VIII SA/Wa 1150/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2010 r. znak [...], którą to decyzją uchylono w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] i określono dla M.K. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2009 r., w kwocie [...] zł. Do wydania decyzji zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doszło w następujących okolicznościach: Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. określił dla M.K. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2009 r., w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji powołał art. 207, art. 21 § 5, art. 8 ust.1 pkt 3 lit. f w związku z art. 6 ust.1 i art. 4 ust. 1 pkt 3 i pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: Ordynacja podatkowa) oraz art. 21 ust 1 i art. 17 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z 2000 r. z późn. zm.). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w marcu 2010 r. stwierdzono, że M.K. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania usług budowlanych - docieplenia ścian budynków mieszkalnych, pod nazwą "Usługi Budowlane". W zakresie podatku dochodowego, podatnik był opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Warunki do opodatkowania ryczałtem określone w art.6 ust. 4 ustawy z 20 listopada 1998 r. (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) podatnik spełnił również na rok 2009 (osiągnął przychód za 2008 r w kwocie [...] zł.) i w okresie od stycznia do czerwca 2009 r. kontynuował opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych, prowadząc ewidencję przychodów. Od [...] lipca 2009 r. zmienił formę opodatkowania na zasady ogólne i zaprowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. W toku kontroli ustalono, że podatnik zakupił część zamienną (zderzak) w celu zamontowania go we własnym samochodzie, używanym do prowadzonej działalności gospodarczej, wpisanym do ewidencji środków trwałych, a nie w celu dalszej odsprzedaży. Do dnia rozpoczęcia kontroli w sprawie podatku dochodowego podatnik nie dokonał aktualizacji w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej o jej rozszerzeniu o handel częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, jak również w zaświadczeniu Regon. W zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-1 wykazany jest wyłącznie rodzaj wykonywanej działalności - wykonywanie robót budowlanych i izolacyjnych. W protokóle przesłuchania strony podatnik zeznał: "wymieniona transakcja umożliwiła mi zmianę formy opodatkowania podatkiem dochodowym od [...] lipca 2009 r. na zasady ogólne i prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów". W okresie objętym kontrolą wystąpiła wyłącznie jedna transakcja kupna i sprzedaży wymienionego zderzaka, którą podatnik wykorzystał do zmiany zasad opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym organ ustalił, że podatnik nie mógł w ciągu roku 2009 skorzystać z wyłączenia opodatkowania w formie ryczałtu, na podstawie art. 8 ust 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ponieważ kupił zderzak w celu naprawy środka trwałego w postaci samochodu, a nie jako towar handlowy służący do dalszej odsprzedaży. Powyższa transakcja nie wyczerpuje znamion zawartych w art.4 ust.1 pkt 3 i pkt 5 w/w ustawy. Wobec powyższego organ ustalił, że podatnik za cały rok 2009 powinien być opodatkowany ryczałtem, nadal prowadzić ewidencje przychodów, wykazywać przychody, obliczać i wpłacać należny zryczałtowany podatek za każdy miesiąc na podstawie art. 15 i 21 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Za 2009 r. podatnik złożył zeznanie PIT-28 za okres styczeń - czerwiec, oraz zeznanie PIT-36 za okres lipiec - grudzień. Złożone przez podatnika zeznanie PIT-28 za 2009 rok organ uznał za nieprawidłowe, ponieważ dane w nim zawarte odbiegają od ustaleń zawartych w wyniku kontroli. Z analizy wszystkich zgromadzonych w trakcie kontroli dowodów i materiałów, w tym wyjaśnień i dokumentów złożonych przez podatnika organ stwierdził, że prowadzona ewidencja przychodów dla zryczałtowanego podatku dochodowego za okres [...].01.2009 r. do [...].06.2009 r. oraz podatkowa księga przychodów i rozchodów za okres od [...]07.2009 r. do [...].12.2009 r. stanowią dowód tego co wynika z zawartych w nich zapisów. Ewidencje te stanowią księgi podatkowe, o których mowa w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm). W świetle przedstawionych dokumentów ustalono, że z dniem [...].07.2009 r. powstał u podatnika obowiązek podatkowy w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego. Mając na względzie dane zawarte w PIT 28 za 2009 r. uzupełnione zgromadzonymi dowodami, organ I instancji określił kwotę należnego ryczałtu. