III SA/Łd 385/11

Dnia 21 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 roku sprawy ze skargi Gminy K. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania prowadzenia szkół publicznych 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze; 2) stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Uchwałą Nr V/25/11 z dnia 24 lutego 2011 roku Rada Gminy w Kocierzewie Południowym działając na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8, art. 9 ust. 1 i art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku art. 5 ust. 5g ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) przekazała z dniem 1 września 2011 roku "Stowarzyszeniu Na Rzecz Rozwoju Oświaty w Gminie Kocierzew Południowy" prowadzenie Publicznej Szkoły Podstawowej w Łaguszewie oraz Publicznej Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym. W dniu 24 marca 2011 roku Wojewoda Łódzki, działając na podstawie art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 61 § 1 i 4 k.p.a. zawiadomił Radę Gminy w Kocierzewie Południowym o wszczęciu z urzędu postępowania określonego w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, w celu kontroli legalności uchwały Nr V/25/11 Rady Gminy w Kocierzewie Południowym w sprawie przekazania z dniem 1 września 2011 roku "Stowarzyszeniu Na Rzecz Rozwoju Oświaty w Gminie Kocierzew Południowy" prowadzenia Publicznej Szkoły Podstawowej w Łaguszewie oraz Publicznej Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym. Z treści zawiadomienia wynika, że zastrzeżenia organu nadzoru wzbudził fakt, że zgodnie z art. 5 ust. 5g ustawy o systemie oświaty, szkoła, którą przekazuje się do prowadzenia nie może liczyć więcej niż 70 uczniów. Tymczasem, z uzasadnienia przedmiotowej uchwały wynika, że w roku szkolnym 2010/2011 do Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym do klas I-VI uczęszczało 54 uczniów, a do oddziału przedszkolnego – 17, łącznie 71 uczniów. Natomiast do Szkoły Podstawowej w Łaguszewie do klas I-VI uczęszcza 67 uczniów, a do oddziału przedszkolnego 11, łącznie 78 uczniów. Ponadto wątpliwości organu nadzoru wzbudziło przekazanie szkół do prowadzenia Stowarzyszeniu bez oddziałów przedszkolnych. Wojewoda Łódzki wskazał również, iż uchwała nie została skierowana do zaopiniowania władzom statutowym związku zawodowego w trybie art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych (tekst jedn. Dz.U. Nr 79, poz. 854 ze zm.). W odpowiedzi na zawiadomienie, w piśmie z dnia 30 marca 2011 roku Rada Gminy w Kocierzewie Południowym wskazała, że podniesione w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zarzuty są nieuzasadnione. Wyjaśniła, iż stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty szkołą publiczną jest szcześcioletnia szkoła podstawowa. Stosownie zaś do art. 61 ust. 1 ustawy, struktura organizacyjna szkoły obejmuje klasy I-VI. Z przytoczonych przepisów wynika wprost, że oddział wychowania przedszkolnego nie wchodzi w skład struktury organizacyjnej szkoły. Podobne stanowisko reprezentuje Ministerstwo Edukacji Narodowej wskazując, że oddział przedszkolny jest podstawową jednostką organizacyjną przedszkola i w świetle art. 61 ust. 1 ustawy nie wchodzi w skład struktury organizacyjnej (klas) szkoły podstawowej. Prowadzenie oddziału przedszkolnego zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy należy do zadań własnych gminy. W myśl natomiast art. 14 ust. 3 ustawy, każde dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu lub oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej. Odnosząc się do kwestii braku opinii odpowiednich władz statutowych związku zawodowego, rada gminy podniosła, iż procedurę przekazania szkoły do prowadzenia osobie prawnej reguluje art. 5 ust. 5g-5r ustawy. Zgodnie z art. 5 ust. 5l jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana powiadomić w terminie 6 miesięcy przed dniem przekazania szkoły zakładową organizację związkową o terminie przekazania szkoły (...), a także nowych warunkach pracy i płacy. Ponadto rada gminy wskazała, że konsultacji w trybie art. 19 ustawy o związkach zawodowych podlegają wyłącznie akty prawa miejscowego. Uchwała o przekazaniu do prowadzenia szkół Stowarzyszeniu jest indywidualnym aktem organizacyjnym i nie podlega konsultacji, dotyczy bezpośrednio praw i interesów pracowników zatrudnionych w szkole i nie posiada przymiotu aktu prawnego. Wojewoda Łódzki rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 4 kwietnia 2011 roku, nr PNK-I.4131.279.2011 wydanym na podstawie art. 86 oraz art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym stwierdził nieważność uchwały Nr V/25/11 z dnia 24 lutego 2011 roku Rady Gminy w Kocierzewie Południowym w sprawie przekazania z dniem 1 września 2011 roku "Stowarzyszeniu Na Rzecz Rozwoju Oświaty w Gminie Kocierzew Południowy" prowadzenia Publicznej Szkoły Podstawowej w Łaguszewie oraz Publicznej Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym, w części dotyczącej § 1, 2 i 3 uchwały. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru wskazał, iż uchwała została podjęta z naruszeniem art. 5 ust. 5g ustawy o systemie oświaty, ponieważ szkoła, którą przekazuje się do prowadzenia może liczyć nie więcej niż 70 uczniów. Liczba ta stanowi granicę, przy której wskazany przepis może mieć zastosowanie. Z uzasadnienia do przedmiotowej uchwały wynika natomiast, że w roku szkolny 2010/2011 do Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym do klas od I - VI uczęszcza 54 uczniów, a do oddziału przedszkolnego 17, łącznie - 71 uczniów. Natomiast do Szkoły Podstawowej w Łaguszewie do klas od l - VI uczęszcza 67 uczniów, a do oddziału przedszkolnego 11, łącznie - 78 uczniów. Wbrew natomiast stanowisku rady gminy przedszkole jest przez ustawodawcę traktowane jako szkoła, co wynika ze "słowniczka" zamieszczonego w art. 3 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym przez szkołę należy rozumieć także przedszkole. Ponadto art. 14 ustawy o systemie oświaty stanowi, że wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci w wieku od 3 do 6 lat i jest realizowane, między innymi, w oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych. Dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu albo w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej. Z treści § 5 ust. 6 załącznika Nr 2 zatytułowanego "Ramowy statut publicznej szkoły podstawowej" do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 roku w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624 ze zm.) wynika, że w szkole mogą być tworzone oddziały przedszkolne realizujące program wychowania przedszkolnego. Oddziały te są kierowane przez dyrektora szkoły, który również sprawuje nadzór pedagogiczny. Umiejscowienie oddziału przedszkolnego w Załączniku Nr 2 dotyczącego Ramowego statutu publicznej szkoły podstawowej może być wskazówką interpretacyjną skłaniającą do wniosku, że szkoła podstawowa i działający w niej oddział przedszkolny jest szkołą, co oznacza, że dzieci uczęszczające do oddziału przedszkolnego w tym przypadku powinny być doliczone do ogólnej liczby uczniów, co w przypadku przekroczenia określonej w ustawie liczby 70 uczniów skutkuje niemożnością zastosowania trybu przekazania szkoły określonego w art. 5 ust. 5g ustawy o systemie oświaty. W ocenie organu nadzoru podejmując zaskarżoną uchwałę, rada gminy naruszyła również art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 roku Nr 79, poz. 854 ze zm.), ponieważ uchwała nie została zaopiniowana przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego. Odwołując się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w uchwale z dnia 29 listopada 2010 roku (sygn. akt I OPS 2/10) organ nadzoru wskazał, że jeżeli przedmiotem uchwały jest określone rozwiązanie organizacyjne o charakterze wewnętrznym nie mające związku z zadaniami związków zawodowych to nie ma obowiązku poddawania go opiniowaniu, jeśli natomiast zamierzone zmiany organizacyjne miałyby związek z zadaniami związków zawodowych i wywołały skutki zewnętrzne to należy je poddawać opiniowaniu. Zdaniem organu nadzoru, uchwała w sprawie przekazania "Stowarzyszeniu Na Rzecz Rozwoju Oświaty w Gminie Kocierzew Południowy" prowadzenia Publicznej Szkoły Podstawowej w Łaguszewie i Publicznej Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym, może być uznana za akt o charakterze zewnętrznym, gdyż stanowi podstawę do dalszych działań, skierowanych do podmiotów "na zewnątrz" m.in. uzyskanie wymaganej prawem opinii kuratora. Ponadto wątpliwości organu nadzoru budzi także przekazanie Szkoły Podstawowej w Łaguszewie oraz Szkoły Podstawowej w Gągolinie Południowym do prowadzenia Stowarzyszeniu bez oddziałów przedszkolnych. Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina Kocierzew Południowy wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarzucając naruszenie art. 5 ust. 5l, art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 61 ust. 1, art. 14 ust. 3 ustawy o systemie oświaty oraz § 5 ust. 6 załącznika Nr 2 zatytułowanego "Ramowy statut publicznej szkoły podstawowej" do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 roku w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół i art. 19 ustawy o związkach zawodowych, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że kwestionowana uchwała dotyczy przekazania wyłącznie klas I-VI, nie dotyczy oddziału przedszkolnego, a okoliczność tą potwierdza dodatkowo uchwała Rady Gminy w Kocierzewie Południowym z dnia 26 kwietnia 2000 roku, Nr XX/104/2000 w sprawie ustalenia planu sieci i granic obwodu publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez Gminę Kocierzew Południowy. Również zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty szkołą publiczną jest sześcioletnia szkoła podstawowa. W myśl zaś art. 61 ust. 1 ustawy struktura organizacyjna szkoły obejmuje klasy I-VI. Oddział wychowania przedszkolnego nie wchodzi więc w strukturę organizacyjną szkoły, jest tylko w niej zorganizowany. Dziecko uczęszczające do oddziału przedszkolnego nie jest natomiast uczniem tylko przedszkolakiem. Odnosząc się do kolejnego postawionego przez organ zarzutu dotyczącego braku opinii odpowiednich władz statutowych związku zawodowego, rada gminy podniosła, iż procedurę przekazania szkoły do prowadzenia osobie prawnej reguluje art. 5 ust. 5g-5r ustawy. Zgodnie z art. 5 ust. 5l jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana powiadomić w terminie 6 miesięcy przed dniem przekazania szkoły zakładową organizację związkową o terminie przekazania szkoły (...), a także nowych warunkach pracy i płacy. W dniu 28 lutego 2011 roku Wójt Gminy Kocierzew Południowy powiadomił w trybie art. 5 ust. 5l ustawy, zakładowe organizacje związkowe o terminie przekazania szkół oraz o warunkach pracy i płacy nauczycieli. Powołana natomiast przez organ nadzoru uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy uchwał o zamiarze likwidacji i likwidacji szkoły podjętych na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 21 czerwca 2011 roku, strona skarżąca poparła wniesioną skargę. Pełnomocnik Wojewody Łódzkiego wniósł o oddalenie skargi, potwierdzając, że uchwała Rady Gminy w Kocierzewie Południowym wpłynęła do organu nadzoru w dniu 4 marca 2011 roku, a rozstrzygnięcie nadzorcze zostało nadane w dniu 4 kwietnia 2011 roku. W ocenie pełnomocnika organu termin określony w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym został zachowany w świetle art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 57 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów, niż zostały w niej podniesione. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –[zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.], sąd administracyjny jest właściwy do kontroli zgodności z prawem aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż w granicach danej sprawy, sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Legalność aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego badana jest pod względem formalnym, jak i materialnoprawnym. W myśl natomiast art. 148 p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt. Kryterium oceny legalności aktu wydanego przez organ gminy wynika z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), [zwanej dalej w skrócie - u.s.g.]., który stanowi, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem jest nieważne. Przez taką sprzeczność należy rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, a więc z Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności zarządzenia lub uchwały organu gminy, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa – art. 91 ust. 4 u.s.g. Ustawa o samorządzie gminnym nie określa katalogu naruszeń prawa, które należy kwalifikować jako istotne naruszenie prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że są to takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstaw do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia aktu. "Istotnym" naruszeniem prawa jest także uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawa. Stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy przez organ nadzoru następuje w terminie 30 dni od daty doręczenia uchwały. Jest to termin materialnoprawny, gdyż z jego upływem następuje wygaśnięcie kompetencji organu nadzoru do stwierdzenia nieważności – art. 91 ust. 1 u.s.g. Po upływie tego terminu organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93 u.s.g.). Jak wynika z art. 98. ust.1 u.s.g., rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3 art. 98). Podstawą wniesienia z zachowaniem ustawowego terminu skargi w niniejszej sprawie była uchwała Rady Gminy Kocierzew Południowy Nr VII/33/11 z dnia 13 kwietnia 2011r. Przechodząc do analizy zaskarżonego aktu w pierwszej kolejności oceny wymaga kwestia terminowości wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Z akt sprawy wynika w sposób bezsporny, iż uchwała Rady Gminy w Kocierzewie Południowym Nr V/25/11 z dnia 24 lutego 2011 roku została doręczona Wojewodzie Łódzkiemu w dniu 4 marca 2011 roku. Okoliczność tą dodatkowo potwierdził pełnomocnik Wojewody Łódzkiego składając na rozprawie do akt sprawy kserokopię pierwszej strony uchwały zawierającą datę wpływu uchwały do organu nadzoru. Zatem stosownie do treści art. 91 ust 1 u.s.g., trzydziestodniowy termin, w ciągu którego organ nadzoru mógł wydać w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze upłynął w dniu 3 kwietnia 2011 roku (tj. niedziela - dzień ustawowo wolny od pracy). Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewoda Łódzki wydał w dniu 4 kwietnia 2011 roku, a więc dzień po upływie 30 dniowego terminu zakreślonego w art. 91 ust.1 u.s.g. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że art. 91 ust. 1 u.s.g. stanowi jednoznacznie, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia w trybie określonym w art. 90. Termin, o którym mowa w cytowanym przepisie ma istotne znaczenie prawne, bowiem jako termin materialny nie może być przez jakikolwiek organ prowadzący postępowanie przedłużany, a jego uchybienie skutkuje bezskutecznością dokonanej czynności. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego do obliczania trzydziestodniowego terminu z art. 91 ust. 1 u.s.g, wbrew stanowisku Wojewody Łódzkiego, nie mają zastosowania przepisy k.p.a., a zwłaszcza jego art. 57, który reguluje wyłącznie sposób obliczania i warunki zachowania terminu procesowego przez stronę postępowania. Nie można stosować go do terminu realizacji kompetencji nadzorczej, która po upływie ustawowego terminu wygasa (por. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2008 roku, sygn. akt II OSK 1216/08,z wyrok NSA z dnia 6 maja 2010 roku, sygn. akt I OSK 201/10, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3 marca 2010 r., sygn.akt II SA/Ol 53/10, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2009r., sygn.akt II SA/Gd 113/09 ). Również sama ustawa o samorządzie gminnym stanowi lex specialis w stosunku do k.p.a., którego przepisy na podstawie art. 91 ust. 5 u.s.g. stosuje się odpowiednio. Odpowiednio nie oznacza zaś stosowania wprost, ale tylko wówczas, gdy w określonej sytuacji istnieje potrzeba dostosowania przepisu k.p.a. do normowanej materii. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezentowanym w w/w orzeczeniach, które skład orzekający w niniejszej sprawie popiera, do zasad obliczania terminu na wydanie przez Wojewodę rozstrzygnięcia nadzorczego nie zachodzi potrzeba odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. Oświadczenie woli organu nadzoru o zastosowaniu sankcji nieważności musi więc zostać uzewnętrznione poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w terminie 30-dniowym. W wyroku z dnia 7 listopada 2008 roku w sprawie II OSK 1216/08 NSA wyraził jeszcze dalej idący pogląd, że dla zachowania powyższego 30 – dniowego terminu musi być ono doręczone najpóźniej w dniu, w którym upływa ustawowy termin kompetencji organu nadzoru. Mając zatem na względzie powyższe rozważania należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie uchwała organu gminy została doręczona organowi nadzoru w dniu 4 marca 2011 roku. Wydanie w dniu 4 kwietnia 2011 roku przez Wojewodę Łódzkiego rozstrzygnięcia nadzorczego nastąpiło z naruszeniem 30 dniowego terminu zakreślonego w art. 91 ust.1 u.s.g., który upłynął w dniu 3 kwietnia 2011 roku i pomimo że nastąpiło to w niedzielę - dzień ustawowo wolny od pracy, termin ten nie ulega przedłużeniu do dnia 4 kwietnia 2011 roku (poniedziałku). Ponadto należy wskazać, że doręczenie zakwestionowanego rozstrzygnięcia nadzorczego gminie, nastąpiło w dniu 6 kwietnia 2011 roku. W konsekwencji podjęcie przez Wojewodę Łódzkiego rozstrzygnięcia nadzorczego w dniu 4 kwietnia 2011roku tj., jeden dzień po upływie ustawowego terminu oznacza, że Wojewoda orzekał nie mając już do tego umocowania ustawowego. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie nie ulega zatem wątpliwości, że kwestionowane rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z naruszeniem art. 91 ust. 1 u.s.g. Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty skargi, to wobec stwierdzenia, że zakwestionowane rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z naruszeniem w/w art., ich merytoryczna ocena nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy. Dlatego Sąd uznał, że ustosunkowanie się do nich jest bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 148 p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżony akt nadzoru. O wstrzymaniu wykonalności zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Sąd orzekł natomiast na podstawie art. 152 p.p.s.a. .