IV SA/Wa 2205/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 listopada 2010 r. B. K. wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w sprawie uchylenia uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy R. dla terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie [...], zmienionej uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie sposobu wykonania uchwal nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r., nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r., nr [...] z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r., nr [...] z dnia [...] września 2000 r., nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...] z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. i nr [...] z dnia 2001 r. podjętych w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy R., zmienioną uchwalą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] czerwca 2005 r. w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie [...] w dwóch etapach w zakresie dotyczącym części III i odstąpienia od sporządzania zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy R. dla części III. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej uchwale naruszenie jej interesu prawnego poprzez wyłączenie bez jej wniosku należących do niej działek ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...] położonych przy ul. [...] z procedury planistycznej zmierzającej do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o jej oddalenie podnosząc jednocześnie, że w dniu [...] kwietnia 2001 r. Rada Gminy R. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy R. dla terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie [...]. Organ podniósł, iż w wyniku wniesienia skarg do sądu administracyjnego na szereg uchwał odrzucających zarzuty wniesione do projektu przedmiotowego planu, Rada Gminy R. w dniu [...] czerwca 2005 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie [...] w dwóch etapach. Teren zakwalifikowany do pierwszego etapu został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2005 r., a część II projektu planu, po rozpatrzeniu zarzutów i protestów, została wyłożona powtórnie do publicznego wglądu. Rada Gminy R. wskazała, że w stosunku do zarzutu wniesionego przez Z. K. została podjęta uchwała Rady Gminy R. nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. odrzucająca zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie [...]. W wyniku skargi Z. K. na uchwałę z [...] czerwca 2007 r. został wydany w dniu 6 grudnia 2007 r. wyrok WSA w Warszawie oddalający tą skargę, który stał się prawomocny w dniu 14 kwietnia 2010 r. po wydaniu przez NSA wyroku oddalającego skargę kasacyjną (II OSK 1888/09). W tej sytuacji Rada Gminy R. uchwałą z dnia [...] listopada 2009 r. zmieniła uchwałę z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie [...] w dwóch etapach w ten sposób, że dokonano dalszego rozetapowania - na trzy etapy. Działki stanowiące współwłasność skarżącej znalazły się w III części projektu planu. Skarga na tą uchwałę została odrzucona prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r., IV SA/Wa 100/10 z uwagi na brak interesu prawnego skarżącej w kwestionowaniu tej uchwały. Konkludując organ stwierdził, że skarżąca nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] skutkującą odstąpieniem od kontynuowania procedury planistycznej wobec części III projektu planu, na której znajdują się działki należące do skarżącej, gdyż uchwała ta nie stanowi o sposobie zagospodarowania działek skarżącej i nie zmienia ich dotychczasowego przeznaczenia rolnego, a odstąpienie od dalszych prac planistycznych nie stanowi naruszenia interesu prawnego, lecz jedynie interesu faktycznego właścicieli działek objętych pracami, gdyż sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest fakultatywne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak interesu prawnego do jej wniesienia. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżąca winna wykazać się więc nie tylko interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Interes prawny musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. W doktrynie orzecznictwie podkreśla się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony kształtowany aktem stosowania prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego. W ocenie Sądu skarżąca nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi, a jedynie interes faktyczny, gdyż zaskarżona uchwała skutkująca odstąpieniem od kontynuowaniu prac planistycznych co do obszaru, na którym znajdują się działki należące do skarżącej w żaden sposób nie zmienia aktualnej sytuacji prawnej tych działek, gdyż nie dotyczy jej praw ani obowiązków. Innymi słowy, wyłączenie danego terenu z prowadzonej procedury planistycznej nie kreuje po stronie właścicieli działek położnych na tym terenie interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały skutkującej takim wyłączeniem. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, ze rada gminy nie ma obowiązku sporządzania planu miejscowego, a jedynie może to uczynić. Już w wyroku z dnia 29 marca 2006 r., IV SA/Wa 83/06, WSA w Warszawie wyraził pogląd, iż miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego gmina sporządza fakultatywnie w zależności od potrzeb, wobec czego odstąpienie od czynności fakultatywnych, czyli dalszych prac planistycznych, nie może stanowić naruszenia interesu prawnego, lecz jedynie interesu faktycznego. Przejawia się on jedynie w zainteresowaniu właściciela nieruchomości uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania terenu, lecz nie jest chroniony przez art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) przez przyznanie mu prawa do wniesienia skargi. Jak wskazano w postanowieniu NSA z dnia 5 listopada 2010 r., II OSK 2215/10, dopiero uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działki skarżącej daje jej interes prawny do zaskarżenia takiej uchwały, ponieważ przesądza ona o funkcji i przeznaczeniu jej działek. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.