I SA/Lu 736/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Wojciech Kręcisz (sprawozdawca),, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Asystent sędziego Maciej Skowroński, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Interpretacją indywidualną z dnia 7 maja 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2010 r. w kwestii, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych odsetek wypłacanych spółce mającej siedzibę we Francji jest nieprawidłowe. Organ podatkowy wskazał, że we wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: A sp. z o.o. z siedzibą w Polsce jest częścią światowej grupy A. Spółka zamierza przystąpić do systemu wspólnego zarządzania płynnością finansową (system cash pooling) obowiązującego w ramach grupy A. W systemie będą brały udział następujące podmioty: A S.A. z siedzibą we Francji, pełniącą rolę lidera w systemie wspólnego zarządzania płynnością finansową (lider); inne spółki należące do grupy A, w tym w przyszłości spółka, pełniące rolę uczestników systemu cash pooling; Bank B S.A. z siedzibą we Francji, oraz B Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie oraz inne oddziały Banku z siedzibą w państwach Unii Europejskiej. Lider posiada 100% udziałów w spółce. System zarządzania płynnością finansową "do którego zamierza przystąpić spółka będzie oparty na następujących dokumentach: Konwencja o Centralizacji Środków Pieniężnych zawarta przez lidera i bank - B Cash Centralisation Agreement; Umowa Zarządzania Płynnością Finansową zawarta przez spółkę i lidera; Umowa Centralizacji Środków Pieniężnych dla Jednego Podmiotu zawarta przez spółkę z bankiem i oddziałem banku W ramach systemu, do którego zamierza przystąpić spółka, bank będzie zapewniał techniczne wsparcie systemu, w tym w szczególności kilkustopniową strukturę rachunków bankowych, które będą wykorzystywane w systemie zarządzania płynnością finansową. W oparciu o umowę centralizacji środków pieniężnych, specjalnie dla celów transakcji, oddział banku otworzy dla spółki rachunek w Polsce, jednocześnie bank otworzy dla spółki rachunek za granicą. Równocześnie na rzecz lidera utworzony jest przez bank specjalny, docelowy rachunek za granicą (rachunek główny), na którym będą konsolidowane i rozliczane środki finansowe pochodzące z rachunków Spółki oraz rachunków pozostałych uczestników systemu. Lider jest właścicielem skonsolidowanego rachunku głównego. Spółka będzie właścicielem rachunków, które będą wykorzystywane w systemie. Przepływy między rachunkami spółki, a rachunkiem głównym lidera będą miały charakter rzeczywisty. Rola banku, w tym oddziału banku obsługujących rachunki spółki i lidera będzie ograniczona do założenia i prowadzenia rachunków oraz wykonywania przelewów pieniężnych związanych z systemem cash pooling. Z tytułu świadczonych usług w ramach uczestnictwa spółki w systemie, bank i oddział banku obciążać będą lidera oraz uczestników systemu, w tym spółkę, miesięcznymi opłatami, za udostępnienie kilkustopniowej struktury rachunków bankowych, dokonywane przelewy oraz inne czynności wykonywane na rzecz lidera i uczestników systemu. Wszelkie pozostałe obowiązki, tj. obowiązki związane z monitorowaniem sald na rachunkach uczestników, kalkulacją wysokości transferów dokonywanych pomiędzy tymi rachunkami, kalkulacją należnych odsetek, jak również wszelkie obowiązki dokumentacyjno - informacyjne spoczywać będą na liderze. Jednocześnie lider pozostaje odpowiedzialny w stosunku do banku za wszelkie ujemne salda, koszty i odsetki na rachunkach wynikające z przelewów między rachunkami uczestniczącymi w systemie. Spółka wskazała, że na podstawie umowy o centralizacji środków pieniężnych rachunek główny powinien przez cały czas posiadać dodatnie saldo lub mieścić się w limicie salda debetowego, które może zostać przyznane przez Bank na mocy odrębnej umowy. Praktyczne funkcjonowanie systemu, do którego planuje przystąpić spółka, polega na tym, że na koniec każdego dnia roboczego wszystkie salda dodatnie na rachunkach uczestników systemu będą przenoszone na rachunek główny lidera. Bank, działając jako pełnomocnik będzie regulował z rachunku głównego lidera salda ujemne na rachunkach uczestników. W konsekwencji podczas realizacji przelewów dokonywane będzie wyzerowanie sald na rachunkach uczestników. Suma sald debetowych i kredytowych na rachunkach spółki przeniesionych na rachunek główny stanowić będzie podstawę do obliczenia odsetek, które spółka będzie płaciła/otrzymywała od lidera. Wysokość odsetek kalkulowana będzie przez lidera, przynajmniej raz na kwartał, na podstawie sald dodatnich/ujemnych, występujących każdego dnia na rachunkach spółki oraz pozostałych uczestników. Jeżeli suma odsetek należnych spółce za dany okres będzie mniejsza, niż suma odsetek, do których zapłaty będzie zobowiązana, saldo odsetek będzie ujemne. Jeżeli suma odsetek należnych spółce za dany okres będzie większa, niż suma odsetek, do których zapłaty będzie zobowiązana, saldo odsetek będzie dodatnie. W przypadku wystąpienia salda dodatniego po stronie spółki odsetki będą kapitalizowane na jej rachunkach z datą uznania rachunku na pierwszy dzień następnego kwartału. W przypadku wystąpienia salda ujemnego spółka obowiązana będzie przelać odsetki na rachunek główny bądź odsetki będą potrącane z saldem dodatnim na