II OSK 700/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Leszczyński Sędziowie NSA Barbara Adamiak (spr.) del. WSA Mirosław Wincenciak Protokolant Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 1047/10 w sprawie ze skargi D. K. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie w przedmiocie umieszczenia plomb, zabezpieczenia lokalu i jego zamknięcia oddala skargę kasacyjną. W dniu [...] października 2010r. Główny Inspektor Sanitarny wydał decyzję Nr [...] nakazującą wycofanie z obrotu na terenie całego kraju wyrobów o nazwie "T." oraz wszystkich podobnych wyrobów - określanych jako wyroby kolekcjonerskie, mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Jednocześnie Główny Inspektor Sanitarny nakazał zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu tymi wyrobami, decyzji tej nadając rygor natychmiastowej wykonalności. W związku z tym wykonując ww. decyzję Państwowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie przeprowadził czynności kontrolne i zabezpieczył wyroby powszechnie znane jako dopalacze, dokonując przy tym umieszczenia plomb i zabezpieczeń lokalu położonego przy ul. K. [...] w O., w którym to lokalu działalność gospodarczą prowadził pod nazwą "K." D. K. Pismem z dnia [...] października 2010r. D. K. – działając poprzez pełnomocników, wezwał Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zdjęcie plomb i zabezpieczeń z lokalu przy ul. K. [...] w O. Według wzywającego, organ dopuścił się rażącego naruszenia prawa, dokonując faktycznego zamknięcia obiektu, pomimo, że z treści protokołu kontroli nie wynika, aby stwierdzono jakiekolwiek naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych kontrolowanego lokalu. Ponadto nie znaleziono wyrobu o nazwie "T.", ani innych produktów do niego podobnych, które mogłyby zagrażać życiu lub zdrowiu. W związku z tym w ocenie strony trzeba uznać, że organ dokonując wspomnianych czynności działał bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] października 2010r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie powiadomił stronę, że podstawą jego działania była decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010r. wraz z uzupełniającymi ją wytycznymi. W związku z tym należy przyjąć, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie nie jest stroną w postępowaniu zmierzającym do wyegzekwowania zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyrobami określanymi jako "dopalacze", ponieważ jest on tylko organem wykonującym decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego. D. K. wywiódł skargę na czynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie polegającą na umieszczeniu plomb i zabezpieczeń w lokalu przy ulicy K. [...] i zamknięciu tego obiektu. Wniósł przy tym o uchylenie, względnie stwierdzenie bezskuteczności wspomnianej czynności organu i uznanie jego prawa do prowadzenia działalności gospodarczej bądź ewentualnie o nakazanie Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Olsztynie usunięcia plomb i zabezpieczeń z lokalu przy ulicy K. [...] w O. oraz umożliwienie skarżącemu prowadzenia działalności handlowej. Skarżący podkreślił, że w jego sklepie nigdy nie był prowadzony obrót wyrobem o nazwie "T." ani żadnymi podobnymi wyrobami mogącymi mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. Zaznaczył przy tym, że art. 27 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej zezwala na zamknięcie obiektu handlowego, wycofanie z obrotu środka spożywczego lub innego wyrobu, jedynie w przypadku naruszenia wymagań higienicznych lub zdrowotnych. Tymczasem ani w decyzji Generalnego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010r., ani w protokole kontroli nie wykazano naruszenia jakichkolwiek wymagań higienicznych i zdrowotnych, których sklep "K." by nie spełniał. Ponadto strona skarżąca podniosła, że z treści decyzji, na której swoje czynności opiera Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie nie wynika, że została ona skierowana do skarżącego, podczas gdy oznaczenie strony jest jednym z wymogów, które powinna spełniać decyzja administracyjna i dlatego też wspomniana decyzja nie może funkcjonować w obrocie prawnym jako wadliwa. W skardze zarzucono decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010r. nierzetelność oraz "niechlujstwo prawnicze". Według strony postępowanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie nie posiada podstawy prawnej w żadnym przepisie prawa, a zatem stanowi jego naruszenie. W ocenie skarżącego to wspomniany wyżej organ dokonał zaplombowania lokalu posługując się wadliwą decyzją, która nie była skierowana do skarżącego, a takie postępowanie uniemożliwiło mu