II SA/Rz 780/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] Prezydent Miasta [...], na wniosek P. S.A. z/s w R. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji p.n. "Rozbudowa istniejącego budynku produkcyjno-magazynowego wraz z przebudową istniejącej infrastruktury technicznej, zbiornik sprężonego powietrza i urządzenie chłodzące" na działkach nr 60/7, 60/6, 61/4, 60/1, 61/3, 61/2, 61/6, 60/9, 60/3 obr. [...] i nr 1778/1, 1837/2 obr. [...] położonych w R. przy ul. P. W postępowaniu administracyjnym organ uznał za stronę "A." Sp. z o. o i doręczył mu ww. decyzję W ustawowym terminie "A." Sp. z o.o. złożył od tej decyzji odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie w części dotyczącej działki nr 1778/1 obr. [...] i odmowę ustalenia warunków zabudowy dla ww. działki, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Odwołujący wskazał, iż działka nr 1778/1 obr. [...] w R. przy ul. P. stanowi obszar kolejowy w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 28.03.2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 ze zm.). Zabudowana jest na całej długości torem kolejowym (czynnie używanym przez 24 godz.) wchodzącym w skład bocznicy kolejowej, która podlega nadzorowi Urzędu Transportu Kolejowego, a zarządzającym jest "A." Sp. z o.o.. Znajdują się na niej urządzenia kolejowe przeznaczone do eksploatacji bocznicy kolejowej i do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kolejowego (m.in. zwrotnice, rozjazdy, znaki kolejowe). Torem tym przejeżdżają składy towarowe transportujące surowce do "A." Sp. z o.o. i "R." S.A. Jest to jedyna droga kolejowa łącząca ww. zakład metalurgiczny ze stacją kolejową R. Odwołująca spółka zarzuciła, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy nie zawiera warunków dotyczących ograniczeń w zabudowie terenu sąsiadującego z terenem kolejowym, o których mowa w art. 53 ustawy o transporcie kolejowym oraz w § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. Nr 153, poz. 955). Zatem zaskarżona decyzja narusza ww. przepisy, jak również przepisy art. 4 ust. 2 i art. 54 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Według odwołującej spółki zarówno w decyzji, jak i w analizie urbanistycznej odstąpiono od określenia linii zabudowy dla wnioskowanej inwestycji (od strony terenu kolejowego na działce nr 1778/1) i nie wyjaśniono przyczyn tego odstąpienia, co stanowi naruszenie art. 77 i art. 107 k.p.a. oraz § 1 i § 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588). W świetle wyżej powołanych przepisów, spełnienie wymagań tam zawartych, czyni przedmiotową inwestycję niewykonalną na działce nr 1778/1, mając na uwadze odległości obiektów budowlanych od toru kolejowego oraz obowiązek utworzenia pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowej. Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], działając na postawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., umorzyło postępowanie odwoławcze. Kolegium podniosło, iż zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji organu I instancji może złożyć jedynie strona postępowania. Stroną zaś w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest każdy czyjego interesu prawnego lub faktycznego dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Legitymowany do złożenia odwołania jest podmiot, któremu przepisy prawa przyznają interes prawny, a interes ten musi być konkretny, indywidualny i wynikający wprost z normy prawa materialnego. Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27.02.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem stronami postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy są inwestor, właściciel, współwłaściciel, użytkownik wieczysty, współużytkownik wieczysty nieruchomości na której inwestycja ma być realizowana, ponadto podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości tj. właściciele lub użytkownicy wieczyści sąsiednich działek. W ocenie Kolegium "A." Sp. z o.o. nie jest stroną postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie o ustalenie warunków zabudowy, bowiem z wypisów z rejestru gruntów wynika, iż spółka ta nie ma tytułu prawnego do żadnej z działek, na których realizowana ma być inwestycja, jak również nie jest właścicielem, bądź użytkownikiem wieczystym żadnej z sąsiednich działek (w rozumieniu przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Organ odwoławczy wskazał, iż Prezydent Miasta [...] prowadząc postępowanie