I SA/Ke 56/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 lutego 2011r. sprawy ze skargi J.S. P.H.U. E.w Ć. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2005r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku nr [...]Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...]z dnia [...]. określającą J. S. P.H.U "E." zobowiązanie w podatku akcyzowym w sierpniu 2005r. z tytułu sprzedaży oleju opałowego bez wymaganych oświadczeń. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że 10.04.2009r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. za pismem nr KP/2/0711-160/09 przesłał do Urzędu Celnego w K. informację, że z ustaleń z przeprowadzonej kontroli podatkowej przeprowadzonej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w P.H.U. "E." J. S., zam. Ć., ul. Ś. 53 NIP: 6571611912 wynika, iż podatnik w sierpniu 2005r. dokonywał sprzedaży oleju opałowego bez pobierania kompletnych oświadczeń stwierdzających, iż nabywane wyroby są przeznaczone na cele opałowe. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w K. pismem z dnia 28.12.2009r. zwrócił się z prośbą o przekazanie materiałów dotyczących firmy P.H.U. "E.", wskazujących na nieprawidłowości w zakresie podatku akcyzowego. W odpowiedzi na powyższe pismo dnia 08.02.2010r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. przesłał uwierzytelnioną kserokopię protokołu kontroli podatkowej przeprowadzonej na podstawie upoważnienia nr KP2/505-861/2008 z dnia 15.05.2008r. Mając powyższe na uwadze postanowieniem z dnia 12.03.2010r. wszczęto postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2005r. W jego wyniku ustalono, że w dokumentacji firmy P.H.U "E." znajduje się paragon nr 11 z 4 sierpnia 2005 roku wraz z oświadczeniem z których wynika, że w dniu 4 sierpnia 2005 roku miała mieć miejsce sprzedaż oleju opałowego w ilości 3000l T.owi W. z przeznaczeniem powyższego oleju na cele opałowe. Przesłuchany w charakterze świadka T. W. zeznał, że nie dokonywał zakupu oleju opałowego w firmie J. S. oraz, że nie jego podpis widnieje na przedmiotowym oświadczeniu. Ponadto widniejący na oświadczeniu NIP nie jest jego numerem, jak również w 2005 roku nie zamieszkiwał pod wskazanym na oświadczeniu adresem. Przesłuchany w charakterze świadka, zatrudniony jako kierowca w przedsiębiorstwie skarżącego A. K. zeznał, że w 2005r. gdy dostarczał do odbiorców olej opałowy to, nie potrafi stwierdzić czy był to olej opałowy lekki czy ciężki. Jednak zawsze rozwoził paliwo koloru czerwonego. Do jego zadań należało również odebranie oświadczeń od nabywców oleju. Nie było takiej sytuacji, aby olej został sprzedany i do takiej sprzedaży nie zostało pobrane oświadczenie. Jednocześnie nie sprawdzał danych personalnych osób wskazywanych w oświadczeniu. Tym samym w ocenie organu pomimo, że w dokumentacji firmy P.H.U. "E." sprzedaż oleju opałowego w dniu 04.08.2005r. w ilości 3000 l potwierdzona jest oświadczeniem wystawionym na nazwisko T. W., to na podstawie przeprowadzonego dowodu z zeznań świadka należało przyjąć że w/w nie dokonywał zakupu oleju opałowego w firmie J. S. oraz że nie jego podpis widnieje na przedmiotowym oświadczeniu. Zdaniem organu podatkowego brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności złożonych przez T. W. zeznań, jak również zeznań złożonych przez A. K., na podstawie których stwierdzono, że nie sprawdzał on tożsamości nabywców oleju opałowego. Dyrektor Izby Celnej w K. po przeanalizowaniu całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i rozpatrzeniu stanu faktycznego i prawnego sprawy stwierdził, że co ustawa z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. nr 3, poz. 11 z późn. zm.) wprowadziła przepisy przejściowe. Stosownie do art. 154 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli obowiązek podatkowy w sytuacjach innych niż wymienione w ust. 1-3 powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. W ustalonym powyżej stanie faktycznym przedmiotowej sprawy obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy określa ustawa z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm). Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy oleje opałowe są zaliczane do kategorii wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Z kolei w myśl art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy opodatkowaniu akcyzą podlega sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, a dniem powstania tego obowiązku jest dzień dokonania sprzedaży-stosownie do normy zawartej w art. 6 ust. 1 tejże ustawy, którego treść brzmi, iż obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu, o czym stanowi art. 11 ust. 1 ustawy. Firma P.H.U. "E." J. S. z chwilą sprzedaży oleju opałowego na celę inne niż opałowe, zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym stała się podatnikiem akcyzy. Stawka akcyzy na paliwa silnikowe i oleje opałowe wynosi 2 000 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu - art. 65 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu do 23.08.2005r. a po zmianie przepisów ustawą z dnia 28 lipca 2005r. od dnia 24.08.2005r. stawka akcyzy na paliwa wynosi 2 000 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu a na oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe 233 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 65 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek akcyzy (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) obniżył stawkę akcyzy m. in. na oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe, jednakże uzależnił stosowanie obniżonych stawek poprzez ustanowienie dodatkowych warunków które muszą być spełnione przez podmioty sprzedające oleje opałowe opodatkowane niższą stawką akcyzy. I tak zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, podatnik sprzedający oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą - do uzyskania od nabywcy oświadczenia o przeznaczeniu nabywanych wyrobów, uprawniających do stosowania stawek wymienionych w poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia; oświadczenie może być złożone w wystawionej fakturze VAT, a jeżeli jest składane odrębnie powinno zawierać dane dotyczące nabywcy, datę złożenia tego oświadczenia oraz powinno być dołączone do kopii faktury VAT. W przypadku nie złożenia oświadczeń stosuje się przepisy § 3 ust. 3 rozporządzenia. Natomiast w przypadku sprzedaży oleju opałowego osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej sprzedający, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia obowiązany jest do uzyskania od nabywcy oświadczenia stwierdzającego, iż nabywane wyroby są przeznaczone na cele opałowe; oświadczenie to powinno być dołączone do kopii paragonu lub innego dokumentu sprzedaży wystawionego nabywcy, a w przypadku braku takiej możliwości sprzedawca jest obowiązany wpisać na oświadczeniu numer i datę wystawienia dokumentu potwierdzającego tę sprzedaż. Ponadto oświadczenie powinno zawierać co najmniej: 1) Imię i nazwisko nabywcy, PESEL i NIP; 2) Adres zamieszkania nabywcy; 3) Określenie ilości nabywanego oleju opałowego; 4) Określenie ilości posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znaj duj ą się oświadczenia, j eżeli j est ono inne niż adres wymieniony w pkt 2; 5) Wskazanie rodzaju i typu urządzeń grzewczych; 6) Datę i miejsce wystawienia oświadczenia oraz podpis składającego oświadczenie. Również i tu w przypadku niezłożenia oświadczeń, stosuje się przepisy § 3 ust. 3 rozporządzenia: W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. brak oświadczenia, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek akcyzy, skutkuje dla sprzedającego utratą prawa do stosowania przy sprzedaży obniżonej stawki podatku akcyzowego. Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, że za usprawiedliwiającą sprzedawcę, pozwalającą na zastosowanie przez niego preferencyjnej stawki podatku akcyzowego nie może być uznana okoliczność, że przepisy wspomnianego rozporządzenia, a także ustawy o podatku akcyzowym nie nakładały na sprzedawcę obowiązku badania prawdziwości składanych oświadczeń w zakresie umożliwiającym identyfikację nabywców oleju. Jest bowiem oczywistym, że skoro od złożenia oświadczenia zawierającego dane nabywcy uzależniona była sprzedaż oleju przy zastosowaniu obniżonej stawki podatku akcyzowego, to rzeczą sprzedawcy było samodzielne przeprowadzenie weryfikacji oświadczeń nabywców w zakresie wierzytelności zawartych w nich danych właśnie przez żądanie ich udostępnienia. W przypadku odmowy przedstawienia dowodu tożsamości sprzedawca mógł odmówić przyjęcia oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego i jednocześnie odmówić jego sprzedaży przy zastosowaniu preferencji podatkowych, które złożenia takiego oświadczenia wymagały (wyrok WSA w Lublinie z dnia 20.02.2008r. SA/Lu 651/07, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. dnia 28.01.2010r. I SA/Ke 551/09 CBOSA). W świetle przywołanego