rachunkach spółki. Odsetki będą obliczane przez lidera zgodnie z umową zarządzania płynnością finansową zawartą między liderem, a spółką. W przypadku przekazywania nadwyżek finansowych na rachunek główny (w umowie powyższe przekazanie zostało określone terminem angielskim "loan" co w języku polskim oznacza pożyczkę) spółka uzyska wynagrodzenie w postaci odsetek pomniejszone o marżę w wysokości 0,2%, natomiast w przypadku uzupełnienia salda ujemnego spółki, za skorzystanie ze środków udzielonych przez Lidera (w umowie powyższe przekazanie zostało określone terminem angielskim "loan") obowiązana będzie zapłacić wynagrodzenie w postaci odsetek powiększone o marżę w wysokości 1%. Spółka wskazała, że w ramach systemu będzie dokonywać rozliczeń wyłącznie z liderem minimum raz na kwartał i nie będzie miała wiedzy na temat dalszego rozdysponowania środków przekazanych na rachunek główny, ani nie będzie miała wiedzy, od którego uczestnika pochodzą środki jej udostępnione. Lider nie posiada zarówno siedziby, jak i stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terytorium Francji. W związku z powyższym spółka zadała następujące pytanie: czy w świetle umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w ramach opisanego stanu faktycznego, zastosowanie ma art. 11 Polsko - Francuskiej Umowy, w związku z czym odsetki wypłacone przez spółkę nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu podatkiem u źródła, o ile spółka uzyska certyfikat rezydencji lidera, wydanego przez właściwy organ administracji francuskiej, potwierdzającego rezydencję podatkową lidera we Francji? Zdaniem spółki do odsetek, którymi będzie ona obciążana będą miały zastosowanie postanowienia zawarte w art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 11 Polsko - Francuskiej Umowy. Zgodnie z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki uzyskiwane na terytorium Polski przez podatników będących nierezydentami opodatkowane są ryczałtowo w wysokości 20%. Podatek pobierany jest przez podmiot wypłacający odsetki w dniu dokonania ich wypłaty i przekazywany do właściwego urzędu skarbowego. Przepis art. 21 ust. 1 ustawy stosuje się z uwzględnieniem właściwych umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych możliwe jest zastosowanie stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (lub zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, niepobranie tego podatku), pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby/zamieszkania podatnika w formie certyfikatu rezydencji, wydanego do celów podatkowych przez właściwy organ administracji podatkowej. Transakcje w ramach systemu cash poooling spółka będzie dokonywać wyłącznie z liderem - francuskim rezydentem podatkowym. W związku z czym należy wziąć pod uwagę postanowienia Polsko - Francuskiej Umowy, który stanowi, że odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (art. 11 Umowy). Większość polskich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, przewidując opodatkowanie u źródła odsetek w ograniczonej wysokości, bądź możliwość niepobierania podatku, nie zezwala na takie obniżenie bądź niepobranie podatku, jeżeli ich odbiorcą nie jest ich faktyczny właściciel, lecz pośrednik, który z uwagi na fakt, że ma miejsce zamieszania lub siedzibę w umawiającym się państwie, może korzystać z postanowień danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Określenie faktyczny właściciel - "beneficial owner" obejmuje każdego, kto posiada prawny tytuł do poboru określonych świadczeń na własny rachunek, która dysponuje prawem do zagospodarowania określonym świadczeniem. Jeżeli więc odbiorca odsetek, nie jest ich beneficjentem i umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta między Polską a państwem rezydencji takiego odbiorcy zawiera tego rodzaju uściślenie, to do odbiorcy odsetek postanowienia tejże umowy nie będą miały zastosowania. Lider realizuje bowiem jedynie funkcję pośrednika, tzn. nie jest ostatecznym właścicielem odsetek, do których prawo przysługuje uczestnikom przekazującym nadwyżkę do systemu. W opinii spółki, mając na uwadze, że art. 11 Umowy nie zwiera uściślenia w postaci "uprawnionego odbiorcy", "odbiorcy będącego faktycznym właścicielem" odsetki płacone przez spółkę będą zwolnione z opodatkowania w Polsce. W związku z powyższym nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu podatkiem pobieranym u źródła odsetki uiszczane przez Spółkę na rzecz Lidera, na podstawie umowy zarządzania płynnością finansową, pod warunkiem posiadania przez spółkę certyfikatu rezydencji wydanego przez właściwy organ administracji francuskiej, potwierdzającego rezydencję podatkową lidera we Francji. Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za nieprawidłowe. Wyjaśnił, że stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski. Zgodnie z art. 26 tej ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ustawy, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. W myśl art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Polski, przez podatników nieposiadających w Polsce siedziby ani zarządu, przychodów z odsetek ustala się w wysokości 20% tych przychodów. Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Stosownie do art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy. W związku z tym organ wskazał, że przy rozpatrzeniu niniejszej sprawy należy uwzględnić postanowienia konwencji, która zgodnie z art. 91 ust. 2 Konstytucji będzie miała pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. Umowa cash pooling to forma zarządzania finansami stosowana przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej (holdingu) lub podmioty powiązane ekonomicznie w inny sposób, która polega na koncentrowaniu środków z jednostkowych rachunków (sald) poszczególnych jednostek (rachunków uczestników) - na wspólnym rachunku grupy (rachunek główny, docelowy) i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą. W Polsce brak jest regulacji prawnych w tym zakresie. Prawo cywilne - w części zobowiązaniowej - nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy, stąd umowa cash poolingu pozostaje na gruncie polskiego prawa umowa nienazwaną. Mając natomiast na uwadze charakter i sposób funkcjonowania cash poolingu organ stwierdził, iż jest to transakcja zarządzania funduszami w grupie, której celem jest zapewnienie maksymalnych korzyści finansowych i minimalnych strat finansowych. W ramach porozumienia cash poolingu uczestnicy wskazują podmiot organizujący cash pooling i zarządzający systemem, tzw. pool leadera, którym może być wyspecjalizowany bank, jak również jednostka z grupy. Zarządzający systemem w ramach umowy zapewnia dla wszystkich uczestników systemu środki finansowe na pokrycie sald ujemnych, a w przypadku wystąpienia sald dodatnich na rachunkach uczestników to na jego rachunek trafiają środki finansowe. Pool leader świadczy zatem zróżnicowane i dostosowane do potrzeb uczestnika usługi finansowe, niemniej jednak polegają one na zarządzaniu funduszami uczestnika systemu poprzez przyjmowanie depozytów, tworzenie możliwości pokrywania salda debetowego oraz inwestowanie środków. Cechą charakterystyczną cash poolingu jest konsolidowanie, środków finansowych, wszystkich uczestników, a nie dokonywanie "darowizn" na rzecz pool leadera przez pozostałych uczestników. Rzeczywistymi właścicielami przekazywanych środków pozostają podmioty przekazujące nadwyżkę znajdującą się na ich rachunkach. To, czy uczestnik systemu posiada w nim rzeczywisty rachunek, jest rzeczą wtórną zależną od przyjętego wariantu systemu i stanowi kwestię techniczną tegoż systemu, od której nie zależy układ praw i obowiązków - i związany z tym aspekt ekonomiczno -podatkowy - jego uczestników. Organ zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu przedstawionego we wniosku stanowiska spółka wskazała, iż lider realizuje jedynie funkcję pośrednika, tzn. nie jest ostatecznym właścicielem odsetek, do których prawo przysługuje uczestnikom przekazującym nadwyżkę do systemu cash pooling, dlatego za nieprawidłowe organ uznał stanowisko spółki, że do odsetek, którymi będzie ona obciążona będą miały zastosowanie postanowienia zawarte w art. 11 Umowy. Odsetki otrzymane przez pool leadera zostaną proporcjonalnie rozdysponowane między uczestnikami systemu, w zależności od salda na rachunku transakcyjnym danego uczestnika. Za pośrednictwem rachunku grupowego przekazywane będą środki finansowe do poszczególnych spółek uczestniczących w umowie cash poolingu, w związku z czym, aby można było w przedmiotowej sprawie zastosować właściwą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, należy w pierwszej kolejności ustalić osobę podatnika, na rzecz którego przekazywane będą odsetki, a dopiero później kierując się miejscem jego zamieszkania lub siedziby zastosować postanowienia odpowiedniej umowy międzynarodowej, tak aby określić właściwą stawkę podatkową, czy też od tego podatku odstąpić, jeżeli dana umowa zawiera taką regulację. Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że 0% stawka podatku od odsetek wynikająca z przepisów polsko - francuskiej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, nie znajdzie zastosowanie do sytuacji opisanej we wniosku. Spółka będzie mogła jednak zastosować w momencie wypłaty (art. 26 ust. 1 ustawy), zgodnie z postanowieniami art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych, preferencyjną stawkę podatkową wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską, a państwem rezydencji podatkowej podmiotu uprawnionego, uzyskującego przychód z tytułu odsetek, a więc poszczególnych spółek z grupy, które biorą udział w systemie cash pooling. Na powyższą interpretację po wyczerpaniu przewidzianych prawem środków Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie argumentując, że jest ona niezgodna z prawem i wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Jednocześnie spółka wniosła o uznanie przysługującego jej uprawnienia wynikającego z przepisów art. 11 Umowy, polegającego na prawie do zwolnienia z opodatkowania w Polsce wypłacanych przez Spółkę odsetek do A SA z siedzibą we Francji. Zaskarżonej interpretacji spółka zarzuciła naruszenie prawa podatkowego poprzez niewłaściwą interpretację przepisów art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przepisów art. 11 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku. W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych, jeżeli podmioty nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski. Zgodnie z art. 21 ust. 1 tej ustawy, podatek dochodowy z tytułu przychodów z odsetek uzyskanych na terytorium Polski przez podatników, niemających na terytorium Polski