II SO/Bk 4/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), Sędziowie: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. Ś. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: Janiny Kosowskiej, Andrzeja Błesińskiego, Zbigniewa Ślusarczyka, Marzenny Glabas, Hanny Raszkowskiej, Alicji Jaszczak – Sikory, Tadeusza Lipińskiego, Adama Matuszaka, Katarzyny Matczak, Beaty Jezielskiej, Ireny Szczepkowskiej, Bogusława Jażdżyka, Wiesławy Pierechod, Tadeusza Piskozuba, Zofii Skrzyneckiej, Renaty Kanteckiej, Ryszarda Maliszewskiego, Włodzimierza Kędzierskiego, Wojciecha Czajkowskiego w sprawie ze skargi J. C. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego sygn. akt II SA/Ol 806/10 p o s t a n a w i a: 1. wyłączyć od orzekania w sprawie II SA/Ol 806/10 sędziów WSA w Olsztynie: Zbigniewa Ślusarczyka oraz Ryszarda Maliszewskiego; 2. oddalić wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie II SA/Ol 806/10 sędziów WSA w Olsztynie: Janiny Kosowskiej, Andrzeja Błesińskiego, Marzenny Glabas, Hanny Raszkowskiej, Alicji Jaszczak – Sikory, Tadeusza Lipińskiego, Adama Matuszaka, Katarzyny Matczak, Beaty Jezielskiej, Ireny Szczepkowskiej, Bogusława Jażdżyka, Wiesławy Pierechod, Tadeusza Piskozuba, Zofii Skrzyneckiej, Renaty Kanteckiej, Włodzimierza Kędzierskiego, Wojciecha Czajkowskiego Skarżący J. C. Ś. na rozprawie w dniu 30 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 806/10 złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od udziału w przedmiotowej sprawie, zarzucając im dyskryminację, poniżanie i pozbawienie jego rodziny prawa do godnego życia. Sędziowie WSA Zbigniew Ślusarczyk oraz Ryszard Maliszewski w złożonych oświadczeniach wnieśli o wyłączenie ich od orzekania w niniejszej sprawie. Pozostali wskazani we wniosku o wyłączenie sędziowie złożyli do akt oświadczenia, z których wynika, iż między nimi, a żadną ze stron tego postępowania nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy. Postanowieniem z 14 stycznia 2011 r. w sprawie I OW 193/10 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do rozpoznania wyżej wskazanego wniosku o wyłączenie sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18–24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej: p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 powołanej ustawy. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907). Wskazać również należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tych przyczyn sugestia, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek nastawieniu sędziego do strony. Sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi również podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08). Zaznaczyć również należy, iż dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje natomiast ugruntowany pogląd, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 19 listopada 2010 r., I OZ 864/10). W przedmiotowej sprawie sędziowie WSA: Zbigniew Ślusarczyk i Ryszard Maliszewski wnieśli o wyłączenie ich od jej rozpoznania oświadczając, że orzekali wcześniej w sprawach skarżącego w sądzie powszechnym, dlatego też ich udział w sprawie II SA/Ol 806/10 mógłby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. W związku z powyższym tutejszy sąd administracyjny orzekł o wyłączeniu ww. sędziów. Wobec pozostałych sędziów WSA w Olsztynie skarżący nie wykazał i nie udowodnił żadnych okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie II SA/Ol 806/10. Podnoszone zaś we wniosku zarzuty dyskryminacji, poniżania, profanacji orzecznictwa strasburskiego nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W tym zakresie skarżący nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowany zarzut, a tym samym uzasadnić wątpliwości, co do bezstronności sędziów. Samo zaś przypuszczenie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziów orzekających w danym sądzie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie, musi skutkować oddaleniem wniosku. Jest to uzasadnione tym bardziej, że wymienieni w pkt 2 niniejszego postanowienia - sędziowie ustosunkowując się do wniosku o ich wyłączenie od udziału w orzekaniu, złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że nie istnieją żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do ich bezstronności przy orzekaniu w sprawach ww. skarżącego. Argumentacja przedstawiona przez skarżącego nie podważyła zaś wiarygodności tych oświadczeń. Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziego nie stwierdził również z urzędu w kontrolowanym postępowaniu okoliczności ustawowych uzasadniających wyłączenie któregokolwiek z wymienionych sędziów na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. (iudex inhabilis). Ze wskazanych powyżej względów, na mocy art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.