wyżej orzecznictwa sądów administracyjnych bez znaczenia pozostaje okoliczność, że widok posesji położonej we wsi Zasłonce 18 gm. Łopuszno wydaje się kierowcy znany i że znajomość ta wynika z dostarczanego w to miejsce oleju opałowego. Nawet bowiem ewentualne potwierdzenie, że dostawa oleju opałowego do tej miejscowości rzeczywiście miała miejsce w dniu 04.08.2005r., nie jest w stanie zmienić faktu, że podatnik nie dysponuje wiarygodnymi dowodami wskazującymi na przeznaczenie sprzedanego oleju opałowego. Zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wyroby, wymienione w poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia (czyli oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe) (...) są przeznaczone na cele inne niż opałowe (..) stosuje się stawki akcyzy określone w poz. 1 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Stawka akcyzy określona w poz. 1 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sierpniu 2005r. wynosiła 1.180,00 zł za 1 000 litrów. Według § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego (Dz.U. nr 85, poz. 799, ze zm.) podatnicy sprzedający lub zużywający do innych celów niż opałowe oleje, o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, mogą obniżyć należną z tego tytułu akcyzę o kwotę akcyzy zapłaconej przy nabyciu lub imporcie tych wyrobów na cele opałowe. W myśl § 9 cyt. wyżej rozporządzenia w przypadkach określonych w rozporządzeniu, podatnik może obniżyć należną akcyzę o zapłaconą akcyzę, pod warunkiem że: 1) nabyte wyroby podlegały obowiązkowi podatkowemu i nie były zwolnione od akcyzy; 2) podatnik posiada dowód, że zapłacił kwotę akcyzy wynikającą z faktur i z faktur korygujących, a w przypadku dokumentów celnych-kwotę akcyzy wynikającą z tych dokumentów; 3) podatnik nie otrzymał zwrotu akcyzy na podstawie odrębnych przepisów w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych lub w sprawie zwolnień od akcyzy wyrobów akcyzowych. W przedmiotowej sprawie nie dokonano pomniejszenia o podatek akcyzowy zawarty w cenie zakupionego oleju ponieważ strona nie przedstawiła dokumentów wskazujących na jego naliczenie przy zakupie w/w ilości. Obliczenie należnego podatku akcyzowego: * ilość oleju opałowego - 3000 litrów * stawka podatku akcyzowego - 1 180,00 zł za 1 000 litrów * należny podatek akcyzowy - 3.540,00 zł. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 18 ust. 1 ustawy podatnicy są obowiązani składać w urzędzie celnym deklaracje dla podatku akcyzowego za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. J. S. nie złożył w ustawowym terminie deklaracji podatkowej w związku z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży przez firmę "E." oleju opałowego na cele inne niż opałowe w sierpniu 2005r. Z kolei art. 19 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy są obowiązani do obliczenia i zapłaty akcyzy za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwej izby celnej. J. S. będąc podatnikiem akcyzy co wywiedziono powyżej, nie dokonywał obliczenia i zapłaty należnej akcyzy w przywołanym powyżej ustawowym terminie. Odnosząc się do zarzutów jakie podnosiła strona w odwołaniu że postępowanie kontrolne nie zostało zakończone z uwagi na nie rozpatrzenie uwag i zastrzeżeń kontrolowanego, co wynika z art. 291 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że organ podatkowy nie kwestionuje faktu, że nie udzielono kontrolowanemu odpowiedzi w związku ze złożonymi przez niego uwagami i zastrzeżeniami do protokołu z kontroli podatkowej podpisanej dnia 11.06.2008r. Jednakże złożone wyjaśnienia nie dotyczą ustalonych podczas kontroli nieprawidłowości skutkującym naliczeniu podatku akcyzowego w sierpniu 2005r. Pełnomocnicy w ich treści wskazali miedzy innymi, że wstrzymują się z wyjaśnieniami dotyczących pewnych stwierdzeń i ustaleń zawartych w protokole z uwagi na naruszenie przepisów, między innymi z art. 285 ustawy Ordynacja podatkowa. Odnosząc się do zarzutu przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków bez udziału strony w dniu 14.07.2008r. organ wskazał, że pozostaje to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia. Podczas prowadzenia postępowania podatkowego za sierpień 2008r. organ podatkowy przychylił się do wniosku dowodowego strony i dokonał ponownego przesłuchania nabywcy oleju opałowego zatem - wobec przesłuchania świadka - w obecności podatnika zarzut ten nie znajduje uzasadnienia. W odpowiedzi na zarzut naruszenia art. 