III SA/Gl 2402/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr)., Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku o nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K., po rozpatrzeniu odwołania T. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...] roku określającej wysokość długu celnego oraz należności podatkowych –uchylił powyższą decyzję w części określenia kwoty należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru ujętego w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] 2004 roku i w tym zakresie określił kwotę należnego podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł zamiast w pierwotnej kwocie [...] zł; w pozostałej części utrzymał ww. decyzję w mocy. W podstawie prawnej powołano art. 233 § 1 pkt 2 lit. a, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 4 ust.1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust.1 pkt 4, ust. 8, art. 13 ust. 3, art. 20 ust. 2, art. 22 ust. 2, art. 75 ust.1, ust. 3, art. 80 ust.1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11), § 2 ust.1 pkt 2, § 7 ust. 2 oraz pozycja 23 załącznika 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U Nr 87, poz. 825 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 3. art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i ust. 15, art. 33 ust. 2, art. 38 ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm.). W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny sprawy i argumentację prawną. Podkreślono, że dniu [...] 2004r. działająca z upoważnienia Strony Agencja Celna "A" Sp. z o.o. z K. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Szwajcarii używany samochód osobowy marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], z silnikiem o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej [...] ccm. Wartość celną przedmiotowego pojazdu zadeklarowano w kwocie [...] CHF - na podstawie dowodu zakupu nr [...] z dnia [...] 2004r. wystawionego przez firmę "B", [...] R., P. [...], oraz koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty i koszty usług agencji celnej w kraju wywozu w łącznej kwocie [...] CHF - zgodnie z oświadczeniem Strony z dnia [...] 2004r. Dla ww. towaru zastosowano stawkę celną obniżoną w wysokości 0 % (na podstawie deklaracji eksportera sporządzonej na dokumencie zakupu nr [...] z dnia [...].2004r.) - zgodnie z obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfą celną (rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003r. zmieniającego zafącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - Dz. Urz. WE L Nr 281, z 30.10.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 14, str. 3). Do zgłoszenia celnego załączono m.in. dowód zakupu nr [...] z dnia [...].2004r. wystawiony przez firmę "B" GmbH, [...] R., P. [...] ze Szwajcarii, w którym określono wartość importowanego pojazdu na kwotę [...] CHF; oświadczenie Strony z dnia [...]2004r. dot. poniesionych dodatkowych kosztów; dokument wywozowy z dnia [...].2004r.; szwajcarski dowód rejestracyjny; zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...].2004r. nr [...] wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu; upoważnienie z dnia [...] 2004r. Wspomniane zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art.62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm. ) - zostało przyjęte na podstawie art. 63 rzeczonego rozporządzenia i zarejestrowane w ewidencji OGL pod numerem [...] Dodatkowo przeprowadzono rewizję celną towaru, której wynik został szczegółowo opisany w polu J dokumentu SAD nr jw. W wyniku oględzin stwierdzono samochód osobowy marki [...]. Numer nadwozia [...] - odczytano z natury. Pozostałe dane techniczne przyjęto z dokumentów samochodu oraz zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] 2004r. nr [...] i dokumentu identyfikacyjnego pojazdu. Rzeczone zaświadczenie potwierdzało pozytywny wynik badania technicznego, oraz że importowany pojazd spełnia wymagania techniczne art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie kontroli przedmiotowego zgłoszenia celnego z uwagi na wynik ustaleń - zawarty w piśmie z dnia [...] 