II SA/Po 164/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] 2010r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2009 roku (sygn. [...]) Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla miasta K., działając na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.; dalej jako "k.p.a.") po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego znajdującego się na terenie nieruchomości położonej w K. przy ul. Ż. (dz. nr [...]) tzw. II etap (powstałej w końcówce lat 90., najprawdopodobniej 1998/1999) nakazał K. D. w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia przedłożenie następujących dokumentów: 1. ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, 2. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3. projektu zagospodarowania działki, 4. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu. Jednocześn w przedmiotowym postanowieniu Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego zobowiązał K. D. do: 1. wystąpienia do Prezydenta Miasta K. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości położonej w K. przy ul. Ż. (dz. nr [...]) 2. wystąpienia z wnioskiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. o zawieszenie prowadzonego postępowania do momentu uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w trybie art. 97 § pkt 4 k.p.a., dołączając kopię potwierdzającą fakt złożenia wniosku o uzyskanie warunków zabudowy. Na powyższe postanowienie nr [...], w dniu [...] 2010 roku złożył zażalenie pełnomocnik K. D., wnosząc o jego uchylenie i zarzucając Organowi błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że rozbudowa istniejącej ścianki (ścianek) przed wejściem do budynku powstała najprawdopodobniej w latach 1998-1999, co nie przekonuje o rzeczywistej dacie rozbudowy. W zażaleniu sformułowano również zarzut naruszenia przez Organ I instancji przepisów postępowania, tj. art. 7 i 8 k.p.a., polegające na pominięcia przez ten Organ faktu, że rozbudowa wskazanej nieruchomości nastąpiła w okresie, gdy nieruchomość ta stanowiła współwłasność K. D., małżonków K. i Miasta K. i na wszystkich tych podmiotach spoczywał obowiązek współdziałania w zarządzie rzeczą wspólną. Postanowieniem z dnia [...] 2010 roku (sygn. [...]) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 134 w związku z art. 141 § 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, po rozpatrzeniu zażalenia K. D. reprezentowanej przez adwokata Z. K., stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Organ Odwoławczy wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy wyłącznie od postanowień wskazanych w kodeksie i tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi. Stosowanie zaś do art. 142 k.p.a. zarzuty przeciwko postanowieniom, na które nie przysługuje zażalenie, można podnieść w odwołaniu od decyzji. Organ ten podkreślił, że zaskarżone postanowienia zostało wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy - Prawo budowlane, a w przepisie tym brak jest wzmianki, aby na przedmiotowe postanowienia przysługiwało zażalenie. Skargę na powyższe postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Poznaniu wniosła K. D.. Skarżąca zarzuciła w skardze naruszenie przez Organ Odwoławczy przepisów postępowania , tj. art. 6 k.p.a. i art. 141 § 1 k.p.a., polegające na dowolnym przyjęciu, że skarżącej nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie organu I instancji, podczas gdy do środków zaskarżenia w procesie budowlanym stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane. W związku z tym strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał w pełni swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd rozpatrując sprawę, bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego orzeczenia i uwzględnia również uchybienia, których nie wskazano w treści samej skargi. W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez Organ Odwoławczy naruszenia przepisów prawa. Tymczasem uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu, Organ Odwoławczy trafnie przyjął, że na postanowienie w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów, wydane na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, nie przysługuje stronie zażalenie. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy Kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie przysługuje tylko wówczas, kiedy z przepisu wyraźnie wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Ustawa - Prawo budowlane zawiera zamknięty katalog przypadków, w których na postanowienie wydane w pierwszej instancji służy prawo złożenia zażalenia do Organu Odwoławczego. Przepis art. 48 ustawy - Prawo budowlane nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia wydanego na jego podstawie do wniesienia zażalenia. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w judykaturze (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2010 roku, sygn. akt II OSK 1779/09 oraz postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2010 roku, sygn. akt II OSK 1169/10, Lex nr 643638). Z uwagi na powyższe, zaskarżone postanowienie Organu Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenie jest zgodne z prawem. Postanowienie wydane na podstawie art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego należy zakwalifikować jako wydane w toku postępowania incydentalnego, nie rozstrzygające sprawy co do istoty (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1541/06). W myśl art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W konkluzji stwierdzić zatem należy, że prawidłowość zaskarżonego postanowienia może być przez stroną skutecznie kwestionowana dopiero gdy sprawa zostanie rozstrzygnięta decyzją administracyjną - w odwołaniu od tej decyzji. Z powyższych względów, Sąd uznał zaskarżone postanowienia za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.