165b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Celnej w K. wyjaśnił, iż zgodnie z art. 165b § 3 pkt 2, który został dodany ustawa z dnia 07.11.2008r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw z dnia 07 listopada 2008r. (Dz. U. nr 209 poz. 1318), która weszła w życie z dniem 01.01.2009r. w przypadku o którym mowa § 1 postępowanie podatkowe może być wszczęte także po upływie 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej jeżeli organ podatkowy otrzyma informacje od organów podatkowych lub innych organów uzasadniających wszczęcie postępowania podatkowego. Jak podkreślił organ, strona podnosiła w odwołaniu, że organy podatkowe naruszyły art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie zebranie materiału w zakresie zapłaconego podatku akcyzowego przy zakupie, zarówno podczas kontroli jak też w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków dokonywania rozliczeń podatku akcyzowego (Dz. U. nr 85, poz. 799 ze zm.) podatnicy sprzedający lub zużywający do innych celów niż opałowe oleje o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, mogą obniżyć należną z tego tytułu akcyzę o kwotę akcyzy zapłaconej przy nabyciu lub imporcie tych wyrobów na cele opałowe. W myśl § 9 cytowanego wyżej rozporządzenia w przypadkach określonych w rozporządzeniu podatnik może obniżyć należną akcyzę o zapłaconą akcyzę, pod warunkiem że: - nabyte wyroby podlegały obowiązkowi podatkowemu i nie były zwolnione od akcyzy, - podatnik posiada dowód, że zapłacił kwotę akcyzy wynikającą z faktur i faktur korygujących, a w przypadku dokumentów celnych kwotę akcyzy wnikającą z tych dokumentów; - podatnik nie otrzymał zwrotu akcyzy na podstawie odrębnych przepisów w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych lub w sprawie zwolnień od akcyzy wyrobów akcyzowy. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej w K. stoi na stanowisku, że podatnik może obniżyć należną akcyzę o akcyzę zapłaconą, w przypadku gdy z faktury lub korekty faktury wynika, że akcyza została zapłacona. Zatem jeżeli strona posiada faktury na których jest adnotacja o zapłaconym podatku akcyzowym w wysokości 233 zł za 1000 l gotowego wyrobu to powinna takowe faktury dostarczyć. Nie jest rzeczą organu administracji wzywanie strony do przedłożenia konkretnych dowodów (por. wyrok NSA z 29.09.1998r I SA/Lu 571/97, Legalis). Wszelka dokumentacja powinna być przedstawiona organom. Jeżeli J. S. podnosi na etapie odwołania że faktury z hurtowni "Aron" sp. z o.o. zawierają adnotację o zapłaconym podatku w wysokości 233 zł za 1000 l oleju opałowego, to znaczy że jest w posiadaniu dokumentacji i powinien takową dokumentacje przedstawić. Nałożenie na organy prowadzące postępowanie obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego nie zwalnia strony postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Podatnik nie może czuć się zwolniony od współpracy w gromadzeniu materiału dowodowego (wyrok NSA z 22.05.2000r. I SA/Lu 249/99 Legalis). Uznać należy że w postępowaniu podatkowym nie naruszono art. 122 ani 155 § 1. Reasumując Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdzał iż w świetle przytoczonych powyżej przepisów prawa, jak i dokonanej oceny sprawy na podstawie zgromadzonej dokumentacji, uznać należy, że nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniesionego odwołania i orzeczono jak w sentencji. Na powyższą decyzję działając przez pełnomocnika skargę wniósł podatnik. Zarzucał błędne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej od organu zwrotu kosztów sądowych, w tym wpisu i opłat kancelaryjnych, opłat skarbowych od pełnomocnictw składanych w toku instancji oraz kosztów zastępstwa wg norm przepisanych. W uzasadnieniu podnosił, że zaskarżone decyzje dotyczą podatku akcyzowego od 3000 l oleju opałowego dostarczonego przez podatnika w sierpniu 2005 r. z odebraniem wymaganego oświadczenia nabywcy, a dane zawarte w oświadczeniu nie zostały potwierdzone w toku prowadzonego postępowania. Wskazywał, że ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe są błędne albowiem wadliwie przeprowadzono postępowanie dowodowe. Przesłuchany w charakterze świadka T. W. wskazany jako nabywca w oświadczeniu dołączonym do paragonu zeznał, iż nie dokonywał zakupu w 2005 r. oleju opałowego "w firmie należącej do p. J. S., zam. w Ć. przy ul. Ś. 53". Prawdziwość takiego stwierdzenia nie ma żadnego znaczenia dla wyniku postępowania podatkowego, albowiem