2006r. nr [...] - dokonanych przez szwajcarskie władze celne w kwestii weryfikacji m.in. dowodu zakupu ww. pojazdu. W konsekwencji organ pierwszej instancji wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] r., w którym zmienił nieprawidłowe dane zawarte w tymże zgłoszeniu celnym w zakresie zakwestionowanej wartości pojazdu oraz opłat z nim związanych, ustalając jego wartość celną na łączną kwotę [...] PLN (tj. [...] CHF po przeliczeniu wg obowiązującego w chwili powstania długu celnego kursu walut: 1CHF = 2,7998 PLN), W wyniku rozpatrzenia złożonego przez stronę zażalenia Dyrektor Izby Celnej w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. uchylił w całości powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją nr [...] z dnia [...] r. sprostował przedmiotowe zgłoszenie celne w zakresie ogólnej wartości pojazdu i znowu ustalił jego wartość celną na kwotę [...] CHF - zgodnie z art.29 ust.1 i ust.3 lit.a Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wartość ta została powiększona o kwotę [...] CHF stanowiącą koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty i koszty usług agencji celnej w kraju wywozu - zgodnie z art. 32 ust.1 liteWKC. Strona wnosząc odwołanie nie zgodziła się z podwyższeniem wartości za zakupiony pojazd, żądając przyjęcia jego wartości zgodnie z załączonym do zgłoszenia celnego rachunkiem nr [...] z dnia [...] 2004r., wystawionym na kwotę [...] CHF. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją nr [...] z dnia [...]r. ponownie uchylił w całości rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne i umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na upływ 3-letniego terminu z art. 221 ust. 3 WKC do określenia długu celnego. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych na potrzeby prawidłowego ustalenia kwot podatków dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] 2004r., określenia kwoty należnego z tytułu importu towaru podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. W konsekwencji zaś poczynionych ustaleń wydał w dniu [...] . decyzję nr [...], którą określił kwotę należnego z tytułu importu ww. towaru podatku akcyzowego w wysokości [...] PLN oraz podatku od towarów i usług (VAT) w wysokości [...] PLN; wezwał T. W. do uiszczenia różnicy pomiędzy podatkami zadeklarowanymi w zgłoszeniu celnym, a określonymi decyzją - w łącznej kwocie [...] PLN (różnica w akcyzie wynosiła [...] PLN, natomiast różnica w podatku VAT [...] PLN); poinformował o obowiązku naliczenia odsetek od ww. zaległości podatkowej za okres od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku (tj. płatności cła) do dnia zapłaty podatku. W uzasadnieniu powołując treść art. 22 ust.2 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 38 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług organ I instancji ustalił wartość celną przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] CHF - zgodnie z art. 29 ust.1 w związku z 29 ust.3a Wspólnotowego Kodeksu Celnego; wartość tą powiększono o kwotę [...] CHF stanowiącą koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty i koszty usług agencji celnej w kraju wywozu (art. 32 ust.1 lit.e WKC). Wartość celną stanowiła więc łączna kwota [...] CHF, tj. [...] PLN (po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 CHF = 2,7998 PLN) przy preferencyjnej stawce celnej w wysokości 0% cło wyniosło 0 PLN. Kwestionując prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia strona nie zgodziła się z podwyższeniem wartości za zakupiony samochód [...] Dodatkowo w uzupełnieniu odwołania, działający z upoważnienia T. W. - radca prawny Pan P. B. wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, zarzucił naruszenie art.180 §1, art.188 oraz art.187 §1 i art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. z 2004r., Nr 68, poz.622 ze zm.) poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu niezbędnego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz błędne (niewłaściwe) przeprowadzenie postępowania dowodowego, co w konsekwencji powoduje brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący; art.122 Ordynacji podatkowej w zw. z art.73 Prawa celnego, tj. zasady prawdy obiektywnej poprzez ustalenie stanu faktycznego niezgodnie ze stanem rzeczywistym, co implikowało błędnym wyliczeniem i obciążeniem strony podatkiem akcyzowym; art.121 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.73 Prawa celnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów celnych, w szczególności poprzez niewłaściwe sformułowanie zapytania do organów administracji celnej państwa nienależącego do Unii Europejskiej i pozbawienie strony możliwości sformułowania własnych pytań, co implikowało przyjęcie błędnych założeń decyzji w kardynalnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii (przeprowadzenie tego dowodu niejako "za plecami" strony); art.121 §1 i 124 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 Prawa celnego poprzez oparcie ustaleń w oparciu o dowody przeprowadzone bez udziału strony (dowody z dokumentów przesłanych przez administrację Szwajcarii) i lakoniczne (uniemożliwiające weryfikację) uzasadnienie (a raczej jego brak) dokumentów nadesłanych przez administrację