II SA/Gd 539/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 5 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nabycia nieruchomości na rzecz gminy na cel publiczny postanawia odrzucić skargę. Wojewoda na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 5 maja 2010 r. nr [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia 30 sierpnia 2007 r. w sprawie nabycia na cel publiczny na rzecz Gminy nieruchomości położonych w obrębie geodezyjnym D., zmienionej uchwałą Nr [...] Rady Gminy z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie nabycia na cel publiczny na rzec Gminy nieruchomości położonych w obrębie geodezyjnym D. w części dotyczącej nabycia na cel publiczny działki nr 365/34 obszaru 694 m2 położonej w D.. Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody zostało doręczone Radzie Gminy oraz Wójtowi Gminy w dniu 10 maja 2010 r. (vide: odpis zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy). W dniu 9 czerwca 2010 r. pełnomocnik Rady Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisane rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 5 maja 2010 r. (vide: koperta - k. 8). Do skargi nie została załączona uchwała Rady Gminy o wniesieniu skargi. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2010 r. pełnomocnik Gminy został wezwany do nadesłania, w terminie 7 dni, odpisu uchwały Rady Gminy wydanej w przedmiocie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 5 maja 2010 r., Nr [...]. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 19 lipca 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 17). Pismem z dnia 22 lipca 2010 r. pełnomocnik Gminy wniósł o przedłużenie terminu do wykonania zobowiązania do dnia 12 sierpnia 2010 r., wskazując, iż w tym terminie przewidziana jest najbliższa sesja Rady Gminy, podczas której zostanie podjęta uchwała w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Kolejnym pismem z dnia 12 sierpnia 2010 r. pełnomocnik wniósł o dalsze przedłużenie terminu do wykonania zobowiązania, do dnia 16 września 2010 r., z uwagi na fakt, iż sesja Rady Gminy przewidziana na 12 sierpnia 2010 r. nie odbyła się. Wobec dalszego nie wywiązywania się z nałożonego zobowiązania, zarządzeniem z dnia 21 września 2010 r., ponownie wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania odpisu uchwały Rady Gminy wydanej w przedmiocie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 5 maja 2010 r. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 września 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k . 24). Uchwała Rady Gminy z dnia 21 września 2010 r. Nr LIV/516/2010 w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 5 maja 2010 r. Nr [...] została nadesłana do Sądu w dniu 30 września 2010 r. (vide: koperta k. 27) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Materialnoprawną podstawę wniesienia przez Radę Gminy skargi w niniejszej sprawie stanowił art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Przepis art. 98 ust. 3 ustawy stanowi, iż, do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone, a podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Art. 98 ust. 3 ustawy stanowi, iż podstawą do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze jest uchwała organu, który podjął uchwałę, której dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Posługując się sformułowaniem, iż "podstawą do wniesienia skargi jest uchwała" właściwego organu, ustawodawca wprowadził warunek, zgodnie z którym powzięcie uchwały jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi. Skoro wniesienie skargi jest możliwe jedynie w przypadku podjęcia przez organ stosownej uchwały, przyjąć należy, iż uchwała ta winna zostać podjęta w terminie do wniesienia skargi. Zatem ewentualne wniesienie skargi przez gminę na rozstrzygnięcie organu nadzoru może być uzupełnione przez późniejsze podjęcie uchwały przez organ gminy w tym przedmiocie, tylko w przypadku, gdy nastąpiło to w 30 – dniowym terminie do wniesienia skargi, a uchwała została przesłana sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 1999 r., II SA/Wr 1499/98, OSS 1999, nr 4, poz. 116, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2005 r. VI SA/Wa 253/2005 Lex Polonica Nr 1884031) W judykaturze wyrażono również odmienne stanowisko w tym przedmiocie, zgodnie z którym zapis art. 98 ust. 3 ustawy nie ustanawia terminu do podjęcia uchwały lub zarządzenia, nie wyklucza on zatem podjęcia stosownej uchwały po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, a to z kolei skutkuje stwierdzeniem, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosowanego zarządzenia, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 9 kwietnia 1992 r., sygn. akt III ARN 13/92, Lex nr 10908, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 290/05 OSP 2007, nr 1, poz. 6). W ocenie Sądu, brak określenia w treści art. 98 ust. 3 ustawy terminu podjęcia uchwały nie uzasadnia uznania, iż uchwała ta może być podjęta w jakimkolwiek czasie. Skoro stanowi ona warunek wniesienia skargi, jej podjęcie winno poprzedzać wniesienie skargi. Termin na wniesienie skargi wynosi 30 dni od daty jej doręczenia, zatem uchwała winna być podjęta w tym samym terminie. Jeżeli skarga została wniesiona wcześniej niż przed upływem 30 dni, brak uchwały może zostać uzupełniony przez jej podjęcie w terminie do 30 dni, co wynika z faktu, iż skarżący mógłby wnieść skargę w tym terminie. Natomiast jeżeli skarżący nie dołączy do skargi uchwały, jej późniejsze dołączenie sanuje ten brak jedynie w przypadku, gdy była ona podjęta w terminie do wniesienia skargi. Pogląd taki wyrażono w doktrynie prawa cywilnego. (vide: "Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz" pod red. P.Chmielnickiego, Lexis Nexis Warszawa 2010, W. Chróścielewski artykuł "Sądowa kontrola rozstrzygnięć nadzorczych samorządu terytorialnego" - Samorząd Terytorialny 1994/10/49 - t. 3, T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Warszawa 1999 r. str. 99) Skarżący nie zachował terminu do podjęcia uchwały stanowiącej podstawę wniesienia skargi. Wynikający z art. 98 ust. 1 ustawy 30 - dniowy termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 5 maja 2010 r. Nr [...] oraz do podjęcia uchwały w przedmiocie wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał dla Rady Gminy [...] w dniu 9 czerwca 2010 r. Rada Gminy w ostatnim dniu tego terminu, w dniu 9 czerwca 2010 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, nadając ją w urzędzie pocztowym. W sprawie brak było zatem możliwości wezwania skarżącego do uzupełnienia braku, przez podjęcie uchwały o wniesieniu skargi w terminie 30 dni przewidzianym na zaskarżenie rozstrzygnięcia nadzorczego. Uchwała Rady Gminy w przedmiocie wniesienia skargi została podjęta dopiero w dniu 21 września 2010 r., a więc po upływie terminu. Należy zatem uznać, że wniesiona przez Gminę skarga jest niedopuszczalna, bowiem w sprawie nie spełniono warunku wniesienia skargi, jakim było podjecie uchwały w tym przedmiocie przez Radę Gminy zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy Skarga podlega w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako niedopuszczalna.