organy nie ustaliły, mimo iż do akt sprawy dołączone są wskazujące na to dokumenty, iż w roku 2005 J. S. nie prowadził w Ć.u przy ul. Ś. 53 żadnej działalności, a sprzedawca twierdził, iż zakupiony olej opałowy został nabywcy dostarczony na wskazane przez niego miejsce, nie musiał więc mieć świadomości co do lokalizacji przedsiębiorstwa dostawcy. Z kolei wyjaśnienia świadka dotyczące autentyczności samego oświadczenia nie zostały poddane weryfikacji. Na oświadczeniu widoczny jest podpis, którego autentyczność świadek zakwestionował, ale który w takiej sytuacji należało porównać z bezwpływowym materiałem porównawczym w razie potrzeby z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej, czego organ nie zrobił. Bez znaczenia jest przy tym kto - czy świadek, czy też inna osoba - wpisywał dane nabywcy na druku oświadczenia. Doświadczenie życiowe wskazuje, iż częściej formularze używane przez dostawców wypełniają oni lub ich przedstawiciele żądając od drugiej strony jedynie podpisu. Nie wyjaśniono też, czy niezgodność w numerze NIP nabywcy jest wynikiem błędu pisarskiego czy innych okoliczności - tj. w szczególności w jakim stopniu numer podany na oświadczeniu różni się od jego poprawnego numeru NIP. Wszystko to w obliczy zeznań innego świadka, kierowcy który dokonał dostawy, potwierdzających zrealizowanie zamówienia zgodnie z zamówieniem. Skarżący stwierdzał, że organ błędnie ustalił miejsce potencjalnego zakupu oleju przez świadka i przepytując go na okoliczność zakupu oleju w firmie J. S. w Ć. w roku 2005 wskazał adres przy ul. Ś. 53. Mogło to świadka wprowadzić w błąd, albowiem z akt nie wynika by dokonywał u tego samego przedsiębiorcy późniejszych zakupów, w Ć. przy samej ulicy Ś. w chwili przesłuchania działało więcej przedsiębiorców oferujących oleje (między innymi dobrze widoczna stacja paliw z logo Petrochemii Płock pod numerem 73) zaś w 2005 roku w Ć. nie obowiązywały nazwy ulic, które wprowadzono Uchwałą Rady Gminy M. G. w sprawie nadania nazw ulic w miejscowości Ć. gm. M. G. nr IV729/07 z dnia 15 marca 2007 (Dz. Urz. Wojewody Świętokrzyskiego nr 95 poz. 1445). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Skarga J. S. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawę prawną rozstrzygnięć obu instancji, którymi określono zobowiązanie podatkowe za sierpień 2005 r., z tytułu sprzedaży oleju opałowego, stanowiły m.in. przepisy art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 10 oraz art. 65 ust.1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) o podatku akcyzowym oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. (Dz.U. Nr 87, poz. 825) w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt. 3 pow. wyżej ustawy opodatkowaniu akcyzą podlega sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, a dniem powstania tego obowiązku jest dzień dokonania sprzedaży-stosownie do normy zawartej w art. 6 ust. 1 tejże ustawy, którego treść brzmi, iż obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu o czym stanowi art. 11 ust. 1 ustawy. Firma P.H.U. "E." J. S. z chwilą sprzedaży oleju opałowego na celę inne niż opałowe, zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym stała się podatnikiem akcyzy. Stawka akcyzy na paliwa silnikowe i oleje opałowe wynosi 2 000 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu - art. 65 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu do 23.08.2005r. a po zmianie przepisów ustawą z dnia 28 lipca 2005r. od dnia 24.08.2005r. stawka akcyzy na paliwa wynosi 2 000 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu a na oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe 233 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 65 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek akcyzy (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) obniżył stawkę akcyzy m. in. na oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe, jednakże uzależnił stosowanie obniżonych stawek poprzez ustanowienie dodatkowych warunków które muszą być spełnione przez podmioty sprzedające oleje opałowe opodatkowane niższą stawką akcyzy. I tak zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, podatnik sprzedający oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą - do uzyskania od nabywcy oświadczenia o przeznaczeniu nabywanych wyrobów, uprawniających do stosowania stawek wymienionych w poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia; oświadczenie może być złożone w