II SA/Wa 1838/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA Andrzej Góraj Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przydziału kwatery stałej oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. C., utrzymał w mocy decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przydziału kwatery przy ul. [...] w L. zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia 13 czerwca 2009 r. K. C. wystąpił do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie przydziału kwatery przy ul. [...] w L. zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r., w oparciu o podstawę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Zdaniem strony do przydziału ww. kwatery doszło wbrew stanowisku Dowódcy Garnizonu L., który był właściwym organem - wymaganym rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 maja 1996 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Pismem z dnia 15 lipca 2009 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej poinformował zainteresowanego, że jego wniosek o wznowienie postępowania w sprawie przydziału kwatery był już przedmiotem postępowania przed organami Agencji, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym, a wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie byłoby obarczone wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W związku z powyższym stanowiskiem organu K. C. złożył do Ministra Obrony Narodowej zażalenie na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, rozszerzając jednocześnie swój wniosek o przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. - w jego ocenie przydział kwatery na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP był przestępstwem przeciwko temu rozporządzeniu. Wobec nieuwzględnienia zażalenia przez Ministra Obrony Narodowej K. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Wyrokiem z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 190/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do rozpoznania wniosku K. C. z dnia 13 czerwca 2009 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej odmówił wznowienia postepowania administracyjnego w sprawie przydziału kwatery przy ul. [...] w L. zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał przepisy regulujące jego właściwość do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy oraz podniósł, iż wznowienie postępowania jest instytucją, dzięki której dopuszczone jest ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją ostateczną w celu skontrolowania, czy jedna lub więcej wad tego postępowania enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. nie wpłynęła w sposób istotny na treść decyzji. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych w pierwszym etapie postępowania nie jest dokonywana merytoryczna ocena przesłanek wznowienia postępowania lecz organ administracji ma prawo jedynie badać dopuszczalność wznowienia z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych oraz kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu (art. 148 k.p.a.). Nie wolno mu natomiast oceniać, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły. Odnosząc się do wniosku strony Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zauważył, iż jako podstawę wznowienia postępowania K. C. wskazał przepis art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., a zatem sytuację, w której decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Naruszenie tego przepisu zdaniem strony polegało na tym, iż do przydziału kwatery na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 maja 1996 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP - doszło wbrew stanowisku Dowódcy Garnizonu L. będącego właściwym organem - wymaganym ww. rozporządzeniem. Pismem z dnia 7 sierpnia 2009 r. zainteresowany rozszerzył ponadto swój wniosek o przesłankę zawartą w art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. – uzasadniając to tym, że przydział kwatery na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. rozporządzenia z 27 maja 1996 r. jest przestępstwem przeciwko temu rozporządzeniu. Wnioskodawca podniósł jednocześnie, iż o istnieniu tych okoliczności dowiedział się z postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., które zostało mu doręczone w dniu 14 maja 2009 r. Przedmiotowym postanowieniem Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał zaś w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] lutego 2009 r. o odmowie sprostowania omyłki w decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. Organ oceniając dopuszczalność wniosku stwierdził, iż nie ma wątpliwości, że podanie o wznowienie postępowania złożyła uprawniona do tego osoba, tj. strona w rozumieniu art. 28 k.p.a., wskazując na przyczynę wznowienia postępowania wynikającą z art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. Nie została natomiast w ocenie organu spełniona przez stronę trzecia przesłanka dotycząca terminu wniesienia podania o wznowienie postępowania. W przedmiotowej sprawie nie można bowiem uznać, że strona o przyczynie wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. dowiedziała się z postanowienia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymującego w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. o odmowie sprostowania omyłki w decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r., które doręczono jej w dniu 14 maja 2009 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że K. C. już w piśmie z dnia 30 maja 2005 r. - będącym odwołaniem od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. o odmowie