obcego państwa; art. 123 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 Prawa celnego poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w postępowaniu, a to poprzez niewłaściwe sformułowanie zapytania do organów administracji celnej państwa nienależącego do Unii Europejskiej i pozbawienie strony możliwości sformułowania własnych pytań, co implikowało przyjęcie błędnych założeń decyzji w kardynalnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii (przeprowadzenie tego dowodu niejako "za plecami" strony); art. 29 ust.1 i ust. 3a) WKC oraz art. 23 ust. 2 prawa celnego poprzez przyjęcie błędnie istniejącego stanu faktycznego za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w tym przepisie, tj. że faktycznie zapłacona kwota za samochód wynosiła [...] CHF; art. 181 a WKC poprzez jego niewłaściwą interpretację; art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że kwota akcyzy została wykazana w zgłoszeniu celnym nieprawidłowo, niewyjaśnienie na czym na tym etapie ta nieprawidłowość polegała i określenie kwoty należnego podatku akcyzowego dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD z dnia [...] 2004r., w wysokości [...] PLN; art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską z dnia 25 marca 1957r. poprzez zastosowanie dyskryminujących przepisów, w tym m.in. art. 75 ust.1 w zw. z art.10 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, w zakresie opodatkowania nabytego przez stronę pojazdu; przepisu art.31 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; przepisów art. 30 ust.2 lit. a, b WKC poprzez ich niewłaściwe zastosowanie; art. 29 Kodeksu celnego poprzez jego niezastosowanie i błędne zastosowanie przepisu art. 30 Kodeksu celnego; art. 201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust.1 Prawa celnego, wobec nie zawieszenia postępowania gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; art. 210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe i niewłaściwe uzasadnienie faktyczne decyzji nieodpowiadające wymogom określonym w tym przepisie, co z kolei implikowało brak możliwości rzeczowej kontroli instancyjnej zapadłego orzeczenia administracyjnego. Nie znajdując podstaw do uznania zasadności odwołania zaskarżoną tu decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej zreformował decyzję I instancji w zakresie określenia kwoty należnego podatku VAT z tytułu importu przedmiotowego pojazdu; w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję popierając stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego w B.. Organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie mogło nastąpić z uwagi na upłynięcie okresu trzech lat od daty powstania długu celnego. Dług celny powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. w dniu [...] 2004r., a zgodnie z art. 221 ust.3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego powiadomienie dłużnika o kwocie długu celnego nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. W konsekwencji więc Naczelnik Urzędu Celnego w B. prawidłowo określił kwoty należnych z tytułu importu towaru podatków akcyzowego oraz od towarów i usług, dla potrzeb których zgodnie art. 22 ust.2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym i zgodnie z art.38 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług zostały określone elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych. Przedstawiając regulacje przepisów prawa celnego organ II instancji zaakcentował, że w zgłoszeniu celnym T. W. zadeklarował wartość celną przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] CHF na podstawie dokumentu zakupu nr [...] z dnia [...] 2004r., do której zostały dodane koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty i koszty usług agencji celnej w kraju wywozu w łącznej kwocie [...] CHF - zgodnie z oświadczeniem strony z dnia [...] 2004r. Jednakże w związku z wątpliwościami, co do faktycznej wartości celnej przedmiotowego pojazdu dowód zakupu nr [...] został przesłany do szwajcarskich władz celnych celem weryfikacji, której dokonano w oparciu o Decyzję Rady z dnia 2 czerwca 1997r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską uzupełniającego Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską o Protokół w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz.Urz. UE L Nr 169/76 z dnia 27 czerwca 1997r.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t 8, str. 306) – art. 8 ust. 1. W konsekwencji szwajcarskie władze celne (tj. Okręgowa Dyrekcja Celna S., Sekcja Kontroli z siedzibą w Z.) poinformowały w piśmie urzędowym nr [...] z dnia [...] 2006r. o wyniku przeprowadzonej weryfikacji dowodów zakupu, w tym dokumentu nr [...] z dnia [...] 