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M.K.. Wymienionej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych poprzez nieuznanie faktu odsprzedaży części samochodowej w stanie nieprzetworzonym jako transakcji handlowej, - art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku dochodowym od towarów i usług poprzez zakwalifikowanie czynności jednorazowej jako czynności nie posiadającej definicji handlu dla celów zarobkowych. W uzasadnieniu odwołujący się podniósł, że w dniu [...] czerwca 2009 roku złożył w Urzędzie Skarbowym w B. zawiadomienie o założeniu od dnia [...] lipca 2009 r. dokumentacji rachunkowo-podatkowej w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W dniu [...] lipca 2009 r. miała miejsce transakcja sprzedaży części samochodowej w stanie nieprzetworzonym, co spowodowało, zgodnie art. 8 ust. 1 pkt 3 lit f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, że utracił on warunki do tej formy opodatkowania. Zgodnie z treścią art. 22 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w związku z w/w transakcją sprzedaży wg faktury nr [...] z dnia [...].07.2009 r., której przedmiotem było osiągnięcie przychodu z tytułu handlu częściami do pojazdów mechanicznych, utracił on warunki do tej formy opodatkowania. Ponadto podkreślił, że w toku kontroli w miesiącu grudniu 2009 r. w sprawie zwrotu nadpłaty podatku naliczonego od towarów i usług nad podatkiem należnym nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie podstaw prawnych do zaprowadzenia w/w księgi przychodów i rozchodów. Organ podatkowy powinien zebrać i wyczerpująco rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Być może w celu uwiarygodnienia dla urzędników Urzędu Skarbowego w/w transakcji powinno mieć zastosowanie dowodu w sprawie z przesłuchania świadków, będących bezpośrednimi kontrahentami w/w transakcji, którego to dowodu urząd nie przeprowadził. Fakt sprzedaży pojedynczej części samochodowej nie oznacza, że nie doszło do handlu częściami samochodowymi. Brak wystąpienia aktualizacji we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz brak złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego NIP-1 nie może być przesłanką do kategorycznego zastosowania wykładni przepisu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania wg skali podatkowej oraz o zaprowadzeniu Księgi przychodów i rozchodów nie bez znaczenia otrzymał Urząd Skarbowy w miesiącu czerwcu 2009 roku. Zawiadomienie to było wynikiem zakupu, następnie odsprzedaży części samochodowej w nieprzetworzonym stanie, który to właściwie fakt wykluczył działalność z zastosowania zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym działalności gospodarczej. Odwołujący się nie zgodził się z ustaleniami protokołu z kontroli podatkowej z dnia [...] marca 2010 r. w zakresie błędnej interpretacji przez niego treści art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wystąpienie faktu handlu częścią samochodową oraz powinność zaprowadzenia ewidencji księgowej w postaci księgi przychodów i rozchodów zmusiło go do występowania w jego działalności gospodarczej jako główny wykonawca, a nie jak miało to miejsce w sytuacji opodatkowania w formie ryczałtu jako podwykonawca. Występowanie jako generalny wykonawca spowodowało wystąpienie znaczących wzrostów zarówno po stronie przychodów jak i kosztów. Stanowisko Urzędu Skarbowego jako subiektywne spojrzenie na niekorzystną interpretacją dla podatnika sytuację prawno-podatkową, wbrew literalnemu rozumieniu przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do opodatkowania w formie ryczałtu całości jego przychodu za okres od dnia [...] lipca do dnia [...] grudnia 2009 r. nie uwzględniając przy tym kosztów prowadzonej przeze niego działalności gospodarczej. Wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odnosząc się do powoływanych w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej zarzutów zauważył, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Organ odwoławczy stwierdził, iż art. 4 ust. 1 powołanej ustawy zawiera m.in definicje użytych w ustawie określeń dotyczących rodzajów działalności. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 3) w/w ustawy działalnością usługową w zakresie handlu jest sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników. Pod pojęciem "umowy sprzedaży" w myśl art. 535 Kodeksu cywilnego rozumie się umowę, zgodnie z którą sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Natomiast art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym definiuje pojęcie towary handlowe jako towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odsprzedaży, w stanie nieprzetworzonym. Organ odwoławczy wskazał, iż generalnie przychody z handlu nie stanowią podstawy do wyłączenia ich z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Wyłączeniu podlegają przychody z działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zauważył, że art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym w 2009 r.) stanowił, że ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców. Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity w Dz. U. z 2007 r. nr 155, poz. 1095 z póżn. zm.) działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Wobec powyższego dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest spełnienie trzech warunków, tj. prowadzona działalność musi posiadać charakter zarobkowy oraz być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Brak któregokolwiek z nich oznacza, że dana działalność nie może być zakwalifikowana do kategorii działalności gospodarczej. Charakter zarobkowy działalności oznacza, że jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Działalność jest wykonywana w sposób zorganizowany, czyli musi istnieć jej stała struktura organizacyjna, przy czym nie chodzi tu o strukturę rzeczową, lecz o stały sposób prowadzenia działalności. O zakwalifikowaniu przychodów do określonego źródła decyduje faktyczny sposób wykonywania działalności. Z kolei ciągłość działalności gospodarczej to powtarzające się, regularnie występujące i trwające czynności. Jest przeciwstawna incydentalności, sporadyczności, okazjonalności i jednorazowości. Celem tej przesłanki jest wyeliminowanie z pojęcia działalności przedsięwzięć jednorazowych. Ponadto istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził, że z akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wynika, że odwołujący się w 2009 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie wykonywania usług budowlanych oznaczoną wg Polskiej Klasyfikacji Działalności PKD symbolem 45.21.A. Podatnik w okresie objętym kontrolą, tj. w całym 2009 r. nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie handlu częściami i akcesoriami samochodowymi, lecz dokonał jednej transakcji kupna w dniu [...].06.2009 r. i sprzedaży w dniu [...].07.2009 r. części samochodowej, tj. zderzaka (przesłuchanie Strony w dniu [...].03.2010 r.), która jak twierdzi wyłączyła go z opodatkowania uzyskiwanych dochodów w formie ryczałtu. Materiał dowodowy w sprawie jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowa transakcja kupna i sprzedaży zderzaka samochodowego była usługą jednorazową, brak było powtarzalności działań w tym zakresie, gdyż w całym 2009r. podatnik nie dokonywał innych tego typu transakcji. Wobec powyższego nie można uznać, iż w/w jednorazowa transakcja kupna i sprzedaży zderzaka samochodowego została wykonana w ramach działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, a tym samym stanowiła podstawę do wyłączenia Podatnika w 2009 r. z opodatkowania w formie ryczałtu na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ponadto do dnia rozpoczęcia kontroli w zakresie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za rok 2009 r. Podatnik nie dokonał aktualizacji w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej o jej rozszerzeniu o handel częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych oraz w zaświadczeniu Regon, a w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-1 jako rodzaj wykonywanej działalności wykazane jest wykonywanie robót budowlanych i izolacyjnych. W związku z tym bezzasadny jest zarzut podatnika dotyczący naruszenia art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ww. ustawy. Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko organu I instancji, że podatnik za cały 2009r. podlegał opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i zobowiązany był do obliczania i wykazywania należnego ryczałtu za każdy miesiąc 2009 r. stosownie do art. 21 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Za nietrafny organ odwoławczy uznał zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, gdyż przedmiotowa sprawa została rozpatrzona w oparciu o przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a nie w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Kontrola w zakresie podatku VAT za okres od stycznia do września 2009 r. dotyczyła zwrotu nadpłaty podatku naliczonego od towarów i usług nad podatkiem należnym, a nie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym oczywistym jest, iż jej przedmiotem nie było analizowanie podstaw prawnych założenia przez podatnika księgi przychodów i rozchodów. Treść przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym wskazuje do jakiej grupy podatników nie stosuje się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a jego zastosowanie uzależnione jest od wystąpienia wymienionych w nim przypadków. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono, że podatnik nie podlegał w 2009 r. wyłączeniu z opodatkowania w formie ryczałtu, gdyż nie prowadził działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami samochodowymi i nie była to subiektywna ocena organu podatkowego. Nadto organ odwoławczy zauważył, iż sporna kwestia w przedmiotowej sprawie dotyczyła zastosowania w/w przepisu prawa materialnego do bezspornie ustalonego stanu faktycznego. Zgodnie z przepisami prawa procesowego podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zebrano i w sposób wyczerpujący rozpatrzono cały materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy uznał również za zbędne przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków wobec bezspornych ustaleń postępowania dowodowego. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. M.K. (dalej jako: skarżący) zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego tj. art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, a także art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f, art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne poprzez nie uznanie transakcji sprzedaży części samochodowej w stanie nieprzetworzonym jako transakcji handlowej wykluczającej z opodatkowania ryczałtem, - naruszenie przepisów postępowania podatkowego tj. art. 120, art. 122, art. 127, art. 180 § 1, art. 187, art. 191 Ordynacji podatkowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył wcześniej prezentowaną argumentację. Zdaniem strony już organ podatkowy I instancji nie wypełnił w swoim działaniu dyspozycji zawartych w treści przepisu art. 210 § 4 cyt. ustawy, albowiem w treści wydanej decyzji trudno doszukać się pełnego odzwierciedlenia zebranego materiału dowodowego, jak również wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, czego organ nie uczynił. Trudno bowiem doszukać się min : a/ w treści decyzji organu I instancji, na podstawie jakich to dowodów organ podatkowy I instancji uznał, iż Skarżący dokonaną transakcję sprzedaży "wykorzystał do ominięcia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych". W tym miejscu Skarżący pragnie przypomnieć, iż transakcja ta nie umożliwiła mu zmiany formy opodatkowania, ale spowodowała utratę warunków do jej dalszego stosowania. b/ w treści decyzji organu II instancji, na jakiej to podstawie, na podstawie jakich dowodów uznał on jakoby "Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wydając przedmiotową decyzję w sposób wyczerpujący dokonał oceny całości materiału dowodowego". Skoro zdaniem Skarżącego pozostawił on poza rozważaniami argumenty podnoszone przez niego, a mającego istotne znaczenie dla całości sprawy. Reasumując, zaskarżona decyzja nie spełnia minimalnych wymogów stawianych uzasadnieniu faktycznemu, uniemożliwiając tym samym dokonanie kontroli poprawności dokonanych w niej ustaleń, co uzasadnia jej uchylenie. Organowi odwoławczemu należy zarzucić naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Nie odniesienie się do całości zarzutów odwołania przez organ II instancji dowodzi tego, że zarzuty te nie zostały dostatecznie przeanalizowane, zatem organ faktycznie nie wziął ich pod uwagę. Stanowi to również o naruszeniu zasady dwuinstancyjności (art. 127 Ordynacji podatkowej), zgodnie z którą organ odwoławczy ma obowiązek nie tylko ponownego rozpoznania sprawy jako takiej, lecz przy jej rozpoznawaniu brać pod uwagę (rozpatrywać) zarzuty strony. Decyzja ta została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania podatkowego, a w szczególności z naruszeniem zasady