III SA/Kr 1408/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi K. H. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 421/09 skargę oddala wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 lipca 2011r. Wyrokiem z dnia 24 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 421/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2009r. Nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2010r., sygn. akt I OSK 41/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezydenta Miasta od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Pismem z dnia 22 września 2010r. K. H. wezwał Prezydenta Miasta – na podstawie art. 154 § 1 ustawy z Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – do podjęcia stosownych czynności faktycznych i prawnych prowadzących do realizacji wyniku przeprowadzonego w dniu 10 lutego 2009r. konkursu na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. W odpowiedzi Zastępca Prezydenta Miasta przesłał pismo z dnia 5 października 2010r., w którym poinformował K. H., iż zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2009r. Nr [...] wywołało nieodwracalne skutki prawne w postaci powołania na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A innej osoby. Miało to miejsce jeszcze przed stwierdzeniem nieważności w/w zarządzenia przez Sąd. Tym samym zdaniem organu, powierzenie K. H. stanowiska dyrektora liceum nie jest możliwe, a jego wezwanie jest bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 16 listopada 2010r. K. H. wniósł skargę, w której domagał się wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 421/09. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podniósł, iż chybione jest twierdzenie organu jakoby powołanie na stanowisko dyrektora innej niż on osoby wywoływać miało nieodwracalny skutek prawny, gdyż pojęcie nieodwracalnych skutków prawnych należy definiować jako sytuację, gdy ani przepisy prawa materialnego, ani też przepisy procesowe nie czynią danego organu właściwym do cofnięcia tych właśnie skutków przez wydanie decyzji. Skarżący uważa jednak, że taka sytuacja nie występuje w przedmiotowej sprawie. Mając bowiem na uwadze zakres właściwości oraz kompetencję Prezydenta Miasta do stosowania władczych i jednostronnych form działania związanych z wykonywaniem zadań w zakresie oświaty, nie sposób upatrywać zagrożenia nieodwracalnych skutków prawnych w powołaniu na stanowisko Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A innej niż on osoby. Zdaniem skarżącego, bezczynność organu nie tylko nie znajduje uzasadnienia na gruncie dostępnych środków prawnych, służących usunięciu stanu niezgodnego z prawomocnym rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ale przede wszystkim jawi się jako rażąca ignorancja wiążących organ rozstrzygnięć sądowych, co w pełni uzasadnia wniosek o ukaranie Prezydenta Miasta stosowną grzywną. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie, gdyż w jego ocenie, nie spełnia ona zarówno formalnych, jak i merytorycznych przesłanek do jej uwzględnienia. Prezydent Miasta wyjaśnił, iż z art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) wynika, że czynności podejmowane przez organ prowadzący szkołę związane z powierzeniem stanowiska dyrektora szkoły mają charakter czynności z zakresu administracji publicznej oraz czynności z zakresu prawa pracy. W chwili obecnej w niniejszej sprawie brak jest prawnych możliwości do podejmowania jakichkolwiek czynności w trybie postępowania sądowoadministracyjnego, a w związku z tym w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga winna ulec odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem Prezydenta Miasta, nie doszło do zarzuconej przez skarżącego bezczynności po wyroku Sądu stwierdzającym nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta w sprawie unieważnienia konkursu. Zaskarżone zarządzenie Prezydenta Miasta utraciło moc prawną. Nie ma więc mowy o niewykonaniu wyroku, bowiem brak jest podstaw do podejmowania przez organ jakichkolwiek zarządzeń lub innych aktów z zakresu administracji publicznej w przedmiocie konkursu. Żaden przepis ani wyrok nie zobowiązuje Prezydenta Miasta do wydania nowego zarządzenia lub do wykonania wyroku w inny sposób. O niewykonaniu wyroku sądu administracyjnego można bowiem mówić, jeżeli organ nie zastosowałby się do wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku lub niewłaściwie by jej zrealizował. Tymczasem w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 421/09 brak jest zobowiązania organu do ponownego wydania aktu administracyjnego, jak też wskazania co do dalszego postępowania organu. Prezydent Miasta uważa, iż w zaistniałym obecnie stanie faktycznym i prawnym do ewentualnego rozstrzygnięcia przez organ mogła pozostać kwestia powierzenia skarżącemu stanowiska dyrektora, związana ściśle ze stosunkiem pracy, a nie ze stosunkiem administracyjnoprawnym, to zaś jest niemożliwe ze względów faktycznych i prawnych, gdyż unieważniając konkurs zarządzeniem Nr [...] z dnia 19 lutego 2009r. Prezydent Miasta ogłosił również ponowny konkurs zarządzeniem Nr [...] z dnia 19 lutego 2009r. Ponowny konkurs odbył się w dniu 26 marca 2009r., a skarżący przystąpił do niego jako jedyny kandydat. Ponowny konkurs nie doprowadził jednak do wyłonienia kandydata na dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A, ponieważ skarżący nie wygrał tego konkursu. Po przegranym konkursie K. H. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tylko zarządzenie Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 19 lutego 2009r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. Wskutek stwierdzenia przez Sąd jego nieważności, wycofane zostało z obiegu prawnego tylko jedno zarządzenie, natomiast pozostało w mocy zarządzenie Nr [...] Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2009r. o ogłoszeniu ponownego konkursu. Ponieważ oba zarządzenia są od siebie zależne, Prezydent Miasta A uważa, że zarządzenie ponownego konkursu jest legalne (nadal wiążące). Nadto z uwagi na fakt, że przeprowadzony ponowny konkurs nie wyłonił kandydata stanowisko to, stosownie do przepisów art. 36a ust. 4 ustawy o systemie oświaty, zostało powierzone od dnia 20 kwietnia 2009r. do dnia 31 sierpnia 2013r. ustalonemu przez organ prowadzący szkołę kandydatowi, tj. M. W. Organ wskazał, iż w/w zarządzenia, jeszcze przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wywołały nieodwracalne skutki prawne w postaci powołania na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A innej osoby. W sferze obowiązującego prawa brak jest podstaw, aby mógł odwrócić (cofnąć) skutki podjętych czynności przed wydanym wyrokiem. W granicach swoich kompetencji Prezydent Miasta nie może, bez naruszenia prawa, odwołać ze stanowiska dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A M. W., aby powierzyć tę funkcję skarżącemu. W ocenie organu, niewykonalność wyroku istniała już w dacie jego wydania i jest nieusuwalna trwale, tj. przez cały okres trwania zgodnie z przepisami ustawy o systemie oświaty kadencji dyrektora szkoły. Niepodjęcie działań przez organ po prawomocnym wyroku nie wynika zatem z jego złej woli, lecz z braku możliwości podjęcia jakichkolwiek czynności administracyjnoprawnych związanych z powierzeniem skarżącemu stanowiska dyrektora szkoły. Nie można tego uznać za rażącą ignorancję wiążącego organ rozstrzygnięcia sądowego uzasadniającą wymierzenie grzywny. Prezydent Miasta nie zgodził się również z twierdzeniem skarżącego, że w związku z przedłużającą się bezczynnością organu po prawomocnym wyroku dokonał wezwania do załatwienia sprawy. Prezydent Miasta wskazał, iż w momencie jego wezwania przez skarżącego do załatwienia sprawy nie rozpoczął biegu żaden termin związany z załatwieniem sprawy, ponieważ nie spełniony został wymóg z art. 286 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nie dokonano jeszcze zwrotu przez sąd administracyjny organowi akt sprawy wraz z odpisem orzeczenia. Skarżący wezwał organ do załatwienia sprawy w dniu 23 września 2010r., a doręczenie prawomocnego orzeczenia i zwrot akt przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nastąpiło w dniu 12 listopada 2010r. Biorąc powyższe pod uwagę Prezydent Miasta stwierdził, iż skarga jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. W piśmie z dnia 13 stycznia 2011r. K. H. odniósł się do argumentów Prezydenta Miasta podniesionych w odpowiedzi na skargę. W pierwszej kolejności skarżący podniósł, iż zarzut przedwczesności wezwania organu do załatwienia sprawy nie jest uzasadniony. Wskazał, iż zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis ten nie określa jednak charakteru prawnego ani trybu wnoszenia takiego wezwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy, czy też dopiero po upływie tego terminu, choć oczywiście przyjmuje się, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracyjny liczy się od doręczenia akt temu organowi (art. 286 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżący wyjaśnił, iż w dniu 23 września 2010r. wezwał Prezydenta Miasta do podjęcia czynności faktycznych i prawnych prowadzących do realizacji wyniku przeprowadzonego konkursu z dnia 10 lutego 2009r. na stanowisko Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego. Natomiast doręczenie prawomocnego orzeczenia i zwrot akt organowi administracji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nastąpiło w dniu 10 listopada 2010r. W ocenie skarżącego, nie oznacza to jednak, że wezwanie do załatwienia sprawy wystosowane w dniu 22 września 2010r. nie wywołało skutków prawnych. W piśmie z dnia 5 października 2010r. organ udzielił bowiem odpowiedzi na to wezwanie, a tym samym – pomimo, iż akta sprawy nie zostały zwrócone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – zajął stanowisko w sprawie wskazując jednoznacznie, że orzeczenie sądu administracyjnego nie jest wykonalne, a wezwanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Zdaniem skarżącego, trudno jest zatem uznać, aby Prezydent Miasta – znając już treść prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego – podjął inną decyzje po zwrocie akt sprawy. Tym samym stanowisko organu w tym zakresie jest, zdaniem skarżącego, niezasadne. W ocenie skarżącego, również zarzut niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest nieuprawniony. Skarżący zauważył, że czynności związane z powierzeniem stanowiska dyrektora szkoły publicznej mają pewne aspekty z zakresu publicznej administracji samorządowej, jak również ze sfery prawa pracy, zmierzające do nawiązania stosunku pracy na stanowisku dyrektora szkoły w drodze zgodnego oświadczenia woli pracodawcy i pracownika (art. 11 Kodeksu pracy). Skarżący wskazał, iż stosunek ten ma zobowiązaniowy charakter i taką naturę wykazują też poprzedzające jego nawiązanie akty (czynności) postępowania konkursowego, nakierowane na wyłonienie osoby, która spośród możliwie licznej grupy jednakowo traktowanych kandydatów spełniałaby w najwyższym stopniu merytoryczne wymagania kwalifikacyjne, warunkujące, zatrudnienie na danym stanowisku kierowniczym. Skarżący zwrócił przy tym uwagę, iż wspomniane akty (czynności) są podejmowane w ramach własnych zadań gminy przez jej organy, a tym bardziej przez działające jedynie z ich umocowania, specjalnie w tym celu powoływane komisje konkursowe. Działania te powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi procedurami prawnymi i w sposób, który zapewnia każdemu obywatelowi na jednakowych zasadach dostęp do służby publicznej, w danym wypadku w szkole publicznej (art. 60 Konstytucji RP). Jeżeli przy tym działania te nie mają charakteru czynności cywilnoprawnych, to oznacza to, że jako akty lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarżący stwierdził więc, iż w tym stanie rzeczy stanowisko organu o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest tak jednoznaczny. W dalszej części swojego pisma skarżący oświadczył, iż podtrzymuje swoje stanowisko, że chybione są twierdzenia organu jakoby powołanie na stanowisko dyrektora innej niż on osoby wywołać miało nieodwracalny skutek prawny. Skarżący uważa, iż w granicach swoich kompetencji Prezydent Miasta może bez naruszenia prawa odwołać ze stanowiska dyrektora Liceum Ogólnokształcącego M. W. i powierzyć tę funkcję jemu. Podniósł, iż wskutek stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 19 lutego 2009r. zostało ono wycofane z obiegu prawnego. Stwierdzenie nieważności powyższego zarządzenia oznacza, zdaniem skarżącego, że w drodze konkursu przeprowadzonego w dniu 10 lutego 2009r. został wyłoniony kandydat na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A w jego osobie, a tym samym brak było podstaw do ogłoszenia ponownego konkursu na to stanowisko. Skarżący uważa, iż skoro – jak twierdzi organ w odpowiedzi na skargę – oba zarządzenia, tj. zarządzenie o unieważnieniu konkursu, jak i zarządzenie o przeprowadzeniu ponownego konkursu są od siebie zależne, to należy przyjąć, że zarządzenie ponownego konkursu – wobec unieważnienia wcześniejszego konkursu – nie jest legalne i wiążące. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, Prezydent Miasta winien unieważnić zarządzenie Nr [...] z dnia 19 lutego 2009r. o ogłoszeniu ponownego konkursu na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. Skarżący stwierdził zatem, iż nie zgadza się z oceną organu, że brak jest w chwili obecnej podstaw do podejmowania jakichkolwiek zarządzeń lub innych aktów z zakresu administracji publicznej w przedmiocie konkursu. Bezczynności organu skarżący upatruje w tym, że nie podjął on żadnych czynności celem realizacji wyniku przeprowadzonego konkursu z dnia 10 lutego 2009r. Na rozprawie w dniu 7 lipca 2011r. K. H. oświadczył, iż nie składał osobnej skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta o ogłoszeniu ponownego konkursu na stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniesiona w niniejszej sprawie skarga K. H. jest skargą wniesioną w trybie art. 154 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 421/09. Zgodnie z art. 154 §1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W przedmiotowym wyroku, którego niewykonanie zarzuca skarżący w niniejszym postępowaniu, Sąd stwierdził nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2009r. nr [...] stwierdzającego nieważność postępowania konkursowego, w którym skarżący K. H. wyłoniony został jako kandydat na stanowisko Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. Skarga poprzedzona została wezwaniem o wykonanie wyroku, spełniony zatem został warunek formalny dopuszczalności skargi, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Z tego powodu wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. W niniejszej sprawie skarżący oczekuje od organu unieważnienia zarządzenia Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 19 lutego 2009r. o ogłoszeniu ponownego konkursu na stanowisko Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A. Pośrednio, w dalszej konsekwencji skarżący oczekuje powołania go na stanowisko dyrektora szkoły, na podstawie wyników konkursu na to stanowisko przeprowadzonego w dniu 10 lutego 2010r., który wygrał, a którego nieważność stwierdził następnie Prezydent Miasta zarządzeniem z dnia 19 lutego 2009r. nr [...], lecz WSA w Krakowie wyrokiem z 24 września 2009r. stwierdził nieważność tego zarządzenia. W ocenie Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga na niewykonanie wyroku stwierdzającego nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2009r. nr [...] stwierdzającego nieważność konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, nie zasługuje na uwzględnienie. O przewidzianej w art. 154 § 1 p.p.s.a. bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności można mówić wówczas, gdy organ, pomimo upływu stosownych terminów, nie załatwia sprawy, czyli nie wydaje nowego rozstrzygnięcia w sprawie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 2 lipca 2008r., I SA/Kr 1811/07). Przez niewykonanie wyroku należy zatem rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001r., II SA 2015/00). Niewykonanie wyroku ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2000 r., IV SA 2001/98, Lex nr 77621). Istotą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2009r., sygn. akt III SA/Kr 421/09 było wyeliminowanie ze skutkiem prawnym ex tunc zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2009r. stwierdzającego nieważność konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. To orzeczenie Sądu oznacza wyeliminowanie z obrotu prawnego tego zarządzenia z mocą wsteczną. Skutki prawne tego rodzaju rozstrzygnięcia Sądu polegają więc na tym, że wyniki postępowania konkursowego przeprowadzonego w dniu 10 lutego 2009r. na stanowisko Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w A pozostają w mocy, a więc że skarżący musi być w chwili obecnej uważany za kandydata prawidłowo wyłonionego na to stanowisko w wyniku konkursu. Wykonanie zapadłego wyroku WSA w Krakowie polega zatem w niniejszej sprawie jedynie na respektowaniu dokonanej w nim oceny prawnej przeprowadzonej przez Prezydenta Miasta weryfikacji procedury konkursowej, którą Sąd uznał za wadliwą, co może oczywiście rodzić dalsze skutki z zakresu prawa pracy lub odszkodowawcze. Wbrew twierdzeniom skarżącego, wykonanie zaskarżonego wyroku nie oznacza jednak nałożenia na organ administracyjny automatycznego obowiązku wyeliminowania z obrotu prawnego kolejnego zarządzenia Prezydenta Miasta o ogłoszeniu nowego konkursu. Jest to bowiem odrębna sprawa, nie objęta przedmiotowym wyrokiem WSA. Wykonanie wyroku może dotyczyć jedynie tej sprawy administracyjnej, do której ten wyrok się odnosił, ale nie oznacza obowiązku wszczynania odrębnych postępowań, wykraczających poza ten zakres. Nieuzasadnione jest zatem twierdzenie skarżącego, że na Prezydencie Miasta, w ramach obowiązku wykonania przedmiotowego wyroku, ciążył obowiązek wyeliminowania z obrotu prawnego innego zarządzenia, pozostającego poza zakresem tego postępowania sądowego. W ocenie Sądu nieuzasadniony jest również zarzut skarżącego, że niewykonanie przedmiotowego wyroku polega w niniejszej sprawie na niepowołaniu go na stanowisko dyrektora szkoły, pomimo że wygrał konkurs. Art. 154 p.p.s.a., stanowiący podstawę niniejszej skargi na niewykonanie wyroku, odwołuje się do stanu bezczynności organu po wyroku stwierdzającym nieważność aktu. Art. 149 p.p.s.a. dotyczący bezczynności, odwołuje się z kolei do art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., co oznacza, że bezczynność organu musi być powiązana z jego kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia - zaskarżalnego do sądu administracyjnego, czy innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, iż sąd administracyjny może zastosować ten przepis, gdy w sprawie doszło do bezczynności administracyjnej w rozumieniu powyżej zacytowanych przepisów, a artykuł 149 p.p.s.a. nie może stanowić wyłącznej podstawy do zobowiązania organu do podjęcia jakiejś czynności lub aktu, lecz musi być powiązany z przepisem prawa przewidującym taką możliwość. Tymczasem w niniejszej sprawie wykonanie tego wyroku nie łączy się, zdaniem Sądu, z koniecznością żadnego pozytywnego działania organów administracyjnych o charakterze administracyjnoprawnym. Zgodnie z art. 36 a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza co prawda organ prowadzący szkołę lub placówkę, ale nie wszystkie podejmowane przez niego czynności mają charakter czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotowy wyrok WSA w Krakowie spowodował, że w mocy pozostał wynik komisji konkursowej wyłaniający kandydaturę K. H. na stanowisko dyrektora szkoły. Obowiązujące przepisy nie przewidują jednak w tym zakresie kompetencji organu do podejmowania żadnych dalszych czynności z zakresu administracji publicznej. Postępowanie konkursowe w sprawie powołania dyrektora szkoły różni się od postępowania toczącego się na podstawie ustawy kodeks postępowania administracyjnego. W przypadku tego ostatniego uchylenie decyzji czy jej unieważnienie powoduje, iż powstaje konieczność podjęcia nowego aktu rozstrzygającego dany wniosek bądź też umorzenie postępowania administracyjnego w drodze decyzji. W przypadku natomiast postępowania konkursowego, gdy w jakikolwiek sposób wycofano z obiegu prawnego akt unieważniający konkurs, w mocy pozostawał wynik konkursu. Na tle ustawy o systemie oświaty zobowiązywał on do podjęcia czynności z zakresu prawa pracy, a nie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 36a ust.3 ustawy o systemie oświaty kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora. Powierzenie takiego stanowiska ma jednak charakter czynności z zakresu prawa pracy i nie następuje w drodze decyzji administracyjnej ani innej czynności z zakresu administracji publicznej, spory zaś na tym tle podlegają rozpoznaniu przez sądy powszechne. Samo powołanie kandydata wyłonionego w drodze konkursu na określone stanowisko jest bowiem czynnością z zakresu prawa pracy (por. np. wyrok NSA z 15 lutego 2006r., I OSK 1373/05; postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2001r., sygn. akt III RN 123/01, OSNP 2002 nr 12, poz. 282 oraz wyrok NSA z dnia 14 lutego 2001r., sygn. akt II S.A. 2908/00, Pr. Pracy 2001 nr 4 s. 42). Po zakończeniu konkursu, który kończy się z chwilą wyłonienia kandydata, nie ma zatem podstaw do podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, lecz z zakresu prawa pracy. Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty należy zatem uznać, że w niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności organu w wykonaniu wyroku Sądu. W niniejszej sprawie nie doszło zatem do niewykonania przez organy administracyjne wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 września 2009r. w rozumieniu art. 154 §1 p.p.s.a., albowiem nie można mówić o bezczynności organów administracyjnych po jego wydaniu, gdyż wyrok ten nie obligował organów administracyjnych do podjęcia konkretnych działań o charakterze administracyjnym, w szczególności zaś nie nałożył na te organy obowiązku stwierdzenia nieważności kolejnego zarządzenia Prezydenta Miasta o ogłoszeniu kolejnego konkursu ani powołania skarżącego na stanowisko dyrektora szkoły. Mając powyższe na uwadze, niniejsza skarga została oddalona, na podstawie art. 151 w związku z art. 154 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie sąd nie podzielił poglądu organu wnioskującego o odrzucenie niniejszej skargi z tego powodu, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie należy do kompetencji sądu administracyjnego. Niniejsza sprawa dotyczyła bowiem zarzutu niewykonania wyroku sądu administracyjnego, co do której sąd administracyjny jest właściwy. Inną natomiast kwestią jest fakt, czy zarzut ten był uzasadniony i czy w sprawie winno było dojść do podjęcia przez organ czynności o charakterze administracyjnym. Nie oznacza to jednak niewłaściwości Sądu do rozpatrzenia tej skargi, lecz jedynie jej niezasadność merytoryczną. Dlatego też skarga została oddalona, a nie odrzucona. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.