wystawionej fakturze VAT, a jeżeli jest składane odrębnie powinno zawierać dane dotyczące nabywcy, datę złożenia tego oświadczenia oraz powinno być dołączone do kopii faktury VAT. W przypadku nie złożenia oświadczeń stosuje się przepisy § 3 ust. 3 rozporządzenia. Natomiast w przypadku sprzedaży oleju opałowego osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej sprzedający, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia obowiązany jest do uzyskania od nabywcy oświadczenia stwierdzającego, iż nabywane wyroby są przeznaczone na cele opałowe; oświadczenie to powinno być dołączone do kopii paragonu lub innego dokumentu sprzedaży wystawionego nabywcy, a w przypadku braku takiej możliwości sprzedawca jest obowiązany wpisać na oświadczeniu numer i datę wystawienia dokumentu potwierdzającego tę sprzedaż. Ponadto oświadczenie powinno zawierać co najmniej: 1. Imię i nazwisko nabywcy, PESEL i NIP; 2. Adres zamieszkania nabywcy; 3. Określenie ilości nabywanego oleju opałowego; 4. Określenie ilości posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znaj duj ą się oświadczenia, jeżeli jest ono inne niż adres wymieniony w pkt. 2; 5. Wskazanie rodzaju i typu urządzeń grzewczych; 6. Datę i miejsce wystawienia oświadczenia oraz podpis składającego oświadczenie. Również i tu w przypadku niezłożenia oświadczeń, stosuje się przepisy § 3 ust. 3 rozporządzenia: Brak oświadczenia o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek akcyzy, skutkuje dla sprzedającego utratą prawa do stosowania przy sprzedaży obniżonej stawki podatku akcyzowego. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że organ dokonał prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. W okolicznościach sprawy nie budziło wątpliwości, że podatnik stosował obniżoną stawkę akcyzy w kwocie wynikającej z cyt. wyżej rozporządzenia, tj. 232 zł za 1000 l paliwa, co wywołało obowiązek uzyskania od nabywcy stosownego oświadczenia. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo uznały, że zebrane w sprawie dowody pozwalają na ustalenie iż w związku z dokonaną sprzedażą oleju w dniu 4.08.2005 roku w ilości 3000 l, skarżący nie posiada autentycznych oświadczeń potwierdzających nabycie powyższego oleju na cele opałowe. Do takiej oceny upoważniała analiza przedłożonego przez stronę w toku oświadczenia, jak też zeznań T. W.. Przesłuchany w charakterze świadka T. W. – osoba widniejąca na przedmiotowy oświadczeniu- zeznał, że nie dokonywał zakupu oleju opałowego w firmie J. S. oraz, że nie jego podpis widnieje na przedmiotowym oświadczeniu. Ponadto widniejący na oświadczeniu NIP nie jest jego numerem jak również w 2005 roku nie zamieszkiwał pod wskazanym na oświadczeniu adresem. W świetle tak kategorycznych twierdzeń T. W. za bezzasadny należało uznać zarzut skarżącego, że nie dokonano analizy porównawczej podpisu na oświadczeniu z pismem T. W.. Bezzasadny jest zarzut, że skoro przesłuchany w charakterze świadka T. W. wskazany jako nabywca w oświadczeniu dołączonym do paragonu zeznał, iż nie dokonywał zakupu w 2005 r. oleju opałowego "w firmie należącej do p. J. S., zam. w Ć. przy ul. Ś. 53", to prawdziwość takiego stwierdzenia nie ma żadnego znaczenia dla wyniku postępowania podatkowego, albowiem organy nie ustaliły, mimo iż do akt sprawy dołączone są wskazujące na to dokumenty, iż w roku 2005 J. S. nie prowadził w Ć. przy ul. Ś. 53 żadnej działalności, a sprzedawca twierdził, iż zakupiony olej opałowy został nabywcy dostarczony na wskazane przez niego miejsce, nie musiał więc mieć świadomości co do lokalizacji przedsiębiorstwa dostawcy. Podkreślić należy, że świadek w swoich zeznaniach nie wskazywał żaden sposób miejsca prowadzenia działalności lecz jedynie jego adres zamieszkania. Niezasadny, a wręcz niezrozumiały jest zarzut, że organ nie zweryfikował i nie wyjaśnił wynikiem czego jest błąd w numerze NIP ujętym w analizowanym oświadczeniu. Zarzut ten wskazuje, że sam skarżący przyznaje, że zawarte w oświadczeniu dane nabywcy nie są zgodne z danymi T. W.. Mając to na uwadze prawidłowo wskazano, iż zakwestionowane oświadczenie nie mogły stanowić dowodu przeznaczenia oleju opalowego na cele grzewcze, o którym mowa w § 4 cyt. wyżej rozporządzenia i nie uprawniały do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego. W związku z powyższym, uznać należało, że zakwestionowanie zastosowanych przez podatnika stawek podatku akcyzowego, odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.