uchylenia decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] kwietnia 1998 r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. w przedmiocie przydziału osobnej kwatery stałej przy ul. [...] w L. - występował o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. Wniosek ten został następnie przez stronę doprecyzowany pismami z dnia 8 września 2005 r. i z dnia 9 listopada 2005 r., w których strona wskazała, że o podstawie wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. dowiedziała się z decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...], z treścią której zapoznała się w dniu 16 maja 2005 r. Organ podkreślił, że zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem, o ustaleniu początku biegu terminu przewidzianego przez art. 148 § 1 k.p.a. nie decyduje subiektywne przekonanie strony o tym, kiedy powzięła wystarczającą wiedzę, by żądać wznowienia postępowania, lecz obiektywna możliwość zapoznania się z okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania. K. C. przynajmniej od dnia 16 maja 2005 r. miał natomiast przeświadczenie o istnieniu przesłanek do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. Ponadto przesłanki do wznowienia postępowania dotyczące rzekomego popełnienia przestępstwa przy wydawaniu decyzji o przydziale kwatery, a także wydanie tej decyzji wbrew stanowisku Dowódcy Garnizonu L., były już wcześniej wielokrotnie wskazywane przez stronę w postępowaniu wznowieniowym, choć były kwalifikowane wtedy jako przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., a obecnie zostały zakwalifikowane jako przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. Nie są więc okolicznościami nowymi, o których strona dowiedziała się z postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...]z dnia [...] kwietnia 2009 r. W odwołaniu od powyższej decyzji skierowanym do Ministra Obrony Narodowej K. C. wskazał, iż z postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. wynika wprost, że przydział kwatery przy ul. [...] w L. nastąpił w oparciu o § 11 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 maja 1996 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, a informacji tej nie zawierała decyzja nr [...], na podstawie której z innych powodów i faktów przyjął stanowisko, że decyzja nr [...] jest obarczona wadą z art. 145 § 1 pkt 2, 4 i 6 k.p.a. Powstała zatem "nowa okoliczność w związku z nowymi faktami nie mająca żadnego związku z przywołanymi dokumentami z roku 2005". Zdaniem strony ta nowa okoliczność spełnia trzy przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 k.p.a., tj. określone w pkt 2 (ww. przydział był przestępstwem), pkt 6 (był wydany bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu) i pkt 7 (odmienne rozstrzygnięcie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji nr [...]). Ponadto organ wypaczył treść art. 148 § 1 k.p.a., gdyż "postanowienie Prezesa WAM z 2009 roku podczas sporządzania decyzji w roku 2005 nie istniało", więc obecna okoliczność nigdy nie była kwalifikowana przez zainteresowanego jako przesłanka z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Skarżący zarzucił ponadto Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej bezczynność w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 24 sierpnia 2005 r., dotyczącego uzupełnienia decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. na podstawie art. 111 k.p.a. Minister Obrony Narodowej, w wyniku rozpoznania powyższego odwołania decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organ odwoławczy podzielił stanowisko Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, że K. C. nie spełnił przesłanki dotyczącej terminu wniesienia podania o wznowienie postępowania. W toku toczących się wcześniej postępowań w sprawie wznowienia postępowania o przydziale osobnej kwatery stałej K. C. powoływał już bowiem podstawy wznowienia wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 i 6 k.p.a. tj. zarzut, iż decyzja o przydziale kwatery została wydana w wyniku przestępstwa oraz bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Ustosunkowując się do przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. organ odwoławczy wskazał natomiast, iż strona podniosła ją dopiero w odwołaniu od decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 22 czerwca 2010 r., a zatem nie mogła być ona przedmiotem rozpoznania na etapie postępowania odwoławczego. Ponadto również w tym przypadku trudno jest mówić o zachowaniu jednomiesięcznego terminu z art. 148 § 1 k.p.a., skoro skarżący wskazał na nią dopiero w dniu 14 lipca 2010 r. (w którym wniósł odwołanie), określając równocześnie termin zapoznania się z okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania na dzień doręczenia mu postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r., tj. 14 maja 2009 r. W ocenie organu odwoławczego, nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut bezczynności Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w zakresie wniosku strony z dnia 24 sierpnia 2005 r. Wniosek ten był bowiem przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 592/06 uznał skargę K. C. za bezzasadną, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1664/06 oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. C. wniósł o jej uchylenie i na jej miejsce wydanie postanowienia wznawiającego postępowanie z urzędu ujmującego jako przyczyny wznowienia art. 145 § 1 pkt 2, 6 i 7 k.p.a. lub art. 273 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż w dniu 13 czerwca 2009 r. wystąpił