VII SO/Wa 51/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. wniosku D. C. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta (...) postanawia : wymierzyć Prezydentowi Miasta (...) grzywnę w wysokości 100 zł ( sto złotych ) Pismem z 27 października 2010 r., uzupełnionym pismem z tej samej daty złożonym 29 października 2010 r., skarżący – D. C. wniósł o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Prezydentowi [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż Prezydent [...] nie przekazał do dnia dzisiejszego skargi jaką wniósł na bezczynność tego organu w dniu 15 lipca 2010 r., w sprawie zastępczego dostarczania energii do lokalu przy [...] w [...]. Do ww. wniosku skarżący załączył kserokopię skargi z prezentatą Urzędu [...] wskazującą na jej wniesienie w dniu 15 lipca 2010 r. W odpowiedzi na wniosek skarżącego, Prezydent [...] wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie organowi grzywny zasługiwał -w ocenie Sądu- na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Grzywna, o której mowa w ww. przepisie art. 55, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - represyjny. Wyłączną materialnoprawną przesłanką jej wymierzenia jest bowiem niewypełnienie obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy czym, samo wykonanie obowiązku określonego we wskazanym przepisie, ale po terminie, nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Wprawdzie nie ma już potrzeby wymierzania grzywny w celu zdyscyplinowania organu do wykonania obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, albowiem organ ostatecznie wykonał ten obowiązek, niemniej należy zauważyć, iż obowiązek ten został wykonany z uchybieniem terminu. Wymierzona grzywna stanowi w tym przypadku sankcję za naruszenie podstawowego prawa strony skarżącej do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. Takie stanowisko jest zgodne z obowiązującym orzecznictwem. W postanowieniu z 30 listopada 2010 r. (sygn. akt I OZ 895/10, lex nr 653783), Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., lecz z uchybieniem tego terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W tym samym postanowieniu NSA wskazał również, iż z uwagi na charakter grzywny, wymierzenie jej jest uzależnione od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto, wskazać należy, iż w sytuacji, gdy organ przekazał sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie staje się bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w tej sprawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Wymierzenie grzywny w takiej sytuacji, nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarga D. C. na bezczynność Prezydenta [...] zawarta w piśmie z 12 lipca 2010 r. i wniesiona w dniu 15 lipca 2010 r., została przekazana przez ww. organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z naruszeniem 30-dniowego terminu. Akta sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę zostały bowiem złożone w Sądzie w dniu 23 listopada 2010 r. (data wniesienia), gdy tymczasem termin do ich przekazania upływał z dniem 16 sierpnia 2010 r. Nie budzi również wątpliwości, że do dnia wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny, Prezydent [...] nie przekazał Sądowi ww. skargi wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy. Wskazana skarga z 15 lipca 2010 r. zarejestrowana została pod sygn. akt VII SAB/Wa 198/10, a akta sądowe tej sprawy, jak i sprawy niniejszej potwierdzają powyższe okoliczności. Konkludując, skarga została przekazana do Sądu z uchybieniem 30-dniowego terminu, a to -z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku- uzasadniało wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny. Przesłanki do wymierzenia grzywny w sprawie bowiem zaistniały i nie było możliwe w takiej sytuacji odstąpienie od jej wymierzenia. Wymierzając grzywnę w kwocie wskazanej w sentencji (a więc decydując o wysokości grzywny), Sąd miał zaś na uwadze, iż z odpowiedzi organu na ten wniosek nie wynika, aby przyczyną uchybienia terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. była ważna -usprawiedliwiająca tę sytuację- okoliczność (tj. inna niż zaniedbanie pracownika, czy zła organizacja pracy). Organ odnosząc się do wniosku i żądając jego odrzucenia, ewentualnie oddalenia, nie wskazał właściwie żadnych okoliczności, dla których rozpoznawany wniosek nie powinien być uwzględniony. Odniósł się jedynie do zasadności samej skargi na bezczynność z 15 lipca 2010 r. Brak zasadności skargi nie powoduje jednak -w ocenie Sądu- podstawy do odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., może natomiast wpłynąć na wysokość tej grzywny, co też miało w tym przypadku miejsce. Nadto, decydując o wysokości grzywny Sąd miał także na względzie, iż skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana, zanim Sąd orzekł w sprawie wymierzenia grzywny oraz, że opóźnienie w wykonaniu przez Prezydenta obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. wyniosło ponad 3 miesiące. W konsekwencji Sąd uznał, iż okoliczności sprawy uzasadniają wymierzenie organowi grzywny w kwocie wskazanej w sentencji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w granicach określonych w art. 154 § 6 tej ustawy.