prowadzenie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie oddalenie. Podkreślił przy tym, że Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] października 2010r. nakazał wycofanie z obrotu na terenie całego kraju wyrobów o nazwie "T." oraz wszystkich podobnych wyrobów mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Jednocześnie nakazano zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu tymi wyrobami. Wspomnianej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Państwowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie podkreślił, że wykonując wspomnianą decyzję, przeprowadził czynności kontrolne, zabezpieczył wyroby powszechnie znane jako dopalacze, a także dokonał umieszczenia plomb i zabezpieczył lokal położony przy ulicy K. [...] w O. Organ zaznaczył, że skarżący skarży czynności podjęte w wykonaniu wspomnianej decyzji, przez co skarga jest przedwczesna i powinna podlegać odrzuceniu bądź oddaleniu, tym bardziej, że w stosunku do decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego strona skarżącą przedłożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wszystkie zarzuty więc dotyczące rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Sanitarnego będą rozpatrywane w toku ponownego rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 25 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 1047/10, po rozpoznaniu sprawy ze skargi D. K. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie w przedmiocie umieszczenia plomb, zabezpieczenia lokalu i jego zamknięcia, oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał na zakres właściwości sądu uregulowany w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, że D. K. wywiódł skargę na czynności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie mieszczące się w zakresie regulacji art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli w obszarze czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednakże kluczowym jest podkreślenie, że wspomniane czynności zostały zrealizowane na podstawie decyzji z dnia [...] października 2010r. Głównego Inspektora Sanitarnego, który przywołanym rozstrzygnięciem nakazał wycofanie z obrotu na terenie całego kraju wyrobów o nazwie "T." oraz wszystkich podobnych wyrobów, mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Jednocześnie Główny Inspektor Sanitarny nakazał zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu tymi wyrobami, decyzji tej nadając rygor natychmiastowej wykonalności. W związku z tym wykonując ww. decyzję i działając zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego, Państwowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie przeprowadził czynności kontrolne i zabezpieczył wyroby powszechnie znane jako dopalacze, dokonując przy tym umieszczenia plomb i zabezpieczeń lokalu położonego przy ul. K. [...] w O., w którym to lokalu działalność gospodarczą prowadził - pod nazwą "K.", D. K. Kontrola Sądu w przedmiotowej sprawie ogranicza się zatem jedynie do zbadania czy Państwowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie przeprowadził czynności w zakresie oznaczonym w decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010r. Zabezpieczenie określonych substancji znalezionych w przedmiotowym lokalu oraz zabezpieczenie samego lokalu, tak aby uniemożliwić obrót detaliczny tymi produktami wynikało wprost z przywołanej już decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego. Organ ten zaś działał na podstawie art. 27 i art. 29 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 06, Nr 122, poz. 851). Stosownie zaś do tych regulacji prawnych w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień (art. 27 ust. 1). Jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1, spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy, maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej, wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie z obrotu środka spożywczego, przedmiotu użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań; decyzje w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu (art. 27 ust. 2). Zgodnie zaś z art. 29 wspomnianej ustawy w wypadkach wymienionych w art. 27-28 państwowi inspektorzy sanitarni są uprawnieni do zabezpieczenia pomieszczeń, środków transportu, maszyn i innych urządzeń, środków spożywczych, przedmiotów użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetyków, detergentów, substancji chemicznych i preparatów chemicznych oraz innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi. Do postępowania zabezpieczającego stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do dyspozycji art. 31a ustawy Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę lub starostę. Przepis