praworządności, zasady podjęcia wszelkich działań w celu ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy oraz zasady dwuinstancyjności. W szczególności organ odwoławczy nie wywiązał się z obowiązku przeprowadzenia w pełnym zakresie kontroli decyzji organu I instancji z punktu widzenia jej zgodności z prawem, w ogóle nie rozpatrując zgłoszonych przez Stronę w odwołaniu zarzutów naruszenia przepisów postępowania przez organ I instancji. Decyzja została również wydana z naruszeniem art. 187 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że "organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy." Zlekceważono regulacje dotyczące gromadzenia i rodzajów dowodów przewidziane w art. 180 - 190 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji braku aktywności organu co do gromadzenia dowodów doszło zasadniczo do pominięcia art. 191 Ordynacji podatkowej - " Organ podatkowy ocenia na podstawie całego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona", bowiem organ odwoławczy oparł się na powołanych już założeniach i nie widział potrzeby prowadzenia stosowanego postępowania dowodowego. Organ odwoławczy naruszył również przepis prawa materialnego - art. 8 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, który zawiera katalog prowadzonych działalności gospodarczych, które wykluczają opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z treścią art. 272 par. 3 OP organy podatkowe pierwszej instancji dokonują czynności sprawdzających, mających na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami, - Podatnik składając oświadczenie o zmianie formy opodatkowania w miesiącu czerwcu 2009 roku oraz płaceniu należnych zaliczek na podatek dochodowy za okres od lipca do grudnia 2009 r. zgodnie z opodatkowaniem działalności gospodarczej wg skali podatkowej - wg przelewów z rodzajem podatku PIT-5, nie ukrywał transakcji, która uniemożliwia opodatkowanie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w formie zryczałtowanej. Urząd pierwszej instancji nie zareagował w postaci przeprowadzenia czynności sprawdzających w celu sprawdzenia zasadności złożonego przez Podatnika zawiadomienia. Podniósł, że skoro przedmiotowy zderzak w momencie sprzedaży nadal stanowił część samochodową, która mogła zostać zamontowana do innego pojazdu, tym samym uznać należy, iż Skarżący od dnia uzyskania przychodu ze sprzedaży przedmiotowego zderzaka nie podlegał on opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem. Skoro transakcja sprzedaży miała miejsce i nie jest kwestionowana przez organy, a jej przedmiotem była sprzedaż części samochodowej, tym samym biorąc powyższe pod uwagę, a w szczególności przywołane przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne uznać należy , iż z dniem uzyskania przychodu, strona podlegała wyłączeniu z ryczałtu tj. z dniem [...] lipca 2009 r. Zbycie części samochodowej, dokonane nawet jednorazowo prowadziło bowiem do wyłączenia z ryczałtu. Skarżący zauważył, że przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku nie uzależniają wykluczenia z ryczałtu ani od ilości transakcji, ani od wielkości transakcji. Z punktu widzenia Strony istotnym jest nie sam jej "zamiar", lecz faktyczne wykonanie czynności sprzedaży zderzaka. Dla wykluczenia z ryczałtu istotnym jest przedmiot danej transakcji, a nie częstotliwość wykonania transakcji. Skarżący nie dopełnił czynności aktualizacji danych tzn. aktualizacji zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, jak również zaświadczenia regon o ich rozszerzenie o handel częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Jednakże ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie uzależnia wyłączenia podatnika z tej formy opodatkowania od dopełnienia owych czynności. Nie ma znaczenia, czy skarżący podejmuje działalność handlową zgodnie z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, czy też nie dopełnia obowiązków z niej wynikających. Dlatego też sam fakt nie zarejestrowania (aktualizacji) określonej działalności gospodarczej wykluczającej opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie może stanowić dla organu podatkowego argumentu jakoby Podatnik "wykorzystał ją do ominięcia przepisów prawa podatkowego określonego w art. 9 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych'". Istotnym w sprawie jest uzyskanie przychodu ze sprzedaży części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych, w tym przypadku