siedziby lub zarządu, ustala się w wysokości 20% tych przychodów. Wskazany wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska (art. 21 ust. 2). Jak stanowi art. 11 ust. 1 Umowy odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie. Skarżąca spółka przyjęła więc, że Umowa polsko-francuska, poza warunkiem rezydencji, nie wprowadza żadnych dodatkowych wymogów względem uzyskującego przychód z tytułu odsetek. Innymi słowy, odsetki powstałe w Polsce płacone do podmiotu francuskiego będą zwolnione z opodatkowania w Polsce, o ile podmiot ten jest rezydentem podatkowym we Francji. Tym samym analiza postanowień art. 11 ust. 1 Umowy zawartej z państwem siedziby Lidera prowadzi do wniosku, że odsetki wypłacane przez spółkę liderowi mającemu siedzibę we Francji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, a jedynie we Francji. W przedstawionym stanie faktycznym spełnione są więc wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 11 Umowy polsko-francuskiej. Spółka podkreślała w tym kontekście, że art. 11 Umowy nie wymaga od odbiorcy odsetek bycia jednocześnie osobą uprawnioną do danej należności. Instytucja tzw. osoby uprawnionej (beneficial owner) jest elementem konstrukcji Modelowej Konwencji OECD w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku. Stosownie do art. 11 ust. 1 Konwencji Modelowej odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim kraju. Jednak zgodnie z ust. 2 ww. artykułu odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, zgodnie z jego ustawodawstwem. W przypadku, gdy osoba uprawniona (beneficial owner) do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek. Na tle ww. przepisu Konwencji Modelowej prawo do skorzystania z niższej stawki zagwarantowane zostało tylko osobie uprawnionej (beneficial owner) do należności. Strona skarżąca wskazywała, że Konwencja Modelowa i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska nie definiują pojęcia osoby uprawnionej (beneficial owner). Komentarz do Konwencji Modelowej OECD stanowi, iż określenie osoba uprawniona (beneficial owner) powinno być rozumiane w świetle przedmiotu i celu Konwencji. Zgodnie z komentarzem do Konwencji Modelowej OECD osoba uprawniona (beneficial owner) to podmiot, którego prawa do dysponowania otrzymaną płatnością nie mają wyłącznie formalnego charakteru. Komentarz przewiduje, że zastosowanie niższej stawki nie znajduje zastosowania, jeżeli pomiędzy wypłacającym a odbiorcą wystąpi osoba trzecia (pośrednik), chyba, że osoba uprawniona (beneficial owner) jest rezydentem podatkowym tego samego umawiającego się państwa. Co do zasady w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest na rzecz pośrednika będącego rezydentem określonego państwa, który następnie przekazuje tę płatność ostatecznemu odbiorcy, państwo w którym powstaje dana płatność nie jest zobowiązane do zastosowania wobec tego pośrednika postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Określenie beneficial owner (osoba uprawniona) może występować w polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania w różnych wersjach. Jednakże w przypadku, gdy umowa między Polską a drugim Umawiającym się Państwem zawiera tego rodzaju uściślenie, nie będą mogły być zastosowane przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w każdej sytuacji. Przykłady zapisu klauzuli osoby uprawnionej (beneficial owner) można znaleźć w art. 11 umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę z Belgią, Holandią, Wielką Brytanią. Oznacza to, że w tych wszystkich przypadkach, gdy umowa bilateralna zawarta przez Polskę, z drugim Umawiającym się Państwem kwalifikując podatnika odnosi się do jego uprawnień, powiela wówczas wzorzec zawarty w Konwencji Modelowej i prawo do skorzystania ze stawki wynikającej z danej umowy przysługuje wyłącznie podmiotowi, który może być uznany za osobę uprawnioną, czyli odbiorcę będącego faktycznym właścicielem odsetek. Konwencja Modelowa OECD została wypracowana jako wspólne stanowisko wielu państw i stanowi jedynie wzorzec do regulowania kwestii związanych z zapobieganiem podwójnemu opodatkowaniu w stosunkach dwustronnych. Treść umowy w sprawie zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu nie musi stanowić wiernego odzwierciedlenia postanowień Konwencji i szczegółowe rozwiązania są pozostawione woli stron umów bilateralnych. Postanowienie art. 11 Umowy polsko - francuskiej, poza warunkiem rezydencji, nie wprowadza żadnych dodatkowych wymogów względem uzyskującego dochód z tytułu odsetek. W ocenie Spółki, kierując się zasadami wykładni językowej, art. 11 Umowy nie może być interpretowany w sposób rozszerzający poprzez nadawanie słowu odbiorca odsetek dodatkowego, rozszerzającego znaczenia - odbiorca uprawniony, rzeczywisty odbiorca, itp. Oznacza to, że sam fakt bycia przez Lidera francuskim rezydentem podatkowym upoważnia spółkę do zastosowania art. 11 Umowy do odsetek wypłacanych Liderowi. W opinii spółki klauzuli beneficial owner nie należy traktować jako zasady ogólnej. Tym samym brak wprowadzenia klauzuli beneficial owner - rzeczywistego odbiorcy w art. 11 Umowy w odniesieniu do odsetek pochodzących z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacanych osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedziby w drugim Umawiającym się Państwie ma na celu objęciem zwolnieniem