art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowi samodzielną podstawę prawną dla organu sanitarnego nakazania m.in. wycofania z obrotu środka spożywczego lub użytku innego wyrobu, mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi, a także zamknięcie zakładu (wyrok z dnia 31 stycznia 2007r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, II OSK 268/06). Ten przepis wykorzystał Główny Inspektor Sanitarny, jako podstawę prawną swojej decyzji z dnia 2 października 2010r., którą nakazał zaprzestania działalności obiektów służących produkcji i obrotowi określonych towarów. Kwestia legalności tejże decyzji nie jest jednak przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie. Dopóki jej legalność nie zostanie skutecznie podważona przez właściwy sąd administracyjny lub nie zostanie wstrzymana jej wykonalność, decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym i jest natychmiast wykonalna. Wykonanie tej decyzji "de facto" powierzono Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu. W tym kontekście trzeba dostrzec przepis art. 8a ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zgodnie z którym Główny Inspektor Sanitarny może w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej polecenia dotyczące podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich informacji w tym zakresie. O wydaniu takiego polecenia Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę lub starostę. Tak więc na gruncie przedmiotowej sprawy istnieje tylko jedna decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego, na podstawie której nakazano zaprzestania działalności obiektów służących produkcji i obrotowi określonych substancji. Decyzja ta zaś została wykonana na gruncie przedmiotowej sprawy zgodnie z przepisami (art. 8a ust. 3 ustawy) przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie – który zresztą w protokole kontroli wyraźnie zaznaczył, że działa na podstawie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego, i w ramach takiego wykonania decyzji podjęto skarżoną czynność. Sąd podkreślił, że sklep należący do skarżącego został zamknięty (zaplombowany) na podstawie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego, który działał jako organ I instancji. Skarżący z całą pewnością zdawał sobie z tego sprawę, ponieważ złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej właśnie decyzją Głównego inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. Podkreślić zatem należy, że w toku rozpoznawania skargi (na czynność organu) Sąd w żadnym razie nie rozstrzyga tego czy wspomniana decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego została obarczona wadami wskazanymi przez skarżącego czy też nie. Rozstrzygnięcie to będzie weryfikowane w toku ponownego rozpatrzenia sprawy, możliwa będzie również jego ewentualna kontrola sądowoadministracyjna. Badanie zaś takich naruszeń wykracza poza kognicje Sądu w przedmiotowej sprawie, nie wchodzi bowiem to w zakres postępowania. Już wspomniany fakt złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego zdaje się potwierdzać, że skarżący jest świadomy tego stanu rzeczy. Przedłożenie takiego środka odwoławczego przekonuje również, że skarżący uznał, iż taka decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego została również do niego skierowana. Sąd podkreślił, że nawet gdyby hipotetycznie działanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie uznać za samodzielną czynność to mogłoby dojść do absurdalnej sytuacji, w której dwa sądy mogłyby wydać dwa sprzeczne ze sobą orzeczenia: uchylenie czynności organu przez Sąd przy jednoczesnym oddaleniu ewentualnej skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego, co zniwelowało by praktycznie znaczenie prawne utrzymanej w mocy decyzji, gdyż byłaby ona faktycznie niewykonalna. Sąd podkreślił, że wniosek skarżącego o umożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej jest bezpodstawny, bo w niniejszym postępowaniu możliwe byłoby jedynie ewentualne uchylenie bądź stwierdzenie bezskuteczności czynności organu. To zaś jak już wykazano jest niemożliwe, ponieważ Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie podejmował czynności, wykonując zgodnie z poleceniami decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego i nie wychodząc poza zakres czynności w niej określonych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił. D. K. wniósł od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparł na zarzutach: 1) naruszenia prawa materialnego, a mianowicie: - art. 8a ust. 3, 27, 29 oraz 31a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny może w wykonaniu poleceń Głównego Inspektora Sanitarnego dokonać faktycznych