sprzedaży zderzaka. Nie można zgodzić się również z zarzutem, jakoby Skarżący nie dopełnił również ciążących na nim obowiązków w zakresie dokonania aktualizacji zgłoszenia NIP-1. Skoro poz. 60 druku NIP-1 nakłada na podatnika obowiązek wskazania rodzaju przeważającej działalności gospodarczej, a przeważającą działalnością w przypadku Skarżącego stanowiło wykonywanie robót budowlanych i izolacyjnych, w ocenie Skarżącego nie zaszła konieczność zmiany danych na druku NIP-1 w powyższym zakresie. Skoro "Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem odmówił przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków w celu potwierdzenia faktu, który nie jest w stanie sporny" uznać należy, iż tym samym dokonał on błędnej interpretacji przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Tym samym uznać należy, że organ podatkowy dopuścił się naruszenia w/w przepisów prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie obowiązujących w 2009 r. przepisów podatkowych dotyczących wyłączenia z opodatkowania w formie ryczałtu w zakresie handlu częściami i akcesoriami samochodowymi. W tym stanie rzeczy uchylenie zaskarżonej decyzji jest konieczne i uzasadnione. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zasadniczo dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą. Zobligowany jest do przeprowadzenia kontroli legalności objętych skargą decyzji i postępowań prowadzących do wydania tychże w celu sprawdzenia, czy nie doszło do naruszeń prawa powodujących potrzebę wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Skarga jest niezasadna. Brak w niniejszej sprawie podstaw do uznania zasadności naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ww. przepis określa wyłączenia stosowania tej formy opodatkowania. Największa grupa wyłączeń z opodatkowania w formie ryczałtu dotyczy podatników osiągających w całości bądź w części przychody z określonego rodzaju działalności. Podkreślić należy, że wyłączenie ma zastosowanie wówczas, gdy podatnik faktycznie osiąga przychody z określonego rodzaju działalności. Nie jest przesłanką wystarczającą samo tylko zadeklarowanie (przez stosowny wpis w ewidencji działalności gospodarczej prowadzenie określonego rodzaju działalności gospodarczej. Ma to istotne znaczenie, gdyż w wielu przypadkach podatnicy próbują wykorzystywać przesłanki wyłączenia jako sposób wycofania się z nietrafionej formy opodatkowania. Można stwierdzić, ze ten mechanizm został wykorzystany w rozpoznawanej sprawie. Zgromadzony przez organy podatkowe materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że transakcja sprzedaży części samochodowej (zderzaka) była czynnością handlową jednorazową w działalności skarżącego. Ponadto z ustalonego stanu faktycznego (czemu skarżący nie zaprzecza) wynika, że zamiarem z jakim został nabyty zderzak było jego zamontowanie w samochodzie skarżącego, dopiero potem, gdy okazał się w tym celu nieprzydatny (bo naprawę pojazdu wykonano bez konieczności wymiany zderzaka) – skarżący odsprzedał go osobie trzeciej. Wobec powyższego nie można uznać, że jednorazowa transakcja została wykonana w ramach działalności handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym – a tym samym by stanowiła podstawę do wyłączenia podatnika z opodatkowania podatkiem zryczałtowanym za 2009 r. Organy podatkowe dokonały prawidłowej subsumcji przepisu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego – stąd zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego są niezasadne. Nie można uznać za trafne zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych zawartych w Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe zgromadziły konieczny materiał dowodowy i dokonały jego prawidłowej oceny. Dokonana ocena materiału dowodowego z punktu widzenia zasady swobodnej oceny dowodów nie budzi zastrzeżeń. Wbrew twierdzeniom skarżącego decyzje organów podatkowych zawierają dostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne, przedstawiono także zasadność przesłanek, którymi kierowano się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w sprawie. Podane w treści skargi orzeczenia sądów i interpretacje podatkowe nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, gdyż odnoszą się do konkretnych spraw w toku, których zostały podjęte, a nie są źródłem prawa stanowiącym podstawę rozstrzygania innych spraw. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. ----------------------- 13