I SA/Bk 503/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P. [...] "M." sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok oddala skargę. Uwzględniając nieprawidłowości stwierdzone w wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej w zakresie sprawdzenia prawidłowości deklarowanych podstaw opodatkowania oraz naliczania i uiszczania podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. decyzją z [...].05.2010 r. [...] określił PHU "M." Spółce z o.o w W. (dalej powoływana również jako skarżąca Spółka) wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2008 w kwocie 2.063.819 zł w miejsce zadeklarowanego w kwocie 1.541.956 zł oraz odsetki za zwłokę z tytułu niewpłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za lipiec 2008 r. w kwocie 43.283 zł. Podstawą zakwestionowania prawidłowości rozliczenia spółki z podatku dochodowego od osób prawnych było, zdaniem organu I instancji, zaniżenie wartości przedmiotu aportu (wartości prawa wieczystego użytkowania gruntów i prawa własności budynków) wniesionej przez skarżącą Spółkę do "M.B." Sp. z o.o. w zamian za objęcie w kapitale tej spółki 9 000 udziałów o wartości nominalnej 1000 zł każdy (łączna wartość 9 000 000 zł). W ocenie organu przychód skarżącej Spółki powstały w 2008 r., w związku z objęciem udziałów w zamian za aport wniesiony do "M.B." Sp. z o.o. zaniżony został o kwotę 2 746 643,77 zł. Skarżąca spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji i w złożonym odwołaniu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, tj. określenie zobowiązania w prawidłowej wysokości. Skarżonej decyzji zarzuciła między innymi naruszenie art. 12 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 14 ust. 1-3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 60, ze zm., dalej powoływana w skrócie jako u.p.d.o.p.) oraz art. 120, art. 121 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako o.p.). Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...].05.2008 r. zawarto umowę, zgodnie z którą skarżąca Spółka wniosła do "M.B." Sp. z o.o. aport w zamian za objęcie w kapitale tej Spółki 9 000 udziałów o wartości nominalnej 1 000 zł każdy, o łącznej wartości nominalnej w kwocie 9 000 000 zł. Tytułem pokrycia wartości objętych udziałów Spółka przeniosła na rzecz "M.B." Sp. z o.o. prawo wieczystego użytkowania dziewięciu działek o łącznym obszarze 1,2424 ha, własność dwóch budynków stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności oraz własność działki o obszarze 0,1646 ha. Zgodnie z fakturą nr [...] z [...].12.2008 r. na łączną kwotę 9 000 000 zł złożyły się grunty własne i znajdujące się w wieczystym użytkowaniu o wartości 8 875 176,23 zł, budynki o wartości 102 924,68 zł, budowle o wartości 12 231,76 zł oraz urządzenia techniczne o wartości 9 667,33 zł. Organ zakwestionował powyższą wartość, jako nie odpowiadającą wartości rynkowej i wezwał strony umowy do zmiany wartości transakcji lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. Skarżąca Spółka jak i M.B. Sp. z o.o. w odpowiedzi na wezwanie stwierdziły, że przy ustalaniu wartości wzięto pod uwagę dwie wyceny sporządzone przez rzeczoznawców - p. J. M. z [...].10.2007 r. i H. P. z [...] czerwca 2007 r. a także uwzględniono wartość gruntów wynikającą z pisma Urzędu Miasta z [...].12.2007 r. Zdaniem stron umowy, wartość aportu określono na poziomie uśrednionym z powyższych wycen i dokumentów, z uwzględnieniem spadku cen na rynku nieruchomości i konieczności rozbiórki istniejących budynków. Organ, uznając wyjaśnienia za niewystarczające, powołał biegłego celem określenia wartości rynkowej prawa wieczystego użytkowania dziewięciu działek o łącznej powierzchni 1,242 ha, oraz prawa własności nieruchomości gruntowej o pow. 0,1646 ha położonych w B., przy ul. M. na dzień [...] maja 2008 r. Zgodnie ze sporządzoną przez p. J. L. wyceną, oszacowana wartość rynkowa tych nieruchomości, według stanu i poziomu cen na dzień [...] maja 2008 r. wyniosła 10 262 224 zł w odniesieniu do działek znajdujących się w wieczystym użytkowaniu i 1 359 596 zł wobec prawa własności działki o pow. 0,1646 ha. Tym samym należało przyjąć, że przychód skarżącej Spółki powstały w 2008 r., w związku z objęciem udziałów w zamiana za aport wniesiony do M.B. Sp. z o.o. zaniżony został o kwotę 2 746 643,77 zł. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że z treści art. 12 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 14 ust. 1- 3 u.p.d.o.p. wynika, że nominalna wartość udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa powoduje po stronie wnoszącego powstanie przychodu do opodatkowania. Jednakże odniesienie w art. 12 ust. 1 pkt 7 do art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p., a więc do przepisów określających zasady ustalania przychodów z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych oznacza, że ustalenie przychodu podatkowego nie może odbywać się na zasadzie dowolności i wartość ta powinna odpowiadać realnej wartości rynkowej przedmiotu aportu w momencie jego wnoszenia do spółki. Odesłanie to powoduje, że organy podatkowe w trakcie kontroli weryfikują wartość aportu wniesionego w zamian za objęcie udziałów w spółce kapitałowej, co przekłada się bezpośrednio na wartość przychodu podlegającego opodatkowaniu. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącej Spółki, iż łączna interpretacja art. 12 ust. 1 pkt 7 i art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p. nie daje podstawy do weryfikacji wartości aportu wniesionego w zamian za objęcie udziałów w spółce kapitałowej. Spółka błędnie odczytuje, iż u.p.o.d.p. w art. 12 ust. 1 pkt 7 wyraźnie stwierdza, że wartość nominalna udziałów (wartość aportu) stanowiąca dla celów podatkowych przychód, nie może być kształtowana (modyfikowana) przez organy podatkowe w oparciu o wartość rynkową. Odesłanie do art. 14 ust. 1-3 obliguje organy podatkowe do weryfikacji wartości aportu wniesionego w zamian za objęcie udziałów w spółce kapitałowej, która to wartość powinna być oparta na wartości rynkowej. Organ podkreślił, że nie kwestionuje wartości nominalnej udziałów objętych przez skarżącą Spółkę w aspekcie przepisów Kodeksu spółek handlowych, w tym w części odnoszącej się do przepisów regulujących zasady pokrycia udziałów w kapitale spółki. Przepisy Kodeksu spółek handlowych nie są jednak przepisami podatkotwórczymi. Ustawodawca w u.p.d.o.p., ażeby zapobiec nadużyciom podatkowym z tytułu obejmowania udziałów w zamian za rzeczy, wprowadził obowiązek badania przez organy podatkowe ceny rynkowej przedmiotu aportu. Końcowo organ wskazał, iż powoływane w toku postępowania podatkowego orzeczenia sądów administracyjnych, nie mogą mieć wpływu na wynik oceny prawidłowości dotyczących powyższych kwestii, albowiem wśród źródeł prawa wymienionych w Konstytucji RP nie przewidziano mocy powszechnie obowiązującego prawa dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych. Na powyższą decyzję, skarżąca Spółka wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2010 r. Skarżonemu rozstrzygnięciu Spółka zarzuciła naruszenie: 1) prawa materialnego, tj. - art. 12 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p., poprzez przyjęcie, że przychodem uzyskanym w wyniku wniesienia do spółki kapitałowej wkładu niepieniężnego w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, jest wartość inna, niż wartość nominalna obejmowanych w zamian za taki wkład udziałów, pomimo jednoznacznego brzmienia normy prawnej, że przychodem w takich okolicznościach jest "wartość nominalna", - art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p. poprzez przyjęcie, że wartość nominalna obejmowanych przez Spółkę udziałów znacznie odbiega od wartości rynkowej przedmiotu wkładu niepieniężnego, co uzasadniło oszacowanie przez organ podatkowy przychodów Spółki na podstawie kryterium wartości rynkowej przedmiotu wkładu; 2) prawa procesowego, tj: - art. 187 § 1, art. 210 § 1 pkt 6, art. 210 § 4 o.p., poprzez brak odniesienia się do powołanych przez Spółkę w toku postępowania orzeczeń sądów administracyjnych, stanowiących element argumentacji własnej Spółki, oraz stwierdzenie, że powołane w toku postępowania orzeczenia administracyjne nie mogą mieć wpływu na ocenę prawidłowości omawianych kwestii, w sytuacji, gdy stanowią one element argumentacji własnej Spółki; - art. 121 § 1 o.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, - art. 120 o.p., poprzez nieprowadzenie postępowania na podstawie obowiązujących przepisów prawa. W uzasadnieniu skargi, skarżąca Spółka wskazała, iż nieuprawniony jest pogląd Dyrektora izby Skarbowej, zgodnie z którym art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. dalej organom podatkowym prawo do weryfikacji wartości wkładu wnoszonego do spółki kapitałowej. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wyraźnie stwierdza, że przychodem jest wartość nominalna udziałów, a ta nie może być kształtowana ani modyfikowana przez organy podatkowe o wartość rynkową. Na poparcie własnego stanowiska skarżąca Spółka przytoczyła stanowiska sądów administracyjnych, zapadłych w podobnych sprawach na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżąca Spółka wskazała także, że nie było podstawy prawnej do powołania w sprawie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia wartości przedmiotu aportu, albowiem jak się okazało, wartość aportu ustalona przez biegłego nie odbiegała znacznie od wartości zadeklarowanej przez skarżącą Spółkę. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w sprawie nie był sporny. Zasadniczy spór w sprawie pomiędzy skarżącą Spółką a organami podatkowymi dotyczył kwestii, czy ustalenie podstawy opodatkowania przez organy podatkowe, na podstawie art. art. 12 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 14 ust. 1- 3 u.p.d.o.p., z uwzględnieniem wartości wniesionego aportu przez skarżącą Spółkę do "M.B." Sp. z o.o., ustaloną w oparciu o opinię biegłego, było dopuszczalne przez prawo. Zdaniem skarżącej Spółki treść art. 12 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 14 ust. 1 - 3 u.p.d.o.p., nie daje organom podatkowym prawa do weryfikacji wartości wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki kapitałowej, w postaci innej niż przedsiębiorstwo. W ocenie Sądu, stanowisko skarżącej Spółki nie znajduje oparcia w brzmieniu powyższych przepisów. Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; przepisy art. 14 ust. 1 - 3 stosuje się odpowiednio. Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 14 ust. 2 u.p.d.o.p.). Jednocześnie ustawodawca w ust. 3 art. 14 u.p.d.o.p. wskazał, że jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający. Treść powyższych przepisów wskazuje, iż co do zasady to nominalna wartość udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Jednakże odniesienie w art. 12 ust. 1 pkt 7 do treści nie tylko art. 14 ust. 1, ale również art. 14 ust. 2 i 3, wskazuje, że organy podatkowe są uprawnione do weryfikacji nominalnej wartości aportu wniesionego w zamian za objęcie udziałów w spółce kapitałowej. W doktrynie wskazuje się, że powyższa regulacja ma na celu zapobieżenie zaniżenia przychodu w efekcie wnoszenia znacznie niedoszacowanych wkładów kapitałowych. Otrzymanie udziałów o znacząco niższej wartości nominalnej niż wartość wnoszonego wkładu, które nie ma żadnego uzasadnienia ekonomicznego pozwala przypuszczać, że taka transakcja może zmierzać do celowego zaniżenia przychodu po stronie wnoszącego raport (zob. D. Stolarek, A. Nieżychowska, Aport udziałów - konsekwencje w podatku dochodowym od osób prawnych, Monitor Podatkowy, 2006 Nr 9, s. 14 i nast.). Tym samym wskazuje się, że poprzez odesłanie zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. także to odpowiedniego stosowania przepisu art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p., ustawodawca upoważnił organy podatkowe do weryfikacji wartości udziałów (akcji), określonej w umowie w sytuacji, gdy wartość ta, bez uzasadnionej przyczyny, znaczenie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw (zob. L. Błystak (w:) S. Babiarz, L. Błystak, B. Dauter, A. Gomułowicz, R. Pęk, K. Winiarski, Podatek dochodowy od osób prawnych Komentarz, Unimex 2009 s. 337). Odnosząc się do wskazanych w skardze poglądów zawartych w wyrokach sądów administracyjnych wskazać należy, iż zostały one wydane na tle odmiennych stanów faktycznych niż w niniejszej sprawie, a także na innej podstawie prawnej. Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, pragnie zaznaczyć, czego najwyraźniej nie dostrzega strona skarżąca, iż wskazywane orzeczenia zapłaty na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (art. 17 ust. 1 pkt 9 i art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f.), które to przepisy mają inną treść niż zawarte w u.p.d.o.p. Wskazać przede wszystkim należy, iż do ustalania wartości przychodu opisanego w art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. ustawodawca odesłał ogólnie do stosowania art. 19 u.p.d.o.f., nie wskazując konkretnych ustępów tego przepisu, co ma miejsce w przypadku podatku dochodowego os osób prawnych. Tym samym poglądy orzecznictwa dotyczącego spornej kwestii, wypracowane na gruncie u.p.d.o.f. , nie mogą być bezpośrednio stosowane w postępowaniach dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych, z uwagi na odmienną treść regulacji prawnych. W świetle powyższego należało przyjąć, iż wbrew twierdzeniom skargi, organy podatkowe w sprawie były uprawnione do weryfikacji nominalnych wartości aportów wniesionych przez skarżącą Spółkę do "M.B." Sp. z o.o. Z akt sprawy wynika, iż organ I instancji zakwestionował powyższą wartość, jako nie odpowiadającą wartości rynkowej i na podstawie art. 14 ust. 3 u.p.d.o.p. wezwał strony umowy do zmiany wartości transakcji lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. Podstawą zakwestionowania nominalnej wartości wniesionych wkładów niepieniężnych były przedłożone w trakcie kontroli podatkowej dokumenty w postaci operatu szacunkowego z dnia [...].10.2007 r. sporządzonego przez Pana J. M., wycenie nieruchomości przyjętej przez Urząd Miejski z [...].12.2007 r. oraz wyceny wykonanej