czynności zamknięcia obiektu i zabezpieczenia jego pomieszczeń, pomimo niestwierdzenia żadnego naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, jak również poprzez przyjęcie, że dokonanie tych czynności faktycznych nie musi być poprzedzone wydaniem prawidłowej decyzji administracyjnej skierowanej do strony; 2) naruszenia prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie: - art. 3 §1 i art. 146 §1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 77 §1, 80, 107 k.p.a., przejawiające się tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie i nie stwierdził bezskuteczności czynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w Olsztynie pomimo że naruszają one prawo. Na tych podstawach wnosił o: 1) uchylenie w całości zaskarżonego wyroku 2) zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Olsztynie wniósł o: 1) oddalenie skargi kasacyjnej w całości, 2) zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. W oparciu o regulację w art. 8a ust. 3, art. 27, art. 29 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 122 poz. 851) w zakresie wykonania przez organy inspekcji sanitarnej bieżącego nadzoru sanitarnego wyróżnić należy dwie podstawowe formy działania: - decyzje administracyjne; - czynności materialnotechniczne. Podstawy do bieżącego nadzoru sanitarnego w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzkiego są zawarte w regulacji Konstytucji Rzeczypospolitej, która w art. 68 ust. 1 stanowi, że "Każdy ma prawo do ochrony zdrowia". Realizacja tego obowiązku państwa następuje przez stworzenie systemu organów państwa powołanych do ochrony zdrowia, i to zarówno organów, które wyposażone są w kompetencje do sprawowania nadzoru nad działalnością, która ma wpływ na zagrożenie zdrowia (żywność, farmaceutyki), jak i organów powołanych do świadczeń w razie utraty zdrowia. Do tej pierwszej grupy organów państwa należą organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Szczególny, z punktu widzenia realizacji konstytucyjnej ochrony zdrowia, rodzaj kompetencji organów państwowej inspekcji sanitarnej, powoduje odejście w powołanej ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej od podziału kompetencji pomiędzy organy inspekcji sanitarnej przez dopuszczalność przejmowania kompetencji przez organy wyższego stopnia (art. 31a) oraz od regulacji sformalizowanej formy działania w zakresie nakładania na jednostkę określonych nakazów, przez wprowadzenie obok decyzji administracyjnej, czynności materialnotechnicznych. Według art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej "W przypadkach wymienionych w art. 27 – 28 państwowi inspektorzy sanitarni są uprawnieni do zabezpieczenia pomieszczeń, środków transportu, maszyn i innych urządzeń, środków spożywczych, przedmiotów użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetyków, detergentów, substancji chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, a także innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi. Do postępowania zabezpieczającego stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej". W sprawie wystąpienie potrzeby ochrony życia i zdrowia ludzi przed określonymi substancjami nie może zostać skutecznie podważone. Nie podważono też ustaleń wyników przeprowadzonej kontroli przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie. Dało to podstawy do podjęcia czynności materialnotechnicznych zabezpieczenia, zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, która pozostawia wybór formy zabezpieczenia organowi, która ma skutecznie zabezpieczyć przed stanem zagrożenia zdrowia lub życia ludzkiego. Podjęcie środków zabezpieczających jest dopuszczalne nawet przed nałożeniem obowiązku w formie przewidzianej prawem. W sprawie przedmiotem zaskarżenia do sądu były czynności materialnotechniczne zabezpieczenia a nie decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego. Nie obalono w skardze kasacyjnej ustaleń stanu faktycznego w zakresie wyników przeprowadzonej kontroli, a przeprowadzenie kontroli jest faktem, a nie ma znaczenia czy została ona przeprowadzona na polecenie Głównego Inspektora Sanitarnego czy z urzędu przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie. Wynik kontroli uzasadnia podjęcie czynności materialnotechnicznych zabezpieczenia przewidzianych w art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 3 §1 i art. 146 §1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 77 §1, art. 80, art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem kontroli nie była decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego, a czynności Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie. W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.