I SA/Po 819/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont /spr./ WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 marca 2011r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w G na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę /-/ R. Wiatrowski /-/ M. Bejgerowska /-/ W. Zygmont "A" sp. z o.o. G. (dalej: spółka, wnioskodawca) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania otrzymanych i wypłacanych bonusów pieniężnych. We wniosku został przedstawiony następujący rzeczywisty stan faktyczny. Spółka zajmuje się produkcją i dystrybucją przenośnych oraz stacjonarnych urządzeń grzewczych i chłodzących. Z niektórymi kontrahentami zawarła porozumienia handlowe, na podstawie których wypłaca/otrzymuje bonusy pieniężne wyłącznie za przekroczenie wyznaczonego dla danego klienta/dla siebie obrotu w określonej wysokości. Premie nie mają związku z żadnymi usługami świadczonymi ze strony i na rzecz kontrahentów spółki, gdyż nie towarzyszą im żadne świadczenia wzajemne. Podstawowym warunkiem przyznania/otrzymania bonusu jest przekroczenie określonej wielkości zakupów w danym czasie, przy dotrzymaniu standardowych warunków płatności na rzecz spółki i przez spółkę. Niespełnienie powyższych warunków może skutkować brakiem wypłaty bonusu. Wysokość bonusu wyliczana jest poprzez pomnożenie wysokości obrotów zrealizowanych w określonym czasie przez wartość wskaźnika procentowego. Opisane powyżej bonusy nie są przyporządkowane konkretnym dostawom. Rozliczenie bonusu następuje po zakończeniu określonego w umowie okresu (miesiąca, kwartału, roku) na podstawie wartości zrealizowanych w tym okresie dostaw. Ilość dostaw w danym okresie (a tym samym dokumentujących je faktur), w zależności od długości okresu, liczy od kilkuset (w przypadku okresów miesięcznych) do kilku tysięcy. Dostawy te różnią się pod względem ilości i rodzaju objętego nimi asortymentu. W świetle powyższego spółka nie ma zatem możliwości przyporządkowania do konkretnych dostaw bonusów naliczanych jedynie od ogólnej wartości wszystkich dostaw zrealizowanych w określonym czasie. Ponadto: - wypłacane/otrzymywane bonusy za zrealizowanie obrotów będą miały charakter wyłącznie pieniężny, - wypłacane/otrzymywane bonusy za zrealizowanie obrotów nie będzie można powiązać z konkretnymi dostawami odnoszącymi się do określonych towarów i usług lub ich grup (brak jest możliwości ich przyporządkowania do konkretnych dostaw towarów), - w przypadku bonusów, warunkami wypłaty i otrzymania premii będą wyłącznie: zrealizowanie określonej wielkości obrotów oraz/lub terminowe regulowanie należności. W związku z powyższym spółka zadała następujące pytanie. Czy w sytuacjach opisanych powyżej (bonusy za zrealizowanie określonego obrotu) spółka w przypadku otrzymania bonusu powinna wystawiać fakturę VAT, czy notę obciążeniową? Analogicznie czy w sytuacjach opisanych powyżej (bonusy za zrealizowanie określonego obrotu) w przypadku wypłaty bonusu przez spółkę kontrahenci powinni wystawiać fakturę VAT z podatkiem naliczonym do odliczenia przez spółkę czy notę obciążeniową? Spółka prezentuje stanowisko, że bonusów wypłacanych i otrzymywanych wyłącznie za przekroczenie określonej wielkości obrotów nie można uznać za zapłatę za świadczenie usług. Tym samym czynność ta nie podlega przepisom ustawy o VAT. W konsekwencji rozliczenie takich bonusów powinno następować na podstawie not księgowych, a nie na podstawie faktur VAT. Stanowisko to spółka opiera na następującej argumentacji: w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 , art. 7 ust. 1 , art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.- dalej: ustawa o VAT) każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu określonego zachowania mieści się w definicji usługi. Mimo, iż powyższa definicja ma bardzo szeroki zakres, to jednak nie obejmuje wypłaty bądź otrzymania bonusu wyłącznie z tytułu osiągnięcia określonej wielkości obrotów. W przypadku gdy spółka jest wypłacającym bonus mogłaby powstać sytuacja, w której jeden z klientów po osiągnięciu obrotów byłby uznawany za świadczącego usługę, a inny któremu do spełnienia tego warunku zabrakło np. 1000 zł nie świadczyłby usług, choć biorąc pod uwagę treść ekonomiczną w obu przypadkach byłaby ona identyczna, a jedyna różnica sprowadzałaby się do wielkości zrealizowanego obrotu. Dokonywanie określonej wielkości zakupów, jak i terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego, mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci pierwotnej dostawy towarów, nie jest natomiast dodatkowym, odrębnym świadczeniem na rzecz sprzedawcy. W konsekwencji wypłata bonusu nie stanowi odpłatności -wynagrodzenia za świadczenie usługi. Powyższa interpretacja została wielokrotnie potwierdzona przez sądy administracyjne - przykładowo, w wyroku: z dnia 6 lutego 2007 r. l FSK 94/06), z dnia 23 września 2008 r. l FSK 998/08, z dnia 26 maja 2009 r. l SA/Kr 94/09, z dnia 20 sierpnia 2009 r. l SA/Wr 1029/09, z dnia 2 października 2009 r. l SA/Łd 631/09). Mając powyższe na uwadze, spółka twierdzi, że dokumentem właściwym w tego rodzaju przypadkach jest nota księgowa. Prawidłowość dokumentowania takich bonusów za pomocą not księgowych została potwierdzona m. in. w decyzjach w sprawie interpretacji prawa podatkowego. Wypłacane, bądź otrzymywane przez spółkę bonusy nie są związane z konkretnymi dostawami. Spółka nie ma bowiem możliwości przyporządkowania do konkretnych dostaw (różniących się pod względem ilości i rodzaju objętego nimi asortymentu) bonusów naliczanych jedynie od ogólnej wartości wszystkich dostaw zrealizowanych w określonym czasie. Minister Finansów działając przez organ upoważniony do wydania interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu interpretacją z dnia [...] nr [...] działając na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.- dalej: O.p.) i mając na uwadze art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 29 ust. 1 i ust. 4, art. 106 ust. 1 ustawy o VAT) oraz § 13 ust. 1-2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.- dalej: rozporządzenie) - stwierdził, że stanowisko spółki przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadniając interpretację organ podatkowy wskazał, że na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 tej ustawy. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...). Organ podatkowy dostrzega, że w celu intensyfikacji sprzedaży towarów, podatnicy podejmują różnorodne działania, w efekcie, których wypłacane są tzw. premie pieniężne. W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia - dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia stanowiącego, że w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą która - zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia - powinna zawierać co najmniej: 1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 2) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; 3) kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; 4) kwotę zmniejszenia podatku należnego. Z opisu sprawy wynika, iż wysokość premii uzależniona jest od wielkości dokonywanych zakupów lub/oraz od dotrzymania standardowych warunków płatności na rzecz spółki i przez spółkę. W związku z tym organ podatkowy stwierdza, iż premię pieniężną wypłaconą na rzecz spółki, bądź wypłaconą kontrahentowi spółki można przyporządkować do konkretnych dostaw. Bowiem obrót uprawniający do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalany jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym (miesiąc, kwartał, rok). Jak podaje spółka, wysokość bonusu obliczana jest na podstawie osiągniętego obrotu i kształtowana jest na podstawie stawki procentowej od obrotu. Aby więc ustalić wysokość bonusu (premii) należnej spółce lub jej kontrahentowi, zsumowane muszą zostać poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na podstawie których dokonywane jest obliczenie premii stanowiącej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw w całym okresie objętym gratyfikacją w postaci przyznanej premii. W podsumowaniu organ podatkowy stwierdza, iż skoro ani spółka, ani jej kontrahent nie wykonuje żadnych dodatkowych czynności poza zakupem towarów w określonej ilości i terminowego regulowania płatności, należy uznać, że bonus (premia pieniężna) nie jest odpłatnością za świadczenie usług zdefiniowanych w art. 8 ust. 1 ustawy, lecz stanowi w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami -zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT - zmniejszający podstawę opodatkowania. Tak więc, uzyskanie bonusu przez spółkę, bądź jej kontrahenta na podstawie przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia powinno być udokumentowane fakturą korygującą uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 tego rozporządzenia wystawioną przez podmiot udzielający premie (bonus). W związku z powyższym spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę interpretacji, który w odpowiedzi stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji. W skardze spółka domagała się uchylenia powyższej interpretacji oraz zasądzenia od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: 1. art. 14c § 1 w związku z art. 14b § 3 O.p., - poprzez dokonanie nieuprawnionej modyfikacji stanu faktycznego zaprezentowanego przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i orzeczenie na podstawie zmienionego stanu faktycznego w przedmiocie zapytania sformułowanego przez skarżącą; 2. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia - poprzez uznanie, iż w stanie faktycznym zaprezentowanym przez spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej mamy do czynienia z rabatami, które powinny być dokumentowane przy pomocy faktur korygujących. Uzasadniając skargę spółka w pierwszej kolejności podkreśliła, organ podatkowy oparł się na stanie faktycznym odbiegającym od przedstawionego przez spółkę we wniosku. Wbrew jednoznacznym stwierdzeniom spółki, zawartym zarówno we wniosku jak i jego późniejszym uzupełnieniu, przyjął, iż premie/bonusy można przyporządkować do konkretnych dostaw. Właśnie to stwierdzenie stało się podstawą do uznania stanowiska spółki za nieprawidłowe. Brak jest natomiast podstaw prawnych do przeprowadzania jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego czy ingerencji w ustalenia faktyczne, których określenie leży wyłącznie po stronie podmiotu zainteresowanego uzyskaniem wiążącej interpretacji. Zmiana któregokolwiek z elementów stanu faktycznego przez organ ją wydający powinna być zatem uznana za nieuprawnioną, a w konsekwencji sama interpretacja - za wydaną z naruszeniem prawa. Przyjmując, że wypłacane/otrzymywane przez spółkę bonusy/premie pieniężne można przyporządkować do konkretnych dostaw, wbrew twierdzeniom spółki zawartym we wniosku, dokonał bezpodstawnej modyfikacji stanu faktycznego, czym rażąco naruszył przepisy dotyczące procedury wydawania interpretacji indywidualnych (w szczególności art. 14b § 3 i art. 14c § 1 O.p.). Następnie spółka stwierdziła, że w jej ocenie brak jest natomiast podstaw od uznania bonusów/premii pieniężnych za rabaty zmniejszające pierwotnie ustalone ceny towarów. Definicja bonusów została błędnie zastosowana do sytuacji będącej przedmiotem wniosku. Sam fakt, iż bonusy/premie pieniężne są kalkulowane w oparciu o łączną wartość dostaw dokonanych w określonym przedziale czasu nie przesądza o tym, iż bonusy te są tożsame z rabatami zmniejszającym wartość (cenę) tychże dostaw. Nie stanowią bowiem obniżki ceny ustalonej dla pierwotnych dostaw, ale odrębną gratyfikację przyznawaną kontrahentowi za dokonanie zakupów w określonej wysokości. Tego rodzaju gratyfikacja ma na celu zachęcenie do dalszej współpracy, zwiększenia lub utrzymania takiego poziomu zakupów w przyszłości, nie zmierza natomiast do obniżenia ceny towarów. W opinii spółki taki właśnie charakter mają bonusy/premie pieniężne, o których mowa we wniosku i tak też są rozumiane zarówno przez spółkę jak i przez jej kontrahentów. Podstawy przyznawania bonusów/premii pieniężnych, zasady ich naliczania, terminy płatności, itp. regulowane są w autonomicznych częściach umów lub warunków o współpracy z kontrahentami spółki, w oderwaniu od postanowień dotyczących kalkulacji ceny za sprzedawane towary. Wszelkiego rodzaju obniżki, dyskonta, rabaty, itp. od pierwotnych cen towarów są przedmiotem odrębnych postanowień umownych bądź każdorazowych uzgodnień pomiędzy spółką a jej kontrahentami. W świetle powyższego nie sposób zatem traktować bonusu/premii pieniężnej jako rabatu potransakcyjnego. Zdaniem spółki wypłatę dodatkowej gratyfikacji pieniężnej w postaci bonusu/premii należy kwalifikować jako czynność niepodlegającą podatkowi VAT (wykraczającą poza zakres normowania przepisów dotyczących podatku VAT). Jak zostało wielokrotnie potwierdzone zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych przez Ministra Finansów, bonusy/premie pieniężne kalkulowane wyłącznie od wielkości zrealizowanego obrotu nie stanowią odpłatności za świadczenie usług zdefiniowanych w art. 8 ust. l ustawy o VAT, a ponadto jak wynika z powyższych wywodów Spółki nie są tożsame z rabatami, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT. Zdaniem spółki dokumentem właściwym w przypadku tego rodzaju czynności jest nota księgowa, która jest uniwersalnym dokumentem, powszechnie stosowanym przez podmioty gospodarcze w przypadku czynności, które nie powinny być dokumentowane fakturami VAT czy fakturami korygującymi (tj. w sposób właściwy dla zdarzeń i czynności podlegających regulacjom ustawy o VAT). Potwierdzenie prawidłowości takiego stanowiska można znaleźć także w orzecznictwie sądów administracyjnych np. wyrok z dnia 11 maja 2010 r., sygn. l FSK 697/09, w którym sąd podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. l SA/Po 1404/08, wyrok z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. III SA/Wa 461/10, wyrok z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. l SA/Po 480/10. Organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, ponieważ interpretacja zawiera prawidłową wykładnię przepisów prawa podatkowego , stwierdzając, że spółka w przypadku otrzymania bonusu za zrealizowanie określonego obrotu powinna otrzymać fakturę korygującą natomiast w przypadku wypłacenia bonusu kontrahentom powinna wystawiać fakturę korygującą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 29 ust. 4 ustawy o VAT oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia, poprzez uznanie przez organ, iż w stanie faktycznym podanym we wniosku mamy do czynienia z rabatami, które powinny być dokumentowane przy pomocy faktur korygujących. Dostawca udzielając bonusu po zakończeniu okresu rozliczeniowego (tu: w miesiąca, kwartału lub roku) i ustaleniu wielkości zrealizowanego poziomu zakupów łączy ten bonus z konkretną dostawą towaru w danym okresie, a zatem udziela rabatu. Zmniejsza bowiem należność za sprzedaż dla sprzedającego, wpływając na pułap zakupów, zaś dla kupującemu zmniejsza koszt nabycia towarów. W tej sytuacji spółka uzyskuje obniżenie ceny każdej jednostkowej transakcji udokumentowanej fakturą nawet jeżeli będzie ich więcej niż jedna w okresie rozliczeniowym. Rabat należy rozumieć zatem, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz na te udzielane po jej ustaleniu. Rabat po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu to rabat potransakcyjny. Udzielenie takiego rabatu wymaga wystawienia faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów. Podstawę opodatkowania – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT- zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Tak więc, uzyskanie bonusu/rabatu przez spółkę, bądź jej kontrahenta powinno być udokumentowane fakturą korygującą uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 tego rozporządzenia, wystawioną przez podmiot udzielający rabatu. Reasumując, stwierdzić należy, iż spółka w przypadku otrzymania bonusu/rabatu za zrealizowanie określonego obrotu powinna otrzymać fakturę korygującą natomiast w przypadku jego wypłacenia kontrahentom powinna wystawiać fakturę korygującą. Bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 14c § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p., poprzez dokonanie modyfikacji stanu faktycznego przez organ podatkowy w stosunku do zaprezentowanego przez spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i orzeczenie na podstawie zmienionego stanu faktycznego. Rozpatrując sprawę organ podatkowy miał na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny, w tym oddające istotę tego stanu zdanie, że wysokość premii/bonusu uzależniona jest od wielkości dokonywanych zakupów lub/oraz od dotrzymania standardowych warunków płatności na rzecz spółki i przez spółkę. Byłoby sprzeczne z prawem tożsamości logicznej, zgodnie z którym każde zdanie formułuje zarazem warunek wystarczający i konieczny własnej prawdziwości, twierdzenie, że zdanie o brzmieniu "wysokość premii/bonusu uzależniona jest od wielkości dokonywanych zakupów lub/oraz od dotrzymania standardowych warunków płatności na rzecz spółki i przez spółkę" , nie uprawnia do wnioskowania , iż w takim razie bonus wypłacony na rzecz spółki, bądź wypłacony kontrahentowi spółki można przyporządkować do konkretnych dostaw. Nie jest prawdziwe stwierdzenie spółki , że nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnych dostaw (różniących się pod względem ilości i rodzaju objętego nimi asortymentu) bonusów naliczanych jedynie od ogólnej wartości wszystkich dostaw zrealizowanych w określonym czasie. Bowiem obrót uprawniający do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalany jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym (miesiąc, kwartał, rok). Bonus łączy i będzie łączył się z konkretną dostawą towaru w określonym okresie czasu. Jeżeli bonus stanowić będzie konkretna kwota pieniędzy, ustalona jako z góry umówiony procent od zrealizowanego poziomu zakupu, to nie można twierdzić, że procent ten nie będzie związany z określoną dostawą towaru. Na tle powyższych rozważań, logiczne wnioskowanie nie może być uznane za jakiekolwiek postępowania wyjaśniające czy ingerencję w przedstawiony we wniosku stan faktyczny, a wynik tego wnioskowania nie może być uznany za zmianę stanu faktycznego sprawy. Bezzasadny jest także zarzut kwestii nieuwzględnienia przez organ podatkowy powołanych przez spółkę wyroków sądów administracyjnych. Odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że nie mogły one zdecydować o wyniku postępowania. Przede wszystkim zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: ppsa), orzeczenia sądowe są wydawane w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły. Ponadto rozbieżność orzeczeń sądów administracyjnych jest dość poważna. Odmienne stanowisko od spółki zawarte zostało m. in. w wyrokach: z dnia 7 grudnia 2009 r., l SA/Wr 1561/09, z dnia 23 grudnia 2009 r., l SA/Ke 472/09, z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt l SA/Wr 1760/09. Odmienne stanowisko od spółki zawarte zostało także w wyroku I FSK 101/09 a nadto w niepublikowanych wyrokach I SA/Po 818/10 , I SA/Po 819/10. Nie można zatem czynić organowi zarzutu z tego powodu, że nie podziela w sprawie tej części orzecznictwa sądowego, na które wskazuje spółka. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. /-/ R. Wiatrowski /-/ M. Bejgerowska /-/ W. Zygmont