w maju i czerwcu 2007 r. na zlecenie "H." Spółkę z o.o.. W powyższych dokumentach były wskazywane odmienne wartości nieruchomości i praw wniesionych przez skarżącą Spółkę tytułem aportu niż zadeklarowana przez skarżącą Spółkę. Skarżąca Spółka jak i M.B. Sp. z o.o. w odpowiedzi na wezwanie stwierdziły, że przy ustalaniu wartości wzięto pod uwagę powyższe trzy dokumenty, przyjmując wartość aportu na poziomie uśrednionym z uwzględnieniem spadku cen na rynku nieruchomości i konieczności rozbiórki istniejących budynków. Z powyższego wynika zatem, iż istniały podstawy do zastosowania w sprawie art. 14 ust. 3 u.p.d.o.p. Owszem, jak słusznie wskazuje autor skargi, w u.p.d.o.p. nie ma definicji pojęcia "ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej" jednakże dostrzeżone przez organ rozbieżności wynikające z przedłożonych przez skarżącą Spółkę dokumentów - dwóch opinii i pisma Urzędu Miasta z [...].12.2007 r. (wskazane w powyższych dokumentach wartości wynosiły od 4 471 868 zł do 10 920 000 zł ) uzasadniały wystąpienie z wezwaniem do stron umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. Jednocześnie organy były uprawnione do uznania udzielonych przez strony tej umowy wyjaśnień za "nieprzekonywujące" i z tejże przyczyny zaistniały podstawy do powołania w sprawie biegłego. Za błędny należy uznać pogląd strony skarżącej, jakoby wskaźnik 33% użyty w art. 14 ust. 3 u.p.d.o.p. może stanowić wskazówkę interpretacyjną przy określeniu pojęcia "ceny znaczenie odbiegającej od rynkowej". Przyjęcie, iż jedynie stwierdzona różnica w wartości aportu ponad 33% jest różnicą znaczną oznaczałoby, iż trzecie zdanie art. 14 ust. 3 u.p.d.o.p. byłoby zbędne. Przyjęcie interpretacji strony skarżącej oznaczałoby, iż podatnik zawsze byłby obciążony sporządzoną opinią biegłego, albowiem podstawą powołania biegłego byłoby uprzednie przyjęcie przez organ, że różnica w wartościach nominalnej i rynkowej aportu wynosi co najmniej 33%. Tym samym przyjąć należy, iż istniała podstawa prawna do powołania w sprawie biegłego, celem wydania opinii, co do wartości wniesionego przez skarżącą Spółkę aportu. Oszacowana przez biegłego wartość przedmiotu aportu została określona na 11 621 820 zł, zaś zadeklarowana przez skarżącą Spółkę na 9 000 000 zł. Przyjąć zatem należało, iż rację miały organy podatkowe przyjmując, iż wskazane przez skarżącą Spółkę dokumenty jak i jej wyjaśnienia co do sposobu określenia wartości aportu były "nieprzekonujące". Zaznaczyć przy tym należy, iż strona skarżąca nie kwestionowała samej wartości przedmiotu aportu, ustalonej przez biegłego powołanego przez organ. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w sprawie nie zastały naruszone wskazane w skardze przepisy prawa materialnego w szczególności art. 12 ust. 1 pkt 7 oraz art. 14 ust. 1 - 3 u.p.d.o.p. Na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego - art. 120, art. 121 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 210 § 1 i 4 o.p. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania, w szczególności nie dopatrzył się błędów w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym. W ocenie Sądu w badanej sprawie organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne czynności dla prawidłowego i obiektywnego ustalenia wartości aportu, z uwzględnieniem sporządzonej opinii biegłego. Jako dowód w sprawie dopuszczono wszystko, co mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia, a oceny, czy dana okoliczność została udowodniona dokonano na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Podjęta ocena materiału dowodowego niewątpliwie mieści się w granicach wyznaczonych przez art. 191 o.p. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skargi, uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawierało także dostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne, a tym samym odpowiadało wymaganiom stawianym przez art. 210 § 4 o.p. Organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wskazanych w odwołaniu zarzutów. Mimo, iż nie odniósł się bezpośrednio do treści przywołanych w odwołaniu orzeczeń sądów administracyjnych, będących argumentacją skarżącej Spółki, w dostateczny sposób wyjaśnił podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz wskazał, dlaczego stanowisko skarżącej Spółki jest nieprawidłowe. W sposób jasny i zrozumiały wskazał na jakich dowodach oparł ustalenia stanu faktycznego w sprawie oraz dlaczego w sprawie zostały zastosowane konkretne przepisy u.p.d.o.p., przytaczając ich treść i dokonując ich właściwej interpretacji. Mając powyższe na względzie, Sąd nie stwierdziwszy naruszeń prawa materialnego i procesowego, w oparciu o art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.