2004r. dotyczącego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], sprzedanego przez firmę "B" GmbH, [...] R., P. [...] ze Szwajcarii - wyjaśniając, iż w trakcie podjętych czynności kontrolnych dotyczących ww. firmy ustalono [cyt.] "Zgodnie z doręczonym nam pokwitowaniem pojazd został sprzedany Panu T. W. nie za [...] CHF, lecz za [...] CHF. W załączeniu przekazano urzędowo poświadczoną kopię pokwitowania (Quitung) z dnia [...].2004r. potwierdzającego sprzedaż Panu T. W. samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], za kwotę [...] CHF". W związku z powyższym uznano, iż organ pierwszej instancji miał uzasadnione podstawy do wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, że pismo szwajcarskich władz celnych nr [...] z dnia [...] 2006r. stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 §1 Ordynacji podatkowej, któremu przyznaje się zwiększoną moc dowodową w zakresie tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, jeżeli dokumenty sporządzone zostały w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej. Dlatego też wspomniany dokument urzędowy, poświadczony urzędową pieczęcią przez szwajcarskie władze celne, stanowi wystarczający dowód w sprawie aby uznać, iż wartość celna przedmiotowego towaru wynosi [...] CHF. Dodatkowo wskazano, że przeprowadzona przez szwajcarskie władze celne weryfikacja dowodu zakupu nr [...] z dnia [...]2004r. jednoznacznie wykazała, że samochód osobowy marki [...] [...] został sprzedany Panu T. W. nie za kwotę [...] CHF, lecz za [...] CHF. Wraz z wynikiem weryfikacji zostało przedłożone stosowne pokwitowanie z dnia [...].2004r. potwierdzające zapłatę za przedmiotowy pojazd kwoty [...] CHF. W świetle więc powyższego uznano, iż organ pierwszej instancji prawidłowo określił w zaskarżonej decyzji wartość celną przedmiotowego pojazdu na kwotę [...] CHF na podstawie art. 29 ust.1 i ust. 3 lit.a Wspólnotowego Kodeksu Celnego powiększoną o poniesione koszty transportu do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty i koszty usług agencji celnej w kraju wywozu w łącznej kwocie [...] CHF (art.32 ust 1 lit e (i) WKC). Określona w powyższy sposób wartość celna [...] CHF, po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu powstania długu celnego kursu franka szwajcarskiego (1 CHF = 2,7998 PLN) daje kwotę [...] PLN (po zaokrągleniu do pełnych złotych). Kwota ta posłużyła do obliczenia należnych z tytułu importu towarów podatków akcyzowego i podatku od towarów i usług, co nastąpiło zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, który przewiduje że podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9 oraz w oparciu o art. 10 ust. 8 ww. ustawy, w myśl którego podstawa opodatkowania w imporcie wyrobów akcyzowych obejmuje również prowizję oraz koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały do niej włączone, a już poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego wyroby są importowane. Zgodnie zaś z oświadczeniem strony z dnia [...] 2004r. koszt transportu poniesiony na terenie Wspólnoty wyniósł [...] CHF, tj. [...] PLN. W związku z powyższym ustalono, że dla importowanego towaru podstawa wymiaru podatku akcyzowego wynosi [...] PLN (tj. wartość celna [...] PLN + cło 0 PLN + koszt transportu poniesiony do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju [...] PLN = [...] PLN). Zgodnie z § 7 ust.2 oraz pozycja 21 załącznika 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U z 2004r., Nr 87, poz.825 z późn. zm.) ustalono, iż dla przedmiotowego samochodu osobowego wyprodukowanego w [...] roku, stawka podatku akcyzowego wynosi 27,1 %. Należny podatek akcyzowy wynosi więc [...] PLN. Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał również, iż w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji nieprawidłowo określił podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług i w konsekwencji kwotę należnego z tytułu importu towaru podatku od towarów i usług, gdyż w swej decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług na kwotę [...], która zawierała wartość celną ([...] PLN), należne cło (0 PLN), podatek akcyzowy ([...] PLN) oraz koszty transportu poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju ([...] PLN). W podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług organ pierwszej instancji uwzględnił nieprawidłową kwotę podatku akcyzowego, tj. [...], zamiast prawidłowo kwotę [...] zł. Prawidłowa podstawa opodatkowania podatkiem VAT wynosi zatem [...] PLN (tj. wartość celna [...] PLN + cło 0 PLN + akcyza [...] PLN + koszt transportu poniesiony do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju [...] PLN = [...] PLN). Kwota należnego z tytułu importu pojazdu podatku od towarów i usług wynosi [...] PLN. Różnica pomiędzy podatkiem należnym określonym w decyzji ([...] PLN), a podatkiem uiszczonym wg dokumentu SAD nr jw. ([...] PN) wyniosła więc - zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. - [...] PLN; zatem koniecznym było zreformowanie decyzji organu I instancji w tej części. Dyrektor Izby Celnej w K. obszernie odniósł się do zarzutów odwołania stwierdzając ich bezzasadność. Wyjaśnił, że zgodnie z warunkami określonymi w art. 13 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego, dlatego też mają możliwość weryfikacji dokumentów zakupu. Zaakcentowano, iż Naczelnik Urzędu Celnego w B., podjął czynności zmierzające do weryfikacji m.in. dowodu zakupu nr [...] z dnia [...].2004r. wystawionego przez firmę "B" GmbH, [...] R., P. [...] ze Szwajcarii pod kątem jego autentyczności i w konsekwencji danych w nim zawartych. W tym celu pismem nr [...]-od [...] do [...] z dnia [...] .2006r. wystąpił do Dyrektora Izby Celnej w K. z prośbą o przesłanie do weryfikacji szwajcarskiej administracji celnej szeregu dowodów zakupu celem potwierdzenia ich autentyczności. Wśród przesłanych rachunków znajdowało się 8 dowodów zakupu wystawionych przez firmę "B" GmbH ze Szwajcarii (w tym nr [...] z dnia [...].2004r.), na których znajdowały się różne odciski pieczęci ww. firmy. W oparciu o postanowienia ww. Decyzji Rady z dnia 2 czerwca 1997r., organy celne przesłały ww. dowody zakupu, w tym nr [...] z dnia [...]2004r. do szwajcarskich władz celnych celem ich weryfikacji. Wynik weryfikacji dowodu zakupu nr [...] z dnia [...].2004r. ujęty w piśmie urzędowym nr [...] z dnia [...]2006r. był jednoznacznie negatywny. Wskazano mianowicie: "Zgodnie z doręczonym nam pokwitowaniem pojazd został sprzedany T. W. nie za [...] CHF, lecz za [...] CHF". Do pisma dołączono potwierdzoną pieczęcią urzędową kopię rzeczonego pokwitowania. Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił również, że przeprowadzane przez szwajcarskie władze celne weryfikacje dowodów zakupu są dokonywane na wniosek polskich organów celnych w ramach umów międzynarodowych, w szczególności na podstawie Decyzji Rady z dnia 2 czerwca 1997r. Taka zaś weryfikacja nie jest dokonywana w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, lecz o przepisy wspomnianej wyżej umowy międzynarodowej. Z tego względu zarzuty pełnomocnika Strony opisane w odwołaniu a dotyczące naruszenia przez organ celny przepisów art. 120, 121 §1, 123 §1 i art. 124 Ordynacji podatkowej uznane zostały za bezpodstawne. Podkreślono także wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz dopuszczenie jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem; w związku z tym nie było potrzeby przeprowadzania dowodu z przesłuchania w charakterze świadka sprzedającego na okoliczność rzeczywiście uiszczonej do jego rąk ceny. Za chybiony uznano również zarzut naruszenie art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską z dnia 25.03.1957r. stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie dług celny powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. w dniu [...] 2004r. i w tym też dniu powstał obowiązek podatkowy w imporcie samochodu osobowego stanowiącego wyrób akcyzowy. Cytując więc normy z art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym wskazano, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a art. 75 ust. 1 tej ustawy reguluje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby niezharmonizowane 65 % podstawy. Jednocześnie z rozporządzenia z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U z 2004r., Nr 87, poz. 825) - § 2 ust. 1 pkt 2 i § 7 ust. 2 obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego – wynika zasada obniżania stawek podatku akcyzowego. Wskazując, iż podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym została określona zgodnie z art. 10 ust.1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym Dyrektor Izby Celnej w K. nie zgodził się z zarzutem pełnomocnika o naruszeniu tego przepisu. Podobnie stwierdzono, że również zarzut naruszenia art. 20 ust. 2 tej ustawy nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało faktyczną wartość celną importowanego pojazdu jako kwotę [...] CHF, a nie jak zostało zadeklarowane w zgłoszeniu celnym [...] CHF. W związku z faktem, iż w myśl art. 10. ust.1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, wartość celna stanowi jeden z elementów składających się na podstawę opodatkowania akcyzą w imporcie, zmiana tego elementu miała bezpośredni wpływ na wymiar podatku akcyzowego. Także zarzuty dotyczące