niezasadnie uznał "A." Sp. z o.o. za stronę postępowania, o czym powiadomił ją pismem z dnia 8.09.2008 r. Wskazywane przez spółkę samoistne posiadanie toru kolejowego (bocznicy kolejowej) zlokalizowanej na działkach nr 1778/1 i 1837/2 obr. [...], nie jest źródłem interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 k.p.a. w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odwołująca spółka posiada jedynie interes faktyczny, a nie jest on wystarczający do przyznania przymiotu strony. Dodatkowo Kolegium wskazało, iż w toku prowadzonego postępowania w trybie odwoławczym ustalono, iż wniosek "A." Sp. z o.o. o zasiedzenie działki nr 1778/1 położonej w R., objętej KW nr [...], został oddalony postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny w R. z dnia 21.05.2009 r., sygn. [...], zaś Sąd Okręgowy Wydział I Cywilny w R. postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. [...] oddalił złożoną przez ww. spółkę apelację od powyższego postanowienia. Oznacza to, iż "A." Sp. z o.o. nie legitymuje się tytułem prawnym do działki nr 1778/1, to zaś skutkuje koniecznością umorzenia postępowania odwoławczego w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Skargę na tę decyzję złożył "A." Sp. z o.o.– zastępowany przez pełnomocnika radcę prawnego T. P., wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie prawa, w szczególności: - art. 28 k.p.a. i art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 17 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 3 i art. 53 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym, poprzez błędne ustalenie, iż skarżący nie posiada interesu prawnego, a tym samym przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, podczas gdy skarżąca spółka jest użytkownikiem czynnej bocznicy kolejowej zlokalizowanej na działce nr 1778/1, posiadającym świadectwo bezpieczeństwa bocznicy wydane przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, które uprawnia do jej eksploatacji i nakłada obowiązki wynikające z prawa materialnego tj. art. 17 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym. Przedmiotowa inwestycja uniemożliwi skarżącej spółce spełnienie ww. warunków i obowiązków oraz uniemożliwi bezpieczną eksploatację bocznicy i spowoduje zagrożenie dla ruchy kolejowego; - art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie czy obowiązki strony skarżącej, jako użytkownika bocznicy kolejowej, wynikające z ustawy o transporcie kolejowym uzasadniają interes prawny w udziale ww. podmiotu w prowadzonym postępowaniu oraz czy skarżący jako właściciel nieruchomości sąsiednich w "szerszym znaczeniu" ma interes prawny w udziale w ww. postępowaniu; - art. 8, art. 10 i art. 127 § 1 k.p.a. oraz art. 78 Konstytucji, poprzez naruszenie prawa do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].02.2010 r. i umorzenie postępowania, w sytuacji gdy strona skarżąca posiada interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 17 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 3 i art. 53 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym. Skarżący wskazał ponadto, powołując się na dołączone dokumenty, że jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiednich w stosunku do działki nr 1778/1 objętej decyzją o ustaleniu warunków zabudowy. Na działkach tych położony jest ten sam tor kolejowy, który przebiega przez działkę 1778/1, a jako budowla liniowa jest on geodezyjnie i funkcjonalnie powiązany ze wszystkimi działkami, na których został zbudowany. Tymczasem organ nie analizował interesu prawnego pod kątem wykonywania przez skarżącą spółkę uprawnień właścicielskich do działek sąsiednich, w stosunku do działki nr 1778/1, lecz ograniczył się do zbadania czy skarżący jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działek bezpośrednio graniczących z działkami objętymi wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a skutkuje to naruszeniem art. 7 i art. 77 k.p.a. (niepełne rozpatrzenie materiału dowodowego). Skarżąca spółka wskazała, że ustalenie warunków zabudowy dla działki 1778/1 w sposób sprzeczny z art. 53 ustawy o transporcie kolejowym uniemożliwi jej korzystanie z bocznicy kolejowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wniosło o jej oddalenie z przyczyn które legły u podstaw zaskarżonej decyzji, dodatkowo podając, że zarzuty dotyczące uniemożliwienia skarżącemu bezpiecznego eksploatowania bocznicy kolejowej, na tym etapie postępowania