nie tylko odbiorców będących rzeczywistymi odbiorcami odsetek, ale każdego odbiorcy będącego rezydentem jednego bądź drugiego Umawiającego się Państwa otrzymującego należności z tytułu odsetek. W ocenie spółki w strukturze systemu cash pooling, za uprawnionego odbiorcę odsetek należy uznać jedynie lidera. Pełni on rolę instytucji finansowej, która z jednej strony zapewnia brakujące środki finansowe uczestnikom z ujemnymi saldami na kontach, a z drugiej strony wynagradza uczestników, których konta wykazują salda dodatnie. Jednocześnie lider realizuje zysk (marża) wynikający z transakcji realizowanych w systemie, w ramach którego spółka dokonuje rozliczeń wyłącznie z liderem. Zobowiązanie spółki do zapłaty odsetek jest zobowiązaniem wobec lidera, a nie wobec innych uczestników. Spółka podnosiła, iż powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie literaturze przedmiotu wskazując, iż w monografii "Klaus Vogel on Double Taxation Convetions" jej autor wskazuje, że faktycznym właścicielem odsetek będzie także ich odbiorca, pod warunkiem, iż ostatecznie czerpie korzyści z tych płatności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji z dnia 7 maja 2010 r. i wniósł o oddalenie skargi. Sąd zważył, co następuje. Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych odsetek wypłacanych spółce mającej siedzibę we Francji, przeprowadzona zgodnie z zasadami wyrażonymi na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych prowadzi do wniosku, iż brak jest podstaw aby uznać, że nie jest ona zgodna z prawem. Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez spółkę we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wynika, że: 1) A sp. z o.o. z siedzibą w Polsce jest częścią światowej grupy A i zamierza przystąpić do systemu wspólnego zarządzania płynnością finansową (cash pooling") obowiązującego w ramach grupy A, w którym będą brały udział następujące podmioty: A S.A. z siedzibą we Francji, pełniącą rolę lidera w systemie wspólnego zarządzania płynnością finansową, inne spółki należące do grupy A, w tym w przyszłości spółka, pełniące rolę Uczestników systemu, Bank B S.A. z siedzibą we Francji, oraz B Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie oraz inne oddziały Banku z siedzibą w państwach Unii Europejskiej; 2) lider posiada 100% udziałów w spółce; 3) w ramach systemu bank będzie zapewniał techniczne jego wsparcie, w tym w szczególności kilkustopniową strukturę rachunków bankowych, które będą wykorzystywane w systemie zarządzania płynnością finansową; 4) w oparciu o umowę centralizacji środków pieniężnych, specjalnie dla celów transakcji, oddział banku otworzy dla spółki rachunek w Polsce, jednocześnie bank otworzy dla spółki rachunek za granicą, a równocześnie na rzecz lidera utworzony jest przez bank specjalny, docelowy rachunek za granicą, na którym będą konsolidowane i rozliczane środki finansowe pochodzące z rachunków spółki oraz rachunków pozostałych uczestników systemu - lider jest właścicielem skonsolidowanego rachunku głównego; spółka będzie właścicielem rachunków, które będą wykorzystywane w systemie; 5) przepływy między rachunkami spółki, a rachunkiem głównym lidera będą miały charakter rzeczywisty; 6) obowiązki związane z monitorowaniem sald na rachunkach uczestników, kalkulacją wysokości transferów dokonywanych pomiędzy tymi rachunkami, kalkulacją należnych odsetek, jak również wszelkie obowiązki dokumentacyjno - informacyjne spoczywać będą na liderze, który będzie odpowiedzialny wobec banku za wszelkie ujemne salda, koszty i odsetki na rachunkach wynikające z przelewów między rachunkami; 7) rachunek główny powinien przez cały czas posiadać dodatnie saldo lub mieścić się w limicie salda debetowego; 8) funkcjonowanie systemu, do którego planuje przystąpić spółka, polega na tym, że na koniec każdego dnia roboczego wszystkie salda dodatnie na rachunkach uczestników systemu zarządzania płynnością będą przenoszone na rachunek główny lidera, następnie bank, działając jako pełnomocnik, będzie regulował z rachunku głównego lidera salda ujemne na rachunkach uczestników, a w konsekwencji podczas realizacji przelewów dokonywane będzie wyzerowanie sald na rachunkach uczestników; suma sald debetowych i kredytowych na rachunkach spółki przeniesionych na rachunek główny stanowić będzie podstawę do obliczenia odsetek, które spółka będzie płaciła/otrzymywała od lidera; 9) wysokość odsetek kalkulowana będzie przez lidera, przynajmniej raz na kwartał, na podstawie sald dodatnich/ujemnych, występujących każdego dnia na rachunkach spółki oraz pozostałych uczestników; 10) w ramach systemu cash pooling spółka będzie dokonywać rozliczeń wyłącznie z liderem minimum raz na kwartał i nie będzie miała wiedzy na temat dalszego rozdysponowania środków przekazanych na rachunek główny lidera, ani nie będzie miała wiedzy, od którego uczestnika pochodzą środki udostępnione spółce; 11) lider nie posiada zarówno siedziby, jak i stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski i jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terytorium Francji. Formułując pytanie czy w świetle umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w ramach opisanego stanu faktycznego, zastosowanie ma art. 11 Polsko - Francuskiej Umowy, w związku z czym odsetki wypłacone przez Spółkę nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu podatkiem u źródła, o ile spółka uzyska certyfikat rezydencji lidera, wydanego przez właściwy organ administracji francuskiej, potwierdzającego rezydencję podatkową lidera we Francji?, skarżąca spółka przedstawiając własne stanowisko wywodziła, że nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu podatkiem pobieranym u źródła odsetki uiszczane przez nią na rzecz lidera, pod warunkiem posiadania przez spółkę certyfikatu rezydencji wydanego przez właściwy organ administracji francuskiej, potwierdzającego rezydencję podatkową lidera we Francji. Na tle elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznając stanowisko podatnika za nieprawidłowe stwierdził, iż że 0% stawka podatku od odsetek wynikająca z przepisów polsko - francuskiej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, nie znajdzie zastosowanie do sytuacji opisanej we wniosku, a spółka będzie mogła zastosować w momencie wypłaty (art. 26 ust. 1 ustawy), zgodnie z postanowieniami art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych, preferencyjną stawkę podatkową wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską, a państwem rezydencji podatkowej podmiotu uprawnionego, uzyskującego przychód z tytułu odsetek, a więc poszczególnych spółek z grupy, które biorą udział w systemie cash pooling. Na wstępie podkreślić należy, że podstawowym celem wiążącej interpretacji przepisów prawa podatkowego (czy to ogólnej, czy to indywidualnej) jest realizacja dyrektyw jednolitości stosowania prawa podatkowego, jego pewności, rozumianej w kontekście przewidywalności treści aktów jego stosowania, a w konsekwencji bezpieczeństwa prawnego podatnika (płatnika, inkasenta) - co jest szczególnie istotne na gruncie ingerencyjnych gałęzi prawa, a takim jest prawo podatkowe – oraz zasady zaufania do państwa i jego organów oraz do stanowionego i stosowanego prawa. Poza sporem jest, że jakkolwiek w postępowaniu, o którym mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej nie ustala się stanu podatkowoprawnego w trybie i na zasadach przewidzianych przepisami tej ustawy, to jednak sama interpretacja określonych przepisów prawa podatkowego dokonywana jest w kontekście uwzględniającym zaprezentowany we wniosku o jej udzielenie stan faktyczny, który już nastąpił lub wystąpi w przyszłości. Z przepisu art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej wynika, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, od którego można odstąpić, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe. W razie zaś negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym. Wskazany przepis formułuje więc konieczne elementy składowe interpretacji indywidualnej, na gruncie których ocena stanowiska wnioskodawcy oraz stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym determinowane są przedstawionymi we wniosku elementami stanu faktycznego (zaistniałego lub przyszłego). W kontekście normatywnej treści przepisów prawa podatkowego adekwatnych dla elementów stanu faktycznego zaprezentowanych we wniosku o udzielenie interpretacji i stanowiących przedmiot interpretacji indywidualnej, tj. przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - potencjalnie stanowiących podstawę ustalania konsekwencji prawnych faktów przedstawionych we wniosku – stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz jego uzasadnienie prawne uznać należy za prawidłowe. W okolicznościach stanu sprawy (tj. elementów opisy zdarzenia przyszłego) przedstawionych we wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego, za punkt wyjścia uznać należy przepis art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego wynika, że podatnicy jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski, jak również przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, z którego wynika, że podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium RP przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek ustala się w wysokości 20% tych przychodów, z uwzględnieniem, jak stanowi ust. 2 art. 21 tej ustawy, postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Z przywołanych przepisów, w kontekście ustanowionej na gruncie art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy zasady ograniczonego obowiązku podatkowego oraz konsekwencji jej obowiązywania określonej w jej art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 26 (osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat), jednoznacznie wynika, że punktem wyjścia przy opodatkowywaniu przychodów uzyskanych na terytorium RP przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ustalenie osoby podatnika, a więc ustalenie wobec kogo powstał obowiązek podatkowy, a dopiero następnie w kontekście ustaleń dotyczących jego rezydencji, zastosowanie właściwej umowy międzynarodowej w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, a to dla określenia prawidłowej stawki podatku albo odstąpienia od opodatkowania, w sytuacji, gdy Polska, jako państwo źródła, zrezygnowała z opodatkowania odsetek (przychodów) wobec rezydentów państwa, z którym dana bilateralna umowa została zawarta (por. wyrok WSA w Warszawie z 12 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 508/07; wyrok WSA w Warszawie z 10 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2230/07; wyrok WSA we Wrocławiu