naruszenia art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, przepisu art. 30 Kodeksu celnego oraz art. 31 ust. 1, art. 30 ust. 2 lit. a, b Wspólnotowego Kodeksu Celnego - w ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. - nie znajdują odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy. Kwestionując zasadność powyższego rozstrzygnięcia strona zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie, wstrzymanie j wykonania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację z odwołania. Zaakcentowano niedopuszczalność przerzucenia na stronę wadliwego sformułowania pytań do organów szwajcarskich, niewywiązania się przez ten kraj z obowiązku dostarczania wszelkich istotnych informacji i negatywnych konsekwencji ewentualnych machlojek dokonanych przez obywatela Szwajcarii. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim w ocenie składu Sądu orzekającego w tej sprawie podkreślić należy, że art. 120 Ordynacji podatkowej zawiera zasadę praworządności, która jest podstawową zasadą państwa prawnego, zapisaną w art. 7 Konstytucji. Działanie "na podstawie przepisów prawa" oznacza działanie w ramach zakreślonych przez wymienione w art. 87 Konstytucji źródła powszechnie obowiązującego prawa, a mianowicie: Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz akty prawa miejscowego (te ostatnie tylko na obszarze działania organów, które je ustanowiły). Art. 120 otwiera rozdział zawierający katalog zasad ogólnych postępowania podatkowego. Zasady ogólne to najważniejsze reguły, które z jednej strony przesądzają o modelu postępowania, z drugiej - stanowią wytyczne działania dla organów podatkowych. Działanie zaś na podstawie przepisów prawa to z jednej strony działanie przez organ właściwy, a z drugiej - przestrzeganie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Należy zauważyć, że jakkolwiek art. 120 nakłada obowiązki wyłącznie na organ podatkowy, to i podatnik obowiązany jest do działania zgodnego z prawem. Mając powyższe rozważania na względzie należy przede wszystkim zauważyć, iż spór w przedmiotowej sprawie głównie dotyczy zasadności oparcia się przez organy celne przy rozstrzyganiu kwestii należności celnych na dokumencie przedstawionym przez szwajcarskie władze celne i w konsekwencji odmowę wiarygodności dowodowi zakupu nr [...] z dnia [...] 2004r., wystawionemu przez firmę "B" GmbH, [...] R., P. [...] i dołączonemu przez T. W. do zgłoszenia celnego w związku ze sprowadzeniem ze Szwajcarii używanego samochodu osobowego marki [...] , nr nadwozia [...], rok produkcji [...], z silnikiem o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej [...] ccm, w którym wartość celną pojazdu zadeklarowano w kwocie [...] CHF. W związku więc z zasadniczym, jak wynika z treści uzasadnienia skargi, zarzutem dotyczącym przyjęcia zawyżonej, zdaniem strony skarżącej, wartości sprowadzonego pojazdu marki [...] wynikającej z uwzględnienia przez organ celny dokumentów nadesłanych przez szwajcarskie władze celne, na wstępie należało wyjaśnić, że na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - co obszernie przedstawiono w treści zaskarżonej decyzji - organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych, takich jak rachunek czy faktura, załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym, ale także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru. Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w przypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność lub dokładność informacji, czy też dokumentów służących do określenia wartości celnej, które dołącza się do zgłoszenia celnego. Na podstawie art. 78 ust. 2 WKC organy celne po zwolnieniu towarów mogą w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu i wywozu towarów objętych zgłoszeniem. W razie, gdy z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują niezbędne działanie w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art. 78 ust. 3 WKC). Mają one zatem uprawnienie do kontroli dokumentów i danych załączonych do zgłoszenia, przy czym w postępowaniu weryfikacyjnym może być badana nie tylko autentyczność formalna przedłożonego dowodu zakupu, czyli to, czy nie został on sfałszowany, ale także jego autentyczność materialna, tj. co do ceny towaru. Sąd w pełni podziela stanowisko organów celnych zaprezentowane w decyzjach obu instancji, że organy celne w rozpoznawanej sprawie miały podstawę do zakwestionowania wskazanej przez skarżącego wartości celnej towaru w oparciu o art. 29 WKC. Z akt sprawy wynika bowiem, że w dniu [...] 2004 roku działająca z upoważnienia skarżącego Agencja Celna "A" sp. z o.o. z siedzibą w K. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Szwajcarii używany samochód osobowy marki [...] o numerze nadwozia [...], rok produkcji [...], z silnikiem o zapłonie iskrowym, o pojemoności skokowej [...] cm3. Z załączonego do zgłoszenia celnego dokumentu sprzedaży nr [...] z dnia [...] 2004 roku wystawionego przez "B" GmbH, [...] R., P. [...], wynikało, że skarżący nabył ten samochód za kwotę [...] CHF. W związku jednak z wątpliwościami, co do faktycznej wartości celnej przedmiotowego pojazdu wskazanej w dokumencie sprzedaży nr [...] z dnia [...]2004 roku załączonym do zgłoszenia celnego, dokument ten został przesłany do szwajcarskich władz celnych celem weryfikacji. Weryfikacja zaś przedmiotowego dokumentu sprzedaży została przepro-wadzona w oparciu o Decyzję Rady z dnia 2 czerwca 1997 roku dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską uzupełniającego Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską o Protokół w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Mając więc na uwadze treść ww. Porozumienia, szwajcarskie władze celne (tj. Okręgowa Dyrekcja Celna S., Sekcja Kontroli z siedzibą w Z.) poinformowały w piśmie urzędowym nr [...] z dnia [...] 2006 roku o wyniku przeprowadzonej weryfikacji dowodów zakupu, w tym dokumentu nr [...] z dnia [...] 2004 roku dotyczącego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], sprzedanego przez "B" GmbH, [...] R., P. [...] ze Szwajcarii. W szczególności poinformowano, iż w trakcie podjętych czynności kontrolnych ustalono, że zgodnie z doręczonym szwajcarskim władzom celnym pokwitowaniem przedmiotowy pojazd został sprzedany Panu T. W. nie za kwotę [...] CHF, lecz za kwotę [...] CHF. W załączeniu szwajcarskie władze celne przekazały urzędowo poświadczoną kopię pokwitowania z dnia [...] 2004 roku potwierdzającego sprzedaż Panu T. W. samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...], za kwotę [...] CHF. Według składu orzekającego w niniejszej sprawie - informacja od szwajcarskich organów celnych została uzyskana ze źródła najbardziej wiarygodnego i kompetentnego, wobec czego polskie organy celne miały pełne prawo przyjąć, że kwota sprzedaży podana w przedstawionej przez stronę dokumentacji nie odzwierciedlała rzeczywistej ceny transakcyjnej. Pismo sporządzone przez szwajcarskie organy celne, na podstawie dokonanej przez ten organ weryfikacji, prawidłowo ocenione zostało przez polskie organy celne jako dowód potwierdzający występowanie w sprawie uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości podanej ceny. Na mocy art. 86 - Prawo celne, organ celny przyjmuje bowiem jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Takie uregulowanie stwarza możliwość oparcia ustaleń postępowania celnego krajowego na dokumentach pochodzących od obcego państwa. Przepis ten nie stanowi wprawdzie podstaw do uznania tego rodzaju dowodów jako uprzywilejowanych dla oceny stanu faktycznego sprawy, nie nadaje im też szczególnej mocy dowodowej w odniesieniu do pozostałych środków dowodowych przewidzianych w krajowym porządku prawnym, niemniej wskazać należy, że pismo organu administracji celnej Szwajcarii z dnia [...] 2006 roku nr [...], jako dokument sporządzony przez organy władzy publicznej, należy uznać za dokument urzędowy. Teza ta znajduje również oparcie w art. 73 ust. 1 - Prawa celnego, zgodnie z którym do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że - zgodnie z art. 180 O.p. - organ celny może dopuścić jako dowód w sprawie wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Z kolei, z art. 194 § 1 i 2 O.p. wynika, że dokumenty urzędowe, to dokumenty sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej lub przez inne jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów organy te uprawnione są do ich wydawania. Jeżeli więc dany dokument spełnia łącznie wymienione przesłanki, to należy go uznać za urzędowy i przyjąć, że stanowi on dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Ordynacja podatkowa nie ogranicza przy tym pojęcia dokumentów urzędowych wyłącznie do dokumentów krajowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 listopada 2008 r. o sygn. akt I GSK 10/08 - dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 o.p. może być również zagraniczny dokument urzędowy, a uznanie określonego dokumentu zagranicznego za dokument urzędowy w rozumieniu ordynacji podatkowej jest uzależnione od ustaleń przyjętych w umowach międzynarodowych, których stroną jest Polska (LEX nr 530380). Uznanie więc dokumentu zagranicznego za dokument urzędowy, w rozumieniu tego przepisu, uzależnione jest zatem od uregulowań zawartych w wiążących Polskę umowach międzynarodowych. Taką umową międzynarodową, którą