do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z podaniem spełniającym wymóg art. 148 § 1 k.p.a., co do 1- miesięcznego okresu dowiedzenia się o nowych okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Według skarżącego postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. zawierało informacje o trzech przyczynach wznowienia tj.: z art. 145 § 1 pkt 2, bo rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 maja 1996 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP nie daje podstawy do przydziału na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i 3; z art. 145 § 1 pkt 6, bo przydziału poza listą nie można dokonać inaczej jak na osobisty wniosek dowódcy garnizonu, którym jego wniosek nie był; z art. 145 § 1 pkt 7, bo w decyzji nr [...] jako podstawa przydziału wpisany jest odmienny przydział, nie na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i 3 lecz na podstawie § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 maja 1996 r. Skarżący podkreślił, że powyższe postanowienie otrzymał w dniu 14 maja 2009 r., natomiast podanie o wznowienie postępowania wniósł w dniu 13 czerwca 2009 r. Według skarżącego informacji zawartej w tym postanowieniu nie zawierała decyzja nr [...] na podstawie której w swym odwołaniu z dnia 30 maja 2005 r. przyjął, iż decyzja nr [...] jest obarczona wadą z art. 145 § 1 pkt 2, 4 i 6 k.p.a. Dlatego też nie jest prawdziwy wywód organu, iż o obecnych okolicznościach nie dowiedział się z postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie sprostowania omyłki w decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. Zdaniem skarżącego, odmowa wznowienia postępowania dowodzi przekroczenia przez organ art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a. Organ wypaczył także treść art. 148 § 1 k.p.a., gdyż o ustaleniu początku biegu terminu decyduje obiektywna możliwość zapoznania się z okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania, a nie przypadkowa zbieżność podstaw prawych wyszczególnionych w art 145 k.p.a. Jest to naruszenie art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Ponadto w związku z wiedzą Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o prawdziwej podstawie prawnej, którą zawarł w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2009 r., decyzja nr [...] kwalifikuje się do uchylenia na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. W jego ocenie, nie została również usunięta bezczynność organu w stosunku do wniosku z dnia 24 sierpnia 2005 r. dotyczącego uzupełnienia decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. K. C. wniósł ponadto w skardze o rozszerzenie jego wniosku o wznowienie postępowania o art. 273 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując, że z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 270/10 wynika, że do przydziału doszło poza listą kolejności przydziału, a w decyzji, którą dokonano przydziału jako podstawa prawna jest zapis "na podstawie listy kolejności przydziału", natomiast obecna wiedza na temat podstawy to § 11 ust. 1 pkt 2 i 3. To znaczy, iż organ naruszył art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bo nie znał prawdziwej i jednocześnie wadliwej podstawy przydziału. Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, iż nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżącego, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą z art. 154 § 1 k.p.a., gdyż przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku o wznowienie postępowania. W ocenie organu niezrozumiały jest natomiast wniosek skarżącego o rozszerzenie jego wniosku o wznowienie postępowania o art. 273 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 270/10 nie dotyczył przedmiotu objętego wyrokiem tego Sądu z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1664/06. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 21 marca 2011 r. podtrzymał zarzuty skargi dodatkowo podkreślając, iż postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r., ze względu na swoją treść, zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., stało się okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania. Zachowany został w związku z tym termin 1-miesieczny do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Zarzucił, że organy obu instancji naruszyły prawo, gdyż oparły swoje decyzje na dokonanej przez siebie ocenie przyczyn wznowienia, przeprowadzonej przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania. Według skarżącego istnienie podstaw wznowienia z art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2010 r. wydany w sprawie sygn. akt I OSK 270/10. Wniósł w związku z tym o wydanie wyroku nakazującego Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 6 k.p.a. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 11 kwietnia 2011 r. skarżący podtrzymał zgłoszony w skardze wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt I OSK 270/ 10, która toczyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym precyzując jednocześnie, że wnosi o wznowienie tego postępowania w oparciu o przesłankę z art. 273 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd poinformował skarżącego, że w zakresie zgłoszonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego sprawa zostanie wyłączona do odrębnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2010 r., którą organ ten odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. w sprawie przydziału na rzecz K. C. osobnej kwatery stałej przy ul. [...] w L. Należy w tym miejscu przypomnieć, że K. C. w przeszłości już dwukrotnie, tj. w roku 2001 oraz w roku 2005, występował do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. w oparciu o podstawy wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 4, 5 i 6 k.p.a. Tryb wznowienia postępowania jest instytucją procesową, która ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne prowadzące do wydania decyzji było dotknięte kwalifikowaną wadą prawną, a podstawy wznowienia postępowania określone zostały enumeratywnie w przepisach art. 145 § 1 k.p.a. oraz art. 145a § 1 k.p.a. Organ, do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania ma obowiązek zbadać w pierwszej kolejności dopuszczalności wznowienia z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych oraz kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu z art. 148 k.p.a. Ocenę tą organ formalizuje w orzeczeniu podjętym albo w trybie art. 149 § 1 k.p.a. albo w trybie art. 149 § 3 k.p.a. W sprawie niniejszej organy orzekające obu instancji badając dopuszczalność wniosku K. C. z dnia 13 czerwca 2009 r. o wznowienie postępowania, odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania ze względu na to, że podanie o wznowienie zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., gdyż wskazane w tym podaniu podstawy wznowienia nie są okolicznościami, o których skarżący dowiedział się dopiero w roku 2009 r. Organy uzasadniając swoje stanowisko podniosły, że przesłanki wznowienia postępowania wskazane przez K. C. we wniosku z dnia 13 czerwca 2009 r. dotyczące rzekomego popełnienia przestępstwa przy wydawaniu decyzji o przydziale kwatery, a także wydania tej decyzji wbrew stanowisku Dowódcy Garnizonu L., były już powoływane przez stronę w prowadzonym wcześniej postępowaniu wznowieniowym. Nie są więc okolicznościami nowymi, o których K. C. dowiedział się dopiero z postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. W ocenie Sądu z powyższym stanowiskiem organów należy się w pełni zgodzić. Skarżący zarówno we wniosku o wznowienie postępowania z 2001 r., jak i w odwołaniu z dnia 30 maja 2005 r. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz piśmie skierowanym do Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] listopada 2005 r. wskazywał na nieprawidłowości związane z przydziałem na jego rzecz kwatery przy ul. [...] w L., stanowiące w jego ocenie podstawę do wznowienia postępowania, na które powołał się w obecnym wniosku o wznowienie postępowania z dnia 13 czerwca 2009 r. Należy jednocześnie podkreślić, że ustalenia faktyczne oraz prawne w oparciu o które Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. o przydziale kwatery przy ul. [...] w L. były znane skarżącemu od daty doręczenia mu tej decyzji, gdyż wynikały z treści jej uzasadnienia. Skarżącemu znana była zarówno treść jego wniosku o przydział kwatery z dnia 3 lipca 1997 r., jak i sposób w jaki organ zinterpretował podstawę prawną jego wniosku w uzasadnieniu decyzji przydziałowej. Postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. dotyczące odmowy sprostowania omyłki w decyzji Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nie zawiera w tym zakresie jakichkolwiek nowych ustaleń, które mogłyby zostać uznane za okoliczności uzasadniające wniosek o wznowienie postępowania na postawie art. 145 § 1 pkt 2 i 6 k.p.a., a które nie byłyby znane wcześniej skarżącemu. Odnosząc się natomiast do wskazanej przez skarżącego w odwołaniu dodatkowej podstawy wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. należy w pełni podzielić stanowisko Ministra Obrony Narodowej, że zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Skoro zatem na etapie postępowania przed organem I instancji K. C. nie wskazał podstawy wznowienia postepowania z art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a., to Minister Obrony Narodowej nie był władny oceniać dopuszczalność wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w tym zakresie na etapie postępowania odwoławczego. Słuszna jest jednak uwaga organu odwoławczego, że trudno mówić o zachowaniu w przypadku podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a., jednomiesięcznego terminu z art. 148 § 1 k.p.a., skoro skarżący wskazał na nią dopiero w odwołaniu z dnia 14 lipca 2010 r., określając równocześnie termin zapoznania się z okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania na tej podstawie na dzień doręczenia mu postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r., tj. 14 maja 2009 r. Analiza przebiegu postępowania administracyjnego oraz zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi w ocenie Sądu do wniosku, iż niezasadne są podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 38, art. 57 § 3, art. 78 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a. Nie znajduje też uzasadnienia podniesiony w skardze zarzut dotyczący naruszenia przez organ art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 54 ust. 4 Konstytucji RP. Należy jednocześnie zaznaczyć, że przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie była wyłącznie legalność zaskarżonej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2010 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2010 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. Sąd nie mógł zatem oceniać w tym postępowaniu, czy zaszły przesłanki do uchylenia decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. Przedmiotem oceny Sądu nie mogły być też zarzuty dotyczące bezczynności Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 24 sierpnia 2005 r. o uzupełnienie decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.