I SA/Bd 748/10

I SA/Bd 748/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2011 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, październik i grudzień 2004 r. postanowił oddalić wniosek I SA/Bd 748/10 UZASADNIENIE W dniu 12 stycznia 2011r. skarżąca zwróciła się do Sądu o udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. W formularzu PPF wykazała, że miesięcznie zarabia 2.900 zł, ponosi wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, spłaca pożyczki mieszkaniowe oraz pomaga finansowo matce. Referendarz sądowy zważył, co następuje Przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku wskazać należy, że skarżąca ponownie ubiega się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pierwszy wniosek został uwzględniony w części, bowiem dla strony ustanowiono doradcę podatkowego, odmawiając jednocześnie zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem rozpoznając kolejny wniosek, z 11 stycznia 2011 r., referendarz wypowiada się jedynie w kontekście zwolnienia ubiegającej od kosztów sądowych. Nie rozpatruje więc, ze względu na bezprzedmiotowość, kwestii ustanowienia pełnomocnika z urzędu, albowiem taki został przyznany dla skarżącej na mocy postanowienia z 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I SO/Bd 8/10. Co więcej, wyznaczony doradca podatkowy M.O. podejmuje czynności procesowe, co świadczy, że skarżąca korzysta z przyznanego jej uprawnienia, które tym samym zostało skonsumowane. Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tej samej sprawie powinien zostać potraktowany jako wniosek o zmianę wydanego wcześniej postanowienia dotyczącego prawa pomocy w trybie art.165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym postanowienia niekończące postępowania w sprawie, mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Ponieważ okolicznością braną pod uwagę przy merytorycznym rozpoznawaniu prawa pomocy jest finansowa zdolność wnioskodawcy do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym, zmiana postanowienia dotyczącego prawa pomocy może nastąpić tylko w przypadku istotnej zmiany poziomu dochodów lub wydatków wnioskodawcy, która nastąpiła po wydaniu tego postanowienia. Tymczasem K.W. w kolejnym wniosku nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności w stosunku do tych podnoszonych we wniosku z 22 lipca 2010 r. Powtórzyła argumentację, którą posłużyła się przy formułowaniu poprzedniego wniosku, co świadczy, że możliwości płatnicze strony nie uległy pogorszeniu. Skoro tak, to nie zachodzi konieczność zmiany postanowienia referendarza sądowego z 30 czerwca 2010 r., a warunki materialne niezmiennie pozwalają zainteresowanej, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu, na uiszczenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, czy ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej, który wyniesie 200 zł. Mając powyższe na względzie, na podstawie art.165, art.246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek należało oddalić.