I OZ 548/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 441/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. w D. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu inspektora pracy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 9 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 441/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi [...] S.A. w D. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Rzeszowie z [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu inspektora pracy. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że wraz ze skargą na decyzję z [...] kwietnia 2011 r. wniesiono o wstrzymanie wykonania tej decyzji w przedmiocie nakazu zapewnienia szatni przepustowych dla wszystkich pracowników zakładu pracujących przy pracach związanych ze stosowaniem bądź wydzielaniem się substancji trujących, drażniących lub uczulających oraz substancji o nieprzyjemnym zapachu, ze względu na to, że jej wykonanie (a w zasadnie rozpoczęcie niezbędnych prac i czynności w celu jej wykonania) może spowodować wyrządzenie skarżącej spółce szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Oddalając wniosek skarżącej Spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu, wniosek nie został dostatecznie uzasadniony ani poparty konkretnymi argumentami. W sprawie skarżąca spółka w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie przytoczyła tezy z piśmiennictwa, a także orzecznictwo w zakresie wstrzymania wykonania decyzji oraz posłużyła się ogólnymi stwierdzeniami dotyczącymi możliwości wyrządzenia szkody, czy też powstania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wskazała jednak, jakie konkretnie czynności musi podjąć, aby dostosować pomieszczenia do nakazu zawartego w zaskarżonej decyzji oraz jaką, chociaż szacunkową, szkodę może ponieść wykonując decyzję. Nie znajduje usprawiedliwionych podstaw także stwierdzenie, że decyzja nakłada na skarżącą spółkę obowiązek wykonania robót budowlanych o trudnej do oszacowania wartości, bowiem na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia szkody. Podobnie samo stwierdzenie, że podjęte na podstawie decyzji działania mogą prowadzić do powstania nieodwracalnych skutków, nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia jakie nieodwracalne skutki może wywołać wykonanie decyzji. Dodatkowo na marginesie tylko wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie tyczy się decyzji podlegających wykonaniu, a w przedmiotowej sprawie wykonalność decyzji w zaskarżonym zakresie została odroczona do [...] stycznia 2012 r. W zażaleniu, [...] S.A. w D. zarzuciła naruszenie 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na wadliwym przyjęciu, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji oraz uzależnieniu wstrzymania wykonania decyzji od wykazania przez skarżącego konkretnych czynności koniecznych do podjęcia przez stronę aby dostosować pomieszczenia do nakazu zawartego w zaskarżonej decyzji w sytuacji, kiedy wobec braku konkretności tej decyzji obiektywnie nie jest możliwe chociażby w przybliżeniu podanie ilości, rodzaju oraz nawet przybliżonych kosztów czynności, jakie skarżąca powinna wykonać. Zarzucono również naruszenie cyt. art. 61 § 3 poprzez uznanie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, a zatem wniosek o wstrzymanie jest bezprzedmiotowy. Zdaniem wnoszącej zażalenie, samo odroczenie wykonalności decyzji nie oznacza, że skarżąca do upływu wyznaczonego terminu nie podejmie działań zmierzających do zachowania wyznaczonego terminu. Te działania mogą doprowadzić do nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia krzywdy. Na tej podstawie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do wykazania, że zachodzi bezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Brak takiego uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka podkreślając brak konkretności tej decyzji (brak wskazania ilości szatni przepustowych oraz budynków, w jakich mają być zorganizowane), sama w ogólny sposób wskazuje na "wszelkiego rodzaju uzgodnienia budowlane, projekty". Podnosi, że samo rozpoczęcie robót budowlanych wiązać się będzie "niewątpliwie" z poniesieniem "określonych kosztów" (trudno jest oszacować ich wartość z uwagi na powyżej wskazane argumenty). Tym samym, z treści uzasadnienia trudno wywnioskować, o jakiego rodzaju i rozmiaru inwestycję może w niniejszej sprawie chodzić. Skarżąca powinna, przykładowo, określić maksymalną ilość zatrudnionych pracowników, którzy mają do czynienia z substancjami, o których mowa w zaskarżonej decyzji, ilość pomieszczeń, które będzie trzeba przygotować oraz dla porównania, jakie są jej możliwości finansowe. Brak uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie strona skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia NSA z 21 maja 2010 r., II FZ 223/10 oraz z 15 lutego 2011 r., II OZ 73/11). Ponieważ w zawartym w skardze wniosku strona nie wykazała takich okoliczności, które umożliwiłyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podlegał on oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.