inwestycyjnego, są przedwczesne. Kolegium podniosło, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Stanowi jedynie informację o możliwym sposobie zagospodarowania wskazanego we wniosku terenu. Ochrona interesów osób trzecich, na tym etapie następuje jedynie w granicach określonych przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bardziej konkretny kształt przybiera na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. W rozpatrywanej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem "A." sp. z o.o. od decyzji Prezydenta Miasta [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji p.n. "Rozbudowa istniejącego budynku produkcyjno-magazynowego wraz z przebudową istniejącej infrastruktury technicznej, zbiornik sprężonego powietrza i urządzenie chłodzące" na działkach nr 60/7, 60/6, 61/4, 60/1, 61/3, 61/2, 61/6, 60/9, 60/3 obr. [...] i nr 1778/1, 1837/2 obr. [...] położonych w R. przy ul. P. Organ II instancji uznał, że "A." sp. z o.o. nie ma przymiotu strony w prowadzonym z wniosku P. S.A. z/s w R. postępowaniu, pomimo dopuszczenia tejże spółki do udziału w postępowaniu przez organ I instancji. "A." sp. z o.o. stanowisko to kwestionuje, wywodząc swój interes prawnym w toczącym się postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy z przepisów ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 16, poz. 94, ze zm.) oraz z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. Nr 153, poz. 955). Skarżąca spółka podnosi, iż jest użytkownikiem bocznicy kolejowej zlokalizowanej na działce nr 1778/1 i innych działkach i posiada prawa i obowiązki związane z eksploatacją bocznicy, wynikające z prawa materialnego, tj. z przepisów cyt. ustawy o transporcie kolejowym. Jest też użytkownikiem wieczystym działek o nr 67/11, 69, 71, 74/1, 74/2, 75, 67/7, 76/2, 77/1, 77/3, 78/2, 78/1, 67/9 i 67/10, leżących, jak podaje, w "bliskim sąsiedztwie" działki nr 1778/1, której dotyczy postępowanie. Na wymienionych działkach położony jest ten sam tor kolejowy, który przebiega przez działkę nr 1778. Tor jest budowlą liniową, geodezyjnie i funkcjonalnie powiązaną ze wszystkimi działkami, na których został zbudowany, w związku z czym działania prawne odnoszące się do jednego odcinka toru wywierają również skutek w odniesieniu do innych jego odcinków, w ten sposób, że wpływają na korzystanie z nieruchomości sąsiednich. Te wywody strony skarżącej prowadzą w jej ocenie do konkluzji, że organ odwoławczy, odmawiając jej przyznania przymiotu strony, nie analizował jej interesu prawnego pod kątem wykonywania uprawnień właścicielskich do działek sąsiednich w stosunku do działki nr 1778/1, w szerokim tego słowa znaczeniu. Przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) nie zawierają szczegółowych uregulowań dotyczących określenia stron w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. W tym zakresie zastosowanie znajduje więc przepis ogólny art. 28 k.p.a., stanowiący, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Tego rodzaju unormowanie nie pozwala na uniwersalne założenie, że przymiot strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy przyznany będzie zawsze określonym podmiotom. W każdym przypadku stroną będzie wnioskodawca (inwestor), jak również podmioty legitymujące się tytułem prawnym do nieruchomości, dla których mają być ustalone warunki zabudowy. Natomiast interes prawny innych podmiotów podlegać będzie badaniu w każdym indywidualnym przypadku. Zwykle przymiot strony posiadają właściciele lub wieczyści użytkownicy działek bezpośrednio sąsiadujących z terem inwestycji, choć nie jest to regułą. Może się również zdarzyć, że za stronę postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostanie również uznany właściciel położonej dalej, a nie tylko sąsiedniej nieruchomości, jeżeli wykaże, że planowana inwestycja narusza jego interes prawny, co wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 11.07.2008 r., II SA/Po 618/07, na który to wyrok powołuje się "A." sp. z o.o. w skardze. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Bezspornym jest, że "A." sp. z o.o. nie jest właścicielem ani wieczystym użytkownikiem działki nr 1778/1, stanowiącej teren inwestycji objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Działka ta pozostaje we współwłasności osób fizycznych. Nie ulega także wątpliwości, że skarżąca spółka nie jest również właścicielem ani wieczystym użytkownikiem żadnej z działek bezpośrednio sąsiadujących z terenem objętym przedmiotową inwestycją. Z akt sprawy wynika jedynie, że skarżąca jest stroną umowy cywilnoprawnej zawartej z PKP [...] S.A., określającej warunki eksploatacji bocznicy kolejowej. Sąd podziela pogląd organu, że z umowy tej nie da wywieść się interesu prawnego "A." sp. z o.o. w toczącym się postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy m. in. dla działki 1778/1. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że posiadanie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym oznacza de facto ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (wyrok NSA z dnia 14 marca 2002 r., II SA 2503/01, System Orzecznictwa LEX Nr 81964). Interes prawny musi wynikać bezpośrednio z konkretnej normy prawnej, a przy tym mieć realny charakter (wyrok NSA z dnia 18 września 2003 r., II SA 2637/02, LEX Nr 80699). W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka upatruje swojego interesu prawnego w art. 17 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 3 i art. 53 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym. Dwa pierwsze z wymienionych przepisów zawarte zostały w rozdziale 4 tej ustawy - "Bezpieczeństwo transportu kolejowego". Art. 17 ust. 1 stanowi, iż zarządcy i przewoźnicy kolejowi oraz użytkownicy bocznic kolejowych są zobowiązani spełniać warunki techniczne i organizacyjne zapewniające bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego, bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych oraz ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska. Art. 18 ust. 1 pkt 3 wskazuje zaś, że dokumentem uprawniającym zarządców do zarządzania infrastrukturą kolejową, przewoźników do wykonywania przewozów i użytkowników bocznic kolejowych do eksploatacji tych bocznic jest świadectwo bezpieczeństwa. Art. 53 powoływanej ustawy dotyczy natomiast usytuowania budowli i w stosunku do linii kolejowych . W ust. 1 stanowi on, że usytuowanie budowli, budynków, drzew i krzewów oraz wykonywanie robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowych, bocznic kolejowych i przejazdów kolejowych może mieć miejsce w odległości niezakłócającej ich eksploatacji, działania urządzeń związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego, a także niepowodującej zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego. W ocenie Sądu żaden ze wskazanych przepisów nie kreuje interesu prawnego "A." sp. z o.o. w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Decyzja ustalająca te warunki wydawana jest w przypadku braku planu miejscowego. Ma zatem charakter aktu planistycznego w tym znaczeniu, że umożliwia w przyszłości możliwość zabudowy terenu dla przedsięwzięcia objętego wnioskiem. Nie rodzi ona praw do terenu ani nie upoważnia do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych, jak trafnie podkreśla organ. Nie określa również usytuowania czy parametrów obiektu budowlanego. Zestawiając te uwagi z powołanymi w skardze przepisami prawa materialnego stwierdzić wypadnie, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie utrudnia eksploatacji bocznicy kolejowej i nie dopuszcza nieuprawnionych osób do jej eksploatacji. Wynikające natomiast z art. 53 ust. 1, czy wymienionego wcześniej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 7.08.2008 r., wymogi dotyczące usytuowania planowanej inwestycji względem linii czy bocznicy kolejowej będą mogły być wzięte pod uwagę w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Kwestia usytuowania obiektu budowlanego należy bowiem do przedmiotu regulacji Prawa budowlanego i jest rozstrzygana na etapie wydawania pozwolenia na budowę (por. m. in. uchwałę NSA z dnia 25.11.1996 r., OPK 22/96, wyrok WSA w Warszawie z dnia 31.05.2005 r., IV SA/Wa 905/04, LEX Nr 168058)., Uznając w tej sytuacji, że brak jest przepisów, z których wynikałby interes prawny skarżącej spółki w prowadzonym postępowaniu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przyjęło, że nie przysługuje jej przymiot strony i w związku z tym umorzyło postępowanie odwoławcze w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Fakt doręczenia "A." sp. z o.o. decyzji przez organ I instancji nie miał przy tym znaczenia, bowiem fakt ten nie kreuje samoistnie interesu prawnego adresata decyzji. Z wszystkich tych przyczyn, wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja spełnia kryterium zgodności z prawem i brak jest podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę