I SA/Sz 685/10

WyrokWSA w Szczecinie2010-12-09

Skład orzekający: Zygmunt Chorzępa, Alicja Polańska, Anna Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd należy zaklasyfikować jako samochód osobowy podlegający podatkowi akcyzowemu, mimo że w dowodzie rejestracyjnym jest sklasyfikowany jako samochód ciężarowy?
Ratio decidendi
Klasyfikacja pojazdu do celów podatku akcyzowego powinna być dokonana na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz Scalonej Nomenklatury CN, a nie na podstawie dowodu rejestracyjnego czy klasyfikacji innych organów administracji. Pojazd, który zasadniczo służy do przewozu osób i jest zaklasyfikowany w pozycji CN 8703, podlega podatkowi akcyzowemu jako samochód osobowy, niezależnie od klasyfikacji w innych aktach administracyjnych.
Stan faktyczny
D.S. nabył wewnątrzwspólnotowo samochód, który początkowo zadeklarował jako osobowy i zapłacił podatek akcyzowy. Później twierdził, że pojazd jest ciężarowy, co uzasadniał błędem w tłumaczeniu włoskiego dowodu rejestracyjnego. Organ podatkowy zaklasyfikował pojazd jako osobowy i odmówił zwrotu nadpłaty podatku. Skarżący kwestionował tę decyzję, powołując się na klasyfikację pojazdu jako ciężarowego w dowodzie rejestracyjnym i decyzjach włoskich organów.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i stwierdzenie nadpłaty w tym podatku oddala skargę W dniu 7 sierpnia 2008 roku D. S. złożył Naczelnikowi Urzędu Celnego w Sz. deklarację uproszczoną AKC-U, dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]([...]) typ W 220, roku produkcji 2001, pojemności silnika wysokoprężnego 3222 cm 3, przemieszczonego z terytorium Holandii na terytorium kraju w dniu 6 sierpnia 2008 roku. W złożonej deklaracji skarżący jako podstawę opodatkowania w podatku akcyzowym zadeklarował kwotę [...] zł, natomiast zobowiązanie podatkowe w tym podatku w wysokości [...] zł. Wraz z deklaracją skarżący złożył wniosek o wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym. W toku przeprowadzonych czynności sprawdzających ustalono, iż D. S. wykazał podstawę opodatkowania w wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej takiego samochodu osobowego wobec czego organ celny pierwszej instancji wezwał skarżącego do zmiany wysokości podstawy opodatkowania do kwoty [...] zł poprzez złożenie korekty deklaracji lub do wskazania przyczyn uzasadniających podanie zaniżonej wysokości podstawy opodatkowania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący złożył w dniu 8 sierpnia 2008 roku korektę deklaracji uproszczonej, wskazując podstawę opodatkowania w wysokości [...] zł oraz podatek akcyzowy w kwocie [...] zł, który wpłacił do kasy Urzędu. Pismem z dnia 18 sierpnia 2008 roku, skarżący złożył w Urzędzie Celnym w Sz., wniosek o zwrot zapłaconej akcyzy w wysokości [...] zł, uzasadniając złożenie deklaracji uproszczonej - pomyłką w tłumaczeniu włoskiego dowodu rejestracyjnego. Według skarżącego, samochód przez niego nabyty to samochód ciężarowy i jako taki był on zarejestrowany we Włoszech. Nadto, D. S. złożył korektę deklaracji uproszczonej, w której określił nabyty pojazd jako samochód ciężarowy klasyfikowany do kodu CN 8704 oraz wskazał zerową stawkę podatku a podatek akcyzowy w kwocie [...] zł. W takim stanie faktycznym, Naczelnik Urzędu Celnego w Sz. decyzją nr [...] z dnia [...] roku, określił D. S. należne zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] nr nadwozia [...], rok produkcji 2001, pojemności silnika 3222 cm3 oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 27 października 2008 roku. Termin 14-dniowy do wniesienia odwołania upłynął w dniu 10 listopada 2008 roku. Pismem z dnia 17 listopada 2008 roku, skarżący złożył w Urzędzie Celnym w Sz. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. W jego uzasadnieniu D. S. wskazał, iż otrzymana decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. była wadliwa, gdyż nie zawierała pouczenia co do odwołania, w związku z tym uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie nastąpiło z jego winy. Do wniosku skarżący załączył kserokopię decyzji organu pierwszej instancji która wg niego, została doręczona w niepełnej formie, tj. pozbawionej treść pouczenia. W trakcie toczącego się przed organem II instancji postępowania, w dniu 23 lutego 2009 roku do Dyrektora Izby Celnej w Sz. wpłynęło ponaglenie skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie, które na podstawie art. 141 §1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wraz z stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej w Sz. zostało przesłane do Ministra Finansów. Minister Finansów w dniu 20 kwietnia 2009 roku wydał w tej sprawie postanowienie, w którym uznał ponaglenie D. S. za zasadne w części dotyczącej niezałatwienia w terminie sprawy przez Dyrektora Izby Celnej w Sz. i uznał ponaglenie za bezprzedmiotowe oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wyznaczenia Dyrektorowi Izby Celnej w Sz. ostatecznego terminu na załatwienie sprawy, z uwagi na wydanie przez niego w dniu [...] roku rozstrzygnięcia. Dyrektor Izby Celnej w Sz. postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z dnia [...] roku wobec czego, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W dniu 21 października 2009 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem (sygn. akt I SA/Sz 344/09) uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Sz. stwierdzając, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania . Dyrektor Izby Celnej w Sz., postanowieniem z dnia [...] roku, przywrócił termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z dnia [...] r. W odwołaniu skarżący zarzucił decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Sz.: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 2 pkt 3 i pkt 11, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust 1 i ust. 3 , art. 80 ust.1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 82 ust.3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym oraz § 2 ust.1 pkt 1, § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, w przypadku gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż samochód marki [...], winien zostać sklasyfikowany przez organ podatkowy jako samochód ciężarowy, co zdaniem skarżącego, uzasadnia żądanie zwrotu niesłusznie pobranego podatku akcyzowego oraz 2) naruszenie przepisów postępowania : a) tj. art.121 §1, art.122, art.180 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, poprzez sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, b) tj. art. 210 §1 pkt 7 oraz pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, poprzez brak obligatoryjnego pouczenia strony o przysługującym trybie odwoławczym oraz braku podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji w całości, orzeczenie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie [...] zł i dokonanie jej zwrotu. W uzasadnieniu odwołania D. S. wskazał, że przedmiotowy samochód został zarejestrowany w dniu 13 sierpnia 2008r. w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w Sz. jako pojazd ciężarowy i według skarżącego, decyzja ta wiąże wszystkie strony i innych uczestników obrotu prawnego. Ponadto, za uznaniem samochodu za pojazd ciężarowy przemawia decyzja organów administracji państwa włoskiego, które w taki sposób dokonało jego klasyfikacji. W toku prowadzonego postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Celnej w Sz. zwrócił się do Referatu Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Sz. i uzyskał informację o dokonanej rejestracji przedmiotowego pojazdu jako pojazdu ciężarowego. Nadto, w związku z wątpliwościami w sprawie opisów dotyczących przedmiotowego pojazdu (tj. osobowy czy ciężarowy) zawartych w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu stanowiącym załącznik do zaświadczenia oprzeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 6 sierpnia 2008r., organ odwoławczy zwrócił się do diagnosty który wystawił zaświadczenie o wyjaśnienie tych wątpliwości. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 6 maja 2010r. M. S. (uprawniony diagnosta), poinformował, że w dniu 6 sierpnia 2008 roku, wykonał przegląd techniczny przedmiotowego pojazdu i stwierdził, że jest to samochód [...] podrodzaju SEDAN tj. posiadający 4 drzwi. Przeglądu dokonał z natury bez posiadania tłumaczenia włoskiego dowodu rejestracyjnego. Dlatego też w pierwotnej wersji wystawione przez niego zaświadczenie wskazywało, iż przedmiotem tych oględzin był samochód osobowy. Następnie diagnosta wyjaśnił, że po rozmowie telefonicznej z Wydziałem Komunikacji, który dysponował tłumaczeniem z języka włoskiego na język polski dokumentu rejestracji pojazdu na terytorium Włoch, dokonał zmiany zapisu w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu, stanowiącym załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym poprzez wskazanie w poz. 9 rodzaj pojazdu - ciężarowy. Dyrektor Izby Celnej w Sz., decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z dnia [...] roku w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, określając D. S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie [...] zł i stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył treść art.80 ust.1 i 2,art.82 ust.3, art.82 a ust.4 ustawy o podatku akcyzowym wskazując, iż w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest klasyfikacja przedmiotowego samochodu do właściwej pozycji Nomenklatury Scalonej CN 8703 czyli do kategorii samochodów osobowych, czy też jak chciałby tego skarżący do kategorii samochodów ciężarowych, nie mieszczącej się w klasyfikacji kodu CN 8703. Organ podatkowy wskazując na treść art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym wskazał, iż klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta. Są to Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Organ odwoławczy wskazał dalej, iż zgodnie z notami wyjaśniającymi pozycja 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Pojazdy tej pozycji mogą być wyposażone w silnik dowolnego typu (tłokowy wewnętrznego spalania, elektryczny, turbinę gazową itp.). Nadto, obejmuje ona również lekkie pojazdy trzykołowe o prostej budowie, pojazdy typu kołowego albo gąsienicowego, samochody (np. limuzyny, taksówki, samochody sportowe i wyścigowe), specjalistyczne pojazdy transportowe, samochody mieszkalne, pojazdy przeznaczone specjalnie do jazdy po śniegu, wózki golfowe i podobne pojazdy. Natomiast samochodami ciężarowymi klasyfikowanymi do kodu CN 8704 są pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Przedmiotowa pozycja obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem o nadwoziu zamkniętym itd.), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z propanem itp. Dyrektor Izby Celnej w Sz. uzasadniając swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wskazał dalej, iż nabyty przez skarżącego samochód, to pojazd, który zarówno w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...]r., jak również załącznika do tego zaświadczenia z tego samego dnia oraz kolejnego załącznika o tej samej nazwie, uznany został poprzez uprawnionego diagnostę za osobowy oraz za "przystosowany do przewozu osób". Dopiero w wyniku rozmowy telefonicznej z pracownikiem Referatu Komunikacji Urzędu Miasta w Sz., uprawniony diagnosta zmienił zapis co do rodzaju pojazdu i uznał go za ciężarowy. Również z przetłumaczonego na język polski włoskiego dokumentu rejestracyjnego tego pojazdu, pomimo wskazania, iż jest on samochodem ciężarowym wynika, iż posiada 5 miejsc do siedzenia. Z innego włoskiego dokumentu o nazwie poświadczenie własności wynika, iż jest to samochód osobowy/prywatny przewóz osób. Organ odwoławczy wskazał dalej, że dla celów podatkowych w zakresie akcyzy stosować należy krajowe definicje i określenia zawarte w ustawie o podatku akcyzowym a nie przepisy i nazewnictwo innych aktów prawnych (w tym zagranicznych),wobec czego należy uznać, że nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd jest samochodem osobowym przynależnym do kodu CN 8703 a nie ciężarowym i podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jako przykład odmiennego postrzegania samochodu osobowego w kontekście różnych aktów prawnych, organ wskazał klasyfikację samochodów kempingowych czy specjalnych, które w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym są samochodami osobowymi, a w rozumieniu przepisów ustawy o ruchu drogowym – innymi niż osobowe. Zdaniem organu drugiej instancji nie można przyjąć interpretacji skarżącego ,że dla celów ustalenia istnienia obowiązku podatkowego należy stosować bezwzględnie przepisy innych aktów prawnych niż te dotyczące podatku akcyzowego oraz decyzje innych organów administracji, a nie przepisy ustawy o podatku akcyzowym i decyzji organów podatkowych. Powołanie się skarżącego na stanowisko Naczelnego Sadu Administracyjnego w wyroku z dnia 30 października 1998 r. (sygn. akt ISA/Wr 445/98) w zakresie znaczenia dowodu rejestracyjnego jako decyzji określającej klasyfikację samochodu, nie dotyczy zdaniem organu przedmiotowej sprawy. Następnie organ wyjaśnił, iż w oparciu o program komputerowy Info-Ekspert ustalił, że wartość rynkowa pojazdu o parametrach takich samych jak nabyty samochód wynosiła [...] zł, a w oparciu o system EurotaxGlass's [...] zł. Do dalszej analizy organ wybrał cenę rynkową korzystniejszą dla skarżącego, podaną przez program EurotaxGlass's. Wartość ta różniła się od wartości przyjętej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. na podstawie programu INFO-Ekspert, która wyniosła [...] zł, konsekwencją czego była wyższa podstawa opodatkowania oraz wyższa kwota podatku akcyzowego do zapłaty, ustalona w decyzji organu pierwszej instancji. Dalej, w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił sposób i wzór wyliczenia podstawy opodatkowania tego samochodu i należnego podatku akcyzowego w kwocie [...] zł oraz ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Odnosząc się do zarzutu w zakresie naruszenia przez Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. wskazanych przepisów prawa materialnego tj. ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowymi oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, organ odwoławczy przytaczając treść powołanych przepisów stwierdził, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazał dalej, iż klasyfikacja nabytego pojazdu do pozycji 8703, a nie jak wnioskował skarżący do pozycji 8704 wskazuje jednoznacznie, że nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd jest wyrobem akcyzowym wymienionym w pozycji 59 załącznika nr 1 ustawy o podatku akcyzowym i tym samym podlega podatkowi akcyzowemu, a tym samym przytoczone powyżej przepisy ustawy o podatku akcyzowym i rozporządzenia Ministra Finansów mają w tym przypadku zastosowanie. Klasyfikacja pojazdu do celów podatku akcyzowego dokonana została przez organ pierwszej instancji na podstawie obowiązujących przepisów prawa . Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w Sz., nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów art. 121, art. 122, art. 180 §1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i wydanie decyzji w sprzeczności z ustaleniami. Naczelnik Urzędu Celnego w Sz. w prowadzonym postępowaniu podatkowym umożliwił skarżącemu wypowiedzenie się w zakresie przyczyn podania w deklaracji uproszczonej niskiej ceny samochodu, umożliwił skarżącemu zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji i możliwością wniesienia uwag lub nowych dowodów. Z przysługującego w tym zakresie prawa skarżący nie skorzystał. W wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał w podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia, przepisy zarówno procesowe jak i prawa materialnego skutkujące wydaniem decyzji. Dalej organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie występuje sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z zebranym materiałem dowodowym. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, że pojazd nabyty wewnątrzwspólnotowo jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym i podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Organ celny podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego pod względem merytorycznym rozstrzygnięcia, zgromadził w sposób wyczerpujący całość materiału dowodowego i dokonał jego dogłębnej oceny. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, wniósł o jej uchylenie w całości oraz o orzeczenie co do istoty sprawy tj: stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie [...] zł. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący podniósł, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z dwiema nie dającymi się pogodzić decyzjami administracyjnymi. Przedmiotowy samochód został sklasyfikowany przez Urząd Miasta Sz. Wydział Komunikacji decyzją z dnia [...] r. w postaci dowodu rejestracyjnego jako ciężarowy. Dyrektor Urzędu Celnego w Sz. zaś na mocy decyzji z dnia [...] r. stwierdził, iż pojazd ten należy uznać za samochód osobowy. Zdaniem skarżącego, dowód rejestracyjny będący decyzją administracyjną jest aktem który wiąże wszystkie strony i innych uczestników obrotu prawnego, w tym organy podatkowe, jest dokumentem urzędowym i ostatecznym do czasu wzruszenia go inną decyzją administracyjną. Na poparcie swojego stanowiska skarżący wskazał na wyrok z dnia 30 października 1998 r. o sygn. akt I SA/Wr 445/98. Nadto skarżący wskazał, iż Prawo celne (art.86 § 1 ) jako jeden ze środków dowodowych wymienia dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty państwa obcego, a za taki bezspornie należy uznać decyzję stosownych organów administracji państwa włoskiego, które w dokumentacji pojazdu sklasyfikowało przedmiotowy samochód jako ciężarowy. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w Sz. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia innego aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Istotne również jest, że w określonych ramach kompetencji kontrolnych sądów administracyjnych ustawodawca nie uwzględnił uprawnienia tych sądów do merytorycznego orzekania w sprawie rozpoznawanej w postępowaniu administracyjnym, co sprawia, że zasadność, skargi skutkuje jedynie wydaniem orzeczenia kasacyjnego lub innej szczególnej treści, wynikającej z przepisów art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Z powyższych względów, zawarty w skardze wniosek D. S. o orzeczenie co do istoty sprawy tj: stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie [...] zł , nie może zostać uwzględniony. Oceniając natomiast zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem należy stwierdzić, że decyzja ta nie narusza prawa. Istota powstałego pomiędzy skarżącym a organami celnymi sporu dotyczy w istocie czy nabyty i sprowadzony przez skarżącego samochód marki [...] ([...]) typ W 220, jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do kodu CN 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja CN 8704) jak twierdzi skarżący, wówczas nie podlegałby on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Stosownie do treści art.80 ust.1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ( dz. U. Nr 29 poz.257 ze zm.) akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejstrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejstrowane na terytorium kraju. Słusznie podniosły organy celne, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym ( por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r., sygn. akt III S.A./GL 674/09). Grupowanie pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ruchu drogowego, nie może mieć znaczenia dla ustalenia ich kodu CN. Z powyższego wynika, iż o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu samochodowego nie mogą – w ramach uznania – decydować organy celne. Są one związane zarówno Nomenklaturą Scaloną, jak też zdefiniowanym pojęciem wyrobów akcyzowych w przepisie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) Stosownie do treści wskazanego przepisu, wyroby akcyzowe to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Pod pozycją 59 "Wykazu wyrobów akcyzowych" (zał. nr 1) zamieszczone zostały samochody osobowe o kodzie CN 8703, tj. pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z kolei art. 3 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). W celu określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie. Należy podkreślić, iż nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod. Należy również mieć na uwadze, że część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN), stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Przystępując do oceny dokonanej przez organ klasyfikacji spornego pojazdu zauważyć trzeba, że organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały go do pozycji 8703 : pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone zasadniczo (w zasadzie i przeważnie do przewozu osób, ale też spełniających inne podobne funkcje) do przewozu osób: samochody, specjalistyczne pojazdy transportowe (ambulanse, więźniarki i pojazdy pogrzebowe),samochody mieszkalne (kempingowe, itd.), pojazdy do przewozu osób specjalnie wyposażone do zamieszkiwania, pojazdy przeznaczone specjalnie do jazdy po śniegu, wózki golfowe i podobne pojazdy. Przedmiotowego pojazdu zdaniem Sądu nie można zaklasyfikować do pozycji 8704 - pojazdy samochodowe do transportu towarowego z tej oczywistej przyczyny, że nabyty samochód marki [...] typ W 220, nie służy do przewozu towarów. Przedmiotowa pozycja obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony, ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z propanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z rama kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705, śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp. Z akt sprawy wynika, iż w momencie składania deklaracji, przedmiotowy samochód marki [...] ([...]) typ W 220, roku produkcji 2001, był całkowicie przeszklony i posiadał pięć miejsc siedzących. Zarówno w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 6 sierpnia 2008 r. jak również z załączników do tego zaświadczenia wynika, że uprawniony diagnosta uznał przedmiotowy pojazd za osobowy oraz za przystosowany do przewozu osób. Z przetłumaczonego na język polski włoskiego dokumentu rejestracyjnego tego pojazdu pomimo wskazania, iż jest on samochodem ciężarowym wynika również, iż posiada 5 miejsc do siedzenia . Skoro zatem w klasyfikacji Nomenklatury Scalonej, pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, ustawodawca zaklasyfikował w pozycji 8703, to bez znaczenia jest, że sporny pojazd jak podnosi skarżący, według włoskiego dokumentu rejestracyjnego jest samochodem ciężarowym. Z innego włoskiego dokumentu - poświadczenie własności nr [...] wynika, iż jest to samochód osobowy (prywatny przewóz osób). Skarżący nie przedłożył dokumentów potwierdzających, że pojazd przez niego nabyty i sprowadzony do kraju nie służy zasadniczo do przewozu osób lecz celom transportu towarów. Co więcej, sam skarżący początkowo nie miał wątpliwości co do kategorii zakupionego samochodu, składając w dniu 7 sierpnia 2008 r. deklarację AKC-U dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego z wykazaną w niej kwotą należnego podatku. Podkreślenia wymaga fakt, iż klasyfikację pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie ustala się na podstawie ustawy prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Powyższe przepisy odnoszą się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu, a nie mają zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawy. A zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez skarżącego pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w dowodzie rejestracyjnym przez Urząd Miasta Sz. Wydział Komunikacji, nie był wiążący dla organów podatkowych. Reasumując, skoro prawidłowo sporny pojazd zaklasyfikowano w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, podlegał on akcyzie według stawki (13,6%) określonej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.). Wobec powyższego stwierdzić należy, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego, a mianowicie wskazanych przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym oraz § 2 ust.1 pkt 1, § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego okazały się chybione. Przechodząc do pozostałych zarzutów skargi, tj. naruszenia art.121,art.122, art. 180 Ordynacji podatkowej stwierdzić należy, że nie są one trafne. Z wyrażonej w przepisie art. 122 zasady wynika dla organu obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. W ocenie Sądu, organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Inna ocena dowodów w sprawie przez skarżącego, zwłaszcza co do znaczenia dowodu rejestracyjnego przy klasyfikowaniu przedmiotowego samochodu do danej pozycji nie przesądza, że oceny organów celnych są błędne. Konkludując należy stwierdzić, że organy celne dokonały prawidłowej wykładni powołanych przepisów prawa krajowego w ustalonym stanie faktycznym. Dlatego, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło