III SA/Kr 1052/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Bożenna Blitek ( spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. M. Syndyka masy upadłości M. O. – Firma [...] A w B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2010 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wydanie tego postanowienia zostało poprzedzone następującym stanem faktycznym: Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2007 r. do sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w pkt I. ogłosił upadłość dłużnika M. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma [...] "A" w B, obejmującą likwidację majątku upadłego, a w pkt V. wyznaczył syndyka masy upadłości w osobie J. M. (k. 15 akt adm.). Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2007 r. do sygn. akt [...] Sąd Rejonowy pozbawił M. O. prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu na okres 7 (siedmiu) lat (k. 5 akt adm.). Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 17 czerwca 2009 r. (k. 3 akt adm.). Decyzją [...] z dnia [...] 2009 r. Nr [...] wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy B, na podstawie art. 7e ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7c pkt 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.), postanowiono wykreślić z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta i Gminy B z dniem 2 listopada 2009 r. wpis dokonany w dniu 28 czerwca 1999 r. pod numerem [...] dotyczący działalności gospodarczej zgłoszonej przez M. O. Firma [...] "A". W uzasadnieniu decyzji organ ewidencyjny powołał się na prawomocne orzeczenie sądu pozbawiające M. O. prawa prowadzenia działalności gospodarczej na okres 7 lat. Decyzje tę doręczono M. O. w dniu 12 listopada 2009 r. Pismem z dnia 2 listopada 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy B powiadomił syndyka masy upadłości J. M. o treści decyzji z dnia [...] 2009 r. Nr [...] dotyczącej wykreślenia z dniem 2 listopada 2009 r. z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu 28 czerwca 1999 r. pod numerem [...] zaznaczając, że decyzja ta nie jest prawomocna. Syndyk masy upadłości w dniu 27 listopada 2009 r. złożył odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B z dnia [...] 2009 r. Nr [...] wnosząc o uchylenie "i orzeczenie co do istoty sprawy". Na uzasadnienie syndyk przytoczył treść przepisów art. 173 i art. 311 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego podnosząc, że "upadły traci co prawda - z mocy prawa - zarząd oraz możliwość korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do niego, jednakże ta okoliczność nie pozbawia upadłego statusu podatnika, do którego to stosuje się prawa i obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących ustaw podatkowych. We wszystkich postępowaniach stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły - to on jest podmiotem praw i obowiązków, natomiast syndykowi przysługuje legitymacja formalna do występowania w tych postępowaniach. Zgodnie z obowiązującymi przepisami syndyk masy upadłości jest osobą odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację wszystkich obowiązków podatnika i płatnika przez upadłego. Wykreślenie więc M. O. - jako upadłego z ewidencji działalności gospodarczej spowodowałoby również wykreślenie upadłego jako czynnego podatnika VAT, pozbawiając go jednocześnie statusu podatnika, co uniemożliwiłoby syndykowi prowadzącemu likwidację masy upadłości i sprzedaż składników majątku upadłego, wystawianie faktur sprzedaży VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami. Należy ponadto podkreślić, iż zgodnie z art. 368 w zw. z art. 363 prawa upadłościowego i naprawczego dopiero prawomocne postanowienie sądu stwierdzające umorzenie lub zakończenie postępowania upadłościowego stanowi podstawę wykreślenia wpisów dotyczących upadłości w księgach wieczystych i w rejestrach, a więc również podstawę do wykreślenia upadłego M. O. z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Miasta i Gminy B. W chwili obecnej natomiast przedmiotowe postępowanie nie zostało umorzone ani też zakończone." Postanowieniem z dnia [...] 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie syndyka zostało wniesione z uchybieniem terminu. Na uzasadnienie podniesiono, że skoro stronie – M. O. doręczono decyzję w dniu 12 listopad 2009 r., a syndyk wniósł odwołanie 27 listopada 2009 r., to syndyk dokonał tego z uchybieniem czternastodniowego terminu do odwołania, który to termin upłynął w dniu 26 listopada 2009 r. W aktach figuruje dowód doręczenia tego postanowienia syndykowi na podany przez niego w odwołaniu adres z adnotacją doręczyciela w dniu 4 stycznia 2010 r.: "Adresata nie zastałem w domu – pozostawiono awizo i w dniu 11 stycznia 2010 r. "Awizowano powtórnie". Postanowienie zawiera pouczenie o terminie i środku zaskarżenia – skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Postanowienia nie zaskarżono. Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. syndyk masy upadłości J. M. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (organ potwierdza datę wniosku 26 kwietnia 2010 r. w piśmie z dnia 5 maja 2010 r. – k. 76 akt adm.) od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B z dnia [...] 2009 r. Nr [...]. Na uzasadnienie tego wniosku syndyk m.in. podnosi, że "okoliczności faktyczne, iż M. O. otrzymał decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B w dniu 12 listopada 2009 r. (....) doszły do wiadomości syndyka dopiero w dniu 20 kwietnia 2010 r., tj. w dniu doręczenia pisma SKO z dnia 14 kwietnia 2010 r., znak: [...]." Zdaniem syndyka, funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia stwierdzającego, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie stoi na przeszkodzie późniejszemu przywróceniu terminu do jego wniesienia, przy czym w tym zakresie wnioskodawca powołał się na stanowisko WSA w Poznaniu (podając datę orzeczenia 23 kwietnia 2008 r. i sygn. akt II SA/Po 543/07). Niezależnie od powyższego syndyk zakwestionował prawidłowość doręczenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2009 r., nr [...]. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania syndyk dołączył odwołanie stanowiące odpis odwołania wniesionego w dniu 27 listopada 2009 r. (wraz z prezentatą Urzędu Miasta i Gminy w B). Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. nr [...] (będącym przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie) po rozpatrzeniu powyższego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na uzasadnienie wskazano brak legitymacji syndyka do zaskarżenia decyzji o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dotyczącego działalności gospodarczej przedsiębiorcy. W szczególności podniesiono, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, z czego wynika, że uprawnionym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest "zainteresowany", przy czym pojęcie "zainteresowany" nie oznacza osoby mającej tylko interes faktyczny w załatwieniu sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz osobę uczestniczącą w postępowaniu administracyjnym uprawnioną, względnie zobowiązaną, do dokonania czynności procesowej. Organ powołując się na Komentarz do art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego (M. Jaśkowska, A. Wróbel - Lex/el 2010) podniósł, że zainteresowanymi są uczestnicy postępowania (strony, uczestnicy na prawach strony i inni uczestnicy), "którzy są "zainteresowani" przywróceniem im prawa do podjęcia pewnych czynności procesowych. Podkreślono, że skoro stosownie do postanowień art. 28 kpa. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, to jedyną przesłanką uzyskania przez dany podmiot statusu strony postępowania administracyjnego jest to, czy legitymuje się interesem prawnym lub obowiązkiem, ze względu na który "żąda czynności organu" lub którego "dotyczy postępowanie", przy czym pojęcie "interesu prawnego" użyte w art. 28 kpa rozumiane w bezpośrednim znaczeniu tego pojęcia oznacza interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo i wskazano, że: "szczególną cechą interesu prawnego w prawie administracyjnym i w postępowaniu administracyjnym jest przede wszystkim bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu a normą prawa materialnego, na której budowany jest jego interes prawny. Interes prawny musi być "własny", a nie można go wywodzić wyłącznie z sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie związki miedzy nimi byłyby silne i nawet gdyby związki te miały charakter nie tylko faktyczny, ale i prawny. Oznacza to, że jeżeli dana sprawa dotyczy dwóch lub więcej podmiotów, to interes prawny mają tylko te z nich, których sytuacja prawna wprost wynika z normy prawa materialnego, a nie powstaje za pośrednictwem drugiego podmiotu. Na tym m.in. polega istota postępowania administracyjnego, że każda z działających w nim stron jest osobno powiązana stosunkiem prawnym, wyrosłym z normy prawa materialnego z organem prowadzącym postępowanie. Ta norma decyduje o losach sprawy administracyjnej wobec każdej ze stron. Natomiast stosunki prawne między stronami, jeżeli nawet istnieją, nie mają znaczenia dla danej sprawy administracyjnej. Dlatego też nie można stać się stroną postępowania tylko z powodu stosunków prawnych z innym podmiotem (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2005 r, sygn. akt II GSK 37/05, zbiór LEX nr 165962)." Organ, powołując szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, podkreślił różnice między interesem prawnym a interesem faktycznym będącym stanem, w którym podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że "stroną postępowania o wykreślenie wpisu z ewidencji działalności gospodarczej jest przedsiębiorca. Zgodnie z art. 7e ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7c pkt 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu, jeżeli po dokonaniu wpisu prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej w zgłoszeniu działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Stroną postępowania o wykreślenie wpisu z ewidencji działalności gospodarczej jest więc osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą wpisanym do ewidencji działalności gospodarczej. Organ ten powołując się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 378/09 podkreślił, że postępowanie w sprawie wykreślenia przedsiębiorcy na skutek wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę w trybie określonym przez przepisy art. 7e ust. 1 pkt 2 w zw. z art. art. 7 c pkt 3 tej ustawy nie jest częścią składową postępowania upadłościowego, gdyż art. 144 ustawy – prawo upadłościowe i naprawcze ogranicza kompetencje syndyka do uczestniczenia w postępowaniach sądowych i administracyjnych dotyczących masy upadłości. Z powyższego wynika, że syndyk nie ma legitymacji do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wykreślenia przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej, co w konsekwencji powoduje brak u syndyka statusu strony w postępowaniu o wykreślenie wpisu z ewidencji działalności gospodarczej, a tym samym brak możliwości uwzględnienia jego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu 28 czerwca 1999 r. pod numerem [...] dotyczącego działalności gospodarczej zgłoszonej przez M. O. Firma [...] "A". Syndyk masy upadłości wniósł skargę na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i wskazując, że "przepisem prawa materialnego stwarzającym dla syndyka legitymację procesową strony jest art. 160 ustawy – prawo upadłościowe i naprawcze z dnia 28 lutego 2003 r. (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.), który stanowi, iż w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk, zarządca oraz nadzorca sądowy dokonują czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym. Przepis art. 173 ww. ustawy stanowi, że syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji. Zdaniem skarżącego - z powyższych przepisów wynika, że "chociaż we wszystkich postępowaniach stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły, który jest podmiotem praw i obowiązków, to jednak syndykowi przysługuje legitymacja formalna do występowania w tych postępowaniach. Syndyk jest uprawniony do dokonywania czynności prawnych i procesowych za upadłego i na jego rachunek." Skarżący podkreślił, że "wykreślenie upadłego z ewidencji działalności gospodarczej przed zakończeniem lub umorzeniem postępowania upadłościowego uniemożliwi syndykowi prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prowadzenie tego postępowania oraz likwidację masy upadłości, do czego jest zobowiązany na podstawie ustawy – prawo upadłościowe i naprawcze". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie przedstawiając argumenty jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona. Ma rację – zdaniem Sądu – Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzając, że syndyk masy upadłości nie jest stroną postępowania w sprawie wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Według art. 7e ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.), wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu w przypadku: jeżeli po dokonaniu wpisu wystąpią okoliczności, o których mowa w art. 7c pkt 1 i 3. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie miał art. 7 c pkt 3 tej ustawy, stanowiący o wykreśleniu z ewidencji w sytuacji prawomocnego orzeczenia zakazu wykonywania określonej w zgłoszeniu działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę (pkt 3). Stroną tego postępowania była osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą wpisana do ewidencji działalności gospodarczej na podstawie art. 7a oraz 7b ustawy - Prawo działalności gospodarczej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela w tym zakresie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 378/09, na które powołał się organ administracyjny. Sąd zwraca uwagę na treść art. 144 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze, który stanowi: "1. Jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. 2. Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym." Wynika z niego, że kompetencje syndyka do uczestniczenia w postępowaniach sądowych i administracyjnych ograniczone są do postępowań dotyczących masy upadłości. Nie ma racji skarżący syndyk wywodząc swoje uprawnienia jako strony postępowania w sprawie wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej dotyczącym przedsiębiorcy z przepisów art. 160 i art. 173 - ustawy prawo upadłościowe i naprawcze dnia 28 lutego 2003 r. (Dz. U. 2009, Nr 175, poz. 1361 z późn. zm.). Co prawda art. 160. ust. 1 ustawy stanowi, że "w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk, zarządca oraz nadzorca sądowy dokonują czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym", jednakże należy zwrócić uwagę, że przepis ten dotyczy "masy upadłości", a nie upadłego jako przedsiębiorcy. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 16 stycznia 2009 r. w sprawie III CSK 244/08 (LEX nr 523687), które Sąd orzekający podziela: "1. Podstawienie procesowe syndyka w miejsce upadłego jest podstawieniem bezwzględnym, przy którym legitymację procesową ma tylko podmiot podstawiony. Podstawienie syndyka odnosi się tylko do postępowań dotyczących masy upadłości. 2. Postępowanie dotyczy masy upadłości, jeżeli jego wynik mógłby mieć wpływ na stan masy upadłości i możliwość zaspokojenia się z niej. Do postępowań tych zalicza się postępowania, w których upadłemu przypada rola powoda jak i pozwanego, bez różnicy czy chodzi w nich o pozycje czynne czy bierne masy upadłości, jak też bez różnicy, czy sprawa jest sprawą o świadczenie, ukształtowanie lub ustalenie." Również art. 173 tej ustawy, który stanowi, że "syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji", reguluje materię związaną z masą upadłości. Sąd zauważa, że skarżący syndyk uzasadniając swoją legitymację do udziału w postępowaniu o wykreślenie przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej (w oparciu o art. 7e ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7c pkt 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej) nie wskazał żadnego przepisu obowiązującego prawa, z którego wynikałaby niemożność prowadzenia dalszego postępowania i likwidacji masy upadłości. Sąd podkreśla, że postępowanie upadłościowe może być prowadzone na podstawie omawianej ustawy po wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarcze, na co wskazuje wprost art. 8 omawianej ustawy – prawo upadłościowe i naprawcze, który w ust. 1 stanowi: "Można żądać ogłoszenia upadłości osoby fizycznej, która była przedsiębiorcą, także po zaprzestaniu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, jeżeli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru nie upłynął rok". Dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie jest niewątpliwym, że postępowanie w sprawie wykreślenia przedsiębiorcy na skutek wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę w trybie określonym przez przepisy art. 7e ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7c pkt 3 tej ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.) nie jest częścią składową postępowania upadłościowego. Sąd stwierdza, że skoro na podstawie prawa upadłościowego kompetencje syndyka do uczestniczenia w postępowaniach sądowych i administracyjnych ograniczone są do postępowań dotyczących masy upadłości, to oznacza to, że syndyk nie miał legitymacji do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie wykreślenia przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej. Sąd podziela w pełni stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte w zaskarżonym postanowieniu zarówno w kwestii pojęcia "strony" postępowania jak i "interesu prawnego", o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 z późn. zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa). Z powyższego wynika, że brak istotnie było postaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdyż wniosek nie został złożony przez uprawnionego do złożenia takiego wniosku, którym jest "zainteresowany" w rozumieniu strony postępowania. Niejako na marginesie Sąd zauważa, że syndyk o treści decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B z dnia [...] 2009 r. Nr [...] wiedział już w dniu 27 listopada 2009 r., gdyż w tym dniu wniósł od niej odwołanie. Konstrukcja pism syndyka wskazuje – tak jak przyjął to organ administracyjny – że odwołanie złożone w dniu 27 listopada 2009 r. syndyk wniósł w imieniu własnym uważając, że ma samodzielne uprawnienie do jego wniesienia, natomiast wniosek z dnia 26 kwietnia 2010 r. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania syndyk złożył na zasadzie "podstawienia procesowego", które wyżej omówiono. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organ administracyjny wydając postanowienie nie naruszył prawa – a zatem Sąd skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.