wpływu na rozstrzygnięcie wobec przedstawionej argumentacji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271), skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło