VIII SA/Wa 1077/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi [...] Zakładów Przemysłu B. Spółka Akcyjna z siedzibą w D. na uchwałę Rady Gminy w C. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na wypowiedzenie umowy o pracę oddala skargę. W dniu [...] lipca 2010 r. Rada Gminy w C. działając na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm., zwaną dalej ustawą o samorządzie gminnym) podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie niewyrażenia zgody na wypowiedzenie przez [...] Zakłady Przemysłu [...] S.A. w D. radnemu M.W. umowy o pracę. Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. [...] Zakłady Przemysłu [...] S.A. w D. wezwały Radę Gminy w C. do usunięcia naruszeń polegających m.in. na braku uzasadnienia podjętej uchwały. Uchwałą Rady Gminy w C. z dnia [...] września 2010 r., nr [...] przyjęto uzasadnienie do uchwały nr [...], którego treść stanowi załącznik nr [...] do uchwały. Z treści tego załącznika wynika, że mając na uwadze złożone na sesji wyjaśnienia M.W. oraz konieczność zapewnienia wykonywania mu mandatu do końca kadencji, na którą został wybrany, należało uznać, że rozwiązanie stosunku pracy pozbawi go możliwości rzetelnego wykonywania obowiązków radnego. Ponadto organ podniósł, że z treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/2008, wynika, że nadrzędnym celem art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym jest ochrona stosunku pracy radnego, choćby miało się to odbyć kosztem uprawnień pracodawcy. Dlatego nie można wyrazić zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego przed upływem kadencji Rady. Skargę na uchwałę z dnia [...] lipca 2010 roku Rady Gminy w C. poprzedzoną przewidzianym w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego złożyły [...] Zakłady Przemysłu [...] S.A. w D. (dalej jako skarżący). Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił naruszenie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, a także art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Rady Gminy w C. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, że wzywał organ do uchylenia ww. uchwały. Podniósł jednocześnie, że uchwała rady gminy z dnia [...] września 2009 r. wraz z załącznikiem nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego dla zaskarżonej uchwały z [...] lipca 2010 r. W ocenie skarżącego rada gminy nie ustosunkowała się do wszystkich podnoszonych przez niego argumentów przemawiających za zwolnieniem radnego. W jego ocenie zaskarżona uchwała została podjęta w sposób arbitralny. Przed podjęciem zaskarżonej uchwały rada gminy z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa nie przeanalizowała wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, które powinny być uwzględnione w jej uzasadnieniu. Ponadto zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącego pracodawcy, gdyż sprzeciwia się zakończeniu stosunku prawnego łączącego skarżącego z radnym, pomimo wystąpienia przyczyn uzasadniających rozwiązanie stosunku pracy z winy pracownika, a zatem ogranicza pracodawcę w działaniu zmierzającym do ochrony słusznego interesu pracodawcy przejawiającego się między innymi obowiązkiem dbania o dobro zakładu pracy. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w C. wniosła o jej oddalenie podnosząc wcześniej prezentowaną argumentację. Ponadto organ wskazał, że brak uzasadnienia uchwały z dnia [...] lipca 2010 r. został naprawiony uchwałą z [...] września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 5, 6, 7 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na: akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7. Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny może zakwestionować zaskarżony akt – w tym przypadku uchwałę rady gminy, tylko wtedy, gdy jest on niezgodny z prawem. W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują, zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona uchwała została wydana na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), który to stanowi, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia naruszenia przez Radę Gminy w zaskarżonej uchwale ww. art. 25 ustawy o samorządzie gminnym przez brak wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy o pracę. Rada w uzasadnieniu do uchwały (przyjętym później, ale konwalidującym uchybienie jego braku przy pierwotnej uchwale) – wskazała na przesłanki odmowy i odniosła się do twierdzeń i stanu faktycznego opisanych we wniosku strony skarżącej. Wyeksponowano, że należy zapewnić radnemu możliwość wykonywania mandatu do końca kadencji, a jednocześnie, że rozwiązanie umowy o pracę pozbawi go możliwości rzetelnego wykonywania obowiązków radnego. Stan faktyczny przedstawiony przez pracodawcę nie został zakwestionowany, inna jest tylko jego ocena w kontekście art. 25 ustawy o samorządzie gminnym. Wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa na podstawie ww. artykułu – jest pozostawiona uznaniu rady gminy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się przy tym, że nadrzędnym celem art. 25 ustawy o samorządzie gminnym jest ochrona trwałości stosunku pracy radnego, nawet jeśliby to miało się odbyć kosztem interesów, czy uprawnień pracodawcy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 września 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 331/09, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/2008, opubl. Lex nr 486160). Z powołanego przepisu prawa wyraźnie wynika, iż Rada Gminy w C. podjęła zaskarżoną uchwałę na podstawie przysługujących jej kompetencji wynikających z ww. ustawy. Faktem jest również, że organ nadzoru, którym jest w stosunku do Rady Gminy C. - Wojewoda [...] nie stwierdził nieważności uchwały jako sprzecznej z prawem. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała w żaden sposób nie narusza również przepisów Konstytucji RP. Rada Gminy w C. jako właściwy organ podejmując ww. uchwałę, działała bowiem na podstawie i w granicach przysługującego jej prawa. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze Sąd stwierdził, że uchwała będąca przedmiotem skargi nie narusza prawa i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. ----------------------- 4