Polska jest związana od czasu uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej, jest wspomniane już Porozumienie z dnia 9 czerwca 1997 r. w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską uzupełniające Umowę z 1972 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską o Protokół dodatkowy w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, zatwierdzone w imieniu Wspólnoty decyzją Rady z dnia 2 czerwca 1997 r. (Dz.U.UE.L.1997.169.77). Wobec tego, pismo szwajcarskiej administracji celnej z dnia 6 września 2006 roku, wbrew zarzutom skargi, jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 O.p., sporządzony zgodnie z ww. Protokołem przez powołany do tego szwajcarski organ władzy publicznej, na wniosek polskiego organu, stanowi dowód tego, co zostało w nim "urzędowo stwierdzone", a podany w nim wynik weryfikacji był wiążący dla polskich organów celnych. W tej sytuacji, nieuprawnione są zarzuty strony skarżącej, że organ odwoławczy nie wyjaśnił podstawowych w sprawie okoliczności, w szczególności tych dotyczących dokumentów wystawianych przez sprzedawcę samochodu. Według składu orzekającego Sądu - ocena zgromadzonych w sprawie dowodów dokonana przez organy celne nie przekroczyła granic zakreślonych art. 191 O.p., a więc uznania, że wyjaśnienia szwajcarskich służb celnych są wiarygodne i nie uchybiły obowiązkowi wyczerpującego rozpatrzenia całości zebranego w sprawie materiału dowodowego (art. 187 § 1 O.p.). Nie było również podstaw do ustalania wartości samochodu w inny sposób, skoro cena [...] CHF ustalona została według wartości wskazanej w dokumentach nadesłanych przez szwajcarskie organy celne. Konkludując powyższe rozważania należy stwierdzić, że zarzuty postawione organom celnym w skardze nie stanowią w ocenie Sądu o naruszeniu przez te organy wskazywanych norm prawnych. To, że organy podatkowe dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje skarżąca nie świadczy jeszcze o dowolnej interpretacji przepisów i wadliwości wydanych rozstrzygnięć. Nadto odnosząc się do podnoszonych zarzutów naruszenia naczelnych zasad procesowych należy także zauważyć, że omówienie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy jest wyczerpujące i logiczne. Organ odwoławczy tak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę wnikliwie zaprezentował swoje stanowisko. Bezzasadny jest więc zarzut skargi, że doszło do naruszenia wskazanych artykułów, ponieważ organy celne – co wykazano wyżej - działały na podstawie i w granicach przepisów prawa wskazanych w obu decyzjach. Na marginesie należy jeszcze zauważyć, że wprawdzie postępowanie celno-podatkowe jest procesem administracyjnym, rządzącym się swoimi, charakterystycz-nymi, sztywnymi regułami i podlegającym konkretnym reżimom prawnym to jednak należy mieć na uwadze podstawową zasadę polskiego systemu prawa, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przedstawione wyżej stanowisko znajduje także potwierdzenie w poglądzie wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 lipca 2003 r. o sygn. akt III SA 1050/2002 i III SA 1110/2002, że "w prawie podatkowym nie można stosować art. 6 Kodeksu cywilnego. Jednak doktryna i orzecznictwo wypracowało stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy podatnik z jakiegoś faktu, zdarzenia wynosi skutki prawne, musi to udowodnić." Skoro więc skarżący twierdził w oparciu o dowód sprzedaży nr [...] z dnia [...] 2004 r., załączony do zgłoszenia celnego, że zapłacona kwota za przedmiotowy pojazd wynosiła [...] CHF, pomimo przedstawienia przez organy celne dowodu - urzędowego dokumentu władz szwajcarskich – potwierdzającego zakup przez T. W. tegoż samochodu za [...] CHF, to powinien był przedstawić stosowny przeciwdowód, wystąpić do sprzedawcy o wyjaśnienie rozbieżności w tym zakresie. Wprawdzie strona wskazywała na swoje próby kontaktu z Firmą "B" GmbH, [...] R., P. [...] w Szwajcarii – jednak nie przyniosły one oczekiwanego rezultatu i wszelkie zapytania pozostawały bez odpowiedzi, a właściciel był nieosiągalny. Tym samym w żaden skuteczny sposób nie obaliła strona twierdzeń organów co do ceny transakcyjnej pojazdu. Powyższe zaś w żaden sposób nie nakładło na organ poczynienia dodatkowych czynności czy przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę procedur wyjaśniających skoro organy orzekające w sprawie dysponowały urzędowym dokumentem jednoznacznie potwierdzającym kwotę zakupu przedmiotowego samochodu, na którym oparły wydane decyzje określające elementy kalkulacyjne dla importowanego towaru. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, zatem stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.