z 10 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 280/10). Z art. 11 ust. 1 umowy między Rządem PRL a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, na który - w kontekście opisanych we wniosku elementów zdarzenia przyszłego – powołuje się skarżąca spółka wynika, że odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie, przy czym w rozumieniu tego postanowienia "odsetki" to dochody z wierzytelności wszelkiego rodzaju, tak zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką lub klauzula udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych i skryptów dłużnych, w tym również premie i udziały związane z powyższymi tytułami. W związku z powyższym, skoro poza sporem jest, że: 1) umowa cash pooling to forma zarządzania finansami stosowana przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej lub podmioty powiązane ekonomicznie w inny sposób, polegająca koncentrowaniu środków z jednostkowych rachunków poszczególnych z nich (rachunków uczestników) na wspólnym rachunku grupy (rachunek główny) i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą przy wykorzystaniu korzyści skali, której walorem jest koncentracji środków kliku podmiotów oraz kompensowanie przejściowych nadwyżek jednych spośród nich z przejściowymi niedoborami zaistniałymi u innych, co minimalizuje koszty kredytowania działalności podmiotów należących do grupy poprzez kredytowanie się przy wykorzystaniu środków własnych grupy - jej celem jest zapewnienie maksymalnych korzyści finansowych i minimalnych strat finansowych; 2) w ramach systemu pool leader świadczy zróżnicowane i dostosowane do potrzeb uczestnika usługi finansowe polegające na zarządzaniu funduszami uczestnika systemu poprzez przyjmowanie depozytów, tworzenie możliwości pokrywania salda debetowego oraz inwestowanie środków, a z treści wniosku wynika, że: 1) obowiązki związane z monitorowaniem sald na rachunkach uczestników systemu, kalkulacją wysokości transferów dokonywanych pomiędzy tymi rachunkami, kalkulacją należnych odsetek, jak również wszelkie obowiązki dokumentacyjno - informacyjne spoczywają na liderze, jako pośredniku; 2) suma sald debetowych i kredytowych na rachunkach spółki przeniesionych na rachunek główny stanowić będzie podstawę do obliczenia odsetek, które spółka będzie płaciła/otrzymywała od lidera; 3) w przypadku przekazywania nadwyżek finansowych na rachunek główny spółka uzyska wynagrodzenie w postaci odsetek, natomiast w przypadku uzupełnienia salda ujemnego, za skorzystanie z udzielonych środków zobowiązana będzie zapłacić wynagrodzenie w postaci odsetek (z uwzględnieniem zysku (marży) realizowanego przez lidera), to w pełni zasadnie stwierdzić należy, że odsetki, do których spółka będzie uprawniona, jako do wynagrodzenia z tytułu udostępnienia przez nią jej nadwyżek finansowych innym uczestnikom systemu, jak również odsetki, do zapłaty których będzie zobowiązana, z tytułu wynagrodzenia za skorzystanie z kapitału innych uczestników systemu na pokrycie własnych sald ujemnych, są jako roszczenie akcesoryjne związane z istnieniem roszczenia głównego, tj. istnieniem konkretnej wierzytelności. Spółka może mieć ją do innych uczestników systemu, w związku z udostępnieniem im jej własnych nadwyżkowy środków, jak również wobec spółki (jako dłużnika) mogą mieć ją inni uczestnicy systemu z tytułu udostępnienia spółce ich własnych nadwyżkowych środków, na pokrycie ujemnych sald skarżącej spółki. Wierzytelność ta istnieje więc pomiędzy spółką, a innymi uczestnikami systemu cash pooling, a nie pomiędzy spółką i liderem, który jest wyłącznie pośrednikiem. W konsekwencji odstąpienie wobec podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od opodatkowania dochodów z tytułu odsetek, na podstawie art. 11 ust. 1 umowy polsko – francuskiej w związku z art. 21 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nastąpi o tyle, o ile podmiot mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie – w analizowanym przypadku lider mający siedzibę we Francji – któremu odsetki te są wypłacane będzie mógł być uznany za uprawnionego do tych odsetek, jako dochodu z własnego kapitału, z tytułu udostępnienia którego odsetki te są należne, i którymi to odsetkami może swobodnie dysponować, tj. innymi słowy, gdy mają one bezpośredni związek, jako roszczenie akcesoryjne z konkretną wierzytelnością, jako roszczeniem głównym. W związku z powyższym brak jest podstaw, aby za uzasadnione uznać stanowisko skarżącej spółki o zastosowaniu postanowień umowy polsko – francuskiej do prawnopodatkowej oceny zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, z tego tylko powody, że miejscem rezydencji lidera jest Francja, że lider jest odbiorcą odsetek, a umowa polsko – francuska nie definiuje pojęcia "uprawnionego odbiorcy". Według Sądu, stanowisku skarżącej spółki sprzeciwiają się nie dość, że wyżej już przedstawione argumenty, to również i fakt, że w swojej argumentacji stanowisko to pomija zupełnie konsekwencje obowiązywania Konwencji o Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, wraz z Protokołami dodatkowymi nr 1 i 2 do tej konwencji stanowiącymi jej integralną część, sporządzonej w Paryżu dnia 14 grudnia 1960 r. Na mocy jej art. 3 lit. c Polska zobowiązała się do ścisłej współpracy, a tam, gdzie występuje taka potrzeba, podejmowania skoordynowanych działań, zgodnie zaś z art. 5 lit. b Konwencji OECD może dla osiągnięcia swoich celów przedkładać członkom zalecenia. W tym też kontekście, trafnie Dyrektor Izby Skarbowej odwoływał się do postanowień Modelowej Konwencji OECD w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od zysków majątkowych, jak i do Komentarza do tej Konwencji, jak źródła wiedzy, na podstawie którego w pełni uzasadniony sposób, powinno dochodzić do ustalania kontekstu i interpretowania znaczenia terminów oraz pojęć, którymi na gruncie przedmiotowych umów operują ich strony (por. np. wyrok NSA z 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 97/09; wyrok WSA we Wrocławiu z 10 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 280/10). Z Komentarza Modelowej Konwencji wynika, iż postanowienia umów (konwencji) o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie dotyczącym odsetek mają zastosowanie w sytuacjach, gdy podmiot uzyskujący odsetki posiada status rzeczywistego odbiorcy - osoby uprawnionej ("beneficial owner"), czyli w sytuacjach, gdy jest on podmiotem, którego prawo do dysponowania otrzymaną płatnością nie ma wyłącznie formalnego charakteru. Zgodnie z Komentarzem, tylko takie rozumienie pojęcia "osoby uprawnionej" uwzględnia właściwy jego kontekst zdeterminowany przedmiotem i celem Konwencji, a mianowicie unikaniem podwójnego opodatkowania, zapobieganiem uchylaniu się od opodatkowania i zapobieganiem oszustom podatkowym. Oznacza to, iż postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają zastosowanie do podmiotów będących faktycznymi odbiorcami odsetek, tj. do podmiotów w odniesieniu do których da się wyodrębnić, i to jako dominujące, uprawnienia właścicielskie. Atrybutami tego rodzaju ponad wszelką wątpliwość będą takie, które wyrażać się będą w czerpaniu ostatecznych korzyści z odsetek oraz możliwości rozporządzania nimi. "Podmiotem uprawnionym" może być więc podmiot posiadający prawo do kapitału, z tytułu udostępnienia którego należne będą mu odsetki oraz przysługiwać mu będzie prawo do zagospodarowania tych odsetek. W związku z tym, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest na rzecz pośrednika będącego rezydentem określonego państwa, który następnie przekazuje tę płatność ostatecznemu odbiorcy, państwo w którym płatność ta powstaje, nie jest zobowiązane do stosowania wobec pośrednika postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Rezydencja podmiotu, któremu wypłacane są odsetki, w drugim Umawiającym się Państwie, bez spełnienia warunku uznania go za "osobę uprawnioną" w wyżej wskazanym rozumieniu tego pojęcia, nie może więc stanowić samoistnej przesłanki korzystania z postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w analizowanym przypadku z postanowień umowy polsko – francuskiej. Słusznie więc w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji wskazano, że jeżeli podmiot polski, w warunkach określonych art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dokonuje wypłaty należności (odsetek) na rzecz rezydenta innego państwa, który nie jest osobą uprawnioną do tychże odsetek, to strona polska nie jest ograniczona w prawie do opodatkowania w Polsce takich należności odsetkowych. W konsekwencji, odstąpienie na podstawie umowy polsko – francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku od opodatkowania odsetek nie będzie mogło nastąpić w okolicznościach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o udzielenie interpretacji, a skarżąca spółka powinna, zgodnie z art. 3 ust. 2 w związku z art. 21 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w pierwszej kolejności ustalić osobę podatnika, na rzecz którego przekazywane będą odsetki, a dopiero później kierując się miejscem jego zamieszkania lub siedziby zastosować postanowienia odpowiedniej umowy międzynarodowej, tak aby określić właściwą stawkę podatkową, czy też od tego podatku odstąpić, jeżeli dana umowa zawiera taką regulację. W tym względzie, za chybioną uznać należy argumentację spółki o braku wiedzy odnośnie rozdysponowywania środków przekazywanych na rachunek główny lidera oraz odnośnie uczestnika systemu, od którego będą pochodzić środki udostępniane jej na pokrycie salda ujemnego, zwłaszcza gdy podkreślić, że z treści wniosku wynika, iż pool lider - jako pośrednik - zobowiązany będzie do monitorowania sald na rachunkach uczestników systemu, kalkulacji wysokości transferów dokonywanych pomiędzy tymi rachunkami, kalkulacji należnych odsetek oraz realizacji obowiązków dokumentacyjno – informacyjnych. Uzyskiwanie więc niezbędnych i koniecznych informacji, istotnych z punktu widzenia prawidłowego opodatkowania wypłacanych odsetek, stanowi element organizacji planowanego przedsięwzięcia cash pooling i umożliwia prawidłowe stosowanie przepisów podatkowych. Stosownie więc do art. art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, spółka będzie więc mogła w momencie wypłaty odsetek postąpić w sposób uwzględniający postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską, a państwem rezydencji podatkowej podmiotu uprawnionego, tj. podmiotu faktycznie uzyskującego przychód z tytułu tychże odsetek, a mianowicie poszczególnych spółek z grupy, które biorą udział w systemie cash pooling. W